All Chapters of ทาสรักน้องสาว(เมีย): Chapter 11 - Chapter 20

-----------"อ๊ะ!" "ถ้าอยากตอบแทนคืนนี้หนูได้ตอบแทนแน่ แต่จะกี่น้ำอันนี้พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน" "แต่พรุ่งนี้หนูมีระ---อื้อ!!" คำพูดของเธอถูกริมฝีปากของพี่เขยกลืนลงไปในที่สุด เสียงจูบผสมเสียงหอบหายใจฝ่ามือหนาขยับวนหาทางเข้าตามชายกระโปรง เมื่อพบเขาไม่รอช้าเอื้อมมือบีบเคล้นหน้าอกคู่ใหญ่ ริมฝีปากเริ่มขยับไล้ลงมาบริเวณต้นคอ "อื้อ~" "อาคนดีของพี่~" เสียงหวานของชายร่างแกร่งดั่งกับยาเสน่ห์ทำเอาร่างหญิงสาวเบาหวิวเคลิ้มหลงใหลไปกับคำหวานเสนาะหู โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าคนพี่นั้นได้ลุกล้ำพื้นที่สงวนจนไร้ซึ่งสิ่งปกปิดอีกแล้ว ชายกระโปรงถูกเลิกขึ้นมากองเหนือหน้าอก บราเซียและแพตตี้ตัวจิ๋วถูกวางไว้บนพื้น ปลายนิ้วแกร่งลากผ่านรอยแยกของร่องน้ำลึกเขาขยับบี้เบียดสะดือมหาสมุทรเชื่องช้าเนิบนาบ ทว่ากลับสร้างความสยิวให้แก่เจ้าของอ่าวไม่น้อยถึงขนาดที่นอนบิดเร่าเรียวขาแอ่นอกสนองสัมผัส "อึก! อาเสียวไม่ไหวแล้วค่ะ อื้ออ หนูไม่ไหวแล้วจริงๆ นะอย่าแกล้งกันนักสิ" "ทำไงดีล่ะ พี่ยังอยากกินนมหนูต่ออีกหน่อยนี่ มันทั้งใหญ่ทั้งเด้งสู้ลิ้นซะขนาดนี้" "กึดด!!!" ขนมจำต้องกัดฟันระงับความสยิวเมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดจุกสีหวานพ

------------"อย่ามาแตะต้องตัวฉันยัยผู้หญิงร่าน" "อึก!!!" เหมือนกับว่าหัวใจฉันมันถูกฉีกกระชากอย่างแรงจนหายใจไม่ออก"ร่าน อาใช่ฉันมันร่านแต่ที่เป็นแบบนี้ทั้งหมดมันเป็นเพราะนายต่างหาก! นายเคยคิดที่จะดูแลใส่ใจฉันบ้างไหมแบงค์ เราเป็นสามีภรรยากันนะ อย่างน้อยควรจะนอนด้วยกันสักครั้งด้วยซ้ำ แต่นี่นายเอาแต่หนีหลบหน้าปฏิเสธอย่างกับว่าฉันเป็นเพียงหุ่นให้นายเชิดทำธุรกิจเท่านั้น คนที่ทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงร่านใจแตกก็คือนายรู้ไว้ด้วย!!!" ครีมเอ่ยเสียงดังลั่นพลางชี้ตราหน้าสามีตัวเอง ก่อนจะตวัดสายตามองหน้าน้องสาวต่างแม่หล่อนกัดฟันแน่นเตรียมจะเดินเข้าไปกระชากผม ดีที่แบงค์เข้ามาขวางไว้ได้ทัน "จะทำอะไรกับคนรักของฉัน""คนรัก! นี่แบงค์รักมันงั้นหรอ ทั้งที่มันเป็นแค่ลูกเมียน้อยเป็นแค่ลูกคนใช้เนี่ยนะ แต่กับฉันเป็นถึงลูกสาวที่คนในสังคมนับนะ---""เพราะเธอมันป่วยแบบนี้ไง ฉันถึงได้มองข้ามคนอย่างเธอ" "อึก" คำพูดเพียงไม่กี่คำทำให้ครีมถึงกับจุกแน่นกลางอกพูดออกมาไม่ได้ ท่าทางของแบงค์ที่มีต่อขนมนั้นมองแค่ปราดเดียวก็รู้ว่านั่นคือของจริง ไม่ใช่การสร้างภาพเมื่อต้องออกงานอย่างเช่นกับเธอ ครีมได้แต่ยืนเหม่อลอย"พรุ่

------------ ถนนในเมืองหลวงมีรถสัญจรผ่านมากมายแม้จะเป็นช่วงสายแล้วก็ตามที แสงพระอาทิตย์สาดส่องสะท้อนผิวกายร่างหญิงสาวในชุดสุภาพ เธอเดินกำชับสายกระเป๋าสะพายข้างแน่น สายตาเธอทอดมองตรงเข้าไปในรั้วโรงเรียนชื่อดังด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน คล้ายกับกำลังคิดเรื่องบางอย่างในใจไม่ตก "อีกนิดเดียว นิดเดียวเท่านั้นเองกัลยา" ดั่งสะกดจิตตัวเองให้ก้าวเท้าเดินหน้าข้ามทางม้าลาย สาวสวยหุ่นทรงนาฬิกาทรายยกยิ้มบางหวังสร้างขวัญกำลังใจให้ตัวเองก่อนพบศึกหนัก สายลมพลิ้วเบาไล้ใบหน้าเรียวผิวเนียนนุ่มราวกับหญิงวัยขบเผาะแม้แท้จริงแล้ว เธอจะอายุเข้าเลขสามปลายไปแล้วก็ตาม ส่วนหนึ่งคงจะเป็นผลจากการที่เธอเคยใช้เครื่องสำอางราคาแพงมาก่อน ทว่าชะตาชีวิตพลิกผันกลับตาลปัตรเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเพียงข้ามปี จากดาวจึงร่วงสู่ดินเฉกเช่นทุกวันนี้"น้องมาทำธุระอะไรที่นี่" ร่างใหญ่ชายมีอายุเอ่ยถามเสียงเข้มทำตามหน้าที่ หญิงสาวรูปร่างดีผิวพรรณนวลลออหลุดออกจากภวังค์ "อะ อ๋อหนูมาทำงานเป็นแม่บ้านที่โรงเรียนนี้วันแรกน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าห้องผู้อำนวยการโรงเรียนอยู่ที่ไหนหรือคะ?" "อึก!" กัลยาเอียงหน้าเล็กน้อย ก่อนคลี่ยิ้มบางริ

----------------โรงเรียนเอกชนในช่วงสายเริ่มเงียบลงคงเพราะเหล่านักเรียนเริ่มเข้าชั้นเรียนไปแล้วซะส่วนใหญ่ จึงเหมาะแก่การทำงานของภารโรงสาวเป็นไหนๆ ร่างอรชรในชุดยูนิฟอร์มสีฟ้าอ่อนก้มๆ เงยๆ ขัดพื้นทำความสะอาดห้องน้ำชายเช่นทุกวัน"ป้าคนสวย วันนี้ยังขยันเหมือนเดิมเลยนะ""อ้าว คิดว่าใครซะอีกที่แท้ก็พ่อหนุ่มสุดฮอตนี่เอง"คัตเตอร์ยกยิ้มแก้มปริ จริงๆ แล้วเขาจำเวลาทำความสะอาดห้องน้ำชายของกัลยาได้ต่างหาก จึงมักจะโดดเรียนไม่ก็แอบแวบมาเข้าห้องน้ำที่นี่เป็นประจำแม้จะเรียนอีกอาคารก็ตาม เรียกได้ว่าหลงรักป้าภารโรงเข้าอย่างจัง"โหป้ายาเรารู้จักกันมาเกือบเดือนแล้ว ไหงถึงยังเรียกผมด้วยชื่อเล่นเจ้าชู้แบบนั้นอีกล่ะ""ก็ป้าได้ยินสาวๆ พูดถึงคัตเตอร์กันตลอด จะไม่เรียกว่าฮอตจะเรียกว่าอะไรล่ะจ๊ะ ^^ "เด็กหนุ่มถึงกับยกยิ้มแก้เขินไปไม่เป็น พลางเดินเข้าใกล้ป้าภารโรงด้วยท่าทีระมัดระวัง"ถ้าเย็นนี้ป้าว่าง ผมว่าจะชวนป้าไปงานวันเกิด""แฮ่ม ปากหวานไม่พอยังชอบเอาอกเอาใจผู้หญิงอีกต่างหาก แต่ป้าคงไปไม่ได้หรอก"เสียงหวานเอ่ยแผ่วปลายพลางก้มมองดูสภาพการแต่งกายในชุดซอมซ่อ ทว่าแม้จะอยู่ในชุดยูนิฟอร์มภารโรงหญิงกลับเปล่งประกายรา

---------------จนเวลาล่วงเลยมาสองสัปดาห์หลังจากพ่วงตำแหน่งแม่บ้านส่วนตัวอีธาน หลังมรสุมพาดผ่านไป การทำงานของภารโรงสาวได้เพิ่มทวีคูณหนักขึ้นเรื่อยๆ เธอต้องรับผิดชอบงานเก่าไหนจะงานใหม่ที่เพิ่มเข้ามาอีกงาน จึงไม่มีเวลาได้พักเหมือนแต่ก่อน หลังทำความสะอาดห้องน้ำชายหญิง และอาณาบริเวณเขตรับผิดชอบ กัลยาต้องรีบขึ้นไปยังห้องผู้อำนวยการ ปัดกวาดเช็ดถูร่วมถึงการชงกาแฟจัดการของว่าง ทว่าประเด็นกลับไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น"ได้หรือยัง ของที่สั่ง""ได้แล้วค่ะ"เสียงอ่อนล้าหลังการทำงานหนักของป้าภารโรงเอ่ยตอบรับผู้เป็นนาย ในมือเธอคืออาหารกลางวันที่ถูกจัดใส่จานช้อนส้อมมีดหันเนื้อ ร่วมถึงน้ำเปล่าและน้ำส้ม ก็ถูกจัดเตรียมอย่างจัดเต็มเช่นนี้ทุกมื้อ โดยหน้าที่จัดการทุกอย่างก็คือกัลยานั่นเอง"ต้องการอะไรอีกหรือเปล่าคะ""ไม่ละ ออกไปรอข้างนอก เห็นหน้าเธอแล้วกินไม่ลง""กึด!"คำพูดไร้เยื่อใยน้ำเสียงเย็นเยือกราวกับไม่ใส่ใจคนฟังแม้แต่น้อย ร่างอรชรป้าภารโรงทำได้เพียงแค่ขบเม้มริมฝีปากกลั้นข่มอารมณ์ฉุนเฉียว พลางขยับฝีเท้าเดินออกจากห้องหนุ่มเจ้าอารมณ์"เดี๋ยว ช่วงบ่ายจะมีเพื่อนฉันมาหา ไปล้างห้องน้ำส่วนตัวด้วยล่ะ"ออกคำสั่ง