All Chapters of คุณหนูคนงาม: Chapter 71 - Chapter 80

ตอนที่สอง เหตุใดไม่เชื่อนาง ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบจุมพิตแผ่นหลังขาวเป็นระยะ สอดคล้องไปกับการบีบเคล้นเต้าทรวงที่โดนกระแทกจนแทบไม่อาจกระเพื่อมไหวนำพาความรู้สึกแปลกใหม่จนถังอวี้ถิงเริ่มล่องลอยยิ่งยามส่วนปลายที่แข็งขืนของเขาเลื่อนผ่านผนังเนื้อชั้นในในร่องบุปผาของนางแล้วกระแทกกระทั้นมุดเข้ามุดออกอย่างต่อเนื่องก่อความรู้สึกอิ่มเอมครั้งแล้วครั้งเล่าจนสมองของนางเริ่มขาวโพลนหลงลืมความเจ็บไปชั่วขณะกระทั่งจังหวะขยับเข้าถอนออกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากการสอดใส่มุดแทรกอีกครั้งและอีกครั้งถังอวี้ถิงจึงได้รู้จักความสุขสุดยอดซึ่งจู่โจมเข้าใส่อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวจนหลุดเสียงกรีดร้องก่อนจะกลายเป็นเสียงอืออาเมื่อใบหน้าที่ถูกแรงขย่มจากด้านหลังต้องมุดจมลงไปกับเตียง“อื้อ...อา...”หญิงสาวหอบหายใจถี่สัมผัสได้ถึงจุดอ่อนไหวของตนเองที่ตอดกระตุกจนร้อนระอุ ทั้งร่างเกร็งแน่นตอดรัดความเป็นชายของคนด้านบนเป็นจังหวะกระชั้นขณะดุ้นลำที่อยู่ด้านในยังคงไม่หยุดเคลื่อนไหวเร่งแรงอย่างฮึกเหิมก่อนจะหยุดลงด้วยน้ำข้

ตอนที่สี่  นางไม่ได้อยากเป็นแค่น้องสาวเพียงนึกไปถึงเมื่อตอนใกล้เช้าที่นางโซซัดโซเซเก็บเสื้อผ้ากับแถบรัดกระโปรงซึ่งถูกโยนไปกองยับย่นอยู่ที่ข้างเตียงขึ้นมาสวมอย่างไม่เรียบร้อยกับหอบรองเท้าซึ่งถูกเตะกระเด็นไปคนละทิศละทางวิ่งกลับมาจนถึงห้องนอนโดยไม่มีผู้ใดพบเห็นถังอวี้ถิงซึ่งวิ่งไล่ตามโจวเจี้ยนหยูมาตั้งแต่อายุเพิ่งไม่กี่ขวบจึงเริ่มคิดเสียดายรู้เช่นนี้ นางน่าจะให้สาวใช้หรือบ่าวชายสักคนได้เห็นภาพที่นางออกมาจากห้องของโจวเจี้ยนหยูเฮ้อ!...ถิงถิงเอ๊ย เหตุใดจึงคิดอย่างเช่นพี่หญิงรองไม่ได้นะ ในเมื่อเรื่องผ่านเลยไปแล้ว ทั้งนางเองก็ไม่ได้เจ้าเล่ห์มากแผนการเท่าคุณหนูรอง คุณหนูห้าจึงได้แต่เฝ้ารอให้โจวเจี้ยนหยูมาเจรจาหรือเอ่ยอะไรสักอย่างเช่นเดียวกับคุณหนูรองถังอวี้เหม่ยซึ่งเฝ้านับวันรอว่าเมื่อใดพี่สาวหรือคนในวังจะมาส่งข่าวเรื่องการพระราชทานสมรสหรือข่าวดีระหว่างนางกับอ๋องเก้าตามที่คาดหมาย ผ่านมาหลายวันแล้วแต่ชายหนุ่มทั้งสองคนกลับเงียบหาย ถังอวี้ถิงพยา

ตอนที่ห้า อยากได้เขามาเป็นสามีเพียงคิดไปถึงครั้งที่สองที่เขาเริ่มมีสติจึงคิดจะจุมพิตสร้างเคลิ้มไหวให้หญิงสาวได้คล้อยตามไปกับความหื่นกระหายภาพซาลาเปาสองลูกที่กลมกลึงยามถูกปลายลิ้นของเขาเลียตวัดยอดจุกจนเด้งชูชันช่างติดตานักริมฝีปากของชายหนุ่มเผลอแลบเลียขบเม้มเมื่อนึกไปถึงเม็ดบัวสีชมพูแสนอ่อนหวานที่ยามดูดกลืนรสชาติช่างเอร็ดอร่อยนักยิ่งยามริมฝีปากอุ่นได้สัมผัสไหล่งามสลักเสลา เอวคอดกิ่ว ลำคอระหง กับติ่งหูน่ารัก ขณะมือหนึ่งประคองกุมเต้าหู้นุ่ม และอีกมือจับบั้นท้ายโด่งเด้งให้เคลื่อนไหวเข้าออกไปตามแท่งหรรษาอ้า...ยิ่งคิดแท่งกลางกายก็ยิ่งขยายใหญ่จนเริ่มปวดหนึบดุนดันกางเกงออกมาโจวเจี้ยนหยูพยายามหลับตาลบภาพร่างบางที่ขยับโยกหายใจหอบกระเส่า เด้งเอวยกสะโพกตอบรับการขยับเข้าออกอย่างรุนแรงของแท่งกายหนาของเขาแต่ยิ่งหลับตาภาพดุ้นลำแข็งที่ตั้งใจมุดเข้าจนสุดและออกจนสุดทุกครั้งเพื่อสร้างความลึกล้ำจนร่องกลีบสีหวานปลิดเนื้อสีชมพูให้เห็นกลับฉายชัดกลีบเนื้ออวบอูมที่อ้าอมทั้งตอดทั้งดูดรัดความแข็งใหญ่ของเขา

ตอนที่เจ็ด เห็นหรือไม่ว่าข้าไม่เด็กแล้ว “ถิงถิง เจ้าอย่าได้เสียใจภายหลังที่เอ่ยเช่นนี้”คำพูดนี้ย่อมเกิดจากอารมณ์ราคะที่ค่อยๆ พวยพุ่งจนอยากคร่อมทับนางไว้ใต้ร่างและสอดใส่กระแทกแล้วกระแทกอีกอย่างดุเดือดถังอวี้ถิงกลืนน้ำลายดังเอือกเมื่อนึกไปถึงคืนนั้นที่นางถูกเขากินเกลี้ยงไม่เหลือลมวสันต์พัดผ่านราตรีเดียวนางก็ถูกโหมกระหน่ำจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเพียงเหลือลมหายใจจำต้องกล้ำกลืนความปวดร้าวคืบคลานกลับไปยังห้องได้ก็นับว่าสุดยอดแล้วความอ่อนโยนที่รับปากเอาไว้เสียดิบดีจากพี่ชายผู้งามสง่าแสนมีน้ำใจกลับกลายเป็นความดุดันถาโถมจนเอวเล็กของนางแทบหักแต่ถึงขั้นนี้แล้ว อย่างไรนางก็ต้องพลีร่างกายอีกครั้งเพื่อไม่ให้เขาทอดทิ้งนางถังอวี้ถิงจึงค่อยๆ เปิดสาบเสื้อถอดผ้ารัดเอวแล้วเด้งความอวบหยุ่นเพื่ออวดความเด้งไหว“หยูเกอเกอชอบบอกว่าข้ายังเด็ก ยังเป็นแค่น้องสาวตัวน้อยเท่านั้น คืนนั้นอาจเห็นไม่ชัด แต่คราวนี้หยูเกอเกอลองมองให้ดีสิ ทรวงอกของข้าใหญ่โตขึ้นมากแล้วหรือไม่”ตั้งแต่เมื่อใดกันที่

ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลมผ่านไปกว่าสองคราแล้วแต่ชายหนุ่มยังคงไม่พอใจเอาแต่พลิกร่างบางเดี๋ยวคว่ำหน้า แล้วหงายขึ้นและยามนี้กำลังจับนางยืนกางขาแทรกตัวตนเข้าไปในตัวนางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแท่งกายแข็งมุดแทรกแนบชิดอ้อยอิ่งอยู่ในร่องดอกไม้ด้วยความปรารถนาที่แผ่ซ่านอีกคราและอีกคราสร้างความสุขเกษมกลางหว่างขาปลุกเร้าความปรารถนาที่ไม่อาจควบคุมทุกครั้งหลังโดนกระแทกเข้าไปยังส่วนลึกสุดเพื่อปลดปล่อยน้ำกามให้ได้พ่นค้างคาในร่องรูหญิงสาวได้แต่เกร็งกระตุกต่อเนื่องพลางหายใจถี่รัวพลางคิดว่าจะต้องรีบกลับในสภาพอย่างไรคุณหนูถังย่อมไม่คิดว่าร่องสวาทที่แอ่นอ้ากับกลิ่นราคะเย้ายวนช่างเชิญชวนให้ท่อนเอ็นลงมือเคี่ยวกรำนางอีกครั้งโดยไม่ยอมปล่อยดุ้นลำหนากระแทกเข้าออกหนักหน่วงต่อเนื่องจนเต้าทรวงทั้งสองกระเพื่อมเนื้อตัวโยกไหวไปตามจังหวะแรงโยกตอกแม้จะเป็นฝ่ายมายั่วชายหนุ่มถึงที่ แต่เมื่อถูกกระหน่ำแรงจนเสร็จสมติดๆ กันย่อมไม่อาจหยัดยืนไหวยามนี้ถังอวี้ถิงจึงขดตัวในอ้อมกอดของเขาเพียงนอนอ้าขาโยกตัวเล็กน้อยตอบรับความใหญ่ที่กร