All Chapters of เชลยทรายทาสชีคเถื่อน: Chapter 1 - Chapter 10

รัฐซาล...ฮิจเราะห์ศักราช (ฮ.ศ.) ที่ 1350 เดือนซอฟัรชีคอัสมิน วัย 50 ปี หัวหน้าเผ่าโซธานปกครองชนเผ่าทางตอนใต้ ซึ่งเป็นดินแดนอยู่ติดชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่บนคาบสมุทรขนาดเล็กที่แตกมาจากคาบสมุทรอาหรับพระองค์ได้ถูกสถาปนาขึ้นครองราชย์เป็นชีคปกครองรัฐซาล มีชื่อเต็มว่า ชีคอัสมิน อาลี โซมาลหลังจากก่อรัฐประหารชีคฮามัด เหม็ด ซาเฮ็ด คอลิฟ ผู้นำรัฐที่โหดเหี้ยมป่าเถื่อนปกครองบ้านเมืองอย่างไร้มนุษยธรรมจนเกิดความระส่ำระสายและเกิดโจรก่อการร้ายดักซุ่มโจมตีเส้นทางค้าขาย ชนเผ่าใหญ่น้อยต่างๆ แข็งข้อตั้งตัวเป็นใหญ่ ไม่ยินยอมตกอยู่ภายใต้อำนาจอีกต่อไปในอดีต...ทางตอนใต้ของซาลคือชนเผ่าโซธาน อุดมด้วยแร่ทองคำมหาศาล มีชนเผ่าขนาดกลางสองชนเผ่าที่ยอมอยู่ใต้การปกครองคือ ชนเผ่ามัลมาเลีย ซึ่งเป็นชนเผ่าขนาดกลางอยู่ทางทิศตะวันออก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงมีภูเขาสลับซับซ้อนมากมาย ส่วนชนเผ่าที่สองคือจาปง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม เป็นดินแดนที่อยู่ส่วนกลางรอยต่อระหว่างโซธาน, มัลมาเลีย เมืองหลวงและกัวลา และถัดไปเป็นชนเผ่าทั้งห้าในดินแดนทะเลทราย...และทางตอนเหนือของซาลเป็นชนเผ่ากัวลา มีชนเผ่าขนาดเล็กอยู่ใต้การปกครอง

..ถ้าเขาจะมีเมียเก่งแบบนี้คงดีมิใช่น้อย คงดีว่าหญิงสาวมากมายที่รายล้อมรอบกาย มีเพียงเรือนกายน่าปรารถนาและการเอาอกเอาใจดีเยี่ยม ทำตามทุกคำสั่งไม่คิดขัดใจ จนบางครั้งก็นึกระอาในมารยาพวกนั้น“มีเหตุอันใดกัน” ฮาฟิซคนสนิทของโมฮัมหมัดบุตรชายของชีคอับดุลอาซิหัวหน้าเผ่ากัวลารีบมาดูเหตุการณ์ด้วยความตระหนก ยิ่งเห็นหญิงสาวทั้งสาม ด้วยแล้วก็ยิ่งตกใจใหญ่“พี่ฮาฟิซ ท่านเอาทหารมาจัดการมันพวกนี้ทีที่กล้าใช้กำลังกับผู้หญิงในดินแดนของเรา นำมันไปไต่สวนให้รู้ความว่าเหตุใดจึงทำการทรามเช่นนี้” มาราตีมองชายหนุ่มที่ร้องโอดโอยด้วยดวงตาแข็งกร้าว“ได้ เดี๋ยวพี่จะให้ลูกน้องจัดการ เจ้าไม่เป็นอันใดใช่ไหม”“ข้าไม่เป็นอันใด” มาราตีหันไปยิ้มให้ชายหนุ่มที่นับถือดั่งพี่ชาย“กลับกันเถอะ ท่านอาซิเจรจาการค้าเสร็จสิ้นแล้ว” ฮาฟิซบอกหญิงสาวทั้งสองผู้มีศักดิ์เป็นนายและน้องสาวที่รักยิ่งเมื่ออับดุลอาซิกับโมฮัมหมัดตกลงเจรจากับพ่อค้าที่มาจากรัฐต่างๆ เสร็จสิ้นลง ทำให้ได้สินค้ามากมาย เพื่อให้พ่อค้าคนกลางมาซื้อต่อและขายในทางตอนเหนือรวมถึงส่งไปขายทางตอนใต้และวังหลวง แค่นี้กัวลาก็มีเม็ดเงินไหลบ่าเข้ามามหาศาลจากการค้าเสรีเช่นนี้“นางเป

“ข้ารู้ว่าบุญคุณที่ท่านอามีต่อข้ายิ่งใหญ่ แต่ข้าไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อยที่ต้องถวายตัวให้ชายที่ไม่ใช่คนรักดังที่ข้าเคยวาดฝันเอาไว้ แม่เฒ่า... หากข้าไม่ไปเล่า จะเกิดเหตุอันใดขึ้น”มาราตีหยั่งเชิงถามด้วยความลังเล เธอไปอยู่รัฐซาลาลกับซูไรดาหลายปี เพิ่งกลับมาได้ไม่นานจึงไม่ค่อยรู้เรื่องราวการเมืองและอำนาจรัฐมากนัก แต่พอรู้ว่าเป็นธรรมเนียมของซาล ซึ่งในความคิดของเธอ ชีคผู้เป็นประมุขบ้าอำนาจเกินไปนัก คงคิดแต่ว่าคนอื่นจะกบฏหรืออย่างไรกัน ถึงได้เอาทายาทของหัวหน้าเผ่าไปเป็นตัวประกัน“หากท่านไม่ไปถวายตัว ชีคอัฟฟานจะต้องยกทัพมาตีชนเผ่ากัวลาของเราอย่างแน่นอน และตอนนั้นก็จะเกิดการเสียเลือดเนื้อมหาศาล ท่านควรพิเคราะห์ให้ดี สงครามหาได้ทำให้ประเทศชาติเจริญไม่ สิ่งสำคัญอีกข้อก็คือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติตั้งแต่ชีคอัสมินขึ้นครองราชย์ว่าทุกเผ่าน้อยใหญ่ในซาลต้องทำตาม” ยะห์นาเอ่ยเตือนมาราตีถึงกับหน้าซีดเผือด ไม่คิดว่าเรื่องราวจะเลวร้ายถึงขนาดต้องยกทัพมาตีกันถึงเพียงนี้“ร้ายแรงขนาดนั้นเชียวรึ” หญิงสาวยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตระหนก“ท่านเป็นคนก่อ ก็ควรจะรับผิดชอบทุกอย่าง ข้าบอกท่านแล้วว่ามันเป็นชะตาของท่าน” ยะห

“แต่ท่านรู้ได้อย่างไรว่าไม่เป็นอย่างที่ข้าคิด คนเล่าลือกันทั่วซาล หากมีข่าวลือ ก็ย่อมเกิดจากเรื่องที่มีที่มาที่ไปไม่ใช่รึ” หญิงสาวหยั่งถาม แม้ในอีกความคิดจะค้านว่าเพียงข่าวลือก็ตามทียะห์นายิ้มอีกครั้ง ก่อนตอบเสียงราบเรียบดังเดิม“ท่านก็รู้ว่าข่าวลือเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาได้ หากต้องการให้กระพือเพื่อสร้างความเสียหายให้อีกฝ่ายก็ง่ายนิดเดียวเพราะปากคนพูดกันได้ไม่หยุด แถมยังแต่งเติมเรื่องราวลงไปคนละเล็กละน้อย แค่มีความจริงเพียงนิดหรือแทบไม่มีอยู่จริงก็เกิดเป็นเรื่องราวขึ้นมาได้ ดังนั้นข่าวลือก็คือข่าวลือ ข่าวลือนั้นอาจทำให้ศัตรูพินาศได้”คำพูดล้ำลึกทำให้มาราตีนิ่งงัน จนต่อการโต้เถียง และเธอก็เชื่อเช่นนั้น แต่การถูกบังคับทำให้รู้สึกอยากต่อต้าน... ต่อต้านให้มากที่สุด“บางครั้งคำเล่าลือก็อาจไม่ได้เป็นอย่างที่เล่าลือ ข้าไม่ขอให้ท่านเชื่อหรือไม่เชื่อ ท่านเป็นคนฉลาด คำพูดของข้าท่านเข้าใจดีคุณหนู” ยะห์นากุมมือนายสาวเอาไว้เพื่อปลอบโยนมาราตีกุมมือคนสนิทเอาไว้แน่น เธอสั่นเล็กน้อยเมื่อคิดว่าต้องไปถวายตัวแล้วจริงๆแม่เฒ่าที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อนยังแย้มยิ้มเช่นเดิม เหมือนไม่มีเรื่องอันใดต้องเป็นกังวลหรือ

“ข้าเกลียดท่านๆๆ” มาราตีทุบตีเป็นพัลวัน ย้ำคำว่าเกลียดใส่ชีคหนุ่มไม่ยั้ง“นึกว่าข้าจะพิศวาสเจ้ารึ พรุ่งนี้ข้าจะสั่งตัดหัวเจ้าทันทีที่ข้าได้เชยชมเจ้าสมใจ อย่าดีดดิ้นดีกว่าเพราะข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า ยอมข้าดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” เขาจับมั่นที่ปลายคางเรียวบีบจนหญิงสาวร้องประท้วง“งั้นก็ตัดหัวข้าเสียตอนนี้สิ ข้ายอมตายดีกว่าจะตกเป็นของท่านไม่ต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้หรอก” เธอยังท้าทายเขาไม่หยุดหย่อนอัฟฟานบีบปลายคางแน่นก่อนสะบัดออก... หัวเราะขบขันคำพูดของหญิงสาวยิ่งนัก“เจ้าจะรีบตายไปไหนเล่า ก็ในเมื่อท่านลุงอุตส่าห์ส่งเจ้ามาบรรณาการให้ข้าถึงที่ ข้าก็ต้องเชยชิม กลืนกินเนื้อหวานๆ ของเจ้าให้หนำใจเสียก่อน แล้วพรุ่งนี้ข้าจะทำตามความประสงค์ที่เจ้าต้องการ แต่อย่าได้โอดครวญให้ข้าไว้ชีวิตก็แล้วกัน เพราะข้าจะตัดหัวเจ้าเสียบประจานให้หญิงสาวในซาลรู้ว่า ผู้หญิงของชีคอย่าได้ริอ่านมาปฏิเสธข้าผู้เป็นประมุขของซาล”คำพูดโหดร้าย แววตาสีเหล็กกล้าที่เปล่งประกายกร้าวโหดเหี้ยมไม่มีวี่แววล้อเล่นให้เห็นทำให้เธอใจสั่น มือใหญ่บีบปลายคางแน่นอีกครั้ง จนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แต่เธอก็ไม่ร้องยังกัดฟันต่อไปอัฟฟานกระตุ