All Chapters of คุณหนูคนงาม: Chapter 81 - Chapter 90

120 Chapters

ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลม2

ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลมครั้นได้พูดคุยเจรจากัน กลับกลายเป็นความถูกคอด้วยชายหนุ่มค้นพบว่าสตรีนางนี้ไม่ได้ใสซื่ออย่างหน้าตาทั้งไม่ได้น่าเบื่ออย่างเช่นสตรีคนอื่นนางฉลาดรู้เท่าทันและมีความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างน่ารักภายใต้ท่วงท่ามีมารยาทที่แสดงออกขณะที่ถังอวี้ถิงก็พบว่าชายหนุ่มคนอื่นเองก็มีเรื่องราวที่ชวนค้นหาเช่นกัน อย่างเช่นเรื่องเล่าจากประสบการณ์ตรงของเขาได้แก่การต้องเผชิญการคดโกงของลูกจ้าง หรือการต้องจัดการลูกค้าที่มากเรื่อง“คุณชายหวังไล่ลูกค้ารายนั้นออกจากร้านด้วยตนเองเชียวหรือเจ้าคะ”“ใช่ ร้านของเราต้อนรับแต่ลูกค้าชั้นดีมีมารยาท  แต่สตรีนางนั้นกลับเอาแต่ใจทั้งโวยวายเสียงดังจนลูกค้าคนอื่นตกใจข้าจึงต้องรีบตัดสินใจไล่นางออกไปก่อนแล้วพาตัวไปเจรจาที่ด้านหลังร้านเพื่อคืนความสงบให้แก่ลูกค้าคนอื่นขณะที่นางเองก็ยังได้สิ่งที่ต้องการ”“อืม...ทำเช่นนี้ย่อมทำให้ลูกค้าคนอื่นเห็นความเด็ดขาดและไม่กล้าสร้างเรื่องอีก และลูกค้ารายนั้นเองแม้จะโดนหยามเกียรติแต่นางคง
Read more

ตอนที่สิบ เข้าใจผิดไปมาก

ตอนที่สิบ เข้าใจผิดไปมาก“ต้องโทษบ่าวที่สะเพร่าทิ้งจอกสุราไว้เป็นหลักฐาน โชคดีที่ท่านอ๋องยังเห็นแก่พระสนมไม่เอาเรื่องเอาราวว่าแต่...ผู้ใดเป็นคนดื่มยานั่นเข้าไปกันแน่ บ่าวมัวพะวงแต่คุณหนู จึงไม่ทันได้สังเกต”  หากจะบอกว่าไม่สังเกตก็เกินไปนัก ด้วยคืนนั้นบ่าวรับใช้ในจวนถังล้วนถูกสั่งให้วิ่งวุ่น ดังนั้นหากมีชายใดแสดงอาการของยาออกมาก็น่าจะเห็นแล้วสาวใช้ของถังอวี้เหม่ยจึงยังสงสัยว่ายาปลุกกำหนัดนั้นหายเข้าไปในท้องของผู้ใดกันแน่แต่ถังอวี้เหม่ยหรือจะสนใจเรื่องนั้นจึงเอ่ยตัดบท“ช่างเถอะ ไม่มีเรื่องก็พอแล้ว อย่าได้พูดถึงเรื่องนี้อีก ว่าแต่ ทางอ๋องเก้าไม่มีความเคลื่อนไหวเลยหรือ? ข้าอุตส่าห์ใช้แผนเรียกร้องความสนใจเพียงนี้ เขาไม่คิดลุกขึ้นมาแย่งชิงข้าบ้างเชียวหรือ?”“บ่าวสืบทางองครักษ์มาหลายคราแล้ว พวกเขาบอกเพียงว่าท่านอ๋องเก้าไม่ได้ออกจากตำหนักหรือไปที่จวนสกุลอื่นเจ้าค่ะคงกำลังคิดอยู่ว่าจะช่วงชิงคุณหนูอย่างไรจึงจะไม่เสียหน้ากระมัง”“อืม...นั่
Read more

ตอนที่สิบเอ็ด หน้าไม่อายนัก (NC)

ตอนที่สิบเอ็ด หน้าไม่อายนัก“ถิงถิง พี่ขอโทษ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นช้าๆ และนุ่มนวลผิดจากประโยคเหยียดหยามในตอนแรกถังอวี้ถิงยังไม่รู้ว่าชายหนุ่มลอบได้ยินเรื่องราวจนเข้าใจแล้วจึงคิดว่าพี่ชายข้างบ้านเพียงคิดมาง้อด้วยไม่อยากสูญเสียนางให้แก่ชายอื่นชิ สายไปแล้ว นางย่อมมีหนทางของตนเองไม่จำเป็นต้องทิ้งชีวิตไว้กับเขา เมื่อสะบัดมือจนเป็นอิสระ ร่างบางจึงหันหลังเตรียมกลับไปยังเรือนของตนเองโดยไม่แยแสและไม่ยอมเดินเข้าไปในเรือนของอีกฝ่ายโดยง่ายแต่...โจวเจี้ยนหยูหรือจะยอมปล่อยความหอมหวานนุ่มนวลไปทั้งอย่างนั้นเขารีบคว้าร่างนุ่มนิ่มมาไว้ในอ้อมกอดขณะหญิงสาวดีดดิ้นเม้มปากแน่น ไม่กล้าหันมาสบตาด้วยเกรงตนเองจะใจอ่อน“ปล่อยนะ”ชายหนุ่มไม่ได้สนใจอาการดิ้นรนเล็กน้อยนั้น เพียงยกมือขึ้นข้างหนึ่งเพื่อประคองแก้มเนียนอย่างแผ่วเบาด้วยสายตาอ่อนโยนโดยไม่มีท่าทางกรุ่นโกรธหรือไม่พอใจเหลืออยู่อีกแม้แต่น้อยมีแต่ท่าทางสำนึกผิดที่พยายามแสดงออกมาเท่านั้น“พี่ขอโทษจริงๆ ถิงถิง ให้
Read more

ตอนที่สิบสอง อย่าได้ทำเช่นนี้ (NC)

ตอนที่สิบสองอย่าได้ทำเช่นนี้สายตาหื่นกระหายของชายด้านบนเองก็ก้มลงมองร่องบุปผาที่เอาแต่ดูดรัดตอดรัวใส่ท่อนกายของเขาไม่หยุดหย่อนสีแดงฉ่ำที่ตั้งหน้าตั้งตากลืนกินความแข็งใหญ่ของเขาช่างน่าบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อตอกย้ำความร้อนฉ่ากลางร่องเนื้อของนางส่วนกลางกายของคนทั้งสองพัวพันแนบชิดกระแทกขึ้นกระแทกลงเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังตับ ตับ เป็นจังหวะหฤหรรษ์เมื่อความเสียวซ่านลุกโชนโหมกระหน่ำดังไฟแผดเผา สุดท้ายหญิงสาวจึงทนไม่ไหวชะโงกขึ้นขบกัดไหล่หนาเพื่อบรรเทาความพลุ่งพล่านเป็นจังหวะให้เขาก้มลงจุมพิตปิดเสียงครวญครางของนางก่อนทั้งสองจะสั่นกระตุกรับความหฤหรรษ์ในครั้งแรกไปพร้อมกัน“อ้า...”แน่นอนว่าโจวเจี้ยนหยูไม่เคยจบศึกในครั้งเดียว ความใหญ่โตจึงหยุดเพียงขั่วคราวแล้วบุกทะลวงบดขยี้ร่องสีแดงที่ตอดรัวบ่งบอกความไม่ยอมแพ้ถังอวี้ถิงโยกรับความใหญ่โตที่กระหน่ำแทงใส่ร่องน้ำฉ่ำอย่างดุเดือดด้วยความเสียวจนพล่านล้นอ้าปากสีแดงร้องครวญครางบรรเทาความรู้สึกไม่ได้หยุดหลังจากโยกตอบรับจนหมดแรง ร่างบางจึง
Read more

ตอนที่สิบสาม เอาแต่ทำร้ายนาง (NC)

ตอนที่สิบสามเอาแต่ทำร้ายนางโจวเจี้ยนหยูย่อมรู้สถานการณ์ เขาเพียงต้องการปลุกราคะของอีกฝ่ายให้ทนไม่ไหว จากนั้นจึงจำต้องอดกลั้นกระโดดลงไปสั่งความกับสาวใช้ของถังอวี้ถิงเพื่อไม่ให้พวกเขาตามหานางจากนั้นจึงรีบปลีกตัวทะยานขึ้นไปอุ้มร่างเล็กซึ่งทิ้งไว้ให้เกาะต้นไม้ทั้งขาสั่นเทาให้ลงมาพลางโยนขึ้นรถม้าพากลับเข้าจวนตากอากาศด้านข้างอย่างรวดเร็วด้วยจวนหลังนั้นไม่มีคนพักอาศัย สองหนุ่มสาวจึงฉวยโอกาสร่วมรักกันจากพื้นมาถึงบนโต๊ะ ไปถึงเก้าอี้ แล้วจึงไปจบที่เตียงนอนความปรารถนาที่อยากจะเป็นเจ้าของอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ของใหญ่ยัดใส่ในร่องสีหวานครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยสะโพกหนาโยกกระหน่ำทั้งเร็วเกินไป แรงเกินไปอย่างบ้าคลั่งด้วยคลื่นแห่งความเสน่หา ขณะร่างเล็กหูอื้อตาลายคล้ายกำลังโดนลงโทษด้วยความรุนแรงแต่กลับสุขหรรษายิ่งนักความสุขสำราญถูกลากกลับไปกลับมา ถึงจุดสูงสุดแล้วยังไม่คิดจบศึกยังคงดื่มด่ำความหฤหรรษ์อย่างต่อเนื่องกว่าจะหลั่งน้ำเป็นครั้งที่สามและสี่ ทั่วทั้งจวนก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอันน่าหลงใหล
Read more

บทส่งท้าย NC

บทส่งท้ายกระทั่งเกิดข่าวลือว่าสกุลหวังจะส่งแม่สื่อมาสู่ขอคุณหนูสกุลถัง โจวเจี้ยนหยูจึงดิ้นพล่านบุกเข้าไปหาถังอวี้ถิงถึงในเรือนของนาง“เจ้าคิดจะแต่งกับคุณชายหวังผู้นั้นหรือ?”“เขามีอันใดไม่ดีเล่า หวังจงหยุนเป็นชายหนุ่มอัธยาศัยดี อ่อนโยน พร้อมดูแลและมองเห็นคุณค่าของข้าที่ผ่านมาเขาคอยเป็นเพื่อน เป็นที่พึ่งพาในวันที่หยูเกอเกอทำให้ข้าเจ็บช้ำน้ำใจข้าเหนื่อยล้ากับการชื่นชอบพี่ข้างเดียวมานาน เมื่อจะเปิดใจและยอมปล่อยวางย่อมเป็นเรื่องดีมิใช่หรือหยูเกอเกอจะได้สู่ขอพี่หญิงรองอย่างไม่ต้องอึดอัดเหตุใดจึงต้องขัดขวางข้าด้วย”“พี่ไม่คิดสู่ขอน้องเหม่ยอีกแล้ว” โจวเจี้ยนหยูยังไม่ได้เล่าเรื่องที่ได้ยินจากปากของถังอวี้เหม่ย คำพูดของเขาจึงยังไม่น่าเชื่อถือด้วยถังอวี้ถิงคิดว่าเขาแค่กำลังเสียศูนย์และรู้สึกว่ากำลังจะเสียนางไปเท่านั้นเพียงแต่ความรู้สึกนั้นเป็นการสูญเสียน้องสาวคนสนิท มิใช่คนรักที่กำลังจะแต่งงานกัน ถังอวี้ถิงจึงยังดึงดันด้วยความไม่เข้าใจ“มาตอนนี้จึงเพิ่งพูดเช่นนี้ หยูเ
Read more

จับสองจอมโจรมาทำสามี

จับสองจอมโจรมาทำสามีโดยมาวิญญาเมื่อจำต้องใช้ชีวิตเดียวดายในป่าลึก โชคชะตากลับส่งจอมโจรมาให้ คิดว่านางต้องกลัวหรือ พวกเขาต่างหากที่ต้องวิ่งหนีด้วยนางจะจับพวกเขามารีดน้ำเพื่อทำสามีเองเรื่องสุดฟินซาบซ่า แนวหนึ่งหญิงสองชาย ที่มีแต่ความบันเทิงเริงใจน้ำสาดกระจายเกือบทุกตอน-------------------------แนะนำตัวละคร*เซียงชุนอ้าย อายุ17ปี ใช้ชีวิตในป่าจึงมีร่างกายแข็งแรงได้สัดส่วน ผิวคล้ำจากแสงแดด*หลินฟู่           อายุ23ปี ใบหน้าคมสัน เรียบเนียน ผิวขาวสะอาดตา*ตงโยว           อายุ22ปี ใบหน้าคมกร้าว กล้ามแน่น ดุดันท่าทางโหดเหี้ยมตอนที่หนึ่งตำราวสันต์ “ออกแรงเร็วหน่อย”“ได้ แม่นางน้อย ข้าจะเร่งขึ้นอีก”มือเล็กที่เปิดตำราวสันต์กำแน่นเมื่ออ่าน
Read more

ตอนที่หนึ่ง ตำราวสันต์ (NC)

ตอนที่หนึ่ง ตำราวสันต์ เพียงหลับตานึกภาพตาม ก็คิดได้ไปถึงความล้ำลึกที่สอดแทรกเข้าไปจนหมดทั้งภาพถัดไป มือของเขายังแยกขาเล็กให้กางห่างออกไปอีกเพื่อเพิ่มการเข้าถึงที่ลึกล้ำมากขึ้นเหตุใดต้องกางขาออกกว้างเพียงนั้น ไม่เมื่อยบ้างหรืออย่างไร หรือว่า...พวกเขาอยากได้สัมผัสที่แนบชิดจนไม่เหลือช่องว่างแม้เพียงนิดเซียงชุนอ้าย อดสงสัยในใจไม่ได้ ยามนี้นางรู้สึกได้ถึงความฉ่ำแฉะกลางหว่างขาจนต้องบิดขาไขว้ไปมา ขณะมือหนึ่งยกขึ้นไปบีบขยำทรวงอกและอีกมือเปิดหน้ากระดาษต่อไปภาพหญิงสาวนอนหงายในลักษณะยกก้นลอยสูงจากพื้นเหลือเพียงส่วนไหล่ที่ยังแตะอยู่ โดยมีชายหนุ่มยืนใช้มือหนึ่งจับขาของนาง ส่วนอีกมือประคองสะโพกแล้วทำท่าทางดั่งออกแรงตอกทิ่มแท่งกายจากด้านบนท่วงท่านี้ช่างแปลกประหลาดนัก ทั้งยังคล้ายว่าหญิงสาวจะโดนทำร้ายด้วยแท่งแข็งแกร่ง แต่ใบหน้าของนางที่หันออกมากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มเฮ้อ!...คนวาดคิดว่าสตรีผู้นี้จะยิ้มจริงหรือโดนตอกแรงมาตั้งแต่ข้างบน คงเจ็บ
Read more

ตอนที่สอง ภาพที่ชัดเจนและได้อารมณ์ (NC)

ตอนที่สอง ภาพที่ชัดเจนและได้อารมณ์ นักวาดผู้นี้สามารถสื่ออารมณ์พิศวาสผ่านสายตาของคนทั้งสองที่มองสบกันอยู่ตลอดเวลา นั่นทำให้เซียงชุนอ้ายถึงกับเผลอหยุดหายใจอยู่ครู่หนึ่งอืม...ศิลปินผู้นี้วาดได้ชัดเจนและได้อารมณ์เสน่หายิ่งนักเมื่อพลิกภาพต่อมาเห็นการประกบริมฝีปากแนบชิดและการเริ่มต้นบทรักกลางสายน้ำด้วยการยกขาของหญิงสาวข้างหนึ่งขึ้นสายตาสั่นไหวของเซียงชุนอ้ายจ้องเขม็งไปยังภาพชายหนุ่มซึ่งจับแท่งกายใหญ่โตของตนเองเอาไว้ยามเขาสอดใส่แท่งกายเข้าไปในร่องดอกไม้ของหญิงสาว เซียงชุนอ้ายถึงกับเผลอสูดปากราวรู้สึกได้ถึงการเสียดสีนั่นเสียเองแน่นอนว่าภาพต่อมาย่อมเป็นการกระแทกกระทั้นร้อนแรงซึ่งถูกแสดงออกมาผ่านภาพสายน้ำที่สาดกระจายไปตามจังหวะการเคลื่อนไหว  สายตาสั่นระริกของเซียงชุนอ้ายจ้องภาพหญิงสาวซึ่งแอ่นกายรับแรงกระทบที่ดุดันอย่างไม่กลัวตาย มือหนึ่งของนางยึดกิ่งไม้เหนือศีรษะเอาไว้ ส่วนอีกมือกดศีรษะของชายหนุ่มให้จมลงกับทรวงอกอิ่มของตนเองร่างของชายหญิงทั้งคู่โยกขยับ
Read more

ตอนที่สาม นางควรทำอย่างไร

ตอนที่สาม นางควรทำอย่างไรหญิงสาวทรุดเข่าลงข้างกายบิดา มือสั่นเทาเอื้อมไปแตะบ่าที่แข็งและเย็นจนน่าหวาดหวั่น ความเย็นนั้นแล่นขึ้นมาตามปลายนิ้ว แทรกซึมถึงหัวใจ ทำให้น้ำตาเอ่อคลอโดยไม่รู้ตัว“ท่านพ่อ...”กลิ่นสุราที่เคยคละคลุ้งกลับจางหาย เหลือเพียงกลิ่นอับชื้นและความเงียบงันที่กดทับทุกลมหายใจที่รอคอยเสียงตอบรับหรือการขยับเขยื้อนสักนิดใบหน้าที่ค่อยๆ อาบไปด้วยน้ำตาก้มลงใกล้ร่างที่นิ่งสนิทด้วยความหวังว่าจะได้เห็นหน้าอกของเขาขยับอีกสักครั้งแต่...ความหวังก็ยังเป็นเพียงแค่ความหวังด้วยไม่อาจเป็นความจริงเซียงชุนอ้ายเม้มปากแน่นพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ด้วยความเสียขวัญที่ถาโถมเข้ามาดั่งเกลียวคลื่นที่จู่ๆ ก็ซัดเข้าฝั่งยามนี้นางไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรในโลกใบเล็กอันคับแคบของนางคงเหลือเพียงร่างไร้ลมหายใจของบิดา กับความจริงที่กำลังกดทับลงมาอย่างโหดร้ายถ้อยคำของบิดาผุดขึ้นมาในห้วงความคิดราวกับเขารู้ตัวเองว่าคงอยู่ได้อีกไม่นาน“ถ้าวันใดพ่อไม่ตื่นขึ้นมาอีก…อย
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status