Mag-log inเมื่อสตรีผู้อาภัพนางหนึ่งกำลังจะถูกจับแต่งงานกับชายที่อายุรุ่นพ่อแต่กลับโชคดียิ่งกว่าจับสลากชิงโชคต้องมาเป็นชายาท่านอ๋องรูปงามแทนแบบฟลุ๊คๆ
view moreSaliva yang hendak kutelan, seperti tersangkut di tenggorokan. Mata memanas, tak percaya pandangan sendiri saat mendapati Mas Abi, suamiku sedang bercumbu mesra dengan perempuan lain.
Adegan itu terus berlanjut hingga sebuah kilat bayang hitam hadir mewujud sebagai diriku. Apa ini? Ingin bergerak tetapi seluruh tubuh terasa kaku.
Oh, Allah apa yang terjadi? Pandangan menyisir di mana tempat ku berdiri saat ini. Melihat dari benda yang ada, sofa, ranjang, ini bukan kamarku.
Aku menatap kembali kepada dua manusia yang kini sedang bergelung saling tindih di atas ranjang. Sayup ku dengar suara Mas Abi ketika menyentuh wanita itu, bukan diriku. Akan tetapi, lelaki berambut rapi itu terus mendesah, memanggil nama, "Ze, sayang...."
Kaku seluruh tubuh, dengan segenap tenaga tersisa berlari ke arah mereka, mencoba memisahkan keduanya sekuat kubisa, tetapi nihil.
Wajah wanita yang bercinta dengan Mas Abi tak bisa kulihat wajahnya. Dalam sekejap, rasa takut berubah menjadi amarah yang siap meledak
"Mas! Lihat, aku di sini!" Sekali lagi berteriak memanggil, tapi suaraku sepertinya tidak terdengar. Mereka tetap melakukan aksi di atas ranjang hingga spreinya kusut. Menjijikkan!
Mulutku terkatup rapat merasai hujaman demi hujaman rasa sakit yang menyerang beringas. Merangsek dan menghancurkan sisa-sisa hatiku yang mati rasa.
"Hai?" Aku menoleh ke belakang. Kudapati seorang wanita paruh baya cantik sedang tersenyum. Dia menatapku dengan seringai yang mengerikan.
"Ap …, siapa kamu?"
Dia terus berjalan ke arahku tatapan matanya seakan hendak menerkam karena berada di ruangan yang tak seharusnya aku berada di sini. Namun, di luar dugaan tubuh wanita itu menembus tubuhku.
Aku terkesiap kaget. Kenapa tubuhku yang utuh ini bisa berubah seperti asap?
Belum reda rasa terkejutku tubuhku seperti tertarik pada sebuah ruangan yang lebih benderang.
Ah, ini siang. Bukankah ini.... ruang tamu yang....
"Aku bisa membuatnya bertekuk lutut padamu." Kata suara itu, pelan tetapi tegas terdengar.
Aku berusaha menghilangkan rasa getir yang tiba-tiba menyergap. Mendengar percakapan dua orang perempuan
Ruangan yang benderang kini menyirami wajah dua orang yang sedang berdiskusi, bukankah itu wajah....
***
Selamat datang di cerita saya yang satu ini, semoga kalian semua menikmati kisah ini dan terima kasih untuk yang sudah mampir serta menyalakan bintang.
Love,
Mahar
บ่าวสาวดื่มสุรามงคลกันเรียบร้อยแล้วก็มองหน้ากันด้วยความเขินอาย “เอ่อ” ไป๋หลานเอ่ยเพียงเท่านี้แล้วก็เงียบไป “เราต้องเข้าหอกันแล้วใช่หรือไม่” อาไช่ถาม เอื้อมมือสั่นเทาไปปลดเสื้อผ้าของภรรยาตัวน้อยอย่างเงอะงะ ไป๋เหลียนถอดเครื่องประดับศีรษะของตนเองออก แล้วนั่งเฉยๆ ให้เขาถอดเสื้อผ้าของตน อาไช่ถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวเสร็จก็ถอดของตนจนเปลือยกายอยู่บนเตียงทั้งคู่ ต่างคนต่างมองรูปร่างของอีกฝ่ายอย่างไม่วางสายตา
เมื่อซ่างเทียนรุ่ยและจิ่งเซี่ยวหรานกลับถึงตงชวน ภายในวังหลวงและจวนตระกูลจิ่งก็วุ่นวายอลหม่านเป็นเวลาหลายวัน ฮ่องเต้ซ่างเทียนรุ่ยและตุลาการศาลต้าหลี่จิ่งเซี่ยวหรานพาสตรีซีหลานกลับมาพร้อมกับบอกว่าเป็นฮูหยินที่ตบแต่งแล้ว ทำให้บรรดาญาติพี่น้องและผู้ที่ทราบเรื่องต่างตกใจมิใช่น้อย หนึ่งในนั้นก็คือจวิ้นอ๋องซ่างเทียนหรู! “บัดซบสิ้นดี ปล่อยข้าทำงานทุกวัน” ซ่างเทียนหรูโมโหจนตบโต๊ะเสียงดัง ซ่างเทียนรุ่ยเดินเข้ามาในตำหนักที่ซ่างเทียนหรูพักพอดี เขาได้ยินเข้าก็สะดุ้งเสียวสันหลังวาบ พลันนึกถึงฝันร้ายตอนที่อยู่&nbs
หลังจากบรรดาสามีหนีออกจากพรรคมารไปอย่างเงียบเชียบแล้ว เหล่าภรรยาตัวน้อยก็มาสุมหัวประชุมกันอย่างลับๆ ภายในห้องพักของตนเอง “เราต้องหาหลักฐานที่อ๋องชั่วกับพรรคมารนั่นทำไว้ ทั้งขายผู้หญิง แอบทำเหมือง ถ้าได้หลักฐานที่ว่าจะยึดตงชวนกับซีหลานโทษก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น” เหอฮุ่ยน่าเป็นตัวตั้งตัวตีในการทำงาน “แล้วเราจะทำอย่างไรดี” ชิวหลิงหยุนคิ้วขมวด สมองกำลังครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง “รมยาทั้งพรรคเลย แน่นอน ปลอดภัย” ลู่ซินหลินทำท่าชื่นชมความคิดของตนเอง“รมยาอะไร ปลอดภัยแน่นะ”ลู่ซินหลินมองค้อนใส่ผู้ถาม “ทีท่านวางยาทหารและท่านพี่จิ่งจนใช้วรยุทธไม่ได้ นั่นปลอดภัยไหมเจ้าคะ”
รักษาประมุขพรรคมารจนอาการดีขึ้นมาก คนของพรรคมารจึงไม่ค่อยมาสอดแนมพวกลู่ซินหลินบ่อยนัก จึงทำให้มีเวลาไปทำก่อเรื่องตามแผนที่ตั้งใจไว้ ลู่ซินหลินแสร้งทำเป็นไปสำรวจยาสมุนไพร ต้นไม้ใบหญ้าตามแต่ละแห่งภายในอาณาเขตของพรรคมาร นางชะเง้อมองดู ลู่เสี่ยวลี่กับเยี่ยนจิงหนิงก่อนกลับมารายงานเหอฮุ่ยน่า “ยิ่งพวกนางพยายามแก่งแย่งชิงดีกัน ก็ยิ่งทำให้แผนของเราสำเร็จได้มากขึ้น” เหอฮุ่ยน่าบรรจงหยิบของที่ต้องใช้มาห่อบนผ้าแพรอย่างดี “จะทำตามแผนเมื่อไหร่เจ้าคะ” ลู่ซินหลินถามน้ำเสียงตื่นเต้น “ตอนนี้เลย” ชิวห
หลังจากได้รับจดหมายตอบจากซ่างเทียนรุ่ย ซ่างเทียนหลินก็เข้าวังเพื่อเข้าไปพูดคุยกับซ่างเทียนหรู ซึ่งในช่วงเช้าตอนเข้าท้องพระโรงเขาให้องครักษ์เข็นรถเข็นเข้าไป และแสร้งทำเป็นอ่อนแอจำเป็นต้องพักรักษาตัวเป็นเวลานานหนานหยางอ๋องมองเขาด้วยสายตาสมเพช มุมปากยกยิ้มพึงพอใจ“ชินอ๋องเจ็บหนักขนาดนี้ก็พักผ่อนรักษา
ซ่างเทียนหลินและลู่ซินหลินพักอยู่ในหุบเขาอีกสองวันก็ถึงกำหนดที่ต้องกลับเมืองจู่เฉิง เขาทั้งสองมารออยู่ที่ข้างหน้าผาเพื่อรอคอยคนที่มารดาของลู่ซินหลินให้มารับ รอได้ไม่นานนักก็มีเชือกห้อยลงมาด้านล่าง ซ่างเทียนหลินหยิบเชือกมามัดรอบเอวของเขาและลู่ซินหลิน แขนแกร่งข้างหนึ่งยึดจับเชือกให้มั่น อ
ชายหนุ่มที่ถูกมัดข้อมือบนเตียง เริ่มร้องขอ“ปล่อยข้าได้แล้ว”“ยังไม่ใช่ตอนนี้เจ้าค่ะ รอข้าส่งท่านถึงฝั่งสักรอบก่อนนะเจ้าคะ” หญิงสาวบอกอย่างไม่อายปากนางเคลื่อนกายไปนั่งทับบนชายหนุ่ม จับให้แก่นกายของเขาพาดกับดอกไม้งามของนาง จากนั้นก็เลื่อนบั้นเอวให้ดอกไม้งามถูไปตามความยาวของแก่นกายเขาความอ่อนนุ่มแล
เมื่อถึงวันนัดหมายคัดเลือกหญิงสาว บุรุษผู้ถูกเรียกว่านายท่านเหมาก็มารอสตรีหน้าขาวปากแดงทั้งสองนางที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งนอกเมือง“ท่านเหมา รอนานหรือไม่เจ้าคะ” เสียงแหลมเล็กของสตรีร้องทักเขาพร้อมกัน





