All Chapters of ทาสสวาทเพลิงอสูร: Chapter 71 - Chapter 80

“อื้อ...” พิมพ์พรรณเผลอครางก่อนจะเอามือปิดปากเอาไว้ หัวใจของเธอแทบหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อเขาอัดสะโพกเข้ามาจ้วงลึกอย่างไม่ปรานี“คนบ้า” เธอกระซิบกัดฟันต่อว่าที่เขาไม่ให้ความช่วยเหลือแล้วยังมีหน้ามาแกล้งกันอีก“เปิดประตูให้แม่หน่อยลูก แม่มีเรื่องจะคุยด้วย”“คะ... คือหนูไม่สะดวกค่ะแม่” ตะโกนออกไปแล้วก็ต้องผ่อนลมหายใจออกอย่างหนักหน่วง“ทำไมล่ะลูก” กรรัมภาขมวดคิ้วมุ่นอยู่หน้าประตูห้องบุตรสาว“หนูกำลังจะ อะ... อื้อ อาบน้ำค่ะแม่” เธอครางบีบความเป็นสาวรัดกายแกร่งของเขาเอาไว้แน่น สิงห์หัวเราะหึหึ! ที่ริมหูชอบใจในการกระทำของเจ้าหล่อน“อ้าวเหรอ แม่เรียกตั้งนานไม่เห็นตอบ แต่เสียงลูกดูแปลกๆ ไปนะ” กรรัมภาถามอย่างสงสัย“มะ... ไม่มีอะไรค่ะแม่ ดะ... เดี๋ยวหนูอาบน้ำเสร็จ จะไปหาที่ห้องนะคะ อ๊า...” พิมพ์พรรณตะโกนเสียงระรัวก่อนจะเผลอครางเมื่อเขาเหมือนแกล้งกระแทกลงมาเต็มเหนี่ยว“เสียงอะไรน่ะลูก เหมือนใครกระแทกอะไรที่ประตู”“นะ... หนูทดสอบความแข็งของประตูน่ะค่ะ หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ ดะ... เดี๋ยวหนูไปหาที่ห้องค่ะ” พิมพ์พรรณตะโกนบอก ก่อนใช้กำปั้นทุบแผ่นหลังของสิงห์เต็มแรง“จะฆ่าผัวหรือไง มือหนักชะมัด” สิงห์

“แล้วใครจะรู้ อย่ามาขู่ให้ยากเลย ถึงรู้ก็ทำอะไรฉันไม่ได้เพราะฉันรอดมาจนถึงทุกวันนี้”พิมพ์พรรณยิ้มเยาะ เธอพูดอย่างไม่ระวังเพราะเข้าใจว่าอีกฝ่ายยังไม่รู้ว่าเธอไม่ใช่เพชรน้ำหนึ่งตัวจริง ถ้าซาร่าจะเอาเรื่องนี้มาเล่นงานเธอก็เล่นงานเพชรน้ำหนึ่งตัวจริงเหมือนเมื่อครั้งก่อน ไม่ได้เล่นงานพิมพ์พรรณซะหน่อย“แค่นี้นะ ไม่ต้องโทรมาขู่ฉันอีก” พิมพ์พรรณกดปิดโทรศัพท์ก่อนจะเดินกลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง เธอแทบช็อกเมื่อเห็นซาร่าตัวจริง และมารดาที่ถูกจับมัดปากเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียง โทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงหน้าทุกคนเครื่องนั้นถูกซาร่าหยิบขึ้นมาใส่กระเป๋า แสดงว่าทุกคนรู้เรื่องนี้แล้ว“ไม่จริง” พิมพ์พรรณหน้าซีดเผือด“ความจริงแล้วคุณเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด โกหกว่าเป็นคุณเพชรน้ำหนึ่ง” ซาร่ายกโทรศัพท์ที่เป็นหลักฐานสำคัญที่บันทึกเสียงสนทนาเอาไว้“แกใส่ร้ายฉัน”“เบอร์โทรศัพท์อันนี้เป็นเบอร์ที่เธอใช้ติดต่อกับซาร่ามาตลอด และจดทะเบียนเป็นชื่อเธอตั้งแต่ต้น คงคิดว่าไม่มีใครจับได้ ถึงได้แอบอ้างเป็นคนอื่น” เควินพูดเสียงเครียดมองพิมพ์พรรณอย่างเอาเรื่อง“พี่ไม่นึกว่าเธอจะทำกับพี่แบบนี้” เพชรน้ำหนึ่งที่ได้รับรู้ความจริงถึ

แค่มองเขาก็มีความต้องการที่มากล้น ลำคอแห้งผากเหมือนคนขาดน้ำมานานแรมปี มือหนารีบกระชากเสื้อผ้าออกจากกายอย่างรวดเร็วเพื่อตามเธอเข้าห้องน้ำชายหนุ่มถึงกับร้อนผ่าวเมื่อเห็นเมียสาวกำลังยืนอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัว แทบกระโดดเข้าตะครุบร่างอวบอิ่มนั้นแล้วจับเธอกลืนลงท้องซะตอนนี้เลย สายตาคมสีฟ้าครามมจดจ้องเรือนร่างอวบอัดกระชากใจชาย แม้ว่าเธอจะตั้งครรภ์แต่มิได้อ้วนน่าเกลียด แต่กลับอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ เขามองหน้าท้องที่ยังเห็นไม่เด่นชัดนักอย่างเอ็นดูลูกน้อยของเขาคงนอนขดตัวอ้อนแม่อยู่ในนั้นสินะ เขานึกไปว่าจะเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง ลูกของเขาจะแข็งแรงหรือเปล่า ลูกของเขาจะฉลาด ช่างเจรจาหรือไม่นะเควินยืนยิ้มคนเดียวเมื่อนึกจินตนาการถึงลูกน้อย เขาเห็นเธอหยิบครีมอาบน้ำทำท่าจะเทใส่ฝ่ามือ จึงเคลื่อนกายเข้าหา แผ่นกายร้อนวาบทำให้เพชรน้ำหนึ่งสะดุ้งก่อนจะครางเบาๆ เมื่อฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ครีมอาบน้ำไปทั่วกายเธอเสียเองทุกอณูเนื้อที่ลูบไล้ทำให้อารมณ์เตลิดไปด้วยไฟเสน่หา ความร้อนผ่าวลากผ่านประดุจดั่งเชื้อเพลิงสวาทชั้นดี กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนตื่นตัวก่อนที่จะผ่อนคลายเพียงแค่ได้รับสัมผัสจากเขา ศีรษะเล็กพิงไปกับแผ่นอกก

ลิ้นเล็กแลกรัดกับลิ้นหนาตามที่เขาต้องการ เควินครางอย่างพึงพอใจ มือหนาลูบไล้อกอิ่มก่อนจะสอดเข้าไปสู่ใจกลางหว่างขาสาว สัมผัสกับรอยแยกกลีบดอกไม้อ่อนละมุนเพชรน้ำหนึ่งสะท้านวาบด้วยความเสียวซ่านที่นิ้วร้อนๆ สัมผัสกับกายของเธอ เขากระซิบจนเธอหน้าแดงอีกครั้ง เมื่อประโยคของเขาเป็นประโยควอนขอ ซึ่งจริงๆ แล้วเขาได้ล่วงเกินเธอไปมากกว่าจะขออย่างมีมารยาทเช่นนี้ เขาหัวเราะถูกใจเมื่อเห็นใบหน้าแดงเรื่อของเธอหญิงสาวเผลอกอดรัดร่างสูงใหญ่ด้วยความเสียวซ่าน ความวาบหวิวในช่องท้องตีตื้นไปทั่วสรรพางค์กาย เธอแอ่นอกรับมือหนาของเขาที่กอบกุมลงมา เควินใช้ศอกยันที่นอนเอาไว้ เพื่อให้เขาได้ไล่สายตามองดูเรือนร่างเปลือยผุดผ่องอันงดงามได้ถนัดโดนจ้องมากๆ เข้าเพชรน้ำหนึ่งก็รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งร่าง เธอตะแคงหน้าหนีเขาด้วยร่างสะท้าน เธอยิ่งสะท้านขึ้นไปอีกเมื่อเขานอนแนบมาทางด้านหลัง ความร้อนจากร่างกายกำยำเปลือยเปล่าของเขาทำให้หญิงสาวตัวสั่นไร้แรงขัดขืน“สัมผัสพี่สิ แล้วจะรู้ว่าพี่ต้องการหนึ่งมากแค่ไหน”เขาจับมือน้อยที่จิกกับเตียงนอนมาสัมผัสกับแก่นกายร้อนผ่าว เพชรน้ำหนึ่งสะดุ้งมือไม้สั่น เสียววาบไปตามช่องท้องเมื่อคิดว่าเธอจะเ

คนที่นี่มีน้ำใจ พูดคุยทักทายกันอย่างจริงใจแถมยังยิ้มง่ายอีกด้วย“เอ่อ... นายไม่ต้องกินก็ได้นะ คือฉันเองยังไม่กล้ากินเลย” พิมพ์พรรณยืนบิดไปบิดมาเมื่อจนแล้วจนรอดเธอก็ยังทำอาหารไม่ได้เรื่อง ตกลงเหลือไข่อยู่แค่สองฟองเลยทำไข่เจียว แถมมันยังไหม้จนแทบกินไม่ได้อีกสิงห์ไม่ได้ตำหนิเธอ และเขาก็ไม่พูดอะไรสักคำเดียว แต่ลุกเข้าครัวไปจัดการกับข้าวของมากมายที่เขาซื้อมาก่อนหน้า พิมพ์พรรณตามเขาเข้าไป มองอย่างละล้าละลังเพราะไม่รู้ว่าจะต้องช่วยทำอะไรบ้าง คนหน้านิ่งเป็นนิจมองอย่างเข้าใจก่อนจะพยักหน้าให้เธอทำตาม พิมพ์พรรณหายเงอะงะรีบช่วยเขาโดยเร็วพลันหญิงสาวชะเง้อมองเขาทำอาหารอย่างสนอกสนใจ ไม่คิดว่าผู้ชายหน้านิ่งจะทำอาหารได้คล่องขนาดนี้“ว้าว ข้าวห่อไข่ ทำไมนายทำหอมจัง” พิมพ์พรรณเบียดกายไปจนชิดกับชายหนุ่ม“หน้าคุณจะหล่นลงไปในกระทะแล้ว” เขาแซว หญิงสาวรีบถอยออกมาเมื่อรู้ตัว“นายทำเผื่อฉันด้วยเหรอ” เธอมองข้าวห่อไข่สองจานนั้นตาเป็นประกาย แถมท้องยังร้องประจานเสียดัง“ถ้าอยากกินเรียกผมว่าพี่สิงห์ และแทนตัวเองว่าน้องพิมพ์”“ทำไมล่ะ มันไม่ชินนี่นา” เธอหน้างอมองข้าวห่อไข่ตาละห้อย“งั้นก็ไม่ต้องกิน”“โอ๊ย ไม่ได้นะ