All Chapters of ตำแหน่งพระชายา ข้าได้มาเพราะดวง: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากได้รับจดหมายตอบจากซ่างเทียนรุ่ย ซ่างเทียนหลินก็เข้าวังเพื่อเข้าไปพูดคุยกับซ่างเทียนหรู ซึ่งในช่วงเช้าตอนเข้าท้องพระโรงเขาให้องครักษ์เข็นรถเข็นเข้าไป และแสร้งทำเป็นอ่อนแอจำเป็นต้องพักรักษาตัวเป็นเวลานานหนานหยางอ๋องมองเขาด้วยสายตาสมเพช มุมปากยกยิ้มพึงพอใจ“ชินอ๋องเจ็บหนักขนาดนี้ก็พักผ่อนรักษาตัวนานๆ เถิด” เขากล่าวอย่างพี่ชายใจดีซ่างเทียนหลินขยับรถเข็นแล้วจ้องหน้าเขาด้วยสายตาโกรธแค้นแบบไม่ปิดบัง“คงต้องเช่นนั้น เพราะข้าไม่ระวังตัว จึงถูกคนชั่วลอบทำร้าย ขอบใจหนานหยางอ๋องที่เป็นห่วง”สองสายตาปะทะกันซึ่งๆ หน้า ขุนนางในท้องพระโรงได้แต่ยืนนิ่งเงียบไม่เคลื่อนไหวหรือส่งเสียงใดๆ ออกมาหลังจากว่าราชกิจในท้องพระโรงเสร็จ องครักษ์ก็เข็นรถเข็นของซ่างเทียนหลินไปยังตำหนักของไทเฮาพร้อมกับซ่างเทียนหรู เพียงแต่พวกเขาแวะพูดคุยที่ศาลาในสวนดอกไม้ก่อนจะถึงที่หมายโดยไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกตซ่างเทียนหลินนั่งอยู่บนรถเข็น มีซ่างเทียนหรูนั่งเก้าอี้ในศาลา“เจ้าก็นั่งลงด้วยสิ” ซ่างเทียนหลินเอ่ยบอกองครักษ์ที่เข็นรถเข็น“ข้าก็นึกว่าเจ้าจะไม่เชิญข้านั่งเสียแล้ว” องครักษ์ผู้นั้นเลื่อนเก้าอี้ก่อนที่จะนั่งลงอย่างส

 นั่งรอไปได้ไม่ถึงสองชั่วยาม ก็มีหมอหญิงมาเพิ่มอีกสองคน ทั้งสองคนนั้น คนหนึ่งมีผู้ติดตามสองคน อีกคนมาคนเดียวเท่ากับว่ามีหมอหญิงที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกมาทั้งสิ้นเจ็ดคน และมีผู้ติดตามแปดคน รวมเป็นสิบห้าคน“เชิญพวกท่านรับประทานอาหารกันก่อน เสร็จแล้วจึงจะเป็นการคัดเลือกรอบสอง” เสียงของคนพรรคมารกล่าวบอกกับพวกนางระหว่างรับประทานอาหาร โต๊ะที่มากันสี่คนก็กวาดตามองไปยังโต๊ะอื่นๆ“เฮ้อ ทำไมต้องเสียเวลาคัดเลือกด้วย ยังไงพวกเราก็ชนะอยู่แล้ว” สตรีนางหนึ่งในโต๊ะพูดขึ้นมาเสียงดัง“นั่นสิ ถึงพวกเราทั้งสามคนไม่ได้เป็นหมอ แต่ก็มีประสบการณ์มาหลายปี เรื่องรักษาแม้หลับตายังรักษาหาย”เสียงของสตรีจากอีกโต๊ะดังไม่แพ้กัน “เฮอะ ดูลิ้นสำคัญมาก* ไม่ลืมตาดูหน่อยหรือย่างไร”

รุ่งสางวันต่อมา พวกคนพรรคมารตื่นขึ้นโดยที่ยังงัวเงียไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ต่อมาไม่กี่อึดใจก็มีเสียงดังเอะอะโวยวายมาจากสถานที่คุมขังนักโทษ“นักโทษหลบหนีๆ” เสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วบริเวณลู่ซินหลินลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อฟังเสียงจากภายนอกก็พลิกตัวลงนอนต่อ นางพูดเบาๆ ให้เหอฮุ่ยน่ากับชิวหลิงหยุนได้ยิน“ไม่ต้องรีบตื่น นอนเยอะๆ จะได้แนบเนียน”หญิงสาวทั้งสองได้ยินก็หลับตานอนอย่างขี้เกียจต่อไปอีกสักพักหาวันที่จะได้นอนยาวๆ เช่นนี้ได้ยากนักเวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูป ก็ได้ยินเสียงวิ่งของคนจำนวนมากผ่านไปมาหน้าเรือน“สามีคงจะมาล้อมจับแล้วกระมัง” เหอฮุ่ยน่าบิดขี้เกียจก่อนจะลุกมาล้างหน้าล้างตาลู่ซินหลินก็ตื่นขึ้น ทำธุระส่วนตัวจนเ

หลังจากบรรดาสามีหนีออกจากพรรคมารไปอย่างเงียบเชียบแล้ว เหล่าภรรยาตัวน้อยก็มาสุมหัวประชุมกันอย่างลับๆ ภายในห้องพักของตนเอง            “เราต้องหาหลักฐานที่อ๋องชั่วกับพรรคมารนั่นทำไว้ ทั้งขายผู้หญิง แอบทำเหมือง ถ้าได้หลักฐานที่ว่าจะยึดตงชวนกับซีหลานโทษก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น” เหอฮุ่ยน่าเป็นตัวตั้งตัวตีในการทำงาน            “แล้วเราจะทำอย่างไรดี” ชิวหลิงหยุนคิ้วขมวด สมองกำลังครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง            “รมยาทั้งพรรคเลย แน่นอน ปลอดภัย” ลู่ซินหลินทำท่าชื่นชมความคิดของตนเอง“รมยาอะไร ปลอดภัยแน่นะ”ลู่ซินหลินมองค้อนใส่ผู้ถาม “ทีท่านวางยาทหารและท่านพี่จิ่งจนใช้วรยุทธไม่ได้ นั่นปลอดภัยไหมเจ้าคะ”

บ่าวสาวดื่มสุรามงคลกันเรียบร้อยแล้วก็มองหน้ากันด้วยความเขินอาย            “เอ่อ” ไป๋หลานเอ่ยเพียงเท่านี้แล้วก็เงียบไป            “เราต้องเข้าหอกันแล้วใช่หรือไม่” อาไช่ถาม เอื้อมมือสั่นเทาไปปลดเสื้อผ้าของภรรยาตัวน้อยอย่างเงอะงะ            ไป๋เหลียนถอดเครื่องประดับศีรษะของตนเองออก แล้วนั่งเฉยๆ ให้เขาถอดเสื้อผ้าของตน            อาไช่ถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวเสร็จก็ถอดของตนจนเปลือยกายอยู่บนเตียงทั้งคู่            ต่างคนต่างมองรูปร่างของอีกฝ่ายอย่างไม่วางสายตา