LOGINAkala ni Krystal ang pagmamahalan nila ni Conor ay pangmatagalan na, hanggang sa planuhin ni Valeria, ang nanay ni Conor na sirain ang pagmamahalan nila. Ginamit ni Valeria si Celeste dahil ito ang gusto niyang babae para sa anak niya. Gusto niyang mawasak ang pagmamahalan nilang dalawa ni Conor para magawa niya ang plano niya na maipakasal si Celeste at Conor. Dahil sa sakit ng nangyari, tinago ni Krystal ang anak nila ni Conor, ngunit dahil sa stress ay agad niya itong ipinanganak at sinabi sa kaniya na ito na ay pumanaw. Dahil sa sakit ay tumakbo siya paalis dahil doon ay naaksidente siya at nakalimot. Pitong taon ang lumipas, nagkita silang muli, si Krystal bilang jewelry designer, si Conor na may ari ng isang shop at may anak na. Ngunit dahil sa pagkawala ng kaniyang alaala ang dati niyang pagmamahal kay Conor ay tuluyan na niyang nakalimutan. Muli kaya niyang maibabalik ang alaala na nawala sa kaniya? Paano kung maibalik niya ang alaalang ito? Kakayanin niya kayang dalhin muli ang sakit nito?
View MoreKRYSTALTumigil sasakyan ni Conor. Napatingin naman ako sa labas at nagtataka kung asaang lugar kami. Sabi niya dinner ang pupuntahan namin, pero pagtingin ko sa buong paligid, wala naman akong makitang mga restaurant. “We’re here.” Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Andito na kami, pero asaan naman kami kakain dito. Hindi na ako masyadong nagtanong pa, pero damang-dama ko ang kaba sa aking dibdib dahil sa nangyayari. Kailangan ko bang matakot sa kaniya? Dapat ba akong kabahan na meron siyang gagawing masama sa akin? Paglabas ko ng saskayan niya, napatigil ako nang makita ko na nasa isang port kami. Kita ko ang madaming yacth sa paligid at nasa dagat kami?“Let’s go?” nakangiti niyang sabi sa akin. Napatingin naman ako muli sa lugar at puno’ng puno ng pag-aaliinlangan kung tutuloy ba akong sasama sa kaniya or hindi. “Are you afraid?” tanong niya sa akin. Napatingin naman ako sa kaniya sabay napailing-iling. Doon ay agad kong hinawakan ang kamay niya dahilan para mapangiti
KrystalLumipas ang buong araw ng trabaho na halos hindi ko namamalayan. Focus kung focus ako sa mga sketches para sa Aurelius Cove project, trying to bury myself in work para naman mawala ang mga kung ano-anong iniisip ko. Effective naman siya dahil for a few hours, medyo nawala sa isip ko 'yung mga sinabi ni Conor, 'yung panaginip ko kagabi tungkol sa sanggol, at 'yung matatalim na tingin ni Celestine.Pero siyempre, noong nag-ring ang bell at nag-impake na ang mga katrabaho ko para mag-uwian, doon na biglang sumagi sa isip ko 'yung patungkol sa dinner namin ngayong gabi.Napatingin ako sa phone ko. There was a text message from an unknown number, pero alam kong kay Conor 'yon. It was just a time and an address of a private restaurant, along with a note saying:"I’ll have a driver wait for you at the lobby."Medyo naging hesitant ako. Napatingin ako sa suot kong simpleng slacks at white blouse na pang-opisina. Kinalabit ako ni Liezel bago siya umalis."Huy, Krystal, una na ako, ah?
KrystalMaaga akong umalis sa bahay at tumungo sa office. Ayaw ko na maabutan pa si Lucas doon sa bahay dahil alam ko na manggugulo lang din siya. Gusto ko muna na mawala sa isip ko yung mga nangyaring gulo. I want to think for myself, hindi naman pwedeng laging ganito ang nangyayari. Pagpasok ko sa loob ng office doon ko nakita si Liezel na nag-aayos ng mga sketch pads. Kaya agad akong lumapit sa akniya para tulungan siya. "Krystal, are you sure you're okay? Masakit pa ba ang ulo mo?" tanong ni Liezel habang nag-aayos kami ng mga sketch pads at materials sa desk namin. Kanina pa siya sumusulyap sa akin, bakas ang pag-aalala sa kaniyang mga mata.Huminga ako nang malalim at pilit na ngumiti. "Oo, Liz. I’m fine. Sandali lang naman 'yung hilo ko kagabi, nakuha lang sa tulog.""Seryoso ba? Eh paano naman yung away nung dalawang lalaki kahapon sa hospital?" lumapit siya sa akin at ibinaba ang boses. "Liz, let’s not talk about that anymore. May trabaho tayong kailanghan atupagin ngayon.
KrystalBuong biyahe pauwi mula sa ospital, hindi ako nagsasalita. Tanging ang tunog lang ng makina ng sasakyan ni Lucas at ang bawat ugong ng aircon ang pumupuno sa nakabubinging katahimikan sa loob. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga nagdidilim na kalsada at mga ilaw ng siyudad na mabilis na lumilipas.Pero sa totoo lang, wala doon ang isip ko.‘We really know each other… it’s just that you forgot me…’‘It’s for you to find out… Krystal.’Paulit-ulit. Parang sirang plaka na nag-e-echo sa utak ko ang boses ni Conor. Anong ibig niyang sabihin na kailangan kong alamin? Kung magkakilala kami sa nakaraan ko, bakit walang sinumang nagsabi sa akin sa loob ng pitong taon? Bakit kahit si Lucas, na siyang nagligtas at nag-alaga sa akin, ay pilit akong itinutulak palayo sa kaniya?"Krystal," basag ni Lucas sa katahimikan. Saglit siyang sumulyap sa akin bago ibinalik ang tingin sa kalsada. "You've been quiet since we left the hospital. Masakit pa ba ang ulo mo? Do you n
KrystalNapahinga ako nang malalim ng makarating kami sa lugar na sinabi niya. Hindi ko alam ang mararamdaman ko sa oras na iyon. Parang may humahabol sa akin kaya sobrang bilis ng tibok ng puso ko. “We’re here…” mahinahon niyang sabi. Napatingin naman ako sa labas ng kaniyang sasakyan. Sandali ak
Krystal Hindi ko alam kung ano ang naiisip ko sa mga oras na iyon, may kakaibang pakiramdam sa akin yung sinuot kong singsing. Hindi ako makapagsalita nung naisuot ko iyon. Pakiramdam ko merong kakaiba sa akin. “Nakatulala ka, ayos ka lang ba?” tanong ni Lucas. Napatingin naman ako sa kaniya saba
KRYSTAL ‘Nag-o-open up ba siya sa akin na bagong kilala pa lang namin sa isa’t isa? Paano ko sasabihin sa kaniya na okay lang iyon? Na mapapatawad siya ng asawa niya eh siya naman yung meron kasalanan. By the looks of him, halatang babaero.’ Napaling-iling na lang ako habang iniisip ang bagay na
KRYSTAL Napadilat na lang ako dahil sa ingay na narinig ko sa paligid ko. Dahan-dahan akong napaupo sa aking kinahihigaan. “Krystal, gising ka na,” wika ni Liezel. Napahawak naman ako sa aking ulo napatingin sa kanila. “Ang sabi ng doctor, over fatigue raw kaya ka nahimatay. Huwag mo naman kasing












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.