All Chapters of ลิ้มรสรักชีค: Chapter 71 - Chapter 80

ร่างน้อยบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่านเมื่อสามีโยกเอวเข้าหาถี่ขึ้น ช่องแคบคับแน่นที่ขูดรูดกับของแข็งรุนแรงทำให้กายน้อยร้อนรุ่ม จังหวะเอวสอบที่โยกเข้าออกไม่หยุดทำให้เกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเล็ดลอดออกมาทางชั้นหนังสือที่อีกฝั่งเป็นประตูห้องนอน ขณะเดียวกันเสียงร้องครางอย่างไม่เป็นภาษาของสองสามีภรรยาก็ดังก้องห้อง ผู้ช่วยสาวที่ก้าวเข้ามาเกือบจะถึงโต๊ะทำงานเจ้านายจู่ ๆ ก็ขนลุกซู่ กวาดตามองไปรอบห้องก็ไม่พบเจอใคร มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาเรือนหรูที่แขวงอยู่บนผนังห้องเท่านั้นที่ดังติด ๆ กัน“ละ แล้วเสียงนั้นมันมาจากไหน…” ผู้ช่วยสาวที่ได้ยินเสียงแว่วคล้ายคนร้องครางดังประสานกับเสียงบางอย่างกระทบกันรีบวางแก้วเครื่องดื่มทั้งสองลงบนโต๊ะ เมื่อเสร็จธุระแล้วก็รีบวิ่งออกจากห้องไป เธอรู้เพียงว่าชั้นบนนี้เป็นเขตหวงห้าม หากไม่ได้รับอนุญาตก็ห้ามใครขึ้นมาทั้งนั้น แม้แต่เธอเองยังไม่สามารถขึ้นมาตามใจได้จนกว่าจะได้รับคำสั่งจากประธานบริษัทฯ นั่นก็คือคาริบ“หรือจะมีผีจริง ๆ เป็นผีแขก ผีอาหรับไรงี้” ว่าแล้วก็ลูบ

“กรี๊ดด!!!!!” เสียงกรีดร้องของสาวใช้ที่เดินกลับมาก้องกังวานเมื่อเห็นภาพของผู้เป็นนายหญิงนั่งกองกับพื้น“เชคคาห์!” พลันนั้นเสียงทุกคนในกองที่หันมามองคนที่ล้มลุกคลุกคลานอยู่ก็ดังขึ้นพร้อมกัน คงตกใจมากนั่นแหละเพราะออกกองแล้วต้องเรียกเธอว่านายหญิงแต่ทุกคนเรียกเชคคาห์พร้อมกันหมด หากแถวนี้มีโจรทะเลทรายคงได้ตายกันหมดเพราะมีผู้สูงศักดิ์มาร่วมออกกอง“ไอ้เจ้านี่คืองูทะเลทรายใช่ไหมคะ” คนตาแป๋วเอ่ยถามแบบไม่เจาะจงคนตอบ พร้อมชูงูตัวใหญ่สีคล้ายผืนทรายขึ้นด้วยสองมือให้ทุกคนดู ใบหน้ามอมแมมของสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งฟูไจราห์กับท่าทางกึ่งนั่งกึ่งล้มของเธอทำให้ผู้คนตระหนกตกใจและขบขันในเวลาเดียวกัน ยิ่งไปกว่านั้นผู้เป็นนายหญิงของพวกเขากำคองูตัวใหญ่ไว้แน่นจนเสียงร้องขู่ของมันกลายเป็นฟี่ฟี่ แทนที่จะเป็นฟ่อฟ่อ ก็เรียกเสียงหัวเราะให้คนในกอง ไม่บอกก็รู้ว่าเจ้างูอัปโชคคงคอตีบไปแล้ว“ชะ เชคคาห์ไม่กลัวหรือเพคะ” สาวใช้ที่สติหลุดไปเพราะเห็นงูในมือเจ้านายสาวเอ่ยตะกุกตะกัก

“ถวายบังคมสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งรัฐสุลต่านโอมานพ่ะย่ะค่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยบรรดาศักดิ์เต็มและชื่อเต็มของประเทศกับคนยศสูงกว่าขณะค้อมตัวลงเล็กน้อย “กระหม่อมเจ้าชายลำดับที่สองแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรสต์และเอมีแห่งนครรัฐฟูไจราห์ อาซิซ บินอาเมียร์คาน อาลอัปซาล ส่วนด้านข้างคือเชคคาห์แห่งฟูไจราห์ ภริยาของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ” เชคคาห์สาวย่อตัวลงเล็กน้อยทักทายคนยศสูงกว่าเมื่อสามีผายมือมาหา ยังดีที่เธอสวมชุดมิดชิดทำให้ซ่อนสีหน้าประหม่าจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี และเธอเป็นสตรี ทำให้ไม่ต้องแนะนำตัวกับอีกฝ่ายเหมือนสามี“เราซารีฟ บินอิลดาร์ อาลคัมราน สุลต่านแห่งโอมาน ยินดีที่ได้รู้จักเชคอาซิซและเชคคาห์” คนตรงหน้าทักทายกลับด้วยรอยยิ้มพร้อมจับมือเชคอาซิซแล้วแนบแก้มข้างหนึ่งด้วยกัน ส่วนกับเชคคาห์ที่เป็นเพศตรงข้ามทำเพียงส่งยิ้มทักทายกันเล็กน้อย ไม่ได้สัมผัสตัวกัน “เราเตรียมชาเอาไว้ในกระโจม จะไปดื่มกันก่อนหรือไปดูโอเอซิสก่อนดี” เจ้าของกระโจมให้เกียรติแขกได้เลือกก่อน ที่จริงทั้งคู่ต่างก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบหน้

“นายท่าน ข้างหน้ามีกองคาราวานกำลังตรงมาทางนี้ครับ” ขณะนั่งชมการแสดงและพูดคุยกันไปเรื่อย ข้ารับใช้หนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามารายงานบางอย่าง“ส่งสัญญาณไฟให้ทางนั้นหรือยัง” ผู้เป็นเจ้านายเอ่ยถาม เพราะผืนทรายยามกลางคืนนั้นมืดมิดไร้แสงไฟ ทำให้กองคาราวานทุกกองรู้ดีว่าต้องใช้สัญญาณไฟสื่อสารกันเพื่อบอกใบ้ว่ามาดี“ครับ เปิดไฟฉายเป็นสัญญาณว่าเรามาจากฟูไจราห์ แล้วก็จุดคบเพลิงเพิ่มให้ความสว่างรอบกองแล้วครับ คนของเรากลุ่มหนึ่งถือคบเพลิงไปยืนรออยู่ นายท่านจะออกไปดูไหมครับ”“อือ เดี๋ยวบอกพวกผู้หญิงให้มารวมกลุ่มกันก่อน แล้วก็หยุดเล่นเครื่องดนตรีก่อนแล้วกัน” นายเหนือหัวเอ่ยก่อนจะหันไปคุยกับภรรยาให้อยู่เกาะติดสาวใช้เอาไว้ก่อนจะตามข้ารับใช้ไป“ท่านพี่!” เสียงโหวกเหวกดังมาแต่ไกลทำให้คิ้วหนาย่นเข้าหากัน แสงไฟกะพริบเป็นจังหวะของไฟฉายจากกองคาราวานที่กำลังเคลื่อนขบวนเข้ามาพร้อมกับการโบกไม้โบกมือและเรียกเชคอาซิซด้วยสรรพนามนั้นทำให้คนในกองเริ่มแยกย้าย

เสียงกรีดร้องของเชคคาห์สาวทำให้ภายในกองเกิดความโกลาหลไปชั่วขณะ แต่ก็จบลงด้วยการที่เชคอาซิซออกมาบอกว่ามีงูทะเลทรายเข้าไปในกระโจม แต่เขาจัดการมันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปทำหน้าที่เฝ้ายามและบางส่วนก็แยกย้ายกันไปนอนต่อ“เกือบเป็นเรื่องแล้วไหมคะ” พอกลับเข้าไปในกระโจมร่างน้อยก็หันไปดุคนข้าง ๆ การที่เขาพลิกตัวกะทันหัน ทำให้เธอที่กลายเป็นฝ่ายอยู่ใต้ร่างเผลอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ แถมแสงไฟจากตะเกียงที่กระทบใบหน้าของเขาก็ทำให้คนที่อยู่ใต้ร่างรู้สึกไม่ปลอดภัย หากข้ารับใช้ไม่ร้องถามและไม่เกิดความโกลาหลขึ้นเสียก่อน เธอคงได้นอนหอบอยู่ใต้ร่างเขาไปแล้ว“ก็ใครเป็นคนเริ่มก่อนล่ะ” เสียงทุ้มเถียงกลับขณะมองภรรยาล้มตัวนอนลงบนฟูกผืนหนา ร่างกำยำรีบกระตุกเชือกเสื้อคลุมออกอย่างรวดเร็วทำเอาคนที่เพิ่งเอนกายลงรีบร้องท้วง“จะทำอะไรคะ”“มาต่อให้จบเถอะ ไม่งั้นคืนนี้ฉันหลับไม่ลงแน่ ๆ” ก็เธอยั่วให้อยากแล้วจากไปอย่างนั้น เขาทนได้จนถึงตอนนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว