Lahat ng Kabanata ng Chasing The Wife He Threw Away: Kabanata 41 - Kabanata 50

ConorTatlong linggo ang mabilis na lumipas.Sa loob ng twenty-one days na iyon, walang gabi na hindi naging abala ang buong eskwelahan. Ang mga koridor na dati ay tahimik ay napuno ng mga ingay ng mga sapatos ng mga partidong nagkakaroon ng silid-pulungan. Ang mga classroom ay naging saksi sa mga palitan ng plataporma, at ang bawat sulok ng Aurelia Vanguard Academy ay naging arena para sa amin ni Krystal. Gabi-gabi kaming nag-oovertime para sa kampanya, at sa bawat araw na nagkakaharap kami sa mga room-to-room campaigns, mas lalong tumitindi ang tensyon. Ramdam ng buong akademya ang kuryente sa pagitan naming dalawa, isang digmaan ng talino, prinsipyo, at karisma.At sa wakas, dumating din ang araw na pinakahihintay ng buong akademya. Ang araw ng election.Maaga pa lang ay puno na ng mga estudyante ang malawak na quadrangle. halos hindi na mahulugan ng karayom ang bawat espasyo.Nakakabit sa bawat matataas na poste at pader ang malalaking tarpaulin ng magkabilang partido, nagpapaki

ConorSabay kaming naglakad palabas ng quadrangle, tinatahak ang daan patungo sa main exit ng school. Sa tindi ng aming magaan na asaran, hindi na namin napansin ang mga mata at sulyap ng mga estudyanteng nadadaanan namin sa hallway."Uy, tingnan mo... magkasama silang dalawa, 'di ba?""Kala ko ba mortal enemies sila dahil sa eleksyon at student council?""Bakit parang ang close nila tingnan? May iba yata silang serye..."Hindi na namin pinansin ang mga bulungan ng mga tao sa paligid. Tahimik at may sariling ritmo lang kaming naglalakad pababa ng mahabang hagdan papunta sa parking area ng eskwelahan. Habang naglalakad kami, sunod-sunod na may mga estudyante pa rin ang lumalapit at bumabati sa akin sa aking pagkapanalo."Congrats muli, President Conor!""Good job po, deserve mo talaga ang posisyon!"Tumango at ngumiti lang ako nang magalang bilang pasasalamat sa kanila, pinapanatili ang aking pormal na imahe tulad ng dati. Hanggang sa isang malaking grupo ng mga babaeng estudyante mula

ConorTahimik ang buong conference room matapos kong banggitin ang pangalan niya."I highly recommend Krystal Coleen Santiago bilang bagong Vice President natin."Halos sabay-sabay silang napatingin sa akin, ang iba ay napanganga, at ang iba naman ay napatigil sa pag-aayos ng kanilang mga papel. Si Marco na kakarating lang ng kaniyang dismissal letter ay hindi ko na pinansin. Ang mahalaga ngayon ay ang hinaharap ng council."President... sure ka ba talaga sa desisyon mo?" bakas ang matinding pag-aalinlangan sa boses ng aming Secretary."Siya ang pinakamalakas at pinakamatalas mong kalaban noong nakaraang election, Conor.""Baka lalo lang magkagulo ang mga meetings natin, baka maging battlefield ang buong opisina sa tuwing magbabangayan kayong dalawa."Tumingin ako sa kanila nang may buong kalamigan at paninindigan bago dahan-dahang napangiti. "Exactly."Lalong nagtaka at nagpalitan ng naguguluhang tingin ang mga officers sa naging tugon ko.Inayos ko ang pagkakatupi ng manggas ng akin

Conor For a moment, I stopped.Hindi ko alam kung paano ko sasagutin ang tanong niya nang hindi binabasag ang marupok na kapayapaang mayroon kami sa mga sandaling ito. Ang kaniyang mga mata, na kanina lang ay puno ng kuryosidad, ngayon ay nag-aabang na parang isang hatol ng hukom."Naging tayo ba?"Simple lang naman ang tanong niya, pero para sa akin... iyon ang pinakamahirap sagutin sa buong pitong taon ko na nabuhay nang mag-isa.Hindi dahil ayaw kong sabihin ang totoo. Kundi dahil natatakot akong kapag sinabi ko agad ang lahat ng detalye, ang tindi ng pagmamahalan namin, ang lihim na kasal, at ang trahedya baka mabigla ang kaniyang sistema. Baka pilitin ng utak niya na alalahanin ang mga bagay na hindi pa handa ang isip niyang balikan, at mas lalo lang siyang masaktan.Tahimik lang akong nakatingin sa kaniya habang hinihintay niya ang sagot ko, ramdam ko ang mabigat na paghinga niya. Nakahawak ang kaniyang nanginginig na mga daliri sa tasa ng kape, pero halatang wala na roon ang a

Conor Tahimik kaming dalawa matapos kong tapusin ang kuwento. Hindi na nagsalita si Krystal. Nakatitig lang siya sa tasa ng kape sa harapan niya habang tila inuulit-ulit sa isip ang lahat ng narinig niya, sinusubukang pagdikitin ang mga piraso ng kaniyang nawalang kahapon.Ako rin, tahimik lang. Hindi ko siya pinilit magsalita o magbigay ng agarang reaksyon. Alam kong napakarami niyang iniisip ngayon. After all, hindi biro ang malaman na mayroon kang taong napakalapit at naging kabahagi ng puso mo noon, pero wala kang maalala kahit isang kongretong imahe o eksena tungkol sa kaniya. Ilang minuto rin kaming binalot ng ganoong klaseng katahimikan bago siya huminga nang malalim."...So," panimula niya habang dahan-dahang iniangat ang kaniyang tingin sa akin. Ngumiti siya nang pilit, may bahagyang pamumula sa kaniyang mga pisngi. "So... ex na pala kita."Natigilan ako sa kaniyang diretsahang konklusyon, pero hindi ko mapigilang makaramdam ng kaunting gaan sa dibdib. Napatawa siya nang mah