ตอนที่ยี่สิบเอ็ด อยากได้แรงเพียงใดตงโยวซึ่งแข็งแรงกว่าเมื่อโดนสัมผัสเนื้อตัวจึงตื่นก่อน เขาลืมตาขึ้นมาสบแววตาหิวกระหายของเซียงชุนอ้ายก่อนจะขยับตัวกางขาเพื่อให้นางได้เล่นดุ้นลำของเขาอย่างเต็มที่เห็นเช่นนั้น รอยยิ้มร่านสวาทจึงผุดขึ้นที่มุมปากเมื่อสัมผัสถึงความแข็งขึงที่กำลังขยับขยายดุนดันในอุ้งมือ“ยามเล็กย่นจึงน่ารักน่าจับเล่น เหตุใดยามแข็งใหญ่จึงดุดันชอบทิ่มแทงนักเล่า”คำยั่วยวนที่ออกจากปากบางทำเอาชายหนุ่มเกิดอารมณ์ราคะจัดการพลิกร่างกระชากผ้าห่มที่คลุมกายออกจนเผยเรือนร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอยบีบเคล้นมือใหญ่ลูบไล้กายเนียนนุ่มก่อนจะหยุดที่ร่องกลางกายซึ่งบัดนี้บวมเป่งด้วยโดนกระแทกแรงอย่างต่อเนื่องพลางลูบเบาๆ“แล้วร่องน้ำนี่เล่า ยามนี้กลับแห้งเหือดไม่ชุ่มฉ่ำเช่นเมื่อคืนแล้ว” ตงโยวเป็นคนตรงไปตรงมา จึงไม่อาจสรรหาคำพูดมาตอบโต้ได้แต่เอ่ยตามความเป็นจริง“นั่นก็ด้วยนิ้วของพี่โยวไม่ทำงานอย่างไรเล่า ดูสิ มือของข้ายังทำหน้าที่อย่างดีจนแท่งกายของพี่โยวขยับขยายขึ้นตั้งมาก&rdqu
Read more