All Chapters of พิศวาสทาสคนเถื่อน: Chapter 81 - Chapter 90

117 Chapters

 Chapter 82

Chapter 82 “วุ้น ลุกขึ้นกินข้าวก่อนเถอะ วุ้นไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน กินซะหน่อยนะ” นภาเห็นใจและสงสารธันย์ณิชามาก ถึงขนาดไม่ทำงาน มาอยู่ดูแลธันย์ณิชาทั้งวันทั้งคืน เพราะเกรงว่าเธอจะคิดสั้น“วุ้นไม่อยากกินอะไรทั้งนั้นพี่ภา…ฮือ”“พี่เข้าใจความรู้สึกของวุ้นนะ แต่พี่คิดว่า วุ้นต้องกินข้าวจานนี้ เพราะถ้าวุ้นไม่กิน พี่จะไม่บอกข่าวของพ่อเลี้ยงให้วุ้นรู้”นภาไม่ได้พูดหลอกล่อให้ธันย์ณิชายอมทานอาหาร เธอมีข่าวจะบอกธันย์ณิชาจริงๆคนที่นอนร้องไห้ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง สีหน้าของเธอตื่นตระหนกทันที เพราะนึกว่าข่าวที่นภาจะบอกคือข่าวร้ายเช่น เพลิงเสียชีวิตเหตุจากทนรับกับความจริงไม่ได้“พี่เพลิงเป็นอะไร พี่เพลิงฆ่าตัวตายเหรอพี่นภา” ธันย์ณิชาถามเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลไม่หยุด “ฮือ...พี่เพลิง”“ไม่ใช่หรอก พี่จะบอกก็ต่อเมื่อวุ้นกินข้าวแล้วต้องกินให้หมดด้วย”“พี่นภาไม่ได้หลอกให้วุ้นกินข้าวนะ มีข่าวพี่เพลิงจริงๆ นะพี่ ไม่ได้หลอกวุ้นนะ”“พี่เคยโกหกหรือหลอกวุ้นเหรอ ไม่เชื่อใจพี่สาวคนนี้แล้วหรือไง” ก็เพราะความเชื่อใจ ไว้ใจ เธอถึงได้ตกอยู่ในสภาพตายทั้งเป็นเช่นนี้ ทว่าความที่อยากรู้ข่าวของเพลิง คนกำลังทุก
Read more

Chapter 83

Chapter 83 ประเทศอินเดีย สองพี่น้องแห่งตระกูลโยธาบดินทร์มาถึงเมืองคยา ประเทศอินเดียในอีกสามวันต่อมา เมืองแห่งนี้เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่พรพรรณกับคณะมาแสวงบุญ และมากราบไหว้สี่สังเวชนียสถานสำคัญของพุทธศานา เป็นเรื่องโชคดีเรื่องหนึ่งของเพลิงกับพยัคฆ์ ทุกครั้งที่พรพรรณเดินทางไปต่างประเทศหรือมาแสวงบุญ นางจะให้ที่อยู่ตอนเดินทางทุกครั้ง เผื่อนางมีปัญหาเรื่องสุขภาพหรือเหตุสุดวิสัย ลูกชายทั้งสองจะได้มาหาได้สะดวก จะมีครั้งนี้เองที่ทั้งคู่ได้ใช้ประโยชน์จากความรอบคอบของผู้เป็นแม่ สถานที่พักของพรพรรณกับคณะแสวงบุญพักคือ วัดไทยแห่งหนึ่งในคยา ที่ต้องขออนุญาตเข้าพักล่วงหน้า ถึงจะมีสิทธิ์พักได้ ทั้งสองไปถึงวัดดังกล่าวในเวลาเกือบห้าโมงเย็น ซึ่งคณะแสวงบุญยังไม่เดินทางกลับ เพลิงกับพยัคฆ์จึงนั่งรอมารดาด้วยท่าทางสงบ ทว่าในใจร้อนรุ่ม จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงต่อมา คนที่สองพี่น้องรอคอยก็มาถึงวัด พรพรรณทำสีหน้าแปลกใจที่เห็นเพลิงและพยัคฆ์นั่งอยู่หน้าที่พัก นางรู้สึกกังวลใจว่า ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่นอน ไม่เช่นนั้นลูกชายทั้งสองคงไม่มาหานางระหว่างที่แสวงบุญ
Read more

Chapter 84

Chapter 84“นั่นสิครับคุณแม่ มันคืออะไรครับ ถ้าผมไม่ใช่พี่ชายของวุ้น นั่นก็หมายความว่า ไม่ใช่ลูกของคุณพ่อ แล้วมันจะมีความลับอะไรอีกครับ” เพลิงสงสัยไม่แพ้น้องชาย“แม่จะบอกต่อหน้าวรนุช แม่จะบอกเธอเองว่า เรื่องทั้งหมดเป็นยังไง ตอนนี้แม่บอกเพลิงให้สบายใจได้เลยว่า วุ้นกับเพลิงไม่ได้เป็นพี่น้องกัน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ฉะนั้นเพลิงกับวุ้นแต่งงานกันได้” พรพรรณยังไม่เฉลยความลับนี้ และย้ำให้เพลิงมั่นใจ สบายใจ หายกังวลใจในเรื่องที่ทำให้เกิดทุกข์ “ไปบอกข่าวนี้ให้วุ้นสบายใจได้เลย ทุกคำพูดของแม่คือความจริง”รอยยิ้มเพลิงระบายเต็มใบหน้าหล่อเหลา เป็นรอยยิ้มแรกในรอบหลายวัน คำพูดของวรนุชน่าเชื่อถือก็จริง แต่ไม่เท่าคำยืนยันจากปากพรพรรณที่เขาเชื่อมั่นมากกว่า ส่งผลให้หัวใจเพลิงเบิกบาน ประหนึ่งได้รับหยาดน้ำทิพย์จากสรวงสวรรค์ ชะล้างจิตใจบอบช้ำเศร้าโศกของเขาให้หมดไป ลืมความสงสัยไปจนสิ้นพยัคฆ์ดีใจกับคำย้ำของมารดา แต่ก็สงสัยอยู่ว่า ความลับของผู้เป็นแม่ที่ยังไม่เปิดเผยคืออะไร คำพูดของพรพรรณที่บอกว่า มันคือเรื่องจริง แต่ไม่ทั้งหมด ประโยคนี้ซ่อนเร้นบางอย่างไว้ ชวนให้เกิดความสงสัยยิ่งนัก“แม่จะกลับเมือ
Read more

Chapter 85

Chapter 85หลายวันต่อมา ณ ประเทศไทย วรนุชกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่หน้าบ้าน เมื่อมีรถตู้คันหนึ่งแล่นมาจอดหน้าประตูรั้วบ้านนางจึงเพ่งมองอย่างสงสัย พลันสีหน้าของนางเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงระคนแปลกใจที่เห็นพรพรรณและเพลิง และยังมีชายหญิงอีกสองคนก้าวลงมาจากรถตู้ “ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ”พรพรรณบอกเจ้าของบ้านที่นั่งอยู่หน้าบ้าน วรนุชพับหนังสือพิมพ์ เชิดหน้ามองกลุ่มคนที่ยืนอยู่หน้าประตูรั้วอย่างชิงชัง “แต่ฉันไม่มี” “ฉันว่าเราต้องคุยกัน มีบางเรื่องที่เราต้องทำความเข้าใจกันใหม่ แต่ถ้าคุณไม่คุยกับฉัน ฉันจะถือว่าคุณกลัว ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับฉัน” พรพรรณกล่าวเสียงเรียบ “ได้ข่าวว่าคุณอยากจะเซอร์ไพรส์ฉันไม่ใช่เหรอ ฉันก็มาให้คุณเซอร์ไพรส์ถึงที่แล้วไง ทำไมไม่ลุกขึ้นมาเปิดประตูล่ะ”วรนุชมองคนพูดนิ่ง ไม่ใช่ว่านางกลัวที่จะเผชิญหน้ากับพรพรรณ แต่วรนุชกลัวใจตัวเองมากกว่า กลัวว่าจะอดใจไม่ไหว ทำร้ายพรพรรณ ตัวการอีกคนที่ทำให้รัตนาเสียชีวิต ยังไม่ทันที่วรนุชจะลุกขึ้นไปเปิดประตู ธันย์ณิชาวิ่งออกมาหน้าบ้าน เป็นคนเปิดประตูต้อนรับครอบครัวของเพลิงเสียเอง ก่อนจะโผกอดเพลิงไว้แน่น
Read more

Chapter 86

Chapter 86ทุกคนที่ได้รับรู้ความจริง ต่างตกอยู่ในอาการนิ่งงัน ไม่คาดคิดว่า เรื่องจะกลายเป็นเช่นนี้ไปได้ เพลิงอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ความสงสัยที่ติดอยู่ในสมองเรื่องที่พรพรรณบอกเขาว่า มันเป็นเรื่องจริง แต่ไม่ทั้งหมด เขาเพิ่งเข้าใจตอนนี้เองว่า ความลับของมารดาคืออะไร เป็นอีกเรื่องที่เรียกอาการช็อกให้กับเขา มากกว่าตอนที่วรนุชบอกตนว่าเป็นพี่ชายของธันย์ณิชาเสียอีก เขาเดินไปกอดพรพรรณที่ยืนน้ำตาปริ่ม เมื่อย้อนนึกถึงอดีตที่เจ็บปวด นางก็กอดตอบเขาพร้อมกับสะอื้นไห้วรนุชตกตะลึงไม่แพ้กัน นางแทบไม่อยากเชื่อว่า เรื่องที่ได้ฟังจะเป็นเรื่องจริง แต่จะว่าอีกฝ่ายปั้นเรื่องโกหกก็ไม่น่าใช่ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นกับตัวเอง นางเข้าใจความรู้สึกตอนที่กำลังจะถูกข่มขืนได้ดีว่าเลวร้ายแค่ไหน กลัวมากเพียงใด แต่เดชะบุญ รัตนามาช่วยนางไว้ได้ทัน ไม่เช่นนั้นนางคงจมอยู่กับความอัปยศที่ต้องมีสามีร่วมกับมารดา ความเห็นใจในส่วนนี้จึงเกิดขึ้นในใจของวรนุช อาจจะพูดได้ว่า นางเห็นใจและสงสารสตรีทุกคนที่ถูกบุรุษข่มเหง ถึงแม้ว่าพรพรรณจะเป็นสตรีที่นางเคียดแค้นก็ตาม“เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงนะวรนุช ฉันไม่ได้สร้างเรื่องมาเพื่อให้
Read more

Chapter 87

Chapter 87 หลังจากทุกอย่างคลี่คลาย พรพรรณเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารค่ำสุดหรู ล่องเรือแม่น้ำเจ้าพระยา ชมวิวทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำยามค่ำคืนไปพร้อมกับรับประทานอาหารเลิศรส ส่งเสริมให้อาหารมื้อนี้พิเศษยิ่งขึ้น ถือว่าอาหารมื้อนี้สำหรับพวกเขาทั้งอร่อยและสร้างความสุขให้ทุกคนมื้อหนึ่ง เพลิงกับธันย์ณิชาดูเหมือนจะมีความสุขที่สุด รอยยิ้มของทั้งคู่ระบายอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา พลอยให้คนรอบข้างพลอยมีความสุขตามไปด้วย ผิดจากวันวานที่ความเศร้าโศกเสียใจครอบคลุมจิตใจ ดินเนอร์มื้อนี้เป็นแบบบุฟเฟ่ต์ทุกคนจึงได้เห็นภาพความประทับใจที่น้อยครั้งนักจะได้เห็น เพลิงเอาอกเอาใจธันย์ณิชาทุกอย่าง ตักอาหารและนำเครื่องดื่มมาบริการไม่ขาด ถ้าป้อนได้เขาคงป้อนให้เธอ พยัคฆ์ก็ไม่ได้น้อยหน้าพี่ชาย เขาดีใจที่มีน้องสาวคนใหม่ และจะมาควบตำแหน่งพี่สะใภ้อีกด้วย พยัคฆ์รับขวัญธันย์ณิชาด้วยเครื่องเพชรชุดใหญ่ราคาเกือบสิบล้านบาทให้เป็นของขวัญชิ้นพิเศษ ค่ำนี้พยัคฆ์ได้พาครอบครัวของเขามาด้วยเช่นกัน ดารากานต์หม้ายสาวพราวเสน่ห์ที่มัดใจนายเหมืองสุดโหดได้อย่างชะงัด และณดลลูกชายตัวน้อยที่มีพี่เลี้ยงนามว่าแตงไทยตามมาดูแลอย่า
Read more

Chapter 88          

Chapter 88ตั้งแต่พยัคฆ์กับดารากานต์เข้าพิธีวิวาห์และจดทะเบียนสมรสกันแล้ว พยัคฆ์ได้ยื่นเรื่องขอรับณดลเป็นบุตรบุญธรรม เขาจึงเป็นบิดาตามกฎหมาย พยัคฆ์ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เช้าก่อนเข้าไปทำงานในเหมือง เขาต้องขับรถไปส่งณดลที่เวลานี้เข้าเรียนชั้นอนุบาลในโรงเรียนแห่งหนึ่งในตัวเมือง ใช้เวลาไปกลับสองชั่วโมงเศษ พอโรงเรียนเลิกพยัคฆ์ก็จะเป็นคนไปรับ หากวันไหนมีธุระด่วนหรือไปรับส่งไม่ได้จริงๆ หน้าที่นี้ก็จะเป็นของโก๋ “ยักษ์กับตามกลับมาบ้านแล้วครับ” พยัคฆ์ตะโกนบอกศรีภรรยาเสียงดังลั่นดังเช่นทุกวัน เมื่อเขากับณดลเดินทางกลับมาถึงบ้าน ดารากานต์เดินยิ้นหวานมาหาสามีและบุตรชาย พอสามีสุดหื่นเห็นหน้าภรรยาสุดที่รักก็คว้าร่างมากอดและหอมแก้มหลายฟอด “คิดถึงจัง” “ผมก็คิดถึงแม่ฮะ” ณดลบอกมารดาอีกคน “แม่คิดถึงทั้งคู่เลยค่ะ ไปอาบน้ำดีกว่านะคะ จะได้ลงมากินข้าวกัน วันนี้แม่ทำกับข้าวของโปรดให้ทั้งคุณพ่อคุณลูกด้วยนะ”จบคำพูดของดารากานต์ แตงไทยเดินมาจูงมือณดลพาไปอาบน้ำที่ห้อง ส่วนคนตัวโตทำหน้าทำตาอ้อนเมียอยู่ตรงนั้น “ตามมีแตงไทยอาบน้ำให้ ฉันไม่มีใครเลย ดาวอาบน
Read more

 Chapter 89

Chapter 89ดารากานต์ขยับปากครอบครองความอลังการของสามีสุดที่รัก ทว่าเธอขยับปากไม่ได้สะดวกนักเนื่องจากความซ่านเสียวเล่นงานเธออย่างหนัก อีกทั้งเขาขยับท่อนเอ็นชายสวนใส่ปากเธอไปด้วย ดารากานต์จำต้องดึงแก่นกายใหญ่ออกจากปาก เปลี่ยนมาเป็นเลียไล้ไปรอบๆ โดยมือขยับรูด สลับกับส่งเสียงร้องครางครวญจากความกระสันเสียวที่ถูกปากและลิ้นหนาบรรเลงไล้อยู่บริเวณกลีบบุปผา“อ๊า...คุณยักษ์...คุณยักษ์...อ๊า...อืม”ไม่ใช่เพียงอวัยวะสองส่วนเท่านั้นที่เขาใช้ปลุกอารมณ์ภรรยา พยัคฆ์ยังสอดนิ้วเรียวยาวสองนิ้วเข้าไปในรวงผึ้งหวาน ก่อนที่เขาจะขยับนิ้วเข้าออก ปากหนาได้รูปขบเม้มเกสรสวย ดูดแรงๆ จนเธอหวีดร้องเปล่งเสียงครางปานขาดใจ จนเธอไม่อาจทำสิ่งใดกับน้องชายของเขาได้นอกจากกุมไว้ในมือพยัคฆ์สำราญใจทุกครั้งที่ได้ชิมรสหวานจากกายสาว ความหวานที่มาพร้อมกับความหอมจรุงใจ เขาเหมือนคนดำดิ่งอยู่ในห้วงเสน่หา ลิ้นหนาแทรกซอนไปตามร่องกลีบสาว ตวัดไล้ขึ้นลงในขณะที่นิ้วมือยังขยับเข้าออกช่องทางรักด้วยจังหวะสม่ำเสมอ“อ๊า...อ๊า...คุณยักษ์...คุณยักษ์ขา...อ๊า”ดารากานต์ร้องครวญรัญจวนใจ มือก็ยังคงทำงานไม่หยุด ก่อนจะหันหน้าไปอ้าอมกายแกร่ง ขยับปากคร
Read more

Chapter 90

Chapter 90ธันย์ณิชาเร่งมือทำเครื่องดื่มให้ลูกค้าที่วันนี้ดูจะมากกว่าทุกวัน ออเดอร์ยาวถึงสิบแก้ว ขนมเค้กรสชาติต่างๆ ที่อยู่ในตู้ก็พร่องไปเยอะ แม้จะมีเอมอรและนภาที่เวลานี้มาทำงานเป็นพนักงานในร้านช่วยรับออเดอร์และเสิร์ฟ ก็ดูเหมือนจะไม่ทันใจลูกค้า แต่ไม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยกับการทำเครื่องดื่มมากแค่ไหน เธอก็มีความสุขที่ได้ทำตามฝันของตนเอง โดยมีเพลิงเป็นผู้ผลักดันคนสำคัญ เพลิงตามใจเมียรักเพราะทนแรงออดอ้อนไม่ไหว อีกทั้งเขาไม่ต้องการกีดขวางความฝันของธันย์ณิชา แต่มีข้อแม้ว่า ต้องอยู่ในการควบคุมของเขาทุกขั้นตอนและเป็นคนออกทุนให้ทั้งหมด เริ่มจากไปหาทำเลในห้างสรรพสินค้าแห่งใหม่ เป็นห้างที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่ ทำเลที่ตั้งของร้านอยู่ในโซนที่ดี เพราะนอกจากอยู่ตรงกลางทางเดินแล้วยังใกล้กับบันไดเลื่อน ใครที่เดินผ่านไปผ่านมาสังเกตเห็นได้ง่าย การตกแต่งร้านเป็นไอเดียของธันย์ณิชาทั้งหมด มีโต๊ะรองรับลูกค้าสิบโต๊ะ กาแฟและชาก็มาจากไร่เพลิงพยัคฆ์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องรสชาติและกลิ่นหอมไม่เป็นรองใคร เบเกอรีต่างๆ ที่นำมาขายในร้านก็เป็นฝีมือของธันย์ณิชาทั้งหมด กาแฟหอมกรุ่นบวกกับเบเกอรีอร่อย ร้านกาแฟ
Read more

Chapter 91 (จบ) เจอกันในพิศวาสทาสหัวใจ

Chapter 91สิบปีต่อมา พยัคฆ์พาครอบครัวของเขามาเที่ยวไร่เพลิงพยัคฆ์ของพี่ชายในช่วงปิดเทอม เช่นเดียวกับพรพรรณผู้เป็นมารดาซึ่งต้องการเจอหน้าหลานชายทั้งสามคนที่นี่ พอมาถึงหลังจากเด็กๆได้ไหว้ทักทายผู้ใหญ่ทุกคนแล้ว ณดลและยศวินเอ่ยชวนลูกชายคนเดียวของเจ้าของบ้านไปเล่นตามประสาเด็ก สถานที่ที่สามหนุ่มไปเล่นกันนั้นคือ ลานกว้างข้างบ้าน เพื่อเตะฟุตบอล “เดี๋ยวทีนไปเอาลูกบอลก่อนนะ” ชญตว์บอกณดลกับยศวิน เด็กชายทั้งสามต่างมีรูปร่างหน้าตาดีไม่ผิดผู้ให้กำเนิด ส่อแววว่าโตขึ้นจะหล่อเหลาขยี้ใจสาวๆแน่นอน “ไปเอาที่ไหนล่ะ ไม่ได้อยู่นอกบ้านเหรอ” ณดลถาม “คุณแม่เอาไปเก็บไว้ที่ห้องเก็บของน่ะพี่ตาม คุณแม่บอกว่า มันจะได้เป็นระเบียบ เล่นเสร็จก็เอาไปเก็บที่เดิม” “งั้นไปด้วยกัน ฉันอยากรู้ว่า ห้องเก็บของบ้านนายเหมือนบ้านฉันหรือเปล่า” ยศวินพูดอย่างอยากรู้ เด็กชายทั้งสามจึงพากันเดินไปยังห้องเก็บของที่อยู่ทางด้านหลังของห้องครัว หลังจากที่ชญตย์เปิดประตูห้องเก็บของและเข้าไปหยิบลูกฟุตบอลมาแล้ว ทั้งสามก็พากันเดินสำรวจภายในห้อง “มีกล่องดนตรีด้วย” ยศวินเจอของเก่าที่น่าสน
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status