All Chapters of แผนรักจอมเผด็จการ: Chapter 31 - Chapter 40

“ใครจะให้เมียทำให้ตัวดำล่ะครับ ให้อยู่ทำกับข้าวให้พี่ก็พอแล้ว ของพวกนี้แปลว่าความเจริญงอกงามครับ นั่นขันใส่น้ำฝนเย็นๆ คือความสดชื่นชุ่มฉ่ำ”“น้ำฝนในชนบทแบบนี้สะอาดและดื่มกินได้นะคะ เพราะมีแต่ต้นไม้ใบหญ้า ถ้าในเมืองมีแต่อากาศเสียควันพิษ”“เด็กช่างสงสัยอยากอาบน้ำหรือยังครับ”“อยากอาบมากๆ เลยค่ะ หญ้าหวานอยากนอนเต็มที เหนื่อย ปวดเมื่อย เหนียวตัวไปหมดเลยค่ะ” ญารินดาเอ่ยตอบ บิดตัวไปมาหาวหวอดๆ“ง่วงๆ แบบนี้ถ้าได้อาบน้ำเดี๋ยวก็หายครับ มาพี่แกะผมให้ก่อน” กริชไทจูงมือเธอไปนั่งที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งก่อนจะค่อยๆ แกะกิ๊บสีดำบนศีรษะให้หญิงสาวญารินดาเองก็ช่วยแกะให้เขาด้วยเช่นกันจะได้เสร็จเร็วๆ มือหนาถอดผ้าสไบให้เจ้าสาวก็เหลือเกาะอกที่รัดรึงเรือนกายอ้อนแอ้นเอาไว้“พี่กระทิงรูดซิบให้หน่อยสิคะ”“เดี๋ยวพี่รูดให้ครับ ชุดพวกนี้เขาตัดขึ้นมาโดยเฉพาะให้เจ้าบ่าวจัดการกับเจ้าสาว”“พี่กระทิงรู้ดีอีกแล้ว” เธอค้อนให้เขาทางกระจกกริชไทหัวเราะชอบใจก่อนจะรูดซิบทางด้านหลัง“ไม่ได้รู้ดีหรอก แต่พี่ชอบสังเกต”“เอ๊ะ! ไปสังเกตที่ไหนคะ ยังกะเคยแต่งงานมาแล้ว” เธอหันมามองแล้วทำเสียงขึงขัง“ถึงไม่เคยแต่งแต่ไปร่วมงานนี่ครับ”“

เธอเองถือว่าเป็นคนในครอบครัวไตรอิทธิฤทธิ์ อย่างไรต้องช่วยเป็นหูเป็นตาให้ในทุกๆ เรื่อง ทั้งดีและไม่ดี จะได้ตักเตือนหรือแก้ไขกันได้“พี่หญ้าหวานไม่เข้าใจหรอกค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่และก็พี่กระทิงคิดว่ากันตายังเด็ก ไม่ควรจะมีฟงมีแฟนตอนนี้”“รู้ได้ไงว่าพวกท่านคิดแบบนั้นล่ะจ๊ะ”“กันตาเคยลองเลียบๆ เคียงๆ ถามน่ะค่ะ”กันตาทำหน้าหมองซบหน้าที่แขนพี่สะใภ้ แม้จะอายุยี่สิบแล้วแต่ยังเหมือนเด็กๆ ไม่รู้จักโต แตกต่างจากญารินดาที่อายุห่างกันเพียงแค่สองปี แม้บางครั้ง ญารินดาจะทำตัวเหมือนเด็กบ้าง แต่เพียงแค่แหย่กริชไทเล่นเท่านั้น ในความเป็นจริงเธอมีความคิดเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว มีเหตุมีผลและสามารถแก้ปัญหาได้ในหลายๆ เรื่อง“แต่ยังไงก็ต้องบอกนะจ๊ะ อีกอย่างหนึ่ง แฟนของกันตาเองถ้าหากจริงใจ ต้องมาทำความรู้จักกับผู้หลักผู้ใหญ่ให้เป็นเรื่องเป็นราว”“เราก็คุยกันเรื่องนี้อยู่ค่ะ พี่ตี๋บอกว่าจะมากราบคุณพ่อคุณแม่ในเร็ววันค่ะ แต่พี่หญ้าหวานอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้กับใครนะคะ”“แล้วเราเข้าเมืองไป ทุกคนไม่ถามหรือไงว่าไปไหน”“กันตาบอกว่านัดเพื่อนเอาไว้ค่ะ ไม่มีใครสงสัย”เธอพูดแล้วยิ้มเหมือนเด็กสามารถหลอกผู้ใหญ่ได้ ญารินดาส่ายห

“ไม่เป็นอะไรแล้วนะ เดี๋ยวไม้จะพาออกไปจากที่นี่” พนารีบกอดเพื่อนเพื่อปลอบขวัญ“ขอบใจไม้มากนะ กันตาไม่น่าไว้ใจเขาเลย” กันตากอดตอบเพื่อนรักแน่นขึ้นไปอีก เธอคิดว่าหากโดนล่วงเกินไปจะเป็นอย่างไร เธอคงทำใจไม่ได้เพราะโดนทั้งมอมยา ทั้งไม่มีสติแบบนี้“ฉันว่าเรารีบไปกันดีกว่านะ ไอ้หมอนี่ทิ้งไว้นี่แหละ” ณัฐรีบบอกก่อนจะพากันออกไปตอนเข้ามาในรีสอร์ทของมโหฬารหรือโตขาใหญ่ของที่นี่ พนาและผองเพื่อนขู่ว่าถ้าไม่ให้เข้าไปค้นเดี๋ยวตำรวจจะตามมาเพราะแจ้งไปแล้วว่าเตชินท์ล่อล่วงผู้หญิงมาทำอนาจาร ดังนั้นมโหฬารจึงยอม ตอนนี้จึงต้องรีบออกไปให้เร็วที่สุด ก่อนที่มโหฬารจะรู้ว่าโดนหลอก“นี่ไงผู้หญิงที่โดนหลอกมา ถ้าไม่อยากให้เรื่องนี้ดังฉาวโฉ่ก็ถอยไปซะ” พนาและเพื่อนรีบพูดเมื่อพวกของมโหฬารมายืนดักหน้าดักหลังเอาไว้พวกมันชะงักก่อนจะยอมล่าถอย เปิดทางให้คนทั้งสี่ออกไป ก่อนจะรีบพยักหน้าให้เข้าไปดูเตชินท์ที่ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีสภาพเป็นอย่างไรบ้าง“ดีขึ้นหรือยังกันตา” พนาเอ่ยถามขณะให้หญิงสาวซ้อนมอเตอร์ไซค์ขับกลับบ้าน“ดีขึ้นมากแล้ว ขอบใจมากนะไม้” เธอขอบใจเขาซ้ำๆ ซาบซึ้งในบุญคุณ พนามักเป็นแบบนี้เสมอ เขาจะอยู่ในที่ของเขา ที่เธอไม่

เขาบอกว่าผู้ชายทำอาหารเก่งและอร่อย เธอเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงเพราะนอกจากพี่ชายแล้ว บิดาเองยังทำอาหารได้อร่อยรสชาติจัดจ้านถึงใจอีกด้วย“กวนหรือเปล่า” กันตาถามอย่างเกรงใจนิดๆ“ไม่เลย สำหรับกันตาแล้วสามารถโทรหาเราได้ทุกเวลาเลยนะ เรายินดี”เป็นคำพูดตั้งแต่สมัยคบกันเป็นเพื่อน พนามักพูดแบบนี้เสมอๆ เขาจะคอยดูแลเธออยู่ห่างๆ และจะมาทุกเวลาที่เธอต้องการ แต่ยามที่เธอมีชีวิตเป็นส่วนตัวหรืออยู่กับเพื่อน เขาจะไม่มาก้าวก่ายรบกวนให้ต้องรำคาญใจ แค่เธอรู้ว่าเขาอยู่ในที่ของเขา คอยห่วงใยเธอก็อุ่นใจ เขาเหมือนเพื่อน เหมือนครู สอนอะไรเธอหลายอย่าง เหมือนพี่ชายใจดีให้เธอซบไหล่ยามต้องการคำปรึกษา เวลาเธออยู่กับเขาแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ยามที่เขามีผู้หญิงมาสนใจเธอจะไม่พอใจ เพิ่งรู้ว่าหึงเขาในตอนนี้เองหลังจากตกลงคบหาเป็นแฟนกันพนาดูซื่อๆ ทื่อๆ แต่จริงใจ เธอรู้สึกเสมอว่าอยู่ในสายตาของเขาตลอด เพราะยามที่เธอมีปัญหาหรือทุกข์ใจเขาจะปรากฏตัวเสมอ เพื่ออยู่เคียงข้างและช่วยเหลือ“เรานอนไม่หลับน่ะไม้”“ให้เราคุยเป็นเพื่อนเหรอ” พนาถามความต้องการของแฟนสาว เขามองโทรศัพท์หน้าจอขาวดำโบราณของตัวเองแล้วอมยิ้ม จริงๆ เขาไม่คิดจะใช้โท

“หญ้าหวานใส่อันไหนก็เร้าใจพี่ทั้งนั้นละครับ” กริชไทเอ่ยบอกก่อนจะถอดชุดนอนซีทรูเนื้อบางเบา“แต่หญ้าหวานอยากให้พี่กระทิงช่วยเลือกนี่คะ” เธอออดอ้อน ช่วยเขาถอดเสื้อกล้ามและกางเกงนอนออกจากกายสูงใหญ่“พี่จะช่วยเลือกให้ครับ” กริชไทกระซิบเสียงแหบพร่า แนบกายร้อนผ่าวลงไปหาร่างบอบบางที่รอคอยเขาอย่างยั่วยวนเพียงแค่สัมผัสไฟปรารถนาก็คุกรุ่นเกินต้านทาน...“อื้อ... พี่กระทิงขา” ญารินดาร้องครวญครางเมื่อปลายลิ้นของเขาแตะสัมผัสกับใบหน้าของเธอ ลามเลียไปตามใบหูเล็กๆ สีขาวจัด มือหนาม้วนผมสลวยเล่นอย่างหยอกเย้ามือของเขาเลื่อนไปสัมผัสกับเรือนร่างของภรรยาสาว เธอโอบกอดเขาเอาไว้เต็มอ้อมแขน จูบตอบริมฝีปากแดงจัดอย่างเต็มอารมณ์“พี่กระทิงนวดตัวให้หน่อยสิคะ เมื่อยไปหมดเลย” เธอทำท่าตบบ่าตบแขนแล้วบิดขี้เกียจ“ได้สิครับ พี่จะช่วยนวดให้ถึงอกถึงใจเลย”“ดูพูดเข้าสิคะ สยิวจัง คิกๆ” เธอหยิกแก้มเขาอย่างแสนรัก“ช่างยั่วนักนะ แต่ยั่วพี่คนเดียวนะครับ ไม่ให้ไปยั่วกับใครที่ไหน ไม่งั้นเอาตาย” เขาทำเสียงขึงขังน้ำเสียงจริงจังแต่เธอชอบใจนัก“พี่กระทิงจะฆ่าหญ้าหวานให้ตายเลยเหรอคะ”“เปล่า จะฆ่าหมอนั่นแหละที่หญ้าหวานไปยั่ว”“บ้า! ใค