All Chapters of พิศวาสทาสคนเถื่อน: Chapter 61 - Chapter 70

Chapter 63“วุ้น...วุ้น...คับจริงๆ แน่นไปหมด มันสุดๆ...โอ้ววววว”ยิ่งเสียวเขายิ่งออกแรงมากขึ้น อัดกระแทกด้วยความหฤหรรษ์ บีบแก้มก้นของเธอจนเกิดรอยมือหลายรอย สอดใส่ความเป็นชายถี่รัวไม่หยุดพัก “พี่เพลิง...อา...พี่เพลิง...เสียวค่ะ...อ๊า”ชายหนุ่มร่างใหญ่ค่อยๆ ขยับเอวดึงท่อนเอ็นใหญ่ออกจนเกือบหลุดจากปากถ้ำ แล้วกระแทกเข้ามาเบาๆ เชื่องช้า ส่วนมือขยำเคล้นคลึงอกอวบ ปลายนิ้วขยี้ยอดถันไปด้วย ความเสียวกระสันแทรกซึมเข้ามาในกายสาว จนเธอเปล่งเสียงครางทรมานอันแสนสุขออกมา“โอ้วววว...อ๊า...วุ้น...วุ้นจ๋า”เพลิงเร่งเร้าจังหวะในเวลาต่อมา ซอยถี่กระชั้น หนักหน่วง จ้วงตัวลึกล้ำสุดทาง ทะยานแบบไม่ออมแรง อัดกระแทกไม่สนใจร่างน้อยที่ร้องครวญคราง เวลานี้ความเมามันเต็มความรู้สึก เขากำลังย่างเท้าเข้าไปในดินแดนหฤหรรษ์ แต่ด้วยความสุขที่ได้รับทำให้เขาไม่อยากจะถึงฝั่งฝัน อยากจะสานต่อความมันไปอีกสักระยะ ชายหนุ่มขยับมือมาจับแขนเล็ก แล้วดึงเข้าหาตัวเขา ทำให้เวลานี้มีเพียงเข่าทั้งสองข้างของเธอเท่านั้นที่สัมผัสกับที่นอน ดูคล้ายท่วงท่าที่เรียกว่า “กวางเหลียวหลัง” “พี่เพลิง...อา...อืม...พี่เพลิงขา...พี่เพลิง”ธันย์ณิชาครางต่

Chapter 65“ตาม” เสียงพยัคฆ์แผดก้องดังลั่น หน้าตาเขาแดงจากความโกรธ ดารากานต์เห็นใบหน้าเขาแล้วรีบคว้าตัวณดลมากอดไว้แน่นด้วยความตกใจ เกรงว่าพยัคฆ์จะทำร้ายลูกชายของเธอที่บังอาจนำของสะสมสุดหวงออกมาเล่นโดยไม่ได้รับอนุญาต“คุณยักษ์ ดาวขอโทษแทนตามด้วยนะคะ ตามไม่รู้เรื่องก็เลยเอาของของคุณยักษ์มาเล่น” เธอรีบขอโทษแทนบุตรชาย ยกมือไหว้หวังจะให้เขาคลายจากความโกรธ ทว่าคนที่ทำความผิดโดยไม่ได้ตั้งใจกลับฉีกยิ้มกว้างให้พยัคฆ์จนเห็นฟันหน้าหลายซี่ และพูดประโยคสั้นๆ ที่ทำให้พยัคฆ์ถึงกับอึ้ง“พ่อเล่น...พ่อเล่นกัน”ความโกรธและไม่พอใจของพยัคฆ์หายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อเขาได้ยินประโยคนี้ แล้วยิ่งเห็นสายตาใสซื่อ รวมทั้งรอยยิ้มของณดล เขาถึงกับโกรธไม่ลง ปกติแล้วณดลจะเรียกพยัคฆ์ว่า “ลุง” จะมีวันนี้ที่เรียกเขาว่า “พ่อ” ครั้งแรกเป็นคำเรียกที่ไม่มีใครสอนหนุ่มน้อย ณดลเรียกพยัคฆ์ว่าพ่อ ตามความรู้สึกของตนเองดารากานต์อึ้งไปเช่นกัน เธอไม่คิดว่าณดลจะเรียกพยัคฆ์ว่า “พ่อ” อาจจะใกล้เคียงที่พยัคฆ์ให้ชีวิตใหม่เธอกับลูก พลิกชีวิตจากหน้ามือเป็นหลังมือ พยัคฆ์จึงเป็นพ่อพระของสองแม่ลูก หากณดลจะเรียกพยัคฆ์ว่าพ่อ เธอก็ไม่ขัด กลับดีใจด้วย

Chapter 67 “อ๊า...คุณยักษ์...อ๊า...คุณยักษ์ขา”เธอครางเสียงแผ่ว ร่างกายรุมร้อนไปด้วยไฟพิศวาสเผาผลาญ เขาสนุกปากกับการดูดกลืนปลายถัน ดึงดูดแรงๆ ถี่ๆหลายครั้งผลัดเปลี่ยนทั้งซ้ายและขวา ดารากานต์เสียววาบไปทั่วร่าง ท้องแบนเรียบแขม่วเกร็งรับความสยิวซ่านแล้วความรู้สึกที่ดารากานต์ได้รับก็ยิ่งทบทวี เมื่อมือข้างหนึ่งของเขาสอดเข้าไปในกระโปรงที่เวลานี้ร่นจนถึงโคนขา นิ้วเรียวใหญ่ล้วงเข้าไปในขอบบิกินีตัวจิ๋วตรงขาหนีบ สัมผัสน้ำเสน่หาเอ่อไหล ลากนิ่วไปตามร่องหลืบสาว สูงขึ้นจนพบเจอตุ่มน้อยที่สร้างความหวามไหวให้เธอได้มากมายมหาศาล“อ๊า...อ๊า...อ๊า...คุณยักษ์ขา...อืม...อ๊า”เสียงครางครวญดังมากกว่าเดิม เช่นเดียวกับความเสียวที่ทวีตามไปด้วย เธอรู้สึกคล้ายกับว่า ตนเองกำลังจมดิ่งลงไปในหุบเหว มองลงไปเบื้องล่าง เสียวสะท้านจนท้องไส้ปั่นป่วน จนต้องกรีดร้องออกมาเพื่อบรรเทาความรู้สึกทั้งปวง “ดาวจ๋า ฉันไม่ไหวแล้ว เธอทำให้ฉันร้อนไปทั้งตัว”เขาละจากยอดดอกบัวที่โชกชุ่มไปด้วยน้ำจากชิวหา เอ่ยบอกเธอชิดปากจิ้มลิ้มที่ถูกเขาดูดเม้มกลีบปากล่างเบาๆ นิ้วเรียวยาวถอยห่างจุดอ่อนไหวของสตรี มาถอดเข็มขัดและปลดกระดุมกางเกงยี

Chapter 69“ฝีมือวุ้นอร่อยไม่ตกจริงๆ มิน่าล่ะนายถึงได้อ้วนขึ้น” นนทรีเอ่ยชมแม่ครัวสาว พร้อมกับแซวเจ้าของบ้านที่นั่งอมยิ้ม“วุ้นไม่ได้ทำคนเดียวนะคะคุณนนท์ วุ้นกับคุณป้าช่วยกันทำค่ะ” ธันย์ณิชาพูดออกตัว“แม่แค่เป็นลูกมือคอยช่วยหั่นผัก หั่นเนื้อ แต่คนที่ปรุงคือวุ้น ที่นนท์ชมวุ้นก็ถูกแล้วนะ แล้วเรื่องที่นนท์บอกว่าเพลิงอ้วนขึ้น แม่เห็นด้วยนะ”พรพรรณรีบบอกให้ทุกคนเข้าใจ นางไม่มีฝีมือทางด้านนี้ จึงทำหน้าที่เป็นลูกมือของธันย์ณิชาแทน“จริงครับ ผมยืนยันได้ว่ามันน่ะอ้วนขึ้น” เมืองเอกเห็นด้วยอีกคน“อ้วนเอิ้นที่ไหน น้ำหนักตัวฉันก็เท่าเดิม รูปร่างก็ไม่ได้ใหญ่ขึ้น” คนที่ถูกทักว่าอ้วนรีบโต้เถียง “ฉันว่าฉันไม่มีทางอ้วนขึ้นแน่นอนถึงจะกินจุมากแค่ไหน เพราะกลางวันกิน กลางคืนออกกำลังกายในร่มครึ่งค่อนคืน ไม่มีทางอ้วนเด็ดขาด”คำตอบของเขา ทำให้หญิงสาวที่นั่งข้างๆ หยิกต้นแขนด้วยความเหนียมอาย แต่เพลิงกลับทำหน้ายิ้มแย้มแม้จะรู้สึกเจ็บ มือลูบตรงบริเวณที่ถูกหยิกป้อยๆ มันเป็นความเจ็บที่แฝงไว้ด้วยความสุขพรพรรณและผองเพื่อนของพ่อเลี้ยงหนุ่ม มองภาพเพลิงกับธันย์ณิชาแล้วยิ้มตามความสุขของทั้งคู่ เพราะมันนานมากแล้วที่พวกเข

Chapter 71“ฉันมีสติดีทุกอย่าง เหล้าสักก๊งก็ยังไม่ได้กิน กัญชายาองยาอีก็ไม่เคยแตะ สมองฉันครบถ้วนสมบูรณ์ย่ะ หูไม่เพี้ยน ไม่ฝาด ได้ยินชัดเจนเต็มรูหู พ่อเลี้ยงจะให้แม่เขามาสู่ขอวุ้นจริงๆ พันเปอร์เซ็นต์” วรนุชย้ำให้สองสาวมั่นใจ“วุ้นโชคดีจังเลยนะแม่ ที่ไม่ต้องวนเวียนอยู่ในวงการนี้ แต่ฉันอยากจะรู้ว่า ทำไมวุ้นถึงได้จับพ่อเลี้ยงซะอยู่หมัด ขนาดฉันกับอรเจนจัดทุกท่วงท่าแล้วนะ ยังทำไม่ได้เลย วุ้นทำยังไงหว่า”“นังภา แกนี่โง่จริงๆ แค่นี้ก็คิดไม่ได้ เพราะวุ้นไม่เหมือนเราสองคนไงล่ะ แกลืมไปแล้วเหรอว่า วุ้นทั้งสาวทั้งสดบริสุทธิ์ สวยก็สวย กิริยามารยาทก็เรียบร้อย ความรู้ก็ดี แถมทำกับข้าวก็เก่ง อร่อยเหาะอย่าบอกใคร วุ้นก็คงใช้ทุกอย่างที่พูดมามัดใจพ่อเลี้ยง ถ้าฉันเป็นพ่อเลี้ยงฉันก็ต้องหลงวุ้นแน่ๆ” เอมอรคาดเดา ซึ่งเธอเชื่อมั่นว่า ไม่ผิดจากที่คาดแม้แต่น้อย“เออจริงวะ ทำไมฉันคิดไม่ได้เนี่ย” นภาบ่นตัวเอง “แล้วมันจริงตามที่อรมันพูดหรือเปล่าแม่”“พ่อเลี้ยงไม่ได้บอกเหตุผล และฉันก็ไม่อยากรู้ด้วยว่าเพราะอะไร แค่ฉันได้ยินข่าวดีที่ฉันคอยมานานยี่สิบกว่าปีก็พอแล้ว อย่างอื่นจะไปสนใจให้มันเมื่อยตุ้มทำไม”“แหมแม่ แม่พูดอย