Lahat ng Kabanata ng Chasing The Wife He Threw Away: Kabanata 91 - Kabanata 97

Krsytal"Huminga ka muna, Krystal. Please, uminom ka muna kahit kaunting tubig. Kanina ka pa ganiyan," mahinahong pakiusap ni Chin habang maingat na inilalapag ang isang basong tubig sa tapat ko sa center table ng kaniyang living room.Nakatitig lang ako sa mga kamay kong kanina pa nanginginig sa ibabaw ng aking mga hita. Matapos ang marahas, magulo, at mapusok na tagpo kagabi sa underground parking lot kasama si Conor, ang init ng kaniyang katawan, ang pait ng bawat halik, at ang marahas na pagtataboy ko sa kaniya pakiramdam ko ay tuluyan nang nauubos ang lakas ng katawan ko. Pero hindi pwedeng huminto ang utak ko. Hindi sa mga oras na ito kung kailan napakarami pang piraso ng katotohanan ang kulang."Hindi ko kayang kumalma, Chin," paos, tuyo, at mabigat kong sagot sabay hawak sa aking sintido. "Hangga't hindi ko nahahawakan ang anak ko, hindi ako magkakaroon ng kapayapaan. Bawat segundong lumilipas, parang sinasakal ako."Naupo si Chin sa tapat ko. Seryoso, madilim, at may halong l

ConorTahimik ang buong penthouse suite ko pagkauwi namin mula sa Del Valle Mansion. Ang tanging maririnig sa malawak na sala ay ang mahinang lagaslas ng ulan na humahampas sa matatayog na glass windows na nakaharap sa skyline ng siyudad.Nakatayo ako sa madilim na pasilyo sa tapat ng silid ni Leo. Mahigpit ang kapit ng aking nanginginig na mga daliri sa genetics envelope na iniabot ni Adrian kaninang hapon. Sa bawat segundong titigan ko ang puting papel na iyon, tila may dambuhalang puwersang dumudurog sa aking dibdib.99.99% Probability of Paternity.Pitong taon kong inaruga ang batang nasa loob ng silid na ito. Pitong taon akong naniwalang isa siyang ulilang dinala sa akin ng nanay ko sa California para tulungan akong magpatuloy sa buhay matapos gumuho ang mundo ko. Pero ang totoo pala... ang batang iyon ay ang sarili kong dugot't laman. Ang sanggol na pinalabas nilang patay sa mismong mga bisig ni Krystal.Huminga ako nang napakalalim upang pigilan ang nagbabadyang pag-iyak. Dahan

KrystalMatapos ang pakikipagkita ko kay Conor sa Tagaytay, pakiramdam ko ay lumulutang ang buong pagkatao ko sa gitna ng matinding emosyon. Bawat hininga ko ay may kalakip na kaba at pananabik.Makikita ko na si Leo. Makakasama ko na ang sarili kong anak.Ngunit bago ko buksan ang mga braso ko para yakapin ang batang pitong taong ipinagkait sa akin, alam ko sa sarili ko na kailangan ko munang pulutin ang mga basag na piraso ng sarili ko. Hindi ko pwedeng dalhin ang labis na poot, lason, at pait sa harap ng isang inosenteng bata. I needed to face the people who contributed to my seven-year nightmare, not to grant them instant forgiveness, but to finally close the chapters of deceit that kept me trapped in the dark.Kinaumagahan, bumalik ako sa lumang bahay ng aking mga magulang sa probinsya.Tahimik ang paligid nang kumatok ako sa pinto. Ilang segundo lang ang lumipas nang bumukas ito, at bumungad sa akin ang mukha nina Mama at Papa. Halatang-halata ang matinding pagbagsak ng kanilang