LOGINเจ้าบ่าวภูธร Chapter 16“พ่อว่านะ ถ้าก้อยท้อง คงต้องสร้างบ้านใหม่ บ้านนี้มันดูเล็กไป ห้องคงไม่พอ ไหนจะห้องของหลาน ที่ทำเผื่อไว้สักสามห้อง ห้องสำหรับเลี้ยงเด็กอีก ไหนจะห้องไว้ให้หลานของพ่อนั่งเล่น นอนเล่น สร้างใหม่เอาหลังใหญ่กว่านี้ จะได้ไม่อึดอัด” พันตรีมีโครงการในใจ“ดีค่ะคุณพี่ หน่อยว่า เราเริ่มทำกันเลยดีกว่าค่ะ พอสั่งทำปุ๊บ หลานอาจจะมานะคะ” “ดีๆ งั้นทำเลย” คนแก่ใจร้อนมาก พันธ์รบกับชลินพรมองหน้ากันแล้วยิ้ม ทั้งคู่หวังเช่นกันว่า ทายาทคนแรกจะมาในเร็ววันนี้ ชลินพรกับพันธ์รบมาถึงงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง ขณะก้าววลงจากรถ ร่างสาวเซเล็กน้อย จากอาการหน้ามืด“ก้อยเป็นอะไรครับ” คนที่เดินลงมายืนรอภรรยาข้างตัวรถ รีบเข้าไปประคองร่างเล็กในชุดสวย ตามธีมที่ผู้จัดงานต้องการ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“สงสัยลุกเร็วน่ะค่ะ เลยหน้ามืด”“ไหวมั้ยครับ เอายาดมมั้ย พี่จะให้พนมไปซื้อให้” เขาเห็นใบหน้าค่อนข้างซีดของภรรยาแล้วเป็นห่วง “ถ้าไม่ไหวกลับบ้านดีมั้ย กลับตอนนี้แล้วต้องเสียค่าปรับที่ทำงานไม่ได้ พี่จัดการเองครับ”“ไหวค่ะไหว แค่หน้ามืดค่ะ เดี๋ยวคงหาย” หล่อนคิดเช่นนั้น อาการนี้เป็นบ่อยๆ และเกิดขึ้นได้พันธ์รบ
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15“คุณวาว่าได้ไปนึงค่ะ เหลือแค่คู่เดียว คุณก้อยรับมั้ยคะ รุ่นนี้ลิมิเต็ดมากๆ ค่ะ หายากมากด้วยนะคะ” “ชุดนี้สวยมากค่ะ คุณก้อยใส่แล้วสวยที่สุดเลย คนอื่นมาลอง แต่ไม่มีใครใส่แล้วเพอร์เฟคเท่าคุณก้อยค่ะ ซื้อเลยมั้ยคะ” หากเจ้าของแบรนด์หรือพนักงานขายพูดเช่นนี้ เหมือนรู้นิสัยชลินพรว่า รักหน้ารักตาตัวเอง หากเป็นเรื่องแบบนี้ มักไม่ยอมให้ใครเกินหน้าเกินตาตนซึ่งได้ผลเสมอ พอพูดกับนางเอกสาวมักได้ผลเสมอ สินค้าเหล่านี้เมื่อซื้อมา ชลินพรแทบไม่ได้ใช้ เก็บไว้ในตู้เสียส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่หรือใช้อวดใคร “ก้อยเคยคิดมั้ยว่า ของที่พวกเธอเสนอขาย อาจเป็นของที่ขายไม่ได้ก็ได้นะ เพราะคนที่มีชื่อเสียงมากกว่าก้อย รวยกว่าก้อย และนิยมแบรนด์นั้นๆ ก็มีมาก ยิ่งรู้ว่าเป็นของรุ่นลิมิเต็ด หายาก มีแค่สองใบบ้าง สามใบบ้าง ก็ยิ่งอยากได้สิ แย่งกันมากกว่าด้วยซ้ำไป เมื่อมันเป็นของที่เหล่าคนรวยและคนมีชื่อเสียงอยากได้ ทำไมต้องเจาะจงก้อยล่ะ เท่าที่พี่รู้มา ของแบบนี้คนที่ชอบมักรู้กันนภายในนะ รู้ว่ามีก็รีบไปซื้อ จะปล่อยให้หลุดมือได้ไงจริงมั้ย” ชลินพรคิดตามคำพูดสามี ที่ฟังแล้ว รู้สึกได้ว่า ตนเองโง่ที่หลงกลก
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14ชลินพรหอมแก้มสามี กอดร่างหนา“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ก้อยหมายถึง ก้อยอยู่ที่นี่ได้ค่ะ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย สบายด้วยซ้ำ งานบ้านก็ไม่ต้องทำ ได้แต่นั่งๆ นอนๆ แต่งตัวสวยๆ ให้พี่รบเห็น” หล่อนออกแนวอ้อน เงยหน้าหอมแก้มสามี “แต่ถ้าก้อยอยากได้อะไร เช่นกระเป๋าสวยๆ ก้อยจะบอกพี่รบนะคะ”“บอกมาได้เลย พี่ให้ทุกอย่าง ไม่เกี่ยงราคา” เรื่องตามใจเมียคงไม่มีใครเกินพันธ์รบจริงแม้มีความสุขกับชีวิตคู่ที่ไม่ได้เลือก แต่พร้อมปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็มีอย่างหนึ่งสร้างความรำคาญใจ ให้ทั้งคู่ไม่น้อย นั่นคือฤทัยพร ที่ยังคงแวะเวียนมาบ้านพันธ์รบ ทั้งที่เขาแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และมักมาในวันที่ชลินพรไปทำงาน เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดพันธ์รบ เขาไม่ได้เอ่ยปากไล่ หรือบอกหล่อนว่า ให้หยุดมาบ้านตนได้แล้ว เขาไม่ติดใจเรื่องในอดีต จบคือจบ ซึ่งชายหนุ่มมีเหตุผลที่ไม่พูด ไม่ห้ามทุกคืนก่อนนอนทั้งสองพลอดรักกันอย่างเต็มอิ่ม ต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กันและกัน เช้ามาพันธ์รบมักจูบรับอรุณ ไม่งั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน วันนี้ก็เช่นกัน แม้ไม่ใช่วันทำงาน ทว่าพันธ์รบก็ขอกำลังใจจากภรรยา“พอแล้วค่ะ ปากเจ่อแล้วนะ” ชลินพรห้ามสามีที่ถอน
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13เป็นความร้อนไม่ต่างกับไฟลามทุ่ง รวดเร็วจนยากหยุดยั้ง เอกบุรุษลุกขึ้นสู้ ดิ้นไปมาอยู่ภายใต้กางเกงแสลค หัวใจเต้นแรงกับอุบลคู่สวย และผิวขาวนวนเนียน มือเขายกสูงคล้ายคนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลูบแขนชลินพรทั้งสองข้างไปมา เขาย่อตัวลงจัดการถอดปราการชิ้นล่างให้พ้นขาสาว ขณะถอดสายตาจ้องมองเนื้อนวลปกคลุมด้วยแพรไหม หัวใจเขาสั่นหนักมาก อยากรู้เหลือเกินว่า กลิ่นจะหอมมากแค่ไหน เย้ายวนเกินห้ามใจเหลือเกินเวลานี้เนื้อตัวเจ้าสาว ไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น หล่อนซ่อนรูปมาก รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ ยิ่งตอนนี้ความเขินอายระบายไปทั่วกาย แดงระเรื่อแซมผิวขาว ขวนให้พิสมัย นำมือไปลูบไล้สัมผัสว่า ผิวหล่อนนุ่มละเมียดมือมากแค่ไหน“ก้อยของพี่สวยมาก สวยที่สุด” พันธ์รบชื่นชมจากหัวใจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ร่างตนตกอยู่ในสายตากระหายสวาทของบุรุษ ชลินพรจึงหลีกเลี่ยงความอายไม่ได้ และยิ่งตื่นเต้น เมื่อเห็นพันธ์รบถอดชุดเจ้าบ่าวหัวใจชลินพรเต้นไม่เป็นจังหวะ โครมครามยิ่งกว่านักรบตีกลองศึกเสียอีก จุดที่สายตาโฟกัสเป็นพิเศษ เป็นจุดที่เรียกความกลัว ตื่นเต้น กังวลและประหม่ามาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ดวงตาเจ
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12“เธอไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอก เพราะไม่มีข้อแก้ตัวอะไรฟังขึ้น เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว” อดุลย์พูดย้ำให้ฤทัยพรตระหนักว่า ทุกอย่างจบอย่างแท้จริง “ออกไปจากชีวิตฉันเถอะฤทัย เหมือนครั้งนั้นไง ที่เธอหนีตามไอ้หมอนั่นไป แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอขโมยทองของฉันไปยี่สิบบาท แต่ถ้าเธอยังดื้อด้าน เธออาจติดคุกได้นะ”ฤทัยพรคิดผิดมาตลอดว่า พันธ์รบยังมีใจให้ หล่อนถึงได้กลับมาหาเขา หวังพึ่งใบบุญ เวลานี้หล่อนนึกเสียดายช่วงเวลานั้น ไม่น่าหลงคารมคนหลอกลวง ทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพันธ์รบ สำนึกผิดตอนนี้ก็สายเสียแล้ว สายไปทุกอย่าง“พี่รบหมดรักฤทัยแล้วจริงๆ หรือคะ พี่รบรักก้อยใช่มั้ยคะ” ฤทัยพรถามตรง“ใช่ ฉันรักก้อย อาจมองว่าเร็ว แต่ก็รัก” พันธ์รบไม่ปิดบัง “ฉันถึงต้องเคลียร์เรื่องนี้ไง เพราะไม่อยากให้ก้อยไม่สบายใจ รวมทั้งคนอื่นด้วย ที่อาจเข้าใจผิดคิดว่า ฉันมีใจให้เธออยู่ ฉันหวังว่าเธอจะออกไปจากชีวิตฉันได้สักทีนะ...เชิญ”พันธ์รบไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ แค่ระยะเวลาเดือนกว่าที่ให้ฤทัยพรเข้ามายุ่ง ถือว่ามากแล้ว เขาไม่ต้องการให้ชลินพรเสียใจหรือเข้าใจผิดฤทัยพรยอมถอย เดินไร้เ
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11“แกนี่วาสนาดีจริงๆ นอกจากตัวเองจะรวย ยังได้ผัวรวยอีก ไม่แค่รวยนะ ยังเปย์แกหนักมาก ฉันว่านะ แกต้องเคยตัวมากกว่าเดิมแน่”“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก” พูดไปก็ยิ้มไป ตอนนี้ชลินพรขอบคุณพราวแสง ที่นอกจากมอบความสุขสบายให้หล่อนตั้งแต่เกิด ยังมอบสามีสุดหล่อ แถมรวยล้นฟ้ามาให้อีก หล่อนพูดคำว่า เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ได้เต็มปากเต็มคำในส่วนพันธ์รบ แม้รู้นิสัยชลินพรเบื้องต้น และรู้จักผ่านการเล่าเรื่องจากพราวแสง รวมถึงได้ประสบกับตัวตอนพบเจอกัน เริ่มรู้ตัวว่า ชีวิตอันสงบสุขของตนต้องเปลี่ยนไปแน่นอน รวมถึงเรื่องที่คนล่วงลับหวังว่า จะปรับเปลี่ยนนิสัยชลินพร ไปในทางที่ดีขึ้น เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า ตนทำได้มากน้อยแค่ไหน เนื่องจากเริ่มมีใจเอนเอียงให้สาวเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังคนนี้เสียแล้วด้วยเงื่อนไขที่ว่า หลังจากแต่งงาน ชลินพรต้องย้ายมาอยู่กับพันธ์รบที่ไร่อิ่มบุญ ก่อนหล่อนมาอยู่บ้านหลังนี้ เขาต้องทำห้องใหม่ตามความต้องการของชลินพร คือหล่อนอยากได้ห้องนอนที่มีไว้สำหรับนอนอย่างเดียว แยกห้องนอนกับห้องอื่นแม้อยู่ในห้องเดียวกัน ห้องแต่งตัว ห้องดูทีวี พันธ์ร
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 16กัญญามาศตระหนักในข้อนี้ หล่อนไม่เหมาะสมกับแดเมี่ยนในทุกด้าน คงไม่ชายตามองสตรีธรรมดา ความสวยไม่เตะตา ฐานะยิ่งด้อยกว่าเขามาก ทางด้านสังคมก็เช่นกัน เหมือนอยู่คนละโลก หากเขามีคู่ครองต้องมองคนระดับเดียวกัน เพื่อเชิดหน้าชูตา การแอบชอบสามีจำเป็น ไม่มีวันสมหวังแน่นอนกล่าวจบหล
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 18แม้สามหนุ่มที่เดินตามคู่สามีภรรยาจำเป็น ชื่นชมและพอใจกับความสวยของกัญญามาศ ทว่าไม่คิดคิดเกินเลย ดูจากการกระทำ สีหน้า แววตาแดเมี่ยนก็รู้แล้วว่า คิดอย่างไรกับกัญญามาศเรื่องที่แดเมี่ยนต้องการคุยกับกัญญามาศ คือเรื่องการแสดงละครว่า เป็นสามีภรรยากันจริง เขามาคิดดูแล้ว แยกกั
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 15 “จริงด้วย ฉันก็จะแนะนำแกแบบนี้เหมือนกัน แกจะทนอยู่ทำไมวะ เหนื่อยทั้งกายและใจ แล้วก็ไม่ต้องพูดคำว่ากตัญญูเลยนะ เพราะที่ผ่านมาแกก็ใช้คำนี้เปลืองมากพอแล้ว ให้ลูกคนอื่นใช้บ้างเถอะ เห็นดีแต่หาเรื่อง สุดท้ายแกก็ต้องรับกรรมอยู่คนเดียว” ดารัณพูดกับเพื่อนหลายครั้ง ทว่
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 13บ้านสิวินี ภาคภูมิกระแทกตัวนั่งบนเก้าอี้ ตัวตรงกันข้ามกับตัวที่พี่สาวนั่งอยู่ สีหน้าเขาเครียดมาก เนื่องจากทรัพย์สมบัติที่เขาควรได้รับ กลับตกเป็นของหลานชายที่ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตาและกัญญามาศ คนดูแลมารดา “พี่ดูไม่ทุกข์ร้อนเลยนะ ไอ้แดเมี่ยนกับกันยาจดทะเ







