ทาสสวาทเพลิงอสูร의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

แม้อยากได้ บราเซียร์แต่เขาก็จงใจไม่ได้ คนอ่อนแรงไม่อยากเรื่องมากจึงนำมาใส่ปกปิดร่างกายในทันที หลายวันมานี้เขาให้เธอใส่ผ้าถุงโดยสวมจากทางศีรษะเพราะขาโดนล่ามโซ่เอาไว้“จะทำอะไร” เควินมองเพลินจนหญิงสาวขึ้นไปนอนบนเตียงที่แสนคุ้นเคยและใช้เป็นที่พักพิงมาหลายราตรีกาล ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นอนหันหลังให้เขา เควินหัวเสียเล็กน้อยไปดึงไหล่ของหญิงสาวมาเพื่อจะดุให้เธอสำนึกว่าอย่ามาทำเย็นชาใส่เขาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นใบหน้าเหยเกซีดเซียว“ปวดท้อง ไม่มีอารมณ์ทะเลาะด้วย กรุณาปล่อยด้วย ฉันขอร้องล่ะ อยากนอนพัก” เธอกัดฟันพูดแล้วหลับตา ริมฝีปากซีดเซียวเม้มเข้าหากัน“กินยาก่อนสิ ฉันขอยาปวดประจำเดือนมาให้เธอด้วย”ประโยคของเขาทำให้หญิงสาวรีบลืมตาตื่น เวลาเธอปวดท้องมากๆ แม่นมที่เลี้ยงดูกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยและอยู่กันมาหลายปีก็จะหาหยูกยามาให้เธอแบบนี้ แม้ว่าเธอจะไม่ชอบกินยาเลยก็ตามทีก๊อก ก๊อก ก๊อก…“ใคร” เสียงเคาะประตูทำให้เควินตะโกนถามออกไป“ผม สิงห์เองครับนาย”“มีอะไร” เสียงถามยังคงระดับความขรึมเข้ม“ผมเอาข้าวมาให้คุณหนึ่งครับ”“วางไว้ตรงนั้นล่ะ”หลังจากประโยคนั้นก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากสิงห์อีกเลย เคว

กายหนุ่มที่สั่นสะท้านหอบหายใจรุนแรง พลิกตัวลงจากร่างสาวอย่างเหนื่อยหอบพร้อมกับธารน้ำร้อนที่หลั่งรินออกมา ทำให้หญิงสาวรับรู้ว่าเขาไปถึงสวรรค์แล้วนั่นเอง และคงหมดหน้าที่ของเธออีกครั้งในค่ำคืนนี้ หญิงสาวพลิกกายนอนตะแคงน้ำตาไหลซึมอีกเช่นเคย“จะร้องให้น้ำท่วมโลกหรือไง” เควินกอดรัดร่างน้อยเอาไว้แล้วหอมแก้มหนักๆ เหมือนลงโทษคนขี้แย“ฉันอยากจะทำอะไรก็เรื่องของฉัน” เธอสะบัดเสียงใส่คนเอาแต่ใจที่ไม่เว้นกิจกรรมรักแม้แต่ค่ำคืนเดียว เธอไม่พร้อมก็หาทางเอาจนได้“ก็เรื่องของเธอ โธ่เว้ย!” ไม่อยากโมโหแต่คนในอ้อมแขนทำปั้นปึงใส่ท่าทีรังเกียจเหมือนเขาเป็นไส้เดือนกิ้งกือ แล้วจะให้เขาคิดยังไง ยิ้มระรื่นนะหรือ เควินเอาแต่ความคิดของตัวเองเป็นใหญ่จนลืมเลือนความรู้สึกของหญิงสาวไปเสียสนิทเธอดิ้นหนีเขาก็กอดรัดดึงมาสู่อ้อมกอดไม่ยอมให้เธอหนีไปไหนได้ เพชรน้ำหนึ่งเลิกดิ้น เพราะยิ่งต่อต้าน คนเอาแต่ใจยิ่งอยากเอาชนะ เมื่อเห็นร่างน้อยในอ้อมอกสงบลง เขาจึงได้คลายอ้อมแขนออกนิดหนึ่ง แต่ยังกักกอดเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อยไปไหนง่ายๆ การได้นอนกอดร่างหอมกรุ่นแนบอกทุกคืน ทำให้เขาหลับอย่างเป็นสุขเควินกลับกลายเป็นคนที่หายหน้าหายตาไปตอนกล

เครื่องยนต์ที่ถูกปิดไปแล้ว ทำให้อากาศภายในรถเริ่มร้อนระอุ เควินดึงหญิงสาวลงมาข้างๆ รถประกบทางด้านหลังให้เธอวางมือจับกับขอบประตูรถเอาไว้ แล้วแอ่นสะโพกให้เขาสอดเสียบ หญิงสาวรู้สึกเสียวซ่านจนเกร็งร่างทำให้เขาสอดแทรกได้อย่างยากลำบากมือหนาเอื้อมมาโอบสะโพกสาวแล้วดึงยึดเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอหนีไปไหนได้ แล้วกดสะโพกเข้าหา หญิงสาวร้องครางใบหน้าแหงนขึ้นฟ้า เพชรน้ำหนึ่งใช้มือสัมผัสกับมือหนาที่รั้งเอวเธอเอาไว้ ครั้งแรกเธอแค่อยากจะผลักไสแต่กลับกลายเป็นวางทาบทับเอาไว้แบบนั้นด้วยความเสียวซ่าน แล้วอ้าปากหอบสะท้านระบายความกระสันเสียว ในขณะที่กายแกร่งยังสาวซอยถี่ยิบเข้าออกในโพรงเนื้อสวรรค์อ่อนละมุนหยาดน้ำหวานถูกปลดปล่อยออกมาชโลมกายชายที่ฝังเข้ามาตามที่ธรรมชาติเรียกร้อง ทำให้เขากดดันกระแทกเข้าหาได้อย่างมิดเม้นในทุกจังหวะขับเคลื่อนเขาถอดกายจนเกือบสุดให้เธอผวาตาม แล้วกลับมาใหม่อย่างมิดเม้นหลอกล่อให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง เพชรน้ำหนึ่งครางโหยเมื่อโดนสอยจนแทบร่วง ขาน้อยอ่อนแรงเหนื่อยล้าจนแทบจะทรงกายไม่อยู่เพราะแรงกระชั้นถี่ที่ซอยเข้ามาในกายเธอแทบนับจังหวะไม่ถูกเควินบดกายที่เต็มไปด้วยขนกระด้างอย่างไร้ควา

“ใช่ แกกับฉันไม่ได้กินข้าวกันตั้งนานแล้ว แกมัวแต่ขลุกอยู่กับคุณหนึ่ง ปล่อยๆ เธอไปบ้างเถอะ ไปกินข้าวกัน” รุจน์กอดบ่าเพื่อน ชวนออกไปกินข้าว เควินงุนงงแต่ก็เดินตามออกไป“ไปรถฉันดีกว่า ทางเดียวกันไปด้วยกันประหยัดน้ำมัน” รุจน์รีบบอกเพื่อน“ไม่เป็นไร ขับตามกันไปก็ได้”“ไปเถอะน่า ยังไงแกก็ต้องผ่านทางโรงพยาบาลอยู่แล้ว ยังไงก็ค่อยกลับมาเอารถ”“ก็ได้ แล้วแต่แก” เควินไม่อยากเรื่องมาก เพราะอยากกินให้เสร็จๆ ไปจะได้รีบกลับ“แกพาฉันมากินไกลจัง ความจริงกินใกล้ๆ ก็ได้” เควินเริ่มบ่นเมื่อเห็นว่าเพื่อนขับรถมาไกล“ไปกินร้านนอกเมืองกันนะแก ฉันอยากกิน”“อะไรของแกนี่ จะขับไปไหนไกลทำไม ใกล้ๆ ก็มีไม่แวะ”“ตามใจฉันหน่อยสิ” รุจน์ยังมุ่งหน้าขับรถออกนอกเมืองโดยไม่ฟังคำทัดทานของเพื่อน เควินเลยปล่อยเลยตามเลย เพราะยังไงก็นั่งรถมาด้วยกันแล้วรุจน์เลี้ยวรถเข้าไปจอดยังร้านอาหารที่คิดว่าไกลที่สุด ก่อนจะสั่งอาหารหลายอย่างที่ล้วนแต่ต้องใช้เวลานานในการปรุง แถมยังสั่งมากเกินกว่าสองคนจะรับประทานหมด“แกจะกินหมดเหรอวะ สั่งยังกะกินได้สักสิบคน แล้วทำไมไม่สั่งอะไรง่ายๆ” เควินฟังเมนูอาหารที่เพื่อนสั่งแล้วให้รู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่

“อย่าคิดแบบนั้นสิคะ คนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหาย ถ้าเราทำสุดความสามารถแล้วผลที่ออกมาไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเอาไว้ เราก็ค่อยคิดกันต่อว่าทำอย่างไรต่อไป หรืออาจจะต้องปล่อยมันไป” นมน้อยลูบศีรษะเด็กสาวด้วยความรักสุดหัวใจ“ค่ะนม หนึ่งจะพยายามประคองกิจการคุณพ่อเอาไว้ให้ได้”“คุณหนูไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ นมเอาเสื้อผ้ามาให้คุณหนูเปลี่ยน แล้วก็นี่คะ ของโปรดของคุณหนู นมเอามาให้เยอะแยะเลย คุณหนูคงหิวแล้วนะคะ”“ขอบคุณค่ะนม” เพชรน้ำหนึ่งรับของพวกนั้นมาถือเอาไว้ก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและมารับประทานอาหารอย่างหิวโหย เพราะตั้งแต่เดินทางเธอแทบจะไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยสักนิดเควินยื่นมือไปรับเอกสารที่ให้ลูกน้องไปจัดการมาให้ เขาอ่านมันอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่ใบหน้าหล่อคมเข้มลูกผสมจะกระตุกยิ้มร้ายเพชรน้ำหนึ่ง เธอคิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น ไม่มีวันเสียหรอก“ดีมาก พวกนายทำงานได้ยอดเยี่ยมจริงๆ”“เจ้านายจะทำยังไงต่อครับ”เสืออดไม่ได้ที่จะถาม หลังจากที่เพชรน้ำหนึ่ง... ซึ่งเป็นเชลยสาวของเจ้านายหนีรอดไปได้ด้วยการช่วยเหลือของหมอรุจน์ เจ้านายก็ไม่ได้ให้พวกเขาออกตามหาอย่างที่คิดไว้แต่แร