Masukตอนที่เจ็ด
เห็นหรือไม่ว่าข้าไม่เด็กแล้ว
ตอนที่สิบเอ็ด หน้าไม่อายนัก“ถิงถิง พี่ขอโทษ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นช้าๆ และนุ่มนวลผิดจากประโยคเหยียดหยามในตอนแรกถังอวี้ถิงยังไม่รู้ว่าชายหนุ่มลอบได้ยินเรื่องราวจนเข้าใจแล้วจึงคิดว่าพี่ชายข้างบ้านเพียงคิดมาง้อด้วยไม่อยากสูญเสียนางให้แก่ชายอื่นชิ สายไปแล้ว นางย่อมมีหนทางของตนเองไม่จำเป็นต้องทิ้งชีวิตไว้กับเขา เมื่อสะบัดมือจนเป็นอิสระ ร่างบางจึงหันหลังเตรียมกลับไปยังเรือนของตนเองโดยไม่แยแสและไม่ยอมเดินเข้าไปในเรือนของอีกฝ่ายโดยง่ายแต่...โจวเจี้ยนหยูหรือจะยอมปล่อยความหอมหวานนุ่มนวลไปทั้งอย่างนั้นเขารีบคว้าร่างนุ่มนิ่มมาไว้ในอ้อมกอดขณะหญิงสาวดีดดิ้นเม้มปากแน่น ไม่กล้าหันมาสบตาด้วยเกรงตนเองจะใจอ่อน“ปล่อยนะ”ชายหนุ่มไม่ได้สนใจอาการดิ้นรนเล็กน้อยนั้น เพียงยกมือขึ้นข้างหนึ่งเพื่อประคองแก้มเนียนอย่างแผ่วเบาด้วยสายตาอ่อนโยนโดยไม่มีท่าทางกรุ่นโกรธหรือไม่พอใจเหลืออยู่อีกแม้แต่น้อยมีแต่ท่าทางสำนึกผิดที่พยายามแสดงออกมาเท่านั้น“พี่ขอโทษจริงๆ ถิงถิง ให้
ตอนที่สิบ เข้าใจผิดไปมาก“ต้องโทษบ่าวที่สะเพร่าทิ้งจอกสุราไว้เป็นหลักฐาน โชคดีที่ท่านอ๋องยังเห็นแก่พระสนมไม่เอาเรื่องเอาราวว่าแต่...ผู้ใดเป็นคนดื่มยานั่นเข้าไปกันแน่ บ่าวมัวพะวงแต่คุณหนู จึงไม่ทันได้สังเกต” หากจะบอกว่าไม่สังเกตก็เกินไปนัก ด้วยคืนนั้นบ่าวรับใช้ในจวนถังล้วนถูกสั่งให้วิ่งวุ่น ดังนั้นหากมีชายใดแสดงอาการของยาออกมาก็น่าจะเห็นแล้วสาวใช้ของถังอวี้เหม่ยจึงยังสงสัยว่ายาปลุกกำหนัดนั้นหายเข้าไปในท้องของผู้ใดกันแน่แต่ถังอวี้เหม่ยหรือจะสนใจเรื่องนั้นจึงเอ่ยตัดบท“ช่างเถอะ ไม่มีเรื่องก็พอแล้ว อย่าได้พูดถึงเรื่องนี้อีก ว่าแต่ ทางอ๋องเก้าไม่มีความเคลื่อนไหวเลยหรือ? ข้าอุตส่าห์ใช้แผนเรียกร้องความสนใจเพียงนี้ เขาไม่คิดลุกขึ้นมาแย่งชิงข้าบ้างเชียวหรือ?”“บ่าวสืบทางองครักษ์มาหลายคราแล้ว พวกเขาบอกเพียงว่าท่านอ๋องเก้าไม่ได้ออกจากตำหนักหรือไปที่จวนสกุลอื่นเจ้าค่ะคงกำลังคิดอยู่ว่าจะช่วงชิงคุณหนูอย่างไรจึงจะไม่เสียหน้ากระมัง”“อืม...นั่
ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลมครั้นได้พูดคุยเจรจากัน กลับกลายเป็นความถูกคอด้วยชายหนุ่มค้นพบว่าสตรีนางนี้ไม่ได้ใสซื่ออย่างหน้าตาทั้งไม่ได้น่าเบื่ออย่างเช่นสตรีคนอื่นนางฉลาดรู้เท่าทันและมีความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างน่ารักภายใต้ท่วงท่ามีมารยาทที่แสดงออกขณะที่ถังอวี้ถิงก็พบว่าชายหนุ่มคนอื่นเองก็มีเรื่องราวที่ชวนค้นหาเช่นกัน อย่างเช่นเรื่องเล่าจากประสบการณ์ตรงของเขาได้แก่การต้องเผชิญการคดโกงของลูกจ้าง หรือการต้องจัดการลูกค้าที่มากเรื่อง“คุณชายหวังไล่ลูกค้ารายนั้นออกจากร้านด้วยตนเองเชียวหรือเจ้าคะ”“ใช่ ร้านของเราต้อนรับแต่ลูกค้าชั้นดีมีมารยาท แต่สตรีนางนั้นกลับเอาแต่ใจทั้งโวยวายเสียงดังจนลูกค้าคนอื่นตกใจข้าจึงต้องรีบตัดสินใจไล่นางออกไปก่อนแล้วพาตัวไปเจรจาที่ด้านหลังร้านเพื่อคืนความสงบให้แก่ลูกค้าคนอื่นขณะที่นางเองก็ยังได้สิ่งที่ต้องการ”“อืม...ทำเช่นนี้ย่อมทำให้ลูกค้าคนอื่นเห็นความเด็ดขาดและไม่กล้าสร้างเรื่องอีก และลูกค้ารายนั้นเองแม้จะโดนหยามเกียรติแต่นางคง
ตอนที่เก้า คุณหนูห้าช่างหลักแหลมผ่านไปกว่าสองคราแล้วแต่ชายหนุ่มยังคงไม่พอใจเอาแต่พลิกร่างบางเดี๋ยวคว่ำหน้า แล้วหงายขึ้นและยามนี้กำลังจับนางยืนกางขาแทรกตัวตนเข้าไปในตัวนางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแท่งกายแข็งมุดแทรกแนบชิดอ้อยอิ่งอยู่ในร่องดอกไม้ด้วยความปรารถนาที่แผ่ซ่านอีกคราและอีกคราสร้างความสุขเกษมกลางหว่างขาปลุกเร้าความปรารถนาที่ไม่อาจควบคุมทุกครั้งหลังโดนกระแทกเข้าไปยังส่วนลึกสุดเพื่อปลดปล่อยน้ำกามให้ได้พ่นค้างคาในร่องรูหญิงสาวได้แต่เกร็งกระตุกต่อเนื่องพลางหายใจถี่รัวพลางคิดว่าจะต้องรีบกลับในสภาพอย่างไรคุณหนูถังย่อมไม่คิดว่าร่องสวาทที่แอ่นอ้ากับกลิ่นราคะเย้ายวนช่างเชิญชวนให้ท่อนเอ็นลงมือเคี่ยวกรำนางอีกครั้งโดยไม่ยอมปล่อยดุ้นลำหนากระแทกเข้าออกหนักหน่วงต่อเนื่องจนเต้าทรวงทั้งสองกระเพื่อมเนื้อตัวโยกไหวไปตามจังหวะแรงโยกตอกแม้จะเป็นฝ่ายมายั่วชายหนุ่มถึงที่ แต่เมื่อถูกกระหน่ำแรงจนเสร็จสมติดๆ กันย่อมไม่อาจหยัดยืนไหวยามนี้ถังอวี้ถิงจึงขดตัวในอ้อมกอดของเขาเพียงนอนอ้าขาโยกตัวเล็กน้อยตอบรับความใหญ่ที่กร
ตอนที่แปดอีกสักหลายคราเถิด“เห็นหรือไม่ว่าข้าไม่เด็กแล้ว ร่องกลางกายของข้าตอบรับเข้ากับแท่งกายของหยูเกอเกอได้อย่างดี ทรวงอกของข้าก็อิ่มล้นเด้งไหวไปกับพี่ ทุกส่วนสัดของข้าล้วนชื่นชอบหยูเกอเกอ เช่นนี้แล้ว จะบอกว่าข้าเป็นเพียงน้องสาวได้อย่างไรกัน”ใช่สิ หากนางเป็นแค่น้องสาวเขาคงไม่ตอกอัดโยกขย่มเคล้าคลอไปกับนางเช่นนี้โจวเจี้ยนหยูย่อมเข้าใจดีทั้งยอมรับว่าหญิงสาวเติบโตมาได้อย่างงดงามเกินคาดหมายหรือจะเป็นด้วยเขาไม่เคยมองนางชัดๆ ด้วยมัวแต่คิดว่านางยังเด็กทั้งสองตายังเอาแต่มองตามถังอวี้เหม่ยอืม...เหตุใดเขาไม่เคยสังเกตว่าทรวงอกของถิงถิงอิ่มล้นเช่นนี้ ทั้งร่องดอกไม้ของนางช่างตอดรัดสร้างความเสียวได้มากทีเดียว หากรู้แต่แรก เขาจะจู่โจมนางหรือไม่นะ คิดมาถึงตรงนี้การจู่โจมตอกแทงจึงเพิ่มน้ำหนักลงลึกหลายต่อหลายครั้งอย่างต่อเนื่องด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นครั้นยิ่งโหมกระหน่ำ ก้นขาวก็ยิ่งยกลอยเด้งโยกตอบรับ จังหวะควบขี่บุกทะลวงจึงมิได้ช้าลงพาทรวงอกกลมกลึงให้กระเพื่อมไหวเด้งซ้ายเด้งขวาไม่ห
ตอนที่เจ็ด เห็นหรือไม่ว่าข้าไม่เด็กแล้ว“ถิงถิง เจ้าอย่าได้เสียใจภายหลังที่เอ่ยเช่นนี้”คำพูดนี้ย่อมเกิดจากอารมณ์ราคะที่ค่อยๆ พวยพุ่งจนอยากคร่อมทับนางไว้ใต้ร่างและสอดใส่กระแทกแล้วกระแทกอีกอย่างดุเดือดถังอวี้ถิงกลืนน้ำลายดังเอือกเมื่อนึกไปถึงคืนนั้นที่นางถูกเขากินเกลี้ยงไม่เหลือลมวสันต์พัดผ่านราตรีเดียวนางก็ถูกโหมกระหน่ำจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเพียงเหลือลมหายใจจำต้องกล้ำกลืนความปวดร้าวคืบคลานกลับไปยังห้องได้ก็นับว่าสุดยอดแล้วความอ่อนโยนที่รับปากเอาไว้เสียดิบดีจากพี่ชายผู้งามสง่าแสนมีน้ำใจกลับกลายเป็นความดุดันถาโถมจนเอวเล็กของนางแทบหักแต่ถึงขั้นนี้แล้ว อย่างไรนางก็ต้องพลีร่างกายอีกครั้งเพื่อไม่ให้เขาทอดทิ้งนางถังอวี้ถิงจึงค่อยๆ เปิดสาบเสื้อถอดผ้ารัดเอวแล้วเด้งความอวบหยุ่นเพื่ออวดความเด้งไหว“หยูเกอเกอชอบบอกว่าข้ายังเด็ก ยังเป็นแค่น้องสาวตัวน้อยเท่านั้น คืนนั้นอาจเห็นไม่ชัด แต่คราวนี้หยูเกอเกอลองมองให้ดีสิ ทรวงอกของข้าใหญ่โตขึ้นมากแล้วหรือไม่”ตั้งแต่เมื่อใดกันที่







