ทาสสวาทเพลิงอสูร의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

เพชรน้ำหนึ่งพูดเสียงสั่นพยายามกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่ง ยกมือของท่านขึ้นแนบกับแก้มนวลซีดเซียว หญิงสาวมีอาการแพ้ท้องอยู่บ้างแต่เธอพยายามไม่ให้ใครได้เห็นหรือสงสัย โดยเฉพาะนมน้อย เพราะไม่อยากให้ใครไม่สบายใจอีก เอาไว้ให้ทุกอย่างผ่านไปซักระยะ เธอถึงจะบอกเรื่องนี้แก่แม่นม“หนูพยายามแล้วนะคะ แต่หนูเหนื่อยเหลือเกิน”เพชรน้ำหนึ่งเม้มริมฝีปากแน่นเงยหน้าขึ้นเพื่อไม่ให้น้ำตารินไหล คนที่จะเข้ามาช่วยพยุงกิจการของบิดาหวังผลตอบแทนกันแทบทั้งสิ้น ส่วนใหญ่เป็นพวกเฒ่าหัวงูที่มีบ้านเล็กบ้านน้อยมากมาย ตั้งแต่ที่มารดาเลี้ยงแนะนำจนถึงคนที่เธอเพิ่งไปเจอผ่านพ้นมา เธอไม่รู้ว่าพวกเขารู้จักเธอได้อย่างไรกัน แต่พักหลังมีคนพวกนี้ติดต่อมาไม่ขาดเหมือนกับรู้ความเคลื่อนไหวของเธอดีทุกอย่าง แม้จะท้อใจหลายครั้งเพราะเจอแต่พวกชีกอ แต่ความหวังเล็กๆ ก็ยังคงมีหญิงสาวยังจะไปเพราะคิดว่าอาจจะมีสักคนที่อยากช่วยเหลือจากใจจริง เนื่องจากคิดว่าตัวเองเอาตัวรอดมาได้ แต่ก็เปล่าเลย มันกลับทำให้เธอยิ่งทุกข์ใจหนักขึ้นเมื่อมีข่าวฉาวออกมาว่าเธอกลับมาอีกครั้งหลังจากหนีไปซ่อนตัวให้ข่าวคราวเรื่องคุณารักษ์เงียบลง และกำลังตกยาก พ่

“ฉันอยากแกล้งเธอด้วยการเอาเงินมหาศาลไปไถ่ถอนทุกอย่างให้อย่างนั้นเหรอ ปัญญาอ่อนหรือเปล่า คิดได้ยังไงกัน”“ถ้างั้นคุณต้องการอะไรล่ะ”“ต้องการอะไรดีล่ะ ตอนนี้ฉันยังคิดไม่ออก นักธุรกิจแบบฉันลงทุนไปแล้วต้องได้ผลตอบแทนคุ้มค่า” เขาหรี่ตามอง ไล้แก้มของเธอกับหลังมือเบาๆ เธอปัดมือของเขาออกอย่างรังเกียจ“จุ๊ๆๆ ทำตัวไม่น่ารักเลย” เขาทำท่ากวนอารมณ์ เธอโกรธเขาจนหน้าแดงจัด“ฉันก็คิดอยู่แล้วว่านักธุรกิจอย่างคุณต้องหน้าเลือด” เธอพยายามสะบัดข้อมือออกห่างเมื่อเขากุมเอาไว้จนเจ็บ“งั้นนักธุรกิจหน้าเลือดอย่างฉันก็ขอถอนทุนคืนก่อนทำสัญญาจริงๆ จังๆ กับเธอสักหน่อยจะได้ไหม” เควินเชยคางสวยให้แหงนขึ้นสบตา“ปล่อยนะ ไม่งั้นฉันจะเรียกให้คนช่วย บอกให้ปล่อยยังไงเล่า”“ถ้าเธออยากร้องก็ร้องไปเลย แต่เสียใจนะที่อาจจะไม่มีใครได้ยินเพราะจิตราลงไปที่ฝ่ายบุคคล บนชั้นนี้จึงมีฉันกับเธอแค่สองคน ถ้าฉันไม่อนุญาตก็จะไม่มีใครกล้าขึ้นมาเด็ดขาด”“นี่คุณ เจ้าเล่ห์ร้ายกาจที่สุด” เพชรน้ำหนึ่งสะบัดตัว หญิงสาวทำท่าจะวิ่งไปที่ประตู แต่ถูกสวมกอดเอาไว้จากทางด้านหลัง“จะหนีไปไหน” เขาซุกใบหน้าเข้าหาแนบแก้มสากกับแก้มเนียนของเธอ ลมหายใจร้อนแรงของ

พิมพ์พรรณถามด้วยความสงสัย“พี่อยู่ต่างจังหวัดน่ะครับ ไม่ค่อยได้มากรุงเทพฯ”เควินแทนตัวเองว่าพี่กับพิมพ์พรรณ และทำตัวเป็นกันเองกับสองแม่ลูกเพราะทั้งสองต้อนรับเขาเป็นอย่างดี“ไม่คิดว่าพี่เคนจะเป็นคนมาช่วยครอบครัวของเราไว้นะคะ พวกเราเป็นหนี้บุญคุณพี่เคนจริงๆ ไม่รู้จะตอบแทนยังไง พิมพ์กับคุณแม่ไม่ค่อยรู้เรื่องธุรกิจหรอกค่ะ แต่ถ้ามีอะไรที่จะช่วยบริษัทได้ เราสองคนก็อยากทำค่ะ”“คุณน้ากับน้องพิมพ์อยู่บ้านหลังนี้ให้สบายใจเถอะครับ พี่เห็นว่านายรักษ์คุ้นเคยกับเลิศวรเกียรติเป็นอย่างดี ก็เลยอยากจะช่วย จนกว่าคุณไพฑูรย์จะหายเป็นปกติ”“พี่เคนนี่ใจดีเหมือนพี่รักษ์เลยนะคะ พี่รักษ์ก็ใจดีและก็มีน้ำใจมากๆ เลยค่ะ แต่น่าเสียดาย...”พิมพ์พรรณพูดเสียงเศร้าในตอนท้าย ตอนนั้นเธอกับมารดาจะไปแสดงความเสียใจกับครอบครัวนพกิจเกรียงไกรแต่โดนไล่ออกมาเสียก่อน จึงไม่ได้ไปเคารพศพ ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ทำความรู้จักกับเควินไปก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สาย ในเมื่อเขาเข้ามาอยู่ในบ้านหลังเดียวกับเธอแบบนี้“นายรักษ์มาที่นี่บ่อยเหรอครับ” เควินเอ่ยถามเพื่อเก็บข้อมูลความเป็นมาเป็นไปของน้องชายที่เกี่ยวพันกับบ้านหลังนี้“บ่อยค่ะ

‘หนึ่งไปติวหนังสือมาค่ะคุณพ่อ’ เพชรน้ำหนึ่งตอบบิดาด้วยความจริงทุกคำ แต่เด็กสาวกลับทำให้ท่านโกรธ‘ทำไมหัดโกหกแบบนี้ ห๊า! ยัยหนึ่ง ลูกออกไปเที่ยวเตร่มาก็บอกพ่อมาตรงๆ ทำไมต้องมาอ้างโน่นอ้างนี่ด้วย’‘หนึ่งไม่เคยโกหกนะคะคุณพ่อ’‘แล้วนี่อะไร หลักฐานทนโท่’ รูปถ่ายหลายใบที่เธอนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์กับผู้ชายถูกโยนมาตรงหน้า เพชรน้ำหนึ่งตกใจเรื่องที่บิดารับรู้มา แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น ‘เพื่อนของหนึ่งนะคะคุณพ่อ’ เธอพยายามอธิบายว่าถูกทิ้ง น้องสาวออกอุบายให้คนขับรถพากลับมาก่อน‘เพื่อนเหรอ อายุเพิ่งจะสิบห้าสิบหกริไปนั่งซ้อนท้ายเด็กผู้ชาย ตอนนี้รู้ไหมว่าคนแถวนี้เขาเอาไปพูดเสียๆ หายๆ ว่าลูกใจแตกหัดมีฟงมีแฟน พ่อสงสัยว่าทำไมให้คนขับรถไปรับที่โรงเรียนพร้อมกับน้องถึงไม่กลับพร้อมกัน’ ไพฑูรย์พูดด้วยน้ำเสียงผิดหวัง‘คุณพ่อไม่เชื่อหนูเหรอคะ ก็น้องพิมพ์กลับก่อนตลอด ไม่เคยรอหนึ่ง’‘อย่าไปใส่ร้ายน้อง คนขับรถก็บอกว่าลูกบอกให้กลับมาก่อน ติดธุระจะกลับมาเอง คนขับรถกับยัยพิมพ์ก็ไม่เคยบอกเพราะกลัวลูกจะโดนดุ แต่นี่พ่อได้ยินคนแถวนี้เขาพูดกันสนุกปาก ไม่อย่างนั้นพ่อคงโง่ต่อไป น้ารัมภาก็เหมือนกัน คอยปกป้อง ออกรับแ

“จริงสิคะคุณแม่ เมื่อคืนพิมพ์เห็นอาการพี่เคนแล้วถึงค่อยเบาใจหน่อย ว่าพี่เคนต้องไม่ไปหลงเสน่ห์คนที่เป็นสาเหตุทำให้น้องชายตัวเองตายแน่ๆ ค่ะ พลาดจากพี่รักษ์ไปก็ยังมีพี่เคน ไม่ได้น้อง เอาพี่ก็ได้ค่ะ รวยเหมือนกัน จริงไหมคะคุณแม่”“จริงค่ะคุณลูก” สองแม่ลูกยิ้มร้ายให้แก่กัน ก่อนจะไปเตรียมแผนการจับเควินให้อยู่หมัด“ทำไมมาทำงานสาย”เสียงเข้มจากเจ้าของห้องและยังมีฐานะเป็นเจ้านายทำให้เพชรน้ำหนึ่งชะงักเล็กน้อย แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง“ฉันถามทำไมไม่ตอบ” แม้จะรู้ดีจากการรายงานของลูกน้องว่าเธอไปอยู่กับบิดาทั้งคืน และตอนนี้ไพฑูรย์ก็กลับมาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านแล้วก็ตามที แต่เขาอยากได้ยินคำตอบของเธอมากกว่า“ฉันไปอยู่กับคุณพ่อที่โรงพยาบาลมา” เพชรน้ำหนึ่งตอบเสียงเย็น ไม่สนใจเสียงโกรธเกรี้ยวของเขา“เมื่อวานฉันบอกเธอเอาไว้ว่ายังไง” คนอยากหาเรื่องเดินมาหยุดที่โต๊ะทำงานของหญิงสาว“ฉันจำไม่ได้”“เพชรน้ำหนึ่ง!”ร่างบางถูกกระชากไปหาเต็มแรง หญิงสาวที่อ่อนเพลียเพราะนอนน้อยและยังไม่ได้รับประทานอาหารเช้าเป็นลมลงในทันที เควินชะงัก ใจหายวาบเมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาวตรงหน้า“ห