Semua Bab พิศวาสทาสคนเถื่อน: Bab 131 - Bab 138

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 42สำหรับริคคาร์โด้ เขาไม่รู้จักหน้าตาของปลาช่อนว่ามันเป็นอย่างไร แต่เขาก็คิดว่าการตกปลาไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใดเพราะสมัยเรียนระดับมหาวิทยาลัยยามว่างเขาก็มักจับกลุ่มกับเพื่อนๆ ไปตกปลาตามสถานที่ต่างๆ ได้ปลามาครั้งละหลายตัว การตกปลาในครั้งนี้ก็คงไม่ยากเช่นกัน ปลาช่อนที่ว่านี้มันคงเป็นปลาที่อยู่ในคลองเป็นจำนวนมาก“แต่คุณพี่คะ” นางทำท่าจะร้องค้าน“คุณพ่อคะ” เสียงของดานิตาดังไล่เลี่ยกับเสียงของมารดา แต่ทว่าเสียงของทั้งคู่ก็ถูกกลบด้วยน้ำเสียงของชายหวงลูก“ไม่มีแต่ ถ้าไม่ทำตามที่บอกลูกแก้วก็ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” วิกรมยังคงความตั้งใจเดิม “ว่าไง แกจะตกปลาช่อนให้ฉันสักสิบตัวได้หรือเปล่า ถ้าไม่ทำแกก็กลับไปได้เลย”“ได้ครับ” ริคคาร์โด้รับคำในทันที “ผมทำได้ครับ”วิกรมยิ้มกับคำตอบของริคคาร์โด้เพราะงานนี้เขาชนะเห็นๆ นึกแล้วก็อดสะใจไม่ได้ แต่พอหันไปมองหน้าลูกสาวที่ทำหน้าราวกับคนทุกข์ใจ ความรู้สึกก็ท่วมท้นหัวอกของคนเป็นพ่อ แต่ทำอย่างไรได้เล่าก็เขาหมั่นไส้ว่าที่ลูกเขย ให้เขากลั่นแกล้งสักเดือนสองเดือนค่อยยอมอ่อนข้อให้“ถ้างั้นก็รีบไปตกปลาเลย อุปกรณ์ตกปลาฉันจะให้บัวจัดเตรียมไว้ให้”

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 44ยุพาภัทรถึงกับอมยิ้มเมื่อได้ยินวิธีตกปลาของว่าที่ลูกเขยที่ทำให้ว่าที่พ่อตาถึงกับร้องฮึ่มๆ ที่ถูกริคคาร์โด้แก้เกมได่อย่างน่ารักน่าชัง“อย่างนี้มันโกงกัดชัดๆ ไม่ได้โว้ย ไม่ได้ ฉันไม่ยอม”“โกงที่ไหนครับ ผมไม่ได้โกงคุณพ่อนะครับ คุณพ่อบอกว่าให้ผมตกปลาช่อนในคลองแต่ไม่ได้บอกว่าตกยังไงด้วยวิธีไหน ผมก็ตกตามวิธีของผมน่ะสิครับ” เขาตอบหน้าตาเฉย แต่คนที่เฉยไม่ได้คือวิกรมที่อารมณ์เดือดพล่านกับการแก้เกมของริคคาร์โด้“อย่างนี้แหละที่เขาเรียกว่าโกง ตกปลาในคลองมันก็ต้องใช้เบ็ดตกปลาสิวะ ไม่มีใครเขาทำอย่างนี้หรอก แบบนี้มันโกงโกงเห็นๆ”“ผมก็ใช้เบ็ดตกปลานะครับ” ริคคาร์โด้เถียงโดยใช้เหตุผล “ผมใช้เบ็ดตกปลาตกปลาช่อนในกะละมังที่ลอยอยู่ในคลองมันก็เท่ากับว่าผมตกปลาช่อนในคลอง ผมไม่ได้ทำผิดกติกาเลยแม้แต่นิดเดียว ผมทำตามที่คุณพ่อสั่งทุกอย่างแล้วผมก็ทำสำเร็จ ฉะนั้นผมก็พาดานี่ไปเที่ยวนอกบ้านได้”ผู้พูดได้ทีทวงข้อตกลงที่ให้กันไว้ก่อนหน้านี้ วิกรมทำท่าจะเถียงสู้เพราะไม่ยอมรับชัยชนะแกมโกงของว่าที่ลูกเขย แต่ทว่าเสียงของยุพาภัทรดังกลบเสียงเขาเสียก่อน“ริคนี่ฉลาดมากๆ เลยนะลูก เก่ง เก่ง เก่ง แม่ขอช

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 46 ห้องพักภายในเรือยอร์ชกำลังร้อนระอุต่างกับอากาศภายนอกที่เย็นด้วยสายฝนที่ตกลงมา หลังจากที่ริคคาร์โด้ขอดานิตาแต่งงานได้ไม่นาน สายฝนก็ตกลงมาค่อนข้างหนัก ส่งผลให้เขาและเธอต้องรีบวิ่งเข้ามาหลบฝนภายในห้องส่วนตัวนี้ ส่วนคนอื่นๆ อยู่ชั้นบนตรงส่วนคนขับเรือ “พี่ริคขา...อา...พี่ริค...พี่ริค”เสียงของดานิตาเหมือนคนใจกำลังจะขาด สาเหตุนั้นเป็นเพราะปากและลิ้นของเขากำลังวาดลวดลายอยู่ตรงช่อดอดไม้งาม ดูซับน้ำหวานแสนเสน่หา ไล้เลียร่องกลับสาวพลิ้วสะบัดไปด้วยก่อนจะขบเม้มเม็ดเกสรน้อยจนเธอส่งเสียงครางไม่หยุด ดีที่ว่าห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียงไม่เช่นนั้นเด็กเรือคงจะได้ยินเสียงแห่งความสุขระคนทรมานของเธอแน่นอน“อืม...อา...พี่ริค...พอค่ะ...พอ...พี่ริค”ดานิตายังคงเปล่งเสียงแห่งความเสียวกระสันต่อเนื่อง เฉกเช่นเดียวกับฝ่ายชายที่ไม่คิดจะผละห่างบ่อน้ำตาหวานที่เขากำลังชิมรส ตวัดลิ้นสะบัดน้ำหวานเข้าไปในช่องปากของตนเอง ก่อนจะห่อลิ้นสอดลึกเข้าไปในถ้ำหรรษา แหวกว่ายลิ้นไม่ต่างกับปลาว่ายในหนองน้ำ ยิ่งได้ชิมรสอันแสนซาบซ่านในกามารมณ์ ร่างกายของเขาก็ร้อนไม่ต่างกับถูกเปลวไฟลามเลี

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 48ยุพาภัทรเกิดอาการทนไม่ไหว เลยจัดใส่สามีชุดเล็กๆ คนที่ถูกย้อนถึงกับเถียงไม่ออกเพราะเขาเคยมีประสบการณ์เรื่องแพ้ท้องแทนภรรยาจริงแล้วไม่มีตัวยาใดบรรเทาอาการที่เกิดขึ้นได้นอกจากจะหายไปเองซึ่งกว่าจะผ่านพ้นช่วงนั้นมาได้ก็ใช้เวลาหลายเดือน“คุณรีบไปหายาดม ยาหม่องมาหริดมหรือว่าจะละลายยาหอมมาให้กินก็ได้ เดี๋ยวจะตายก่อนจะได้เป็นพ่อคน ผมไม่อยากให้ลูกแก้วเป็นหม้ายด้วย”วิกรมกรายเป็นคนปากอย่างใจ ปากก็บอกว่าไม่สนใจแต่แท้จริงแล้วก็อดเป็นห่วงว่าที่ลูกเขยไม่ได้ ถึงสามีไม่บอกนางก็ตั้งใจจะไปจัดเตรียมยาหอมมาให้ว่าที่ลูกเขยทาน แล้วไม่ลืมที่จะนำยาดมหลอดใหม่มาพร้อมกันด้วย“อ้วก...อ้วก...อ้วก”อาการจะขย้อนอาหารที่อยู่ในท้องของริคคาร์โด้เกิดขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มตัวโตลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะไปอาเจียนในห้องน้ำ แต่ความที่ไม่มีแรงมากนักทำให้เขาเซ วิกรมที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเห็นแล้วก็อดที่ลุกขึ้นมาประคองไม่ได้“แกนี่แพ้จริงอะไรจริงนะเนี่ย ไหวหรือเปล่า”วิกรมถามขณะที่ประคองร่างคนตัวโตไปยังห้องน้ำ ริคคาร์โด้ไม่ตอบเป็นคำพูดแต่เขาพยักหน้าเป็นคำตอบแทนเสียงอาเจียนที่ดังออกมาจากห้องน้ำไม่หยุด ทำให้ค