All Chapters of พ่ายรักคุณผู้ใหญ่บ้าน: Chapter 1 - Chapter 6

ทุกคนคงมีสถานที่ในความทรงจำ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเราก็ยังจำสถานที่นั้นได้ดีเสมอ ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ ฉันนิริน หญิงสาววัย27ปี ที่ตัดสินใจเดินทางกลับมายังบ้านเกิดของคุณย่าที่ฉันเคยอาศัยอยู่ที่นี่ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนจะกลับไปเรียนต่อในเมืองกรุง แต่ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่นั่นก็ทำให้ฉันได้พบกับ... ‘รักแรก’รักที่ฉันไม่เคยลืม แม้ว่าตอนนี้เวลามันจะผ่านมานานถึงสิบสองปีแล้วก็ตามพี่ชายใจดีผิวแทน บ้านอยู่ใกล้คุณย่า ผู้ชายที่อบอุ่น อ่อนโยน คอยดูแลช่วยเหลือฉันเสมอ ฉันยังจำภาพในวันที่หกล้มแล้ว ‘พี่นับสิบ’ แบกฉันขึ้นหลังได้อยู่เลย มันทั้งกว้าง ทั้งอบอุ่น รู้สึกปลอดภัยที่สุด “หวังว่าครั้งนี้รินจะได้เจอพี่อีกนะคะ พี่นับสิบ...”ฉันนั่งรถประจำทางเข้ามาเรื่อยๆ บางเส้นทางก็คุ้นตา บางเส้นก็ไม่ เพราะเมื่อก่อนที่นี่ไม่ได้เจริญขนาดนี้ นักท่องเที่ยวก็เข้ามาไม่ถึง ไม่คิดว่าเวลาแค่สิบสองปีจะทำให้พื้นที่ชนบทกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีผู้คนเดินทางมาชมธรรมชาติใกล้ตีนเขาได้มากขนาดนี้“แสดงว่าผู้นำท้องถิ่นที่นี่จะต้องเก่งมากแน่ๆเลยแฮะ”ไม่งั้นคงพาหมู่บ้านให้เจริญไม่ได้ขนาดนี้หรอก “นังหนูเอ๊

ตาผู้ใหญ่บ้านไม่พูดอะไร ทำเพียงแค่มองฉันด้วยความระเหี่ยใจเท่านั้น แต่รู้ไหมว่าสายตาของเขาน่ะมันด่าฉันเจ็บยิ่งกว่าอะไรอีก เหมือนเขากำลังใช้มันพูดออกมาว่า...ยัยตัวปัญหา ตัวภาระ ตัวน่ารำคาญ!“ได้ไหม...คะ?”“เฮ้อ!” ไม่มีคำตอบ มีแต่เสียงถอนหายใจกลับมา พลันเรือนร่างสูงกำยำที่แขนเต็มไปด้วยรอยสักก็หมุนตัวเดินเข้าไปในบ้านฉันดื้อๆเสียอย่างนั้นจะหาอะไรให้กินได้ไหมก็ไม่บอก ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้ใหญ่บ้านที่นี่นะ ฉันเอาเก้าอี้คุณยายฟาดหัวให้แตกไปแล้ว!“มีไฟแช็กไหม”“อ๋อ มีค่ะ” ฉันขานตอบด้วยความงุนงง ก่อนจะรีบวิ่งไปหยิบไฟแช็กที่ใช่จุดตะเกียงไฟให้อีกฝ่ายตาผู้ใหญ่บ้านรับไป จากนั้นเขาก็เริ่มก่อไฟที่เตาถ่านด้วยความชำนาญทันที อันที่จริงน่ะฉันก็พอมีของทำกินอยู่บ้างนะ แต่นิดเดียวจริงๆ ติดแค่...ฉันใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ในบ้านตอนนี้ไม่เป็นเลย ใช่ ฉันทำขนมเป็น ทำอร่อยมาก แต่ว่าฉันใช้แต่เตาแก๊สทำไง แล้วที่บ้านคุณย่าก็มีแต่เตาถ่าน เกิดฉันทะลึ่งก่อไฟแบบงูๆปลาๆขึ้นมา ไม่ไหม้ทั้งหมู่บ้านเลยเหรอ!?“ที่นี่พอจะมีอะไรให้ทำกินไหม สักอย่างน่ะ หรือว่าชีวิตเธอมันไม่มีอะไรเลย” ประโยคห้วนๆไร้หางเสียงเอ่ยถามอีกครั้ง แ

Chapter 5นับ..สิบหลายวันผ่านไป...ตอนนี้แผนการทำร้านขนมของฉันเป็นไปด้วยดีมากๆ พื้นที่บ้านของคุณยายบางส่วนกำลังถูกช่างรีโนเวททำใหม่ให้เหมาะสำหรับการเปิดร้านขนม ซึ่งฉันมั่นใจเลยนะว่ามันจะต้องออกมาดีมากๆ ร้านของฉันจะต้องเป็นแหล่งเช็คอินอีกที่สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาหมู่บ้านนี้แน่นอน!“นี่คือรายการสินค้าที่ทางผมสั่งมาในสัปดาห์นี้ครับ” ยืนชื่นชมผลงานที่ใกล้จะเป็นรูปเป็นร่างของตัวเองไม่ทันไร หัวหน้าทีมช่างที่มารีโนเวทก็เอาบิลที่ซื้อของมาให้ ฉันรับมันมาตรวจเช็คอย่างรอบคอบ ว่ามีรายการไหนเกินมาไหม หรือมีอะไรขาดบ้าง จะได้ไม่มีปัญหาตอนทำงบบัญชี“เรียบร้อยถูกต้องไหมครับ?”“เรียบร้อยค่ะ ช่างคะ อีกประมาณกี่วันเหรอคะถึงจะเสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ ตามกำหนดไหมคะ?” เพราะถ้าตามกำหนดฉันจะได้เตรียมข้าวของเปิดร้านรอท่า “ทันครับ”“ขอบคุณนะคะ” ฉันยิ้มหวานขอบคุณช่างไปหนึ่งครั้ง ก่อนจะกลับมายืนกอดอกทอดสายตามองหน้าร้านที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ของตัวเองจะว่าไป นี่ก็เริ่มร้อนแล้วด้วยแฮะ ทีมช่างที่ทำงานตากแดดตากลมก็น่าจะเหนื่อย งั้นฉันต้องไปหาอะไรให้ทานเพื่อเติมพลังหน่อยแล้วกัน “ฝากด้วยนะคะช่าง” ฉันตะโกนบ