LOGINนิยายชุดคุณหนูคนงาม โดยมาวิญญามี3เรื่อง ได้แก่ 1.คุณหนูคนงามกับสามโจรป่า ถูกโจรป่าจับตัว ชะตากรรมย่อมมืดมัว แต่ไม่ใช่กับคุณหนูคนงามอย่างนาง ด้วยนั่นคือโอกาสทองต่างหาก จากค่ายโจรสุดโหด กลายเป็นเรือนหรรษาด้วยโจรทั้งสามต่างขยันขันแข็งจัดหนักดุดันทุกครา -------------------------- 2.คิดจะรังแกคุณหนูคนงามหรือหัวหน้าพรรคมาร นางเป็นคุณหนูคนงามอยู่ดีดี กลับถูกจับตัวมากระแทกกระทั้นเพื่อแก้แค้นอ๋องคู่หมั้นซึ่งแล้งน้ำใจไม่ไยดี หัวหน้าพรรคมารผู้นี้ช่างโหดร้ายมุ่งมั่นตอกแทงไม่ยั้งตามอำเภอใจ เขาทั้งกินดุ กินจุ กินบ่อย กินไม่หยุด กินแล้วกินอีก กินไม่รู้จบ ราวนางคือของหวานที่เลิศรสซึ่งต้องกินต่อไปจนไม่ยอมอิ่มหนำ ---------------------- 3.แอบดูพี่เขยจนได้สามี นางเพียงหนีการแต่งงานมาหาพี่สาว เหตุใดแค่แอบดูครั้งเดียวจึงกลายเป็นได้สามีไปเสียเล่า ไม่เคยมีผู้ใดบอกเจ้าหรือ ความอยากรู้อยากเห็นจะเป็นภัย ไม่เจ้าค่ะ ข้ายังไม่อยากโดนกิน ฝากติดตามด้วยนะคะ มาวิญญา
View Moreนิยายชุดคุณหนูคนงาม โดยมาวิญญา จะมีสามเรื่อง
ได้แก่ 1.คุณหนูคนงามกับสามโจรป่า ถูกโจรป่าจับตัว ชะตากรรมย่อมมืดมัว แต่ไม่ใช่กับคุณหนูคนงามอย่างนาง ด้วยนั่นคือโอกาสทองต่างหาก จากค่ายโจรสุดโหด กลายเป็นเรือนหรรษาด้วยโจรทั้งสามต่างขยันขันแข็งจัดหนักดุดันทุกครา เพียงแต่นางต้องหลั่งน้ำหรรษามากหน่อยด้วยโจรมีกันถึงสามคน -------------------------- 2.คิดจะรังแกคุณหนูคนงามหรือหัวหน้าพรรคมาร โดยมาวิญญา นางเป็นคุณหนูคนงามอยู่ดีดี กลับถูกจับตัวมากระแทกกระทั้นเพื่อแก้แค้นอ๋องคู่หมั้นซึ่งแล้งน้ำใจไม่ไยดี หัวหน้าพรรคมารผู้นี้ช่างโหดร้ายมุ่งมั่นตอกแทงไม่ยั้งตามอำเภอใจ เขาทั้งกินดุ กินจุ กินบ่อย กินไม่หยุด กินแล้วกินอีก กินไม่รู้จบ ราวนางคือของหวานที่เลิศรสซึ่งต้องกินต่อไปจนไม่ยอมอิ่มหนำ นึกอยากจับนางเด้งแรงตรงไหนก็ทำตามอำเภอใจ กี่ครั้งกี่หนก็ไม่สน ไม่ว่าจะบนหลังคาในวังหลวง บนกิ่งไม้กลางอุทยาน ในงานรื่นเริงซึ่งมีผู้คนมากมาย ท่ามกลางการค้าขายที่ตะโกนแข่งกันจนเซ็งแซ่ ท่วงท่าหวาดเสียวและสารพัดความหฤหรรษ์ล้วนถูกนำมาปรนเปรอ แต่นางหรือจะยอมให้เขารังแกอยู่ฝ่ายเดียว เหี้ยมโหดแล้วอย่างไร แม้แต่ราชสำนักยังเกรงกลัวนั่นก็ช่างเถิด ด้วยนางจะยึดพรรคมารด้วยการควบคุมหัวหน้าเอาไว้ในร่องดอกไม้งามของนางเอง ---------------------- 3.แอบดูพี่เขยจนได้สามี โดยมาวิญญา นางเพียงหนีการแต่งงานมาหาพี่สาว เหตุใดแค่แอบดูครั้งเดียวจึงกลายเป็นได้สามีไปเสียเล่า ไม่เคยมีผู้ใดบอกเจ้าหรือ ความอยากรู้อยากเห็นจะเป็นภัย ไม่เจ้าค่ะ ข้ายังไม่อยากโดนกินโดยนักเขียนจะลงต่อเนื่องกันไปทีละเรื่องนะคะ
ฝากติดตามด้วยค่ะ
แนะนำตัวละคร คุณหนูคนงามกับสามโจรป่า
*เมิ่งเจียวเจียว คุณหนูใหญ่สกุลเมิ่ง
*โจวหาน หัวหน้าค่ายโจร
*ซ่งเถา รองหัวหน้าค่ายโจร
*หลัวจิ้ง รองหัวหน้าค่ายโจร
*เสี่ยวชุน สาวใช้ของเมิ่งเจียวเจียว
ตอนที่ยี่สิบหกเลือกตรงนี้ผ่านไปกว่าเจ็ดวัน เซียงชุนอ้ายเริ่มรู้สึกถึงร่องรูที่วูบโหวงยามดุ้นลำถอนตัวตนออกไปและจบลงด้วยน้ำสีขาวที่สาดกระจายจนไม่อาจปกปิดกลิ่นคาวคลุ้งที่ลอยอยู่ทั่วกระท่อมแย่แล้ว ร่องช่องทางของนางโดนพวกเขาตอกกระหน่ำจนกลายเป็นรูกลวงอ้ากว้างอย่างภาพที่เคยเห็นไปแล้วแน่ๆ ทำอย่างไรดีขณะที่เซียงชุนอ้ายหวั่นวิตก ตงโยวกลับเอ่ยปากบอกว่าคงต้องกลับไปจัดการเรื่องราวที่ค่ายโจรฟู่โยวเพื่อเตรียมการต้อนรับจอมโจรหญิงนั่นย่อมทำให้เซียงชุนอ้ายลองเอ่ยปากขอตามไปด้วยทันที“ได้สิ น้องชุนอ้ายไปด้วยก็ดี จะได้ลองดูว่าขาดเหลือสิ่งใดบ้าง อย่างไรเสีย หลังจากนี้เจ้าก็ต้องไปอยู่กับพวกเราที่นั่น”เพียงได้ยินประโยคนั้นจากปากของหลินฟู่ รอยยิ้มกว้างจึงปรากฎบนใบหน้าของหญิงสาวด้วยความดีใจที่คราวนี้นางไม่ได้โดนพวกเขาทอดทิ้งแต่พวกเขาสามคนยังไม่ทันก้าวเท้าออกจากกระท่อม ก็โดนขบวนโจรร้ายกลุ่มเดิมซึ่งไปชักชวนพรรคพวกหลายสิบคนเข้ามารุมล้อมโดยกุข่าวว่าสตรีในกระท่อมหลังนี้รู้ที่ซ่อนข
ตอนที่ยี่สิบห้า ของใหญ่ใส่เข้ามาอีกแล้วตลอดทั้งวันทั้งคืน ชายหญิงทั้งสามช่วยกันบรรเลงกามาราคะเร่าร้อนอย่างถึงพริกถึงขิง สร้างเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสม่ำเสมอเป็นจังหวะ สอดประสานกับเสียงครางระงมกึกก้องในกระท่อมซึ่งบัดนี้เต็มไปด้วยน้ำสีขาวสาดกระจายไปทั่วกระทั่งความร้อนแรงแห่งไฟสวาทในกายพุ่งทะลุจุดสูงสุดและหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวก่อนจะมอดไหม้ คงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจแห่งความเหนื่อยอ่อนหลินฟู่ก้มลงจุมพิตขมับชื้นเหงื่อของเซียงชุนอ้ายอย่างอ่อนโยน ด้วยบัดนี้นางหลับใหลไม่อาจลืมตาตื่นด้วยถูกรุมกระหน่ำจนเหน็ดเหนื่อยยิ่งนักสายตาเอื้อเอ็นดูมองร่างเปลือยที่หมดสภาพนอนอ้าขากว้างอยู่บนเตียง พลางมองกลีบเนื้อสีแดงที่คลี่แย้มออกจากกันจนเห็นรูกลวงตรงกลางที่เบ่งบานรองรับความใหญ่โตของพวกเขามือแข็งแรงพยุงร่างอ่อนระทวยขึ้นมาเช็ดด้วยผ้าอุ่นเพื่อจัดการล้างคราบน้ำกามาและกลิ่นคาวคลุ้งให้ลดน้อยลงสักหน่อยภายใต้ความเงียบสงัดในยามค่ำคืน หลินฟู่จัดแจงห่มผ้าและจัดท่าเพื่อให้หญิงสาวได้นอนสบาย ก่อนจะเช็ดลำท่อนที่พยักหน้าหงึกแล้วลุก
ตอนที่ยี่สิบสี่ ไม่อาจพูดคำใดชายหนุ่มคิดขณะโน้มตัวลงเอื้อมสองมือไปแย่งกอบกุมสองเต้าอวบหยุ่นที่ห้อยตกเอาไว้พลางบีบคลึงเคล้นขยี้เพื่อประคองกายบางให้อยู่ในอ้อมแขนยามนี้ เซียงชุนอ้ายจึงอยู่ตรงกลางโดยมีดุ้นลำของหลินฟู่กระแทกสวนเด้งขึ้นเด้งลงเป็นจังหวะไม่มีแผ่ว และยังมีแท่งกายของตงโยวสอดแทงในร่องหยักด้านหลังพลางโยกเข้าโยกออกไม่หยุดร่างของนางกระตุกเร่าด้วยความซ่านเสียวพลางหอบหายใจเป็นช่วงๆ ขณะตงโยวซบหน้ากับแผ่นหลังแล้วกระซิบใกล้หู“แน่นเหลือเกิน แน่นจนเสียวไปหมด”ร่างกายที่แนบชิดแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับสัมผัสใหญ่โตที่กำลังเคลื่อนไหวดุดันอยู่ตรงร่องหยักหลังทำให้เซียงชุนอ้ายรับรู้ถึงการเสียดสีลากครูดแทบจะตลอดเวลาเสียงหวานร้องลั่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อโดนดึงจุกสีชมพูจนยืดยาวเพื่อให้หลินฟู่ที่นอนอยู่ได้ดูดกลืนอย่างตะกละตะกลามน้ำลายของเขาเปียกเปื้อนไปทั่วเม็ดบัวสีหวานได้ยินเสียงดูดเม้มเอร็ดอร่อยที่ปะปนไปกับเสียงเนื้อกระแทกกระทั้นดังต่อเนื่องเสียงดูดเลียดังจ๊วบจ๊าบที่สอดประสาน
ตอนที่ยี่สิบสาม แน่นเหลือเกินเซียงชุนอ้ายเงยหน้าขึ้นสะบัดเส้นผมซึ่งโยกไหวไปตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน ก่อนจะเร่งจังหวะเด้งสะโพกขึ้นๆ ลงๆ กระแทกร่องรูเข้าใส่แท่งกายแข็งเพื่อเพิ่มความเสียวอย่างไม่ลืมหูลืมตาตงโยวที่ยืนมองหญิงสาวควงสะโพกตนเองอย่างเริงร่า ใช้สายตาคมกริบจ้องเต้าทรวงอวบอิ่มที่แกว่งไกวล่อหลอกด้วยความหิวโหยพลางเดินเข้าซ้อนทางด้านหลังเพื่อเอื้อมมือไปบีบขยำกอบโกยอย่างเต็มมือเซียงชุนอ้ายเพียงลืมตาขึ้นมองเล็กน้อยก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด เมื่อหลินฟู่กระแทกแท่งกายสวนกลับขึ้นมาอย่างรุนแรงจนสะท้านสะเทือนหลินฟู่คำรามลั่นสลับกับเสียงอืออาแหบพร่าในลำคออย่างพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ตัณหาที่ใกล้จะปะทุเดือด ขณะเซียงชุนอ้ายทิ้งตัวลงด้วยถูกลำทวนด้านล่างเสือกแทงจนลอยละล่องตงโยวมองก้นขาวที่โด่งเด้งขึ้นยามร่างบางแนบลำตัวไปกับหลินฟู่ปล่อยให้ร่องรูโดนกระหน่ำแทงขึ้นๆ ลงๆ อีกครั้งและอีกครั้งมือข้างหนึ่งที่กอบกุมเต้าเต่งตึงเลื่อนอ้อมมายังก้นเนียนพลางลูบไล้ก่อนจะส่งนิ้วหนึ่งเข้าไปทักทายร
ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลมผ่านไปกว่าสองคราแล้วแต่ชายหนุ่มยังคงไม่พอใจเอาแต่พลิกร่างบางเดี๋ยวคว่ำหน้า แล้วหงายขึ้นและยามนี้กำลังจับนางยืนกางขาแทรกตัวตนเข้าไปในตัวนางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแท่งกายแข็งมุดแทรกแนบชิดอ้อยอิ่งอยู่ในร่องดอกไม้ด้วยความปราร
ตอนที่เจ็ด เห็นหรือไม่ว่าข้าไม่เด็กแล้ว“ถิงถิง เจ้าอย่าได้เสียใจภายหลังที่เอ่ยเช่นนี้”คำพูดนี้ย่อมเกิดจากอารมณ์ราคะที่ค่อยๆ พวยพุ่งจนอยากคร่อมทับนางไว้ใต้ร่างและสอดใส่กระแทกแล้วกระแทกอีกอย่างดุเดือดถังอวี้ถิงกลืนน้ำลา
ตอนที่สิบแปด เขามาแล้วเมื่อได้รับข้อความจากบิดา หมิงเฟยเจินจึงเดินวนไปมาอย่างกลัดกลุ้มในใจรู้ดีว่าบิดาทำตามคำพูดแน่เพราะเคยเห็นความโหดเหี้ยมที่เขาสั่งลงโทษอนุคนหนึ่งซึ่งเคยลอบหลบหนีไปกับชายอื่นมาแล้วในเมื่อลงโทษนางไม่ได้ เขาย
ตอนที่สิบสาม ข้าเกลียดเขาหมิงเฟยเจินคิดไม่ถึงว่าชายหนุ่มจะกล้าจู่โจมล่วงเกินนางกลางสถานที่เปิดโล่งเช่นนี้ใบหน้าหวานตื่นตะลึงทั้งแดงก่ำเพียงคิดว่าอาจมีผู้ใดผ่านมาเห็นแต่ที่นี่คือพรรคมารบูรพา ทั้งฝีมือของชายหนุ่มระดับรองหัวหน้าย่อมเห