วิวาห์บังคับรัก의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

บทที่ 16.3 บังคับตลอด / จูบยอมรับว่าเหนื่อยมากและก็หิวด้วยในตอนนี้ ฉันกับพี่ฉัตรแทบจะไม่คุยกันเลย เพราะเหมือนจะไม่มีเวลา พอพี่ฉัตรจะหันมาคุยก็มีแขกเหรื่อมาติดๆ จะกินน้ำก็แทบจะไม่มีเวลา แต่มีอย่างหนึ่งที่เขาทำให้ฉันตลอดคือหยิบทิชชูมาซับเหงื่อให้ตลอดแล้วก็ซับของตัวเองไปด้วย“เหนื่อย หิวด้วย” ฉันเริ่มหมดความอดทนก็พูดขึ้น พี่ฉัตรหันมามองแล้วหยิบทิชชูขึ้นมาซับเหงื่อที่ผุดตามใบหน้าให้อีกครั้งพลางส่งยิ้มมาให้“งั้นไปกินข้าวกันครับ” พี่เขาจับมือฉันแล้วพาเดินเข้าเต็นท์ใหญ่ที่รองรับแขกมาทานข้าว ฉันต้องเดินช้าๆ เพราะนี่คือครั้งแรกที่ใส่รองเท้าส้นสูงบวกกับชุดไทยมันก้าวขายากด้วย“จะเข้าห้องน้ำไหม เดี๋ยวพี่จะหาข้าวมาให้” พี่ฉัตรหยุดเดินแล้วหันหน้ามาถาม“อยากจะเข้านะ แต่ไม่เป็นไรกลั้นไว้ได้ ขอกินข้าวก่อน แล้วจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเลยทีเดียว ”“ไม่ได้ ห้ามกลั้นฉี่มันไม่ดี ไปเถอะไปเข้าห้องน้ำก่อน”“พี่ดูสิ ชุดนี้มันทำอะไรลำบากมาก”“ให้เพื่อนเข้าไปช่วยก็ได้ ไปเถอะ” พี่ฉัตรพูดแล้วหันกลับไปพร้อมกับปล่อยมือฉัน แต่พอสังเกตดีๆ พี่เขาเลือกจะตรงไปหาโต๊ะที่พี่เพลงนั่งกับพ่อแม่และสามีก่อนเลย นี่ขนาดพี่เพลงพาผัวม

บทที่ 17.2 หนีการเข้าหอไปกินเหล้าป็อก19:59 น.ฉัน ฟ้า ฝน ฝ้าย เข้าบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้า น้ำไม่อาบ ใบหน้ายังจัดเต็มด้วยเครื่องสำอาง ทรงผมก็ไม่ได้แกะออกเพราะคิดว่าเสียเวลา ต่างคนต่างรีบเปลี่ยนชุดฉันใส่เสื้อแขนยาวมีฮู้ด กางเกงยีนส์ขายาวมีรอยขาดด้วย มันเป็นแนว555+ ทุกคนแต่งตัวแบบไม่เด่นจนเกินไป เน้นทะมัดทะแมง หยิบแมสกับแว่นตาไปคนละอันตอนแรกฉันเป็นคนนำไปก่อน ย่องๆ ตอนนี้ดูท่าทุกคนจะยังวุ่นอยู่ข้างนอกกับแขกในงาน ฉันพาเพื่อนๆ ออกจากทางหลังบ้าน แล้วเดินไปยังถนน มีรถของสปายจอดอยู่แล้วเป็นรถรถยนต์สี่ประตู ส่วนรถของคนอื่นๆ ได้พาไปจอดไว้หน้าบ้านของแพรหมดแล้ว ก็อยากจะไปแค่คันเดียว ไปด้วยกันนั้นแหละ อุ่นใจไม่แปลกที่เพื่อนจะรู้ว่าฉันนัดตรงไหน เพราะตอนเรียนประถมหกเคยแอบแม่ไปเที่ยวงานวัดกับแพรและแก้วบ่อยๆ และตอนมัธยมต้นก็เคยแอบแม่ไปดูหนังในโรงตอนค่ำด้วยกับธารใสและใบบัว แค่นั้น“มาเร็วๆ ” ฉัน ฟ้า ฝน ฝ้าย เลือกที่จะนั่งที่กระบะเพราะดูท่าข้างหน้าน่าจะอัดแน่นเหมือนปลากระป๋องแล้ว20:50 น.ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการนั่งรถเข้าเมือง ในเมืองรถรามากมาย แสงสีก็ทำให้ลายตาไปหมด เมื่อก่อนตอนมาเรียนมหาวิทยาลัย ออก

บทที่ 18.2 ยั่วเองไม่ใช่เหรอ23:49 น.“ขอเงินหน่อยได้ไหมคะ น้องจะเข้าเซเว่น พอดีเงินน้องที่พกมาเอาไปเลี้ยงเหล้าเพื่อนหมดแล้วอะ ”หาเรื่องคุยด้วยอะแหละ ก็คนข้างๆนั่งเงียบมานานแล้ว พี่เขาไม่พูดจริงๆแต่ก็ล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วยื่นธนาบัตรใบสีม่วงมาให้ฉันก็รับมาอย่างสองจิตสองใจเพราะมันเยอะไป ก็เคยคิดว่าพอแต่งงานกันแล้ว เงินใครเงินมันเหมือนเดิม แยกคนละกระเป๋าไปเลย ไม่มีแบบเงินเดือนผัวต้องอยู่ที่เมียหรอก สำหรับฉันอยากให้อิสระ อยากใช้ชีวิตเหมือนเพื่อน เพื่อนที่รู้ใจกัน เพื่อนที่คอยรับฟังปัญหา เพื่อนที่ช่วยเหลือกันและกัน ไม่อยากเจ้ากี้เจ้าการจนเกินไป“แค่ยี่สิบบาทพอ มีไหมคะ” สุดท้ายก็ยื่นกลับไปให้“รีบๆ ลงไป พี่ง่วงแล้ว” พี่เขาก็ผลักมือเรียวที่ถือธนาบัตรใบสีม่วงกลับมา“พี่จะเอาอะไรไหม” เผื่อพี่เขาต้องการอย่างอื่นด้วย จะซื้อทีเดียวเลย“…” คำตอบที่ได้กลับมาไร้เสียง แต่ส่ายหัวตอบกลับเป็นคำตอบแทน“ว่าจะซื้อน้ำเปล่าเอง งั้นไม่เป็นไรค่ะ เงินมากไป ขอคืนให้พี่นะคะ เดี๋ยวน้องไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าแป๊บนะคะ” ฉันวางธนาบัตรสีม่วงลงใกล้เกียร์ของรถ แล้วเปิดประตูออกจากรถตรงไปห้องน้ำ เข้าไปฉี่ออกมาก็ล้างหน

บทที่ 19.2 Nc20+หลังจากนั้นก็อาบน้ำอาบท่า ว่าจะต่อเติมห้องน้ำในห้องนอนแล้วนะ ขี้เกียจเดินไกล พออาบน้ำเสร็จ มันก็เริ่มที่จะส่างเมามากกว่าเดิม สดชื่นมาก แต่แค่มึนๆ นิดๆ“แกร๊ก!!”ฉันเปิดประตูเข้าห้องไปหลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็เจอพี่ฉัตรนั่งอยู่ปลายเตียงกำลังปลดเกงเกงออก ช่วงบนเปล่าเปลือย กล้ามหน้าท้องเอ่ย ผิวที่ดูขาวเอ่ย เห็นแล้วใจมันบ่ดีจะบ้าตาย มีความคิดลามกตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ฉันรีบเบือนหน้าหนี แล้วเอาผ้าเช็ดตัวกับชุดไปใส่ตระกร้าเดินไปหน้าโต๊ะแป้งเพื่อทาครีมบำรุงผิว“โกรธเหรอ? ” พี่ฉัตรถามขึ้น“เรื่องอะไรคะ? ”“ก็ตอนที่พี่ขอแยกออกไปคุยโทรศัพท์อะ ไม่ได้อยู่กับน้อง”“ไม่ได้โกรธ” ที่พูดออกไปคือจากใจจริง“เจ็บมือไหม เดี๋ยวพี่ทายาให้ เอามือมา” เดินเข้ามาใกล้“ไม่เจ็บค่ะ”“แต่แม่ฟาดสุดแรงเลยนะ”“เมื่อก่อนก็โดนประจำ แบบนี้เลย มันชินแล้ว ว่าแต่พี่เถอะมารับแทนทำไม”“รับแทนเมียไม่ได้เหรอ? ” พูดแบบนี้ ใจมันก็พองโตทันที แหม่ๆ อีใจไม่รักดี พี่เขาแค่รับไม้เรียวแทนไม่ใช่รับลูกกระสุนปืนแทนสักหน่อย ชิ!“ไม่รู้ นอนแล้วง่วง” พูดจบก็กระโดดขึ้นเตียงดึงผ้าห่มคลุมโปงทันที“พี่ไม่ให้นอน”“จะเช้าแล้วนะ ให้นอ

บทที่ 21 โดนยิงห้าเดือนต่อมาหลังจากที่แยกจากกันหลังแต่งงานได้คุยบ้างไม่คุยบ้าง เพราะพี่ฉัตรติดงานใหญ่พี่เขาต้องลงพื้นที่เป็นเวลาห้าเดือน ต้องปฏิบัติการนอกเครื่องแบบ จึงไม่ค่อยมีเวลาคุย เพราะน่าจะเหนื่อยจากงาน และฉันก็เป็นคนเหงาไปเลย แต่ไม่เคยทำตัวงอแงใส่เขานะ พอช่วงวันหยุดในห้าเดือนที่ผ่านมาคือกลับไปพักที่บ้านตัวเองสามวัน บ้านสามีสามวันเหมือนเป็นตัวแทนพี่ฉัตรอะแหละ ปฎิบัติต่อท่านเสมือนพ่อแม่ตัวเอง มันดีที่ไม่มีเรื่องของแม่ผัวลูกสะใภ้ แม่พี่ฉัตรดีกับฉันมาก และพี่ๆ ของฉัตรก็ดีเหมือนกัน พี่ฉัตรมีหลานด้วยเป็นลูกของพี่ชายคนโต และเด็กๆ มักจะกลับมาหาปู่ย่าในวันเสาร์อาทิตย์ บางครั้งก็เจอกับฉัน ติดฉันทั้งวัน จะไปร้านก็จะตามตลอด ฉันเป็นคนรักเด็กนะ แต่เฉพาะเด็กไม่ดื้อ555+ เด็กดื้อรับไม่ไหวปวดหัวเหมือนเลี้ยงตัวเองในวัยเด็กอะ555+ แล้ววันที่เหลือก็ไปหาเพื่อน ไปสังสรรค์ประสาคนเหงา กับแก๊งเจ้าแม่ขี้เหล้า นัดกันทุกครั้งไม่เคยคบคน บางคนไม่สะดวก แต่คนที่ติดทุกรอบจะมีแค่ฉันคนเดียวจริงๆ ที่ดูเหมือนว่างพี่ฉัตรนะถึงตัวไม่ได้กลับบ้าน ไม่ว่าง แต่ก็ยังโอนเงินมาให้ฉันไว้ใช้ด้วยนะ ทั้งที่ปฏิเสธไปหลายครั้งก็ไ