All Chapters of Chasing The Wife He Threw Away: Chapter 71 - Chapter 80

Krsytal“Conor, ugh~” diin na sambit ko. Damang-dama ko ang laki ng palad niya na humahawak sa pisngi ng pwet ko. Patuloy pa rin siya sa pagbayo na ginagawa niya. Ganito ba talaga siya kapag nao-offend? Talagang pinapatunayan niya na hindi siya boring. Hindi ko alam kung ano na ang mararamdaman ko sa mga oras na iyon. Nakapatay na ang aircon sa loob ng sasakyan niya. Tanging liwanag lang na nangagaling sa phone namin ang ilaw sa loob ng sasakyan. Napahawak ako sa bintana upang bigyan ang sarili ko ng suporta, pero dumulas din ang kamay ko gawa ng moist sa salamin.Sobrang lakas pa rin ng ulan sa labas dahilan para mag moist na ang loob. Napatigil siya sa kaniyang pagbayo sabay napaupo. Nanatili akong nakatuwad habang ang ulo ko ay nakadikit sa upuan. Hingal ang inabot naming dalawa, pero parang hindi siya natitinag. Ganito ba ang nagagawa ng matagal na hindi nakakant*t? Nagulat ako nang maramdaman ko ang daliri niya sa puk* ko. “Ugh~” ungol ko. “Tang*na, basang-basa ka pa rin,” b

ConorNapahinga ako nang malalim at tinignan ang mahimbing na tulog ni Krystal. “Alagang-alaga talaga ang asawa.” sambit ni Adrian. Napatingin ako sa kaniya at napahinga nang malalim dahil sa sinabi niya. “Sabi ko umalis ka na, pero andito ka pa rin?” Diin na sabi ko sa kaniya. “Bakit? Meron ba akong maantalang gagawin ninyo kapag hindi ako umalis? Isama ko na rin ba ang anak mong natutulog para wala ka na talagang iisipin na problema?” Pang-aasar niya. Napahinga na lang ako nang malalim sabay napailing-iling. “Ewan ko sa ‘yo ang dami mong sinasabi.” naglakad ako patungo sa kusina para uminom ng tubig.“So, umamin ka na rin pala sa kaniya na dati kayong mag-asawa.” “Correction, mag-asawa pa rin kami.” Napatawa naman si Adrian sabay napailing-iling. “Nakalimutan ka na nga as asawa. Besides your mom does her own way para maghiwalay kayo.” wika ni Adrian. Napahawak na lang ako sa nose bridge ko at napapikit dahil sa stress na nararamdmaan ko sa tuwing naiisip ko ang bagay na iyon.

KrystalNapahinga nang malalim si Chin dahil sa sinabi ko sa kaniya. “You know what, hindi ko rin alam kung ano ba talaga ang nangyari that day, but l know for sure na hindi nga rin talaga basta-basta ang nangyari nung araw na iyon.” Napatikom lang ang bibig ko habang iniisip ko kung ano pa ang hakbang na gagawin ko sa mga susunod na araw. “But really, ano pa ba ang dapat mong gawin?” tanong niya sa akin. “I know that there are a lot of things na dapat mong i-consider, but how could you point it out kunt sino ang mga tao na dapat managot?” “I just need to know kung buhay ba ang baby ko, sigurado ako na buhay ang anak ko, hindi ako pwedeng magkamali sa bagay na iyon. Kapag napatunayan ko ang bagay na iyon, madali na lang para sa akin na alamin ang susunod na plano.” Napahawak si Chin sa kamay ko sabay tinapik-tapik ito. “Then you don’t have to worry… I’ll try to help you. Although I know it’s kinda hard, pero l alam ko naman na deserve mo malaman ang buong katotohanan.” Napatingin

Krystal Gabi na rin nang makauwi ako sa tinutuluyan ko. Still kasama ko pa rin si Chin para malaman naming dalawa kung ano ba ang mga dapat naming gawin sa mga oras na iyon. “Ayos ka pa rin ba?” tanong niya sa akin. “Hindi ko alam kung dapat ba maging ayos yung lagay mo sa mga ganitong sitwasyon, look what’s happening.” Napahinga ako nang malalim dahil sa sinasabi niya. Alam ko na nagwo-worry siya sa mga nangyayari aat sa mga balita na lumalabas kanina pa lalo na nung naglabas na rin ng pahayag ang mom ni Conor. Hindi ko siya masisisi na mag-alala, kahit ako din naman, kahit na may pag-aalala na namumutawi sa isip ko, hindi ko pa rin tinatanggal yung isip ko sa mga dapat kong gawin sa mga oras na ito. Gusto ko munang resolbahin ang problema ko sa sarili ko bago ang problema naming dalawa ni Conor. Ang problema na meron kaming dalawa ang hindi priority ngayon. “Kailangan…” wika ko sa kaniya. “Besides gaya ng sabi ko na ayos lang sa akin ang bagay na iyon. Hindi ko naman kailangan n

Krystal"Nung gabing iyon... nung nanganak ka sa ospital sa Maynila," mahina at nanginginig niyang kwento, "I was there in the hallway outside the delivery room, Krystal. Kasama ko ang mga magulang mo."Napahawak ako nang mahigpit sa gilid ng mesa, naghihintay sa kaniyang susunod na mga salita."It's true, Krystal..." pagtatapat ni Lucas habang nakatitig sa aking mga mata. "Buhay ang anak mo nang ilabas siya ng mga doktor."Parang may isang dambuhalang kuryente ang marahas na dumaan sa buong katawan ko nang marinig ko ang pormal na kumpirmasyon mula sa kaniya. Ang puso ko ay nagpakawala ng isang napakabilis at nagwawalang dagundong sa loob ng aking dibdib."Buhay ang baby ko..." mahina, pabulong, at basag kong sambit habang umaagos ang panibagong luha sa aking mukha. "Buhay ang anak namin...""Buhay ang baby boy ninyo ni Conor," tango ni Lucas, umiiyak din. "Narinig din namin ang malakas niyang iyak mula sa loob ng delivery room. He was healthy, Krystal. Unang sigaw pa lang niya, mali