หลายวันต่อมา...“อาซิซยังไม่กลับมาอีกเหรอคะ” ร่างน้อยเดินไปเดินมาหน้าห้องนอนเมื่อดึกดื่นแล้วแต่ใครบางคนยังไม่กลับมา พอถามถึงคาริบเขาก็หายไปด้วย“ท่านเชคบอกว่าวันนี้อาจกลับมาช้าเพคะ ท่านเชคคาห์เข้าบรรทมก่อนดีไหมเพคะ กลางคืนอากาศเย็น ยืนข้างนอกนาน ๆ จะไม่ดีต่อพระวรกายนะเพคะ” สาวใช้ที่ผลัดเปลี่ยนเวรมาดูแลเจ้านายสาวเอ่ยด้วยความเป็นห่วง นี่เป็นครั้งแรกที่คฤหาสน์หลังนี้จะมีเจ้านายตัวน้อย ทำให้บรรยากาศภายในดูครึกครื้นและข้ารับใช้กระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลาสโรชาเดินกลับเข้ามาในห้องนอนด้วยความรู้สึกแปลก ๆ สองตางามกวาดมองเครื่องเรือนหรูหราที่ทำจากทองคำและเงินเป็นส่วนใหญ่ มองผ้าม่านสีสันฉูดฉาดเตะตา และมองร่องรอยของใครบางคนที่เคยเดินเหินไปทั่วห้อง จู่ ๆ ก็รู้สึกคิดถึงขึ้นมา“แปลกจัง…”“มีอะไรหรือเปล่า สาวใช้บอกว่าเธอเอาแต่ถามถึงฉันทั้งวัน” เสียงทุ้มคุ้นหูทำให้ร่างน้อยที่นั่งห้อยขาอยู่บนเตียงกว้างรีบหันไปมอง พอเห็นว่าคนที่รออยู่เดินตรงเข้ามา เรียวปากสวยก็ฉีกยิ้มกว้างให้เขา“ทำไมกลับดึกล่ะคะ”“วันนี้คุยเรื่องสำคัญหลายอย่างกับประธานาธิบดีน่ะ แล้วก็ไปทำธุระต่อที่บ้านคาริบด้วย นายหญิงที่นั่นชวนกินมื้อเย
Last Updated : 2026-01-05 Read more