บททั้งหมดของ เชลยทรายทาสชีคเถื่อน: บทที่ 31 - บทที่ 40

ให้คนออกตามหายูดาต่อไป”“ขอรับท่านพ่อ” ชายหนุ่มรับคำบิดาด้วยใบหน้าเคร่งเครียดเมื่อเอ่ยถึงน้องสาวคนเดียวกามารูดิง มะรอกิ และพาริตาโต ไม่ใช่เพราะตกใจแต่เพราะคาดไม่ถึง“ท่านซัมซูดิงพูดจริงเหรอนี่” ทั้งสามประสานเสียงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“จริงๆ” ชายหนุ่มผู้ติดต่อกับพ่อค้าคนสำคัญของรัฐทั้งสามพยักหน้า แม้จะขายสินค้าให้อับดุลอาซิเพราะมีผลประโยชน์ร่วมกัน เนื่องจากอับดุลอาซิรับสินค้าทุกอย่างจากสามรัฐโดยทำหน้าที่เป็นพ่อค้าคนสำคัญก็จริง แต่ระยะหลังพวกเขาทั้งสามก็แอบแบ่งสินค้ามาขายให้ซัมซูดิงพ่อค้าอีกคนที่อ้างตัวว่ามาจากเมืองหลวง แถมยังให้ราคาดีและสิ่งที่นำมาแลกคือทองคำ อัญมณีล้ำค่าที่ทุกคนต้องการ“แต่ท่านอาซิจะต้องสงสัยว่าทำไมสินค้าที่ส่งให้มีจำนวนน้อยลง”กามารูดิงเปรยด้วยความเป็นกังวล แม้พ่อค้ารายใหม่ที่มาติดต่อให้ราคาสูงกว่าอับดุลอาซิ แต่ยังไงก็ค้าขายกับหัวหน้าเผ่ากัวลามานมนาน จนรู้สึกว่ามั่นคง เนื่องจากได้จัดส่งสินค้าให้ได้ทุกอย่าง และอีกฝ่ายก็รับโดยไม่เกี่ยงงอน รวมถึงสินค้าต่างๆ เหล่านี้ก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับราษฎรในรัฐ“ข้าก็ไม่ได้เอาทั้งหมดนี่นา ขอแบ่งมาเล็กน้อยเท่านั้น พวกท่านจะได้กำไร

บางทีอาจเป็นมาราตีที่ช่วยให้พี่สาวหนีไปก็เป็นได้ แต่หลานของเขาคงไม่คิดว่าต้องไปเป็นตัวประกันแทนเสียเอง“ชีคอัฟฟานส่งสาส์นมาหาท่านด้วยเรื่องอันใดเล่า” มุตตาฟาห์ถามฮัมดันหัวหน้าเผ่ามัลมาเลียเอ่ยผู้เป็นนาย“ชีคอัฟฟานบอกว่าคุณหนูซูไรดาบุตรสาวของท่านอับดุลอาซิพำนักอยู่ในดินแดนของเรา” ฮัมดันบอกคนสนิทอย่างครุ่นคิด..ทำไมเรื่องนี้จึงเล็ดลอดสายตาของเขาไปได้“แล้วข่าวที่บอกว่านางไปถวายตัวให้ชีคอัฟฟานตามธรรมเนียมที่หัวหน้าเผ่าทุกคนจะต้องส่งบุตรสาวไปเป็นบรรณาการนั้นไม่ใช่เรื่องจริงรึ แล้วคนที่ไปคือใครกันเล่าหากไม่ใช่คุณหนูซูไรดา”มุตตาฟาห์สงสัยยิ่งนัก..แล้วหญิงสาวที่ถวายตัวแก่ชีคอัฟฟานคือใครกันเล่าปกติตามธรรมเนียมของซาลหากหัวหน้าเผ่าคนใดไม่มีบุตรสาวก็จะต้องส่งลูกชายเข้ารับราชการทหาร เพื่อเป็นการควบคุมให้อยู่ในสายตาหากคิดแข็งข้อเหมือนฮัมดันที่ส่งยีฮานเข้าวังไปเช่นกันทุกชนเผ่าต่างรักลูกของตัวเองตามความเชื่อซึ่งเป็นความผูกพันทางสายเลือดที่ชายหญิงพวกนั้นต้องมาจุติเป็นสายเลือดเดียวกัน“ข้าคิดว่าท่านอาซิคงคิดทำอะไรตลกแน่ๆ แต่ที่แปลกใจคือหากหัวหน้าเผ่ากัวลาไม่คิดมอบบุตรสาวที่แท้จริงให้ชีคอัฟฟาน เหตุใ

“ทำยังไงดี” ทั้งสองปรึกษากันเร่งด่วน“แยกกันไปคนละทาง” ทั้งสองแยกไปคนละทาง แต่ก็หาฮาฟิซไม่เจอ“เรียบร้อยพี่ฮาฟิซ” ลูกน้องคนสนิทของฮาฟิซคืออิมรอนและรอแมงพยักหน้าให้ลูกพี่ของตัวเองเพื่อบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อย“ท่านหัวหน้าเผ่ากับท่านอาหมัดคงไม่ปล่อยท่านไว้แน่หากรู้เรื่องนี้” อิมรอนบอกด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล“หากเจ้าทั้งสองไม่พูดก็ไม่มีใครรู้ พวกมันหลงไปอีกทาง เรารีบไปกันเถอะ” เขาไม่คิดจะปิดปากทั้งสองเพราะจะเป็นปัญหาตามมา จึงเลือกที่หลอกล่อให้สองคนที่ลอบติดตามมาหลงไปอีกทางเท่านั้นทั้งอินคอฟและยีฮานสังเกตว่าฮาฟิซถูกติดตามจากคนในชนเผ่า มันอาจมีเบื้องลึกอะไรอีกมากมายนัก เพราะเขาให้คนติดตามการเข้าออกของคนเผ่าอื่นมายังเผ่ามัลมาเลียอยู่ตลอดเวลา จึงรู้ว่าช่วงนี้ฮาฟิซเดินทางมายังเผ่ามัลมาเลียอย่างน่าสงสัย“เราควรติดต่อกับพ่อของเจ้า” อินคอฟพยักหน้าให้เพื่อนเขาและเพื่อนสะกดรอยตามฮาฟิซไปเงียบๆ ส่วนฮาฟิซคิดว่ามีเฉพาะคนในเผ่าที่ติดตามมาเขาจึงไม่ได้หวาดระแวงอีกทั้งอินคอฟและยีฮานเคยร่วมฝึกการสู้รบกับฮาฟิซและโมฮัมหมัดตอนอยู่ในวัง จึงรู้ว่าชายหนุ่มมีความสามารถพอสมควร พวกเขาจึงต้องระมัดระวังไม่ให้ฮาฟิซจับ

“นี่คือสาส์นที่ชีคอัฟฟานตอบกลับมาขอรับท่านพ่อ” ยีฮานยื่นสาส์นให้มุตตาฟาห์คนสนิทของบิดาที่ยืนอยู่ไม่ห่างฮัมดันอ่านสาส์นที่ชีคอัฟฟานตอบรับมาก่อนที่จะหันไปยังบุตรชายและเพื่อนรัก“พ่อจะให้คนจัดการ รับรองว่าไม่พลาดเด็ดขาด” ฮัมดันบอกราชองครักษ์ทั้งสองเสียงราบเรียบ หลังจากที่เขาเฝ้าติดตามดูซูไรดามาหลายวัน สังเกตว่าจะมีเพียงแค่ฮาฟิซกับคนสนิททั้งสองที่ไปมาหาสู่ แต่หาได้มีคนอื่นมาไม่ และหญิงสาวก็ไม่เคยออกจากบ้านของกิมรอและรานีเลยแม้แต่ครั้งเดียว“พ่อจะส่งสาส์นกลับไปยังชีคอัฟฟาน ลูกไปพักผ่อนเสียก่อน พ่อได้เตรียมที่พักไว้ให้แล้ว”“ขอรับท่านพ่อ” ยีฮานตอบรับคำบิดาความจริงเรื่องนี้เขากับอินคอฟจะเป็นคนจัดการก็ได้ แต่เพราะในช่วงวันนั้นมีภารกิจอื่นที่สำคัญต้องไปทำ ดังนั้นไม่มีใครที่ไว้ใจได้และรอบคอบเท่ากับบิดาอีกแล้ว ชีคหนุ่มจึงให้บิดาเขาเป็นคนจัดการเรื่องซูไรดาแทนเมื่อทั้งสองออกไปแล้ว มุตตาฟาห์จึงรีบถามหัวหน้าเผ่าทันที“ชีคอัฟฟานต้องการให้เราทำสิ่งใดหรือขอรับ”“ชีคอัฟฟานต้องการให้เราจับคุณหนูซูไรดาเอาไว้ ก่อนที่ในวังจะจัดงานเลี้ยง แล้วพานางเข้าวังพร้อมกับเรา” ฮัมดันบอกคนสนิท“แปลกมากขอรับท่านฮัมดัน

“ท่านเจ้าเล่ห์ร้ายกาจที่สุด” หญิงสาวฮึดฮัดอย่างขัดใจ พยายามพยุงตัวอยู่บนหลังอูฐ แต่ที่นึกเจ็บใจเพราะอูฐที่ชีคอัฟฟานหามาให้เป็นอูฐตัวเมียแก่ๆ จนเดินแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว เธอไม่อยากขี่มันเลยสักนิด กลัวมันจะเหนื่อยขาดใจตายไปเสียก่อน แต่เพราะคำขู่ของเขาจึงต้องทำตาม แม้จะบอกตัวเองว่าไม่กลัวคำขู่ แต่ก็ไม่อยากเสี่ยงกับดวงตาแข็งกร้าวที่แสดงความไม่พอใจนั้นอัฟฟานลอบยิ้มคนเดียวอย่างชอบใจที่ได้แกล้งหญิงสาว“ข้าทำอะไรเจ้าเล่ห์หรือ” อัฟฟานตบมือสองครั้งอูฐแก่ๆ ตัวเมียก็เดินไปยังสระน้ำในอุทยานหน้าหงิกงอของมาราตีเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นสวนดอกไม้หอมกรุ่นและสระน้ำที่ใสสะอาด ไม่คิดว่าเขาจะสามารถสร้างสระน้ำที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพันธุ์ไม้เช่นนี้ได้ เมืองหลวงของซาลอันอุดมสมบูรณ์ นี่ละมั้งที่ชีคอัสมินปู่ของชีคอัฟฟานถึงได้เลือกที่นี่เป็นวังหลวงดวงตาเปล่งประกายของมาราตีทำให้อัฟฟานแอบส่ายหน้าน้อยๆ นอกจากจะเอาแต่ใจแล้ว ยังทำตัวเหมือนเด็ก เพราะกิริยาของหญิงสาวเหมือนเด็กที่เห็นของถูกใจ“ชอบละสิ” เขาถามหญิงสาวที่นั่งอยู่บนหลังอูฐ เธอพยายามจะลง เขาจึงเอื้อมมือไปคว้าเอวบางลงมา หญิงสาวดิ้นรนขลุกขลัก เขาจึงแกล้งปล่อย เธอจึ