ทาสสวาทเพลิงอสูร의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

“หนึ่งเหนื่อยแล้วนะคะ”“แต่พี่ยังไม่เหนื่อยเลย”เพชรน้ำหนึ่งตาโตแต่เธอก็ไม่มีเวลาประท้วงหรือตั้งตัว หญิงสาวถูกอุ้มลอยหวือขึ้นสู่อ้อมแขนจนต้องกระหวัดขาเพรียวทั้งสองกับเอวสอบ กายทั้งสองยังเชื่อมประสานไม่หลุดหายออกจากกันเควินทำให้หญิงสาวได้เรียนรู้ความต้องการมากล้นที่อัดแน่นอยู่ในสัญชาตญาณดิบเถื่อนของมนุษย์ เธอถูกยกตัวลอยขึ้นมาสู่ผืนหญ้าเขียวขจีโดยมีเสื้อผ้าอาภรณ์รองรับกายเปลือยเปล่าเอาไว้ หญิงสาวค่อยๆ กอบกุมแก่นชายของเขาแล้วขยับมือในจังหวะที่เธอคร่อมทับให้กลางกายสาวแนบชิดกับใบหน้าเขาหนวดเคราที่เสียดสีเพิ่มความกระสันซ่านในกายสาว เพชรน้ำหนึ่งหายใจหอบเหนื่อย เธอดูดกลืนเขาอย่างมัวเมา เหมือนกับชายหนุ่มที่ดูดรวบกลืนกินกายสาวที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานเควินครางลั่นพร้อมกับเสียงหวานที่หวีดร้องประสานกัน ทั้งสองกระตุกร่างด้วยความสุขแสนหฤหรรษ์ต่างรวบดูดกลืนกินหยาดน้ำรักจากกายของกันและกันอย่างกระหายชายหนุ่มดึงร่างน้อยมากอดแนบอก เขาประกบริมฝีปากแลกลิ้นเพื่อป้อนรสชาติของกันและกันให้เชยชิมความเลิศล้ำของตัวเองขาเพรียวของหญิงสาวพาดไปบนตักแกร่ง เปิดเผยเรือนกายให้มือชายจู่โจมเข้าเล้าโลม ปลายนิ้วสะกิ

ท่วงท่านี้ทำให้กายชายโจนจ้วงเข้าหาซอกสวาทอย่างล้ำลึก หญิงสาวจำต้องงอเข่าไปด้านหน้าและเด้งสะโพกมาด้านหลังตามสัญชาตญาณเพราะหากเธอขัดขืนจะยิ่งเจ็บ เลยกลายเป็นทำให้เขาสอดเสยเข้ามาได้โดยง่ายมือหนาเคล้นคลึงทรวงสาวไม่เบาแรงนัก เขากระแทกจนร่างเล็กทรุดลงอย่างอ่อนแรง เควินตามไปกระทั้นกายต่อเนื่องเมื่อหญิงสาวอยู่ในท่าคลานเข่า เขาโหมกายเข้าหาจับปลายคางสวยให้หันมาหาแล้วบดจูบอย่างป่าเถื่อนเพชรน้ำหนึ่งพยายามสะบัดหน้าหนีแต่หนีไม่พ้นเพราะมือที่บีบปลายคางเอาไว้ แรงปากที่บดลงมาอย่างกระด้างทำให้ปากน้อยแตกช้ำจนเลือดไหลซิบ หญิงสาวทรุดกายใบหน้าซบกับพื้นหญ้าโก่งสะโพกให้เขาสอดกายลดแรงเจ็บปวดทารุณ เควินสอดแขนเข้าใต้รักแร้อีกครั้งแล้วดึงเธอขึ้นมาแนบชิดในขณะที่ส่วนล่างยังเคลื่อนไหว“พอแล้ว ฮือๆๆ” เพชรน้ำหนึ่งสะบัดหน้าไปมาร้องไห้จนตาบวมเป่ง เควินพลิกร่างสาวให้หันมาเผชิญหน้ากดเธอให้นอนหงาย หญิงสาวรีบหลับตาไม่อยากเห็นหน้าคนใจร้าย“มองหน้าฉัน ถ้าไม่อยากเจ็บตัว” เขาบีบปลายคางสวยกระแทกกายอย่างดิบเถื่อนจับขาทั้งสองโย้ไปแนบกับอกจนสะโพกลอยเด่น เพราะแรงบีบที่ปลายคางทำให้เธอเจ็บร้าวไปหมด เควินสบตาแดงก่ำของหญิงสาวอย่างสาแ

เขาถามอย่างใส่ใจโดยไม่รู้ตัว เพชรน้ำหนึ่งเบือนหน้าหนี เธอเห็นความอ่อนโยนเอาใจใส่ก็นึกถึงคำพูดร้ายกาจของเขา เตือนสติตัวเองว่าเขาแค่แกล้งทำดีไปแบบนั้นเพื่อให้เธอตายใจและจะได้หลอกลวงเธอได้ง่ายๆ“ทำไมไม่ตอบ” เควินหัวเสียเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างน้อยนอนแข็งทื่อไม่ยอมพูดคุยกับเขาเงียบไม่มีเสียงตอบรับจากหญิงสาว ทำให้คนอารมณ์ร้อนง่ายเริ่มเดือด“เป็นอะไรของเธออีกล่ะ ไม่สำนึกเลยใช่ไหมที่ดูแลกันมาหลายวัน”“ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตาย” เธอหันมามองอย่างตัดพ้อ เควินสะอึกก่อนจะตัดความรู้สึกนั้นออกไป“อยากตายนักใช่ไหม” เสียงเขาดุเข้มขึ้น ใบหน้าแข็งกระด้างเริ่มกลับมาอีกครั้ง“ปล่อย ไม่ต้องมายุ่ง” เธอสะบัดมือเขาออกห่าง“นอนเน่าอยู่แบบนี้ไม่เช็ดเนื้อเช็ดตัวหรือไง ไม่เหนียวตัวร้อนบ้างเหรอ เดี๋ยวก็ไข้กลับหรอก” เขาถามอย่างหงุดหงิด แล้วนี่ทำไมเขาต้องมาใส่ใจผู้หญิงใจดำที่ทำร้ายน้องชายเขาด้วยนี่“ไม่ ฉันไม่ต้องการ”“ไม่ต้องการอย่างนั้นเหรอ” เควินคำรามเสียงดัง เขากระชากผ้านวมผืนใหญ่สะบัดทีเดียวกระเด็นไปอยู่ปลายเตียง“คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะ”“จะดีดดิ้นไปทำไม หรือต้องการให้ฉันมีอารมณ์” เขาจ้องเธอดวงตาเป็นประกาย“ทุเรศ ลา

เขาทรุดลงพร้อมกับร่างในอ้อมแขนร่วงลงไปด้วย“พี่เคน” เพชรน้ำหนึ่งร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นสภาพของชายหนุ่ม เธอพยายามประคองเข้าด้วยมืออันสั่นเทา หันไปมองกลุ่มคนงานดังกล่าวที่มองอย่างอาฆาตแค้น“หัวหมอนักเหรอ เจอแบบนี้เข้าไปจะยังใหญ่อยู่อีกไหม” พวกมันหันไปหัวเราะด้วยความเมา แอลกอฮอล์ที่สูบฉีดอัดแน่นอยู่ในกระแสเลือดทำให้พวกมันบ้าบิ่นเกินร้อยเควินสะบัดหัวไปมาก่อนจะลุกขึ้นมองด้วยดวงตาแข็งกร้าว มือหนาฉุดมือน้อยไปหลบอยู่ด้านหลัง ก่อนจะกระแทกหมัดหนักๆ ต่อสู้กับพวกมันที่ห้อมล้อมเข้ามา เพชรน้ำหนึ่งถูกผลักกระเด็นไปอีกด้าน หญิงสาวถอยหนีไปหลบหลังพุ่มไม้เมื่อเห็นการต่อสู้อย่างดุเดือดของเควินและกลุ่มชายฉกรรจ์ดังกล่าวฝีไม้ลายมือของเควินไม่ได้เป็นสองรองใคร เขาสามารถล้มคู่ต่อสู้หลายคนได้ในเวลาอันรวดเร็ว พวกมันร้องโอดโอ๊ยยกมือท่วมหัว“พวกเรายอมแล้ว อย่าทำอะไรพวกเราเลย”“หมาหมู่อย่างพวกมึงไว้ใจไม่ได้ บอกว่ายอมกู แต่เดี๋ยวทำตัวเป็นหมาลอบกัดอีก”ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง !!!เสียงปืนดังห้านัดซ้อนพร้อมกับวิถีกระสุนฝังไปที่ขาของกลุ่มชายฉกรรจ์ดังกล่าว ดวงตาแข็งกร้าววาวโรจน์น่าสะพรึงกลัว“แบบนี้พวกมึงจะได้ไม่ตามกูมาอีก

ทั้งสองคุยกันอีกครู่ใหญ่ก่อนจะวางสายเควินวางสายจากมารดาเลี้ยงอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก บางทีเขาก็เฝ้าถามตัวเองว่าทำแบบนี้ถูกต้องแล้วใช่ไหม แต่เพราะทำมาถึงตอนนี้แล้วมันก็ถอยไม่ได้แล้วนั่นเอง มันใกล้สำเร็จแล้ว เขาจะได้เห็นความเสียใจของผู้หญิงใจร้ายคนนั้นเสียที เธอจะต้องได้รับผลกรรมที่ทำเอาไว้กับน้องชายของเขาอย่างสาสมเพชรน้ำหนึ่งตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลียเธอน้ำตาซึมเมื่อเหลือบมองที่นอนข้างกาย เขาไปแล้ว เควินจะเป็นแบบนี้ทุกวัน เขาจะเข้ามาตอนดึกๆ ข่มเหงเธอแล้วก็หนีออกไปในตอนเช้า เธอแทบไม่ได้เห็นหน้าเขาเลยในตอนกลางวัน เพราะคนที่เอาอาหารมาให้เขากลับเป็นเสือและสิงห์ที่สลับกันไปจนเธอเริ่มจะแยกแยะออกแล้วว่าคนไหนคือเสือ คนไหนคือสิงห์ เสือจะพูดมากหน่อย ติดจะขี้เล่น ส่วนสิงห์จะเงียบๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา เดาความคิดได้ยากหญิงสาวไม่มีวันได้ล่วงรู้เลยว่าการที่เควินไม่เข้าหาเธอตอนกลางวัน เขามาตอนดึกๆ แล้วหายไปก่อนรุ่งสางเพราะไม่อยากให้เธอได้เห็นแววตาบางอย่างของเขาที่เริ่มจะอ่อนไหวกับสิ่งที่กระทำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน“กินข้าวครับคุณหนึ่ง” เสือยกถาดอาหารมาเสิร์ฟให้เหมือนทุกวัน ทอดสายตามองร่างที่นั่งเห