All Chapters of พิศวาสทาสคนเถื่อน: Chapter 111 - Chapter 120

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 22เสียงของฌองประโยคนี้ติดสั่นเครือ ไม่มีพ่อคนไหนที่ไม่คิดอยากจะกอดลูก เขาเองก็เช่นกันแต่ทว่าโอกาสนั้นกลับไม่มี คาร่าไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ลูกเพราะคำพูดของฮันน่า มารดาของเขาที่ประกาศก้องว่า ริคคาร์โด้เป็นลูกชู้ ไม่ใช่สายเลือดในตระกูลเชอร์แตม แต่เขาไม่เชื่อและไม่มีวันเชื่อว่า เทเรซ่าหรือคาร่าในปัจจุบันจะคบชู้สู่ชาย ทว่าในเวลานั้นมีอะไรหลายอย่างที่ทำให้เขาต้องเลือกหันหลังให้กับภรรยาและลูก แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่เหลียวแล คริสติยองยังส่งเสียเลี้ยงดูทั้งสองเรื่อยมา แม้ว่าจะรู้ว่าคาร่าไม่เคยนำเงินที่เขามอบให้ไปใช้เลยสักครั้งคาร่ามองเห็นภาพสองพ่อลูกกอดกันแล้วเกิดอาการสะท้อนในอก นางรู้สึกผิดที่ปิดบังลูกชายเรื่องบิดา แต่ทว่าตอนนั้นนางไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับตระกูลเชอวาลิแยร์ด้วยประการทั้งปวง จึงสร้างแต่งเรื่องที่ฌองเสียชีวิตตั้งแต่ริคคาร์โด้ยังไม่เกิดขึ้นมา หากนางบอกตามจริงว่าเลิกรากับสามี คำถามที่ว่า บิดาของเขาคือใคร ตอนนี้อยู่ที่ไหนก็คงดังผ่านปากของริคคาร์โด้แน่นอน สู้ปั้นเรื่องโกหกเพื่อไม่ให้มีคำถามต่อไปน่าจะดีกว่าแต่พอมาเห็นภาพนี้คาร่าอดคิดไม่ได้ว่า การตัดสินใจของนางในวันนั้นถ

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 24“ได้เลย งานนี้ริคคาร์โด้จัดหนัก จัดให้ชุดใหญ่”เมื่อถูกท้า ริคคาร์โด้ก็รับคำท้าด้วยความเต็มใจ เริ่มลงมือปฏิบัติการสร้างความสุขของเราสองตามแบบฉบับของเขาทันทีริมฝีปากของทั้งคู่แนบสนิทในเวลาต่อมาลิ้นของเขาและเธอโรมรันพันรัดกันอย่างเร่าร้อนริคคาร์โด้ควานหาความหวานที่มาพร้อมกับความหอมในช่องปากสาวด้วยความหื่นกระหาย ราวกับว่าห่างหายจุมพิตจากเธอมาช้านานทั้งที่เขาได้ชิมรสหวานละมุนทุกวันๆ ละหลายครั้งด้วย แต่ทว่าริคคาร์โด้ก็ปรารถนาจะสัมผัสเรียวปากคู่นี้ตลอดไปปากหนาจูบปากหวานหอมอย่างดูดดื่ม มือใหญ่ก็กระตุกผ้าคาดเสื้อคลุมให้คลายออก ก่อนจะแหวกสาบเสื้อคลุมให้แยกออกจากกัน จนเขาสามารถสัมผัสความนุ่มหยุ่นของทรวงอกสล้างที่เด้งรับน้ำหนักมือยามบีบเคล้น แน่นอนที่จะต้องนวดเฟ้นบงกชงามคู่สวยอย่างมันมือ“อืม...” เสียงครางเบาๆ ดังในลำคอสาว เมื่อเขาหมุนปลายถันของเธอด้วยปลายนิ้ว หมุนซ้ายหมุนขวาสลับกับบดขยี้แผ่วเบาแต่สร้างความรัญจวนให้กับดานิตาอย่างมากมาย อาจเป็นเพราะร่างกายสาวไวต่อความรู้สึกพิศวาสที่บ่าไหลเข้าสู่ร่าง ความรู้สึกจึงตอบรับรวดเร็ว “ดานี่ถอดเสื้อผ้าให้พี่หน่อยได้

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 26ในเมื่อความปรารถนาเต็มปี่ยมในร่างกาย และเขาก็ต้องการเธอเต็มที่ ริคคาร์โด้จึงละปากจากดอกไม้งาม ขยับตัวเตรียมฝังร่างลึกเข้าไปในร่างสะโอดสะอง“อา...ร้อนดีเหลือเกินที่รัก...โอ้ว”ริคคาร์โด้ครวญรับความร้อนที่มีอยู่มากมายในช่องทางหรรษา และเริ่มขยับตัวเคลื่อนไหวทันทีด้วยความเร็วแรงตามพายุอารมณ์ของเขาที่พล่านเดือดยิ่งกว่าความร้อนใดในโลกา“พี่ริค...อา...อืม...พี่ริค”ดานิตาเองก็ปล่อยเสียงครางรัญจวนออกมาเช่นกัน บั้นท้ายกลมกลึงส่ายร่อนรับแรงถาดถมของคนรักที่สาดใส่อย่างบ้าคลั่งด้วยความเต็มใจและเปรมปรีดิ์‘รับโทรศัพท์พ่อด้วย รับโทรศัพท์พ่อด้วย’เสียงสายเข้าที่บ่งบอกได้ทันทีว่าเป็นใคร ดังมาจากมือถือของดานิตาที่วางอยู่บนตู้ข้างเตียง ทำให้เจ้าของเครื่องเกิดความกังวลขึ้นมาทันควัน เพราะถ้าหากเธอไม่รับสายจากบิดา รับรองได้ว่าวิกรมจะต้องกระหน่ำโทรศัพท์หาเธอไม่หยุดจนกว่าลูกหัวแก้วหัวแหวนจะรับสาย อีกทั้งเธอไม่เคยปฏิเสธสายเรียกเข้าของบิดาเลยสักครั้ง“อา...พี่ริค...ยะ...หยุดก่อนค่ะ...คะ...คุณพ่อโทรมา...อา”ดานิตาพยายามบอกชายร่างโตที่โยกไหวตัวเองไม่หยุดแม้ว่าเสียงเรียกเข้าจะดังแข่งกับเ

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 28อีกสามวันต่อมา ณ สนามบินสุวรรณภูมิ“มือเย็นเชียวนะคะคุณพี่ ตื่นเต้นมากหรือคะ” ยุพาภัทรเอ่ยถามสามีเสียงเย้า เมื่อสัมผัสฝ่ามือของวิกรมแล้วรับรู้ได้ถึงความเย็นที่มากเกินพอดี“ตื่นเต้นสิ ไม่ได้เจอลูกแก้วเกือบปีแล้ว คิดถึงใจแทบขาด”วิกรมตอบอย่างไม่ปิดบัง ครั้งล่าสุดที่ดานิตากลับมาเมืองไทยก็ช่วงซัมเมอร์ปีที่แล้ว มาอยู่ให้เขาได้ชื่นใจเดือนครึ่งก็ต้องบินไปเรียนต่อ ครั้นจะนั่งเครื่องบินไปหาลูกสาวสุดที่รักก็ไม่ได้เนื่องจากเขาเข็ดหลาบจากเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อนที่นกยักษ์ลำที่เขาโดยสารเกิดตกหลุมอากาศ วิกรมอยู่ในอาการหัวใจเต้นเร็วผิดปกติแบบเฉียบพลัน มือเท้าเขาเย็นเฉียบและเกร็ง จนต้องปฐมพยาบาลเบื้องต้นโชคดีที่ว่า บนเครื่องบินลำนั้นมีนายแพทย์ชาวสิงคโปร์โดยสารมาด้วย จึงช่วยชีวิตเขาไว้ได้ทัน นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาวิกรมไม่เคยเดินทางโดยเครื่องบินระหว่างประเทศอีกเลย หากบินในระยะสั้นๆ เขาพอทำใจได้“ยุพาก็เห็นคุณพี่โทรหาลูกแก้วทุกวันยังไม่หายคิดถึงเหรอคะ”“โทรศัพท์ไปหาก็แค่ได้ยินเสียง แต่มันกอดและหอมไม่ได้นี่นา”การสื่อสารทางโทรศัพท์เป็นเพียงทำให้คลายความคิดถึงเท่านั้น แต่เขาไม่ต

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 30“มันต่างกันนะคะคุณพ่อระหว่างให้พี่พีทสอนกับให้พี่ริคสอน ลูกแก้วเป็นเจ้านายของพี่พีท พี่พีทจะกล้าดุกล้าว่ากล้าสอนลูกแก้วเหรอคะ พี่พีทคงเกรงใจไม่ทำอย่างนั้นแน่นอนค่ะ แต่ถ้าเป็นคนอื่นสอนลูกแก้วจะต้องเชื่อฟัง ไม่เถียงและตั้งใจเรียนการขับรถไงคะคุณพ่อ” ดานิตาเตรียมคำตอบไว้ล่วงหน้าแล้ว ฉะนั้นเธอจึงตอบได้อย่างฉะฉานและไม่ติดขัด“อืม มันก็จริงนะ” วิกรมเห็นด้วยกับคำตอบของบุตรสาว “แต่พ่อก็ว่ามันไม่จำเป็นอยู่ดีที่ลูกแก้วจะต้องไปหัดขับรถให้เสียเวลา พ่อมีคนขับรถตั้งหลายคน ลูกแก้วสามารถเรียกใช้ได้ตลอดเวลา อยากไปไหนเพียงแค่สั่ง แค่นี้ลูกแก้วก็ไม่ต้องเหนื่อยขับรถเองแล้ว”“พี่ริคบอกว่า เรียนขับรถไม่เป็นเรื่องเสียหาย มันมีประโยชน์ในบางครั้งและบางเวลา ยกตัวอย่างง่ายๆ นะคะถ้าหากพี่พีทเกิดเป็นอะไรระหว่างขับรถอย่างเช่นปวดท้องหรือว่าเกิดเป็นไข้ขึ้นมากะทันหันหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้พี่พีทไม่สามารถขับรถได้ ประจวบเหมาะว่าตอนนั้นลูกแก้วกับพี่พีทอยู่ในที่ห่างไกล ลูกแก้วหมายถึงขับรถออกต่างจังหวัดน่ะคะ หากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมา ลูกแก้วก็ขับรถแทนพี่พีทได้ ไม่ต้องรอความช่วยเหลือจากใคร ลูก