Semua Bab คุณหนูคนงาม: Bab 61 - Bab 70

ตอนที่สิบห้า ไม่ไหวแล้ว กลางดึกที่เงียบสงัด จงเจิ้งนอนเงยหน้ามองเพดานก่อนจะหันไปจับมือเล็กให้วางบนอกแกร่งของตนเองแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ไม่แน่ใจของนางยังลอยวนอยู่ในความคิดนางคงทั้งกลัวทั้งไม่เข้าใจและคงจะโดนเคี่ยวกรำจนเลอะเลือนจงเจิ้งยอมรับว่าตนเองใจร้อนและเอาแต่ได้กอบโกยตักตวงไม่ยอมอิ่มโดยง่ายเมื่อนางพยายามหนี เขาย่อมตามติดไม่ยอมปล่อยเพื่อป้อนความหอมหวานและซ่านเสียวจนนางคล้อยตามเคลิบเคลิ้มและเหนื่อยอ่อนแน่นอนว่าของหวานที่ได้ลองลิ้มชิมรสแล้ว ย่อมน่ากินและสร้างความโหยหาจนเขาไม่อาจตัดใจและลอบเข้าหาหญิงสาวทุกคืนโดยไม่เชื่อฟังคำขอของไห่เฉิงร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยเหงื่อและความร้อนแรงส่งเสียงหัวเราะต่ำมองใบหน้างามที่โดนตอกกระหน่ำจนผมเผ้ายุ่งเหยิงด้วยความสาสมใจสายตาหื่นกระหายสะท้อนแสงเทียนขณะกายแข็งขืนกระโจนเข้าออกในช่องทางอุ่นสร้างอาการหอบสะท้านจากความราคะร้อนที่โหมกระหน่ำแทบลุกเป็นไฟ“มองดูสิว่าร่องกลีบของเจ้าถูกแท่งทวนของข้า

ตอนที่สิบเจ็ด สิ้นคิดหลังจากนั้นรองหัวหน้าหนุ่มย่อมกระแทกส่งดุ้นลำหนาเข้าและออกไม่ยั้งเพื่อเสพสุขสัมผัสความหฤหรรษ์อีกครั้งด้วยความติดใจอ้า...มิน่า หัวหน้าจึงไม่เคยพอในคราเดียว ยิ่งสุขสันต์ย่อมต้องยิ่งเก็บเกี่ยวในใจที่ยังไม่เต็มอิ่มคิดแก้ตัวขณะเลื่อนมือข้างหนึ่งมาบีบเอวคอดพลางนวดคลึงก่อนจะไล่ขึ้นมาถึงอกอวบอิ่มแล้วลงน้ำหนักบีบขยำเป็นจังหวะไม่รุนแรงทว่าไม่ได้นุ่มนวลเพื่อหวังปลอบโยนนาง“อ้า...แน่นดีเหลือเกิน ขนาดเพิ่งโดนเสียบเข้าไปแต่ยังคงตอดรัดไม่มีแผ่ว โอ้ว...เจ้าช่างทำให้ข้าเสียวมาก”เสียงชื่นชมที่ตรงไปตรงมาที่เพิ่งเคยได้ยินออกจากปากตามมาด้วยเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องพร้อมเสียงคำรามลั่นยามสะโพกหนากระแทกลำท่อนเข้าไปยังส่วนลึกสุดแม้หญิงสาวจะไม่ค่อยชอบใจด้วยประโยคนั้นฟังไปฟังมาคล้ายบอกว่าช่องทางของนางโดยทะลวงแล้วทะลวงเล่าแต่ในจังหวะสุดท้ายที่อารมณ์ราคะพุ่งสูงจนปลดปล่อยพ่นน้ำขาวข้นจนสาดกระจายใส่ร่องดอกไม้งาม นางก็กลับถูกส่งไปเยือนฝั่งฝันอีกคราจนน้ำสีใสท่วมน

ตอนที่สิบเก้า เจ้าต้องแต่งกับข้าผู้เดียวได้ยินคำปรามาสหยาบคายเช่นนั้น หมิงเฟยเจินย่อมสุดจะทนจนเผลอตวาดกลับไม่ได้“ข้าไม่เคยคิดหลอกลวงผู้ใด มิใช่เจ้าหรือที่บีบบังคับล่วงเกินข้าครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่เคยคิดรับผิดชอบสิ่งใด เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัว คนของพรรคมารก็เป็นเช่นนี้ ฮือๆๆ หากข้าหลวมกว้างใช้การไม่ได้จนโดนพวกเขาไล่ออกมาก็เพราะเจ้านั่นแหละ ฮือๆๆ”เพียงน้ำตาที่ร่วงหยดกับคำต่อว่าที่เป็นจริงย่อมทำให้จงเจิ้งละอายแก่ใจและสำนึกได้“เช่นนั้นเจ้าก็ไปกับข้า” เพียงจงเจิ้งตั้งท่าจะอุ้มนางกระโดดออกไปแม้จะไม่มีคำมั่นสัญญาใดใด น้ำตาแห่งความตื้นตันใจก็ไหลรินแล้วเขามาเพื่อชิงตัวนางจริงๆแต่...พวกเขากำลังอยู่ในจวนสกุลหมิง มิใช่พรรคมารบูรพา จะทำสิ่งใดตามแต่ใจเช่นนี้ได้หรือ?เมื่อคิดได้ หมิงเฟยเจินจึงดิ้นออกจากอ้อมแขนอุ่นที่โหยหาพลางกล่าวคำตักเตือนจริงจัง“ข้างนอกมีคนอยู่ตั้งมาก ทั้งผู้คุ้มกันมากฝีมือตั้งหลายคน เจ้าเพียงคนเดียวก็คิดจะชิงตัวเจ้าสาวหรือ?”

ตอนที่ยี่สิบ ไม่ต้องรอให้ค่ำมืดเมื่อเป็นเช่นนั้น หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นสบตาซึ่งแปรเปลี่ยนเป็นความแว่วหวานอย่างท้าทายพลางตอบคำพูดนั้นด้วยการลูบไล้หน้าอกแกร่งและโยกลำตัวไปแนบชิดจนรู้สึกได้ถึงดุ้นลำที่กำลังขยายพองตัวใหญ่โตจงเจิ้งถึงกับขบกรามแน่นเมื่อได้รับคำตอบจากการกระทำซึ่งไม่เคยแสดงออกของหญิงสาวดวงตาจับจ้องไปยังใบหน้างามที่กำลังก้มลงพยายามหาทางหยอกล้อกับส่วนที่มักกลั่นแกล้งรังแกนางหญิงสาวย่อมไม่รู้ความร้ายกาจของส่วนปูดโปนอันเต็มไปด้วยเส้นเลือดของเขาซึ่งยิ่งปวดหน่วงย่อมยิ่งอยากผงาดพุ่งออกจากกางเกงเพื่อทะลุทะลวงซอยเข้าซอยออกในร่องดอกไม้งามของนางในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็คงไม่ต้องรอให้ค่ำมืดดึกดื่น จะตอนนี้หรือตอนไหนนางก็เป็นของเขาเท่านั้นด้วยมั่นใจในฝีมือของตนเองยิ่งนักว่าไม่มีผู้ใดไล่ตามมาทันแน่ๆจงเจิ้งจึงตัดสินใจควบม้าแยกตัวออกไปโดยสั่งให้เงามารพาตัวของมารดาเลี้ยงไปส่งให้กับหัวหน้าหญิงยังที่ทำการของพรรคมารก่อนจากนั้นการยั่วยวนเพียงเล็กน้อยของหมิงเฟยเจินจึงได้รับการตอบสนองด้วยความหื่นก

อยากได้สามีต้องพลีร่างกาย โดยมาวิญญาปากบอกว่าไม่แต่ส่วนกลางกายขยับไม่หยุด คราแรกไม่ยอมรับแต่กลับกินดุกินจุไม่มียั้งแรง-------------------------------------------------เรื่องราวของพี่ชายข้างบ้านที่ปากแข็งขณะที่นางเอกของเราพยายามทำทุกวิถีทางด้วยความชื่นชอบเขาแต่เขากลับเอ่ยปากว่าชอบพี่สาวของนาง เรื่องราวจึงกลายเป็นฝ่ายหนึ่งอยากได้สามีจึงต้องพลีร่างกายขณะที่อีกฝ่ายเพิ่งสังเกตว่าเด็กน้อยในวันนั้นเติบโตแล้วช่างงามนัก ความสัมพันธ์เร่าร้อนจึงเกิดขึ้นอยู่บ่อยคราทั้งปากที่บอกว่าไม่แต่แก่นกลางกายกลับขยับไม่หยุดเมื่อได้สอดใส่แล้วยังกินดุกินจุ กินไม่มีแผ่วไม่มียั้งแรงจนแค่ไม่กี่คืนยังนับครั้งแทบไม่ทันแนะนำตัวละคร*ถังอวี้ถิง    คุณหนูห้าแห่งจวนเจ้ากรมการค้า*ถังอวี้เหม่ย คุณหนูรองแห่งจวนเจ้ากรมการค้า*โจวเจี้ยนหยู