All Chapters of พิศวาสทาสคนเถื่อน: Chapter 121 - Chapter 130

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 32 จบคำพูดของริคคาร์โด้ริมฝีปากหนาก็ปิดทับเรียวปากอิ่มที่เผยอปากรอคอยจุมพิตหวานล้ำอย่างเต็มใจและทันทีปากทั้งคู่ผนึกแน่นจูบอันแสดดูดดื่มก็บังเกิดขึ้นทันทีราวกับว่าต่างฝ่ายต่างโหยหามาแต่ปางบรรพ์ เรียวลิ้นของเขาและเธอพันรัดโรมรันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความซาบซ่านที่อัดแน่นไปด้วยความรัญจวนจึงเกิดขึ้น ร่างกายของทั้งคู่ร้อนรุ่มไม่ต่างกับโดนไฟสุม ฝ่ามือใหญ่ลูกไล้ไปตามเรือนร่างของคนรัก ไล้แผ่วเบาตามสีข้างก่อนจะวกมาเคล้นคลึงเต้าอวบใหญ่ เคล้นคลึงสัมผัสความนุ่มหยุ่นเด้งรับน้ำหนักมือยามบีบกระชับ ก่อนที่มือข้างนั้นจะเลื่อนต่ำลงไปพงหญ้านุ่มลื่นแทรกปลายนิ้วแหวกกลางดงพงไพรจนพบเจอกับรอยแยกกลางกลีบดอกไม้สาว ลงน้ำหนักมือบนเม็ดเกสรงามระเรื่อนูนเป่งที่เรียกเสียงครางให้เกิดขึ้นในลำคอสาวได้ในทันทีทันใด “อา...พีริค พี่ริค...อา”เธอปล่อยเสียงรัญจวนออกมาเมื่อปากได้รับอิสระ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความกระสันซ่านที่ได้รับจากริคคาร์โด้ที่สรรสร้างถ่ายเทความสยิวให้เธอต่อเนื่อง เวลานี้ใบหน้าของเขาซุกอยู่บนทรวงอกงามที่ถูกหยอกล้อด้วยลิ้นใหญ่แลบเลียไม่หยุด เชยชมด้านสาย

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 34“ลูกแก้วขอโทษคุณแม่ที่ทำตัวไม่ดี ไม่เป็นกุลสตรีตามที่คุณแม่สั่งสอน ลูกแก้วขอโทษค่ะ” ดานิตาพนมมือกราบลงบนตักของยุพาภัทรหลังจากเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้มารดาฟัง ยุพาภัทรยอมรับว่าตกใจไม่น้อยที่ได้ยินเรื่องราวความรักครั้งแรกของลูกสาว แต่ความที่เข้าใจลูก เข้าใจความรู้สึกของคนที่ไม่เคยได้รับอิสระ อยู่ในกรอบมาโดยตลอดและเข้าใจความรักของหนุ่มสาวสมัยนี้ที่ต่างกับสมัยของนางลิบลับ อีกทั้งยุพาภัทรถือว่าดานิตาโตแล้วและเป็นผู้ใหญ่ มีความคิดความอ่าน ย่อมรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นถูกหรือผิด อีกทั้งทุกการตัดสินใจของดานิตาในภายภาคหน้าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ต้องยอมรับในการตัดสินใจของตัวเอง ทำให้นางไม่นึกโกรธเคืองหรือคิดจะดุด่าด้วยถ้อยคำรุนแรง “แม่ไม่โกรธลูกแก้วหรอกนะ ลูกแก้วโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่ยอมรับการตัดสินใจของลูกแก้ว” น้ำเสียงของนางคล้ายผู้ใหญ่ใจดีมีความเมตตา “ลูกแก้วรักใคร แม่ก็รักคนนั้น” ดินตายิ้มกว้าง สีหน้าดีขึ้น “คุณแม่ไม่โกรธ ไม่ว่าลูกแก้วเหรอคะ ไม่โกรธจริงๆ นะคะ” “ลูกแก้วของแม่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะลูก ย่อมตัดสินใจได้ด้วยตัวเองว่าเรื่องที่ทำลงไปนั้นมันถูกหรือผิด แล้วเรื

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 36 อีกสิบนาทีต่อมา “คุณหนูคะ มีฝรั่งตัวโต๊โตมาหาคุณหนูค่ะ” บัวสาวใช้รูปร่างเล็กเดินเข้ามาบอกดานิตาที่นั่งอยู่กับเครือญาติภายในห้องรับแขก “ขอบใจนะบัว” ดานิตาพูดจบก็เดินแกมวิ่งไปยังหน้าประตูบ้าน โดยมีสายตาของวิกรมมองตามเขม็ง “บัว ฝรั่งที่ว่านี้ผู้หญิงหรือผู้ชาย” วิกรมถามสาวใช้ที่ยังไม่ได้ลุกไปไหน “ผู้ชายคะคุณท่าน หน้าตาหล่อมากๆ เลยค่ะ แถมตัดโต บึกบึนอย่างกับพระเอกหนังฝรั่งค่ะ”บัวตอบพร้อมกับเอ่ยบอกรูปร่างหน้าตาของแขกคนนี้เสร็จสรรพ หนวดของคนหวงลูกสาวกระตุกถี่ยิบ ตั้งท่าจะลุกขึ้นยืนเดินไปหาลูกสาว ทว่ามือของยุพาภัทรได้จับข้อมือของเขาเอาไว้เสียก่อน“ไม่ต้องลุกไปหรอกค่ะ เดี๋ยวลูกแก้วก็พาแขกคนสำคัญมาแนะนำให้คุณพี่รู้จักเองค่ะ”“คุณพูดเหมือนกับรู้ว่าเป็นใคร” เสียงของวิกรมติดขุ่นเล็กน้อยยังไม่ทันที่ยุพาภัทรจะตอบคำถามของสามี ร่างสมส่วนของดานิตาก็เดินเข้ามาในห้องรับแขก ข้างกายมีร่างของชาวต่างชาติหน้าตาหล่อเหลาตามที่บัวพูดไม่มีผิดเพี้ยน เครือญาติของดานิตามองไปยังร่างของหนุ่มหล่อเป็นตาเดียว ก่อนที่ทุกคนจะหลุบตามองมื

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 38“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมถือว่ามันหยามผมอยู่ดี” คนหัวดื้อโต้กลับ“ดิฉันรู้ว่าคุณพี่โกรธและโมโหที่อยู่ๆ ก็มีผู้ชายมาบอกว่าเป็นแฟนกับลูกแก้วแถมยังบอกว่ามีอะไรด้วยกันอีก แต่คุณพี่ไม่ลองคิดในทางกลับกันล่ะคะ ถ้าเผื่อริคกับลูกแก้วไม่บอกเรา แอบคบกันไปอย่างนี้เรื่อยๆ มีอะไรกันทุกครั้งที่มีโอกาส ลูกแก้วก็ต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบและเสียหาย การที่ริคกับลูกแก้วเปิดเผยมันไม่เป็นการดีกว่าหรือคะ หรือว่าคุณพี่อยากให้ลูกแก้วเสียตัวฟรีๆ แต่ดิฉันคิดว่า ลูกแก้วไม่เพียงแค่เสียตัวนะคะ คงจะต้องเสียใจด้วยที่ไม่ได้อยู่กับคนที่ลูกแก้วรัก”ยุพาภัทรช่วยลูกสาวและว่าที่ลูกเขยเต็มที่ นางพูดโน้มน้าวให้วิกรมคิดว่า เวลานี้จะขัดขวางทั้งคู่ก็ใช่เรื่องเพราะทุกอย่างมันเลยเถิดเกินกว่าจะแก้ไขใดๆ ได้ ยุพาภัทรเมื่อเห็นวิกรมนิ่งเสมือนกำลังใช้ความคิด นางจึงพูดโน้มน้าวต่อ ประโยคต่อไปนี้นางได้ปรับเปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเป็นเหมือนเดิม“คุณพี่จำตอนที่คุณพี่มาพบคุณพ่อของยุพาครั้งแรกได้ไหมคะ ถ้าคุณพี่จำได้คุณพี่ก็ต้องจำได้ด้วยว่า คุณพ่อของยุพาหวงยุพามากแค่ไหน จะว่าไปยุพาก็เหมือนลูกแก้วที่ถูกคุณพ่อตีกรอบมาตั้

พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 40“พี่...พี่...อา...ทานได้...ซี๊ด...อา”ริคคาร์โด้พูดไปทำเสียงเผ็ดร้อนไปด้วย ก่อนจะลงมือรับประทานอาหารตามที่วิกรมต้องการ ไม่คำนึงว่ามันไอ้เจ้าเม็ดเล็กๆ สีแดงและเขียวที่เขาตักมาพร้อมกับปลาหมึกมันจะเผ็ดมากน้อยแค่ไหน แต่ไม่ว่าจะเผ็ดจนเขาต้องดื่มน้ำสักสิบแก้วหรือร้อยแก้วเขาก็ยอม เกิดมารักลูกสาวของพ่อจอมหวงลูก เขาก็ต้องทนและทน“โอว...อา...ซี๊ดดดด...อา”พอนำอาหารในช้อนเข้าไปในปากแล้วเคี้ยว ความเผ็ดจากพริกขี้หนูสวนรสชาติร้อนแรงก็บังเกิดขึ้นทันที เผ็ดชนิดที่เรียกว่าหูดับตับไหม้ หากเป็นคนไทยที่ชอบทานเผ็ดรับรองได้ว่ากินพริกที่ว่านี้ได้สบายๆ แต่ริคคาร์โด้เป็นชาวต่างชาติที่ส่วนใหญ่จะทานอาหารรสจืดแน่นอนที่ว่า ความเผ็ดจะต้องครอบคลุมทุกพื้นที่ในช่องปากแล้วความเผ็ดในครั้งนี้ยิ่งกว่าอาหารใต้สองอย่างนั้นเสียอีก“น้ำค่ะพี่ริค”ดานิตายื่นแก้วน้ำส่งให้ริคคาร์โด้ ซึ่งเขาก็รับมันไวแล้วกระดกดื่มที่เดียวหมดแก้ว วิกรมเห็นท่าทางของอีกฝ่ายแล้วนึกชอบใจ อมยิ้มและลงมือรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนคนอื่นๆ ก็พากันสงสารชายหนุ่มรูปหล่อกันเป็นทิวแถวแต่ก็ไม่สามารถยื่นมือเข้าช่วยอะไรได้เพราะแค