แผนรักจอมเผด็จการ

แผนรักจอมเผด็จการ

last update最終更新日 : 2026-03-29
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
71チャプター
235ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

CEO

ความรักครั้งแรก

กริชไท (กระทิง) ต้องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันเมื่อโดนญารินดา (หญ้าหวาน) ปั่นป่วนหัวใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แล้วเขาจะอดใจได้อย่างไรเล่า ในเมื่อหญ้าหวานๆ นั้นเกิดมาเป็นอาหารอันแสนโอชะของกระทิงหนุ่มเช่นเขา “พี่กระทิงคะ พี่กระทิง!” “ครับ ว่าไงหญ้าหวาน” กริชไทสะดุ้งกะพริบตาปริบๆ หันมองคนหน้าหวานที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง “พี่กระทิงจะป้อนข้าวหญ้าหวานที่ปากหรือที่...” เธอหลุบตาลงต่ำก้มลงมองอกอวบๆ ของตัวเอง ตอนนี้ช้อนข้าวต้มที่ถูกเป่าจนหายร้อนจ่ออยู่ตรงร่องอกอิ่ม “เฮ้ย!” กริชไทสะดุ้งเมื่อมองตามสายตาของเธอ ก่อนจะดึงมือหนีจากร่องอกอวบที่เขาจ่อข้าวต้มเข้าไปหา *** “หญ้าหวานเกิดมาเป็นของพี่ ของพี่กระทิงคนเดียว” “รู้ไหมกินหญ้าแล้วจะถูกหาว่าโง่” “ใครบอกกัน กินหญ้าหวาน มีประโยชน์และสรรพคุณเยอะแยะเลย” เขาตอบเสียงนุ่ม มองสบตาเธออย่างแสนรัก “อะไรบ้างล่ะคะ บอกมาทีละข้อสิ” เธอทำเสียงเฉียบสั่ง เหมือนคุณครูแสนสวยสั่งลูกศิษย์ตัวโข่ง “สมุนไพรหญ้าหวานช่วยเพิ่มกำลังวังชา เห็นไหม พี่แรงเยอะขนาดไหน กินหญ้าหวานได้ทั้งคืนเลย

もっと見る

第1話

1

ถึงพี่หญ้าหวานที่รักของกันตา

ทันทีที่พี่หญ้าหวานได้อ่านจดหมายฉบับนี้ จงรู้เอาไว้ว่าตอนนี้มีเรื่องใหญ่มหาใหญ่เกิดขึ้น แต่พี่ไม่ต้องกังวลนะคะ กันตาจะเป็นด่านหน้าสกัดเอาไว้ให้ก่อน พี่หญ้าหวานรีบเดินทางกลับปักษ์ใต้โดยด่วนนะคะ ไม่อย่างนั้นกันตาอาจหมดลมปราณที่จะสกัดนางมารร้ายม่านฟ้า ตอนนี้พี่กระทิงกับนางร้ายม่านฟ้าตกลงปลงใจเข้าหอ เอ๊ย! ไม่ใช่ค่า หมายถึงตัดสินใจเป็นแฟนกันแล้วค่ะ พี่หญ้าหวานก็รู้ว่าพี่ชายของกันตาเป็นคนซื่อ (บื้อ) คงตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวของนังจิ้งจก เอ๊ย! นังจิ้งจอกเก้าหาง รีบมาอย่างด่วนนะคะ กันตาจะรอว่าที่พี่สะใภ้อย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ

รักเสมอ

จาก กันตา (ว่าที่น้องสามี) ในอนาคตของพี่

ปล. อย่าลืมของฝากน้องรักคนนี้นะคะ จุ๊บๆ

กรี๊ดดดด!!!!!!!!

“ไม่ยอมๆๆ พี่กระทิงต้องเข้าพิธีแต่งงานกับหญ้าหวานตอนนี้ แขกเหรื่อกำลังจะมา ถ้าไม่ทำตาม หญ้าหวานจะไม่ยอมจริงๆ ด้วย”

เด็กหญิงญารินดา วัย 10 ขวบ ลงไปนั่งดิ้นพราดๆ อยู่กับพื้น เด็กหนุ่มนามว่ากริชไท ไตรอิทธิฤทธิ์ในวัยสิบห้าถึงกับกุมขมับ แทบเอาเท้าก่ายหน้าผาก แต่เพราะเป็นคนไม่เรื่องมาก ไม่ชอบขัดใจใครเลยต้องทำตามยัยเด็กแสบญารินดากับน้องสาวกันตาที่เข้าขากันดี ยังกับเป็นพี่น้องคลานตามกันมา แทนที่จะเป็นน้องสาวสายเลือดเดียวกันกับเขา

“พี่กระทิงคะ แต่งงานกับพี่หญ้าหวานนะคะ เดี๋ยวกันตาจะเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้” กันตาอ้อนวอนพี่ชายแทบลงไปดิ้นพราดๆ เหมือนยัยเด็กแสบญารินดา

เขาเคยสงสัยว่าญารินดาทำยังไง ทำไมน้องสาวเขาถึงยอมเชื่อฟังโดยง่าย ทั้งๆ ที่เขาเป็นพี่ชายแท้ๆ กันตากลับเชื่อฟังอีกฝ่ายมากกว่า บางครั้งคิดไปว่าความเป็นผู้หญิงด้วยกันสายสัมพันธ์เลยแน่นแฟ้นตามไปด้วย ญารินดาเองตามใจน้องสาวของเขาไม่ใช่น้อย มีอะไรแทบประเคนให้กันจนหมด นี่คงเป็นสาเหตุที่กันตาติดญารินดามาก ทั้งสองไม่เคยทะเลาะกันเลย ญารินดาว่าอะไร กันตาว่าตามนั้น เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

“ก็ได้ ยุ่งจริงๆ เชียวเด็กๆ นี่” กริชไทพูดตัดรำคาญเพราะไม่ชอบให้ใครเซ้าซี้น่าเบื่อหน่าย

“เย้! แต่เดี๋ยวก่อนค่ะ รอเพื่อนเจ้าบ่าวก่อน” กันตารีบบอกก่อนจะชะเง้อหาเพื่อนเล่นอีกคนที่อายุเท่ากับเธอ

“มาแล้วๆๆ”

เด็กชายพนาวัยแปดขวบรีบปั่นจักรยานมาจอดหน้าแก๊งเด็กที่ตนเล่นด้วยในทันที กันตาตบมือเปาะแปะดีใจที่มากันครบทีม พนาเป็นลูกของคนงานในไร่ เป็นเด็กขยันขันแข็งช่วยเหลืองานครอบครัว เป็นคนมีน้ำใจ เรียนโรงเรียนวัดใกล้ๆ บ้าน

“ขอโทษที่มาช้า พอดีไม้ซักผ้าล้างจานอยู่ เพิ่งจะเสร็จน่ะ” พนาหอบแฮกๆ รีบบอกทุกคนเพราะเพิ่งช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านจนเสร็จ

“ไม้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้พี่กระทิงกับพี่หญ้าหวานเร็ว สองคนนี้กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกัน” กันตารีบบอกเสียงใส กวักมือเรียกเพื่อนหย็อยๆ

กริชไทเป็นคนเดียวที่อายุมากกว่าใครเพื่อน เขาได้แต่ส่ายหน้าไปมา พวกน้องๆ ของเขานั้นเพียงแค่ไม่กี่ขวบเลยคิดแบบเด็กๆ เล่นแบบเด็กๆ เขาเป็นวัยรุ่นแล้วจึงชอบอยู่กับเพื่อนทำกิจกรรมร่วมกัน เตะบอล ว่ายน้ำ       เล่นดนตรีมากกว่าเล่นขายของหรือแสดงละครสมมุติแบบนี้

“เราไม่มีชุดสวยๆ ใส่ เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวได้เหรอ” พนาเอ่ยถามกันตาที่จัดแจงทุกอย่างอยู่ตรงหน้า ก้มมองเสื้อผ้ามอมแมมของตัวเอง เป็นเสื้อยืดสีมอที่ถูกซักจนซีด คอเสื้อย้วยๆ กางเกงมีรอยเย็บ รอยปะเต็มไปหมด

“สมมุติว่าสวยแล้วไง คิกๆ มาเร็วๆ มาเข้าพิธีแต่งงานกัน” กันตาจับมือเพื่อนรักเอาไว้ ไม่ได้สนใจเรื่องเสื้อผ้าของพนา และไม่เคยรังเกียจฐานะทางบ้านของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย

พนายิ้มออก เด็กชายตัวน้อยเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่เสมอว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไร รู้สึกซาบซึ้งเมื่อลูกๆ เจ้านายของบิดามารดาไม่ถือตัวยอมมาเป็นเพื่อนเล่นด้วย

“ต้องมีผู้ใหญ่ด้วยไม่ใช่เหรอ” พนาเกาหัวแกรกๆ เอ่ยถามอย่างสงสัย

กลายเป็นพนาและกันตาที่ปรึกษาหารือกันไป กริชไทนั้นกรอกตาไปมา ส่วนญารินดานั้นเกาะเด็กหนุ่มแจไม่ยอมไปไหน

“สมมุติว่าต้นขนุนสองต้นนั่นเป็นพ่อแม่ของพวกเราแล้วกัน คิกๆ” กันตาตอบเสียงใส พยักพเยิดให้พี่ชายและญารินดาเพื่อนรุ่นพี่ที่เธอสนิทมากที่สุด

“ทีนี้พี่กระทิงยกแขนขึ้นนะคะ ให้พี่หญ้าหวานสอดแขนเข้าไปจับ” กันตาคอยกำกับเหมือนผู้กำกับหนังเรื่องดัง

กริชไทไม่อยากขัดน้องๆ เลยทำตาม ญารินดารีบจับแขนของว่าที่เจ้าบ่าวในอนาคตไว้ทันที ยิ้มแก้มปริเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ขัดใจหรือวิ่งหนีไปเหมือนครั้งก่อน

“ดีมาก คราวนี้ก็เดินไปหาพ่อกับแม่ค่ะ ไม้ๆ นายเดินขนาบข้างกับฉันไปที่พ่อแม่ของเรา สมมุติเอาต้นขนุนเป็นพ่อแม่”

กริชไทได้แต่ทอดถอนใจ พวกผู้หญิงมักมีกิจกรรมน่าเบื่อหน่ายและหน่อมแน้มเล่นกันเสมอๆ ส่วนพนานั้นยินดีและเต็มใจที่จะทำให้คนอื่นมีความสุข

“ดีมากเลยค่ะ ทีนี้หันหน้าเข้าหากัน เจ้าบ่าวสวมแหวนให้เจ้าสาวค่ะ”

กันตารีบยกแหวนแต่งงานขึ้นมาตรงหน้า เป็นแหวนที่ได้มาจากตู้หมุนไข่ กริชไทเรียกว่าตู้หมุนไข่จอมดูดเงิน เขาไม่เคยเล่น พนาไม่เคยเล่น แต่กันตาเล่นเป็นประจำ เงินค่าขนมของน้องหมดไปกับไข่พวกนี้ พอหมุนออกมา จะได้ไข่หนึ่งฟองเป็นสีๆ แล้วด้านในไข่พอแกะออกมาจะเป็นแหวนบ้าง สัตว์ประหลาดตัวเล็กๆ ทำจากพลาสติกบ้าง แหวนมีลักษณะเป็นหัวสวยๆ สีสันสดใสเหมือนเพชรพลอย ตัวแหวนทำจากโลหะราคาถูก เด็กๆ เอามาใส่เล่นแล้วดูสวยงามตามประสาเด็กบ้านนอก แต่ผู้ใหญ่ดูก็รู้ว่าเป็นของเก๊

“สวมเลยค่ะ ซึ้งสุดๆ ไปเลย” กันตาตบมือเชียร์ยกใหญ่ กระทุ้งข้อศอกให้พนาทำตาม เด็กชายรีบตบมืออย่างไม่อิดออด

ก่อนที่กริชไทจะสวมแหวนไปที่นิ้วนางข้างซ้ายเล็กๆ ของเด็กหญิงตัวน้อย แต่เขามักเรียกเธอว่าเด็กแสบญารินดา และเป็นเด็กแสบคนเดียวของเขา กริชไทไม่ชอบให้ใครคนไหนเรียกซ้ำกับเขา ชื่อนี้เขาหวงมากๆ สงวนเอาไว้ให้ตัวเองเรียกคนเดียวเท่านั้น

“ทีนี้ก็ถึงทีที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวต้องหอมแก้มกันแล้วค่ะ” กันตายังทำตัวเป็นคนจัดการงานแต่งหลอกๆ ได้อย่างไหลลื่นไม่ขาดตอน

“พอแล้วกันตา” กริชไทปราม แต่เขาต้องตาโตเมื่อญารินดาหอมแก้มเขาเสียฟอดใหญ่

“พี่กระทิงหอมแก้มพี่หญ้าหวานด้วยสิคะ พี่หญ้าหวานหอมแก้มพี่กระทิงแล้วนะคะ ไม่ต้องเขิน ไม่ต้องอายหรอกค่ะ คนกันเองทั้งนั้น” กันตารีบบอกพี่ชายด้วยรอยยิ้มเป็นประกาย

ดูเหมือนคำพูดของกริชไทจะไม่มีผลอะไรกับน้องๆ ของเขาเลย เด็กหนุ่มวัยสิบห้าได้แต่เกาหัวไปมาให้กับความเจ้ากี้เจ้าการของยัยน้องตัวแสบ

ส่วนพนาซึ่งมีอายุเท่ากับกันตา เป็นลูกไล่กันอยู่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี เขาเห็นพนาไม่เคยขัดใจกันตาเลย มักตามใจน้องสาวของเขาทุกครั้ง

กันตามักแบ่งปันข้าวของให้เพื่อนเสมอ เนื่องจากครอบครัวของพนาฐานะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ บิดามารดาของอีกฝ่ายเป็นแค่คนงานในไร่เท่านั้น คอยรับจ้างถางหญ้า ปลูกพืชผัก หาเลี้ยงครอบครัวต

“เฮ้ย! ทำอะไรกันอยู่วะ พวกสวะ” สืบสาย หลานกำนันเพิ่มลาภอายุเท่าๆ กับกริชไทและสมุนเด็กๆ อีกหลายคนที่ติดตามตะโกนถามด้วยน้ำเสียงยียวนก่อนจะโยนมังคุดใส่ญารินดาด้วยความหมั่นไส้

“โอ๊ย!” แต่คนที่ร้องด้วยความเจ็บและเข้าขวางเอาไว้คือกริชไท

“พี่กระทิง” ญารินดาตกใจที่เห็นกริชไทร้องด้วยความเจ็บ หันขวับไปมองสืบสายอย่างเอาเรื่อง

..กล้าดียังไงมาทำให้พี่กระทิงของเธอเจ็บตัว

“หนอย... ไอ้สืบ เอ็งนี่มันนักเลงอันธพาล หมาลอบกัดจริงๆ เลย” ญารินดาเท้าสะเอวหน้าแดงก่ำ ไม่เคยคิดจะเรียกสืบสายว่าพี่เลยสักครั้ง แม้อีกฝ่ายจะอายุเท่าๆ กับกริชไท

ยิ่งเห็นสีหน้ายียวนของสืบสาย เด็กหญิงตัวน้อยยิ่งอยากจะเอาคืนให้หายเจ็บใจนัก ก่อนจะหาอะไรแถวนั้นขว้างกลับ กลายเป็นเหตุชุลมุนกันในเวลาต่อมา

แม้ญารินดากับกันตาจะเป็นเด็กผู้หญิงแต่แสบหน้าดู ทั้งดึงผม ดึงหู ดึงกางเกง กัดแขน จนพวกของสืบสายปั่นป่วนพ่ายแพ้ไม่เป็นท่า

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
71 チャプター
1
ถึงพี่หญ้าหวานที่รักของกันตาทันทีที่พี่หญ้าหวานได้อ่านจดหมายฉบับนี้ จงรู้เอาไว้ว่าตอนนี้มีเรื่องใหญ่มหาใหญ่เกิดขึ้น แต่พี่ไม่ต้องกังวลนะคะ กันตาจะเป็นด่านหน้าสกัดเอาไว้ให้ก่อน พี่หญ้าหวานรีบเดินทางกลับปักษ์ใต้โดยด่วนนะคะ ไม่อย่างนั้นกันตาอาจหมดลมปราณที่จะสกัดนางมารร้ายม่านฟ้า ตอนนี้พี่กระทิงกับนางร้ายม่านฟ้าตกลงปลงใจเข้าหอ เอ๊ย! ไม่ใช่ค่า หมายถึงตัดสินใจเป็นแฟนกันแล้วค่ะ พี่หญ้าหวานก็รู้ว่าพี่ชายของกันตาเป็นคนซื่อ (บื้อ) คงตามไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวของนังจิ้งจก เอ๊ย! นังจิ้งจอกเก้าหาง รีบมาอย่างด่วนนะคะ กันตาจะรอว่าที่พี่สะใภ้อย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะรักเสมอจาก กันตา (ว่าที่น้องสามี) ในอนาคตของพี่ปล. อย่าลืมของฝากน้องรักคนนี้นะคะ จุ๊บๆกรี๊ดดดด!!!!!!!!“ไม่ยอมๆๆ พี่กระทิงต้องเข้าพิธีแต่งงานกับหญ้าหวานตอนนี้ แขกเหรื่อกำลังจะมา ถ้าไม่ทำตาม หญ้าหวานจะไม่ยอมจริงๆ ด้วย” เด็กหญิงญารินดา วัย 10 ขวบ ลงไปนั่งดิ้นพราดๆ อยู่กับพื้น เด็กหนุ่มนามว่ากริชไท ไตรอิทธิฤทธิ์ในวัยสิบห้าถึงกับกุมขมับ แทบเอาเท้าก่ายหน้าผาก แต่เพราะเป็นคนไม่เรื่องมาก ไม่ชอบขัดใจใครเลยต้องทำตามยัยเด็กแสบญารินดากับน้องสาวก
続きを読む
2
แต่ยังสู้ไม่ล่าถอย กริชไทที่คิดจะห้ามปรามน้องๆ ในคราแรก กลับต้องเข้าไปช่วยเพราะตกกระไดพลอยโจนเหตุตะลุมบอนกันนั้นทำให้กำนันเพิ่มลาภที่ผ่านมาทางนั้นพอดี รีบห้ามทัพเอาไว้ โดยเฉพาะในที่นั้นมีหลานของตนอยู่ด้วย“หยุดเดี๋ยวนี้ บอกให้หยุดยังไงเล่า!” เสียงกัมปนาทของกำนันประจำตำบลทำให้เด็กๆ ที่ชกต่อยตบตีกันอยู่หยุดชะงักในทันทีสืบสายเห็นว่าเป็นปู่ของตนจึงรีบเข้าไปฟ้องโดยไม่เปิดโอกาสให้ใครได้พูดก่อน“ปู่ครับ พวกไอ้กระทิงมันรังแกผม” สืบสายโกหกหน้าตาย“อย่ามาพูดหมาๆ นะไอ้สืบ แกเป็นคนรังแกฉันก่อน โยนมังคุดมาเต็มแรง พี่กระทิงมารับเอาไว้เลยหัวโนอยู่นี่ไง เห็นไหม” ญารินดาแม้จะอยู่ในวัยเพียงสิบขวบแต่พูดจาฉะฉานนัก รีบสวนกลับทันควันเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบ“จริงค่ะลุงกำนัน พี่สืบเป็นอันธพาลพาพวกมารุมพวกเรา เราเป็นผู้หญิงยังเอาไอ้พวกนี้มารุม ดูสิ ปากแตก หน้าบวม เลือดไหลซิบๆ ไปหมดแล้ว ลุงกำนันต้องจัดการให้พวกเรา ไม่งั้นพวกเราไม่ยอม” กันตารีบเสริมทัพญารินดาอีกเสียงอย่างไม่ลดละ“จริงเหรอสืบสาย” เพิ่มลาภเป็นผู้มีความยุติธรรม หันไปถามหลานชายคนเดียวด้วยน้ำเสียงเข้มงวด“ปู่อย่าไปเชื่อพวกมัน พวกมันรุมแกล้งสืบ
続きを読む
3
ญารินดาสูงกว่ากันตาเพียงเล็กน้อย ญารินดาหน้าเรียวเล็ก โตขึ้นคงสวยเหมือนมารดา ส่วนกันตาหน้ากลมรูปหัวใจน่ารัก กริชไทหวีผมหน้าม้าให้น้องๆ อีกรอบ ก่อนจะกวักมือเรียกให้น้องเข้ามาหา“เวลาเล่นซนเงินจะได้ไม่หล่น พอแกะยางเอาเงินมาซื้อขนม ต้องมัดไว้เหมือนเดิมนะ จำเอาไว้” กริชไทสอดเงินเหรียญในกระเป๋ากระโปรงของน้องทั้งสองก่อนถลกกระโปรงขึ้นใช้ยางมัดเหรียญเอาไว้จากด้านใน“หญ้าหวานจะดูน้องเองค่ะ” ญารินดารับคำอย่างแข็งขันปล่อยให้กริชไทมัดเหรียญให้จนเสร็จความจริงแล้ว ญารินดาและกันตาโตพอที่จะเก็บเงินได้แล้ว แต่ด้วยความเป็นพี่ที่ห่วง กลัวน้องจะอดเพราะทำเงินหายเลยใช้วิธีนี้ตั้งแต่เด็ก และน้องทั้งสองก็ไม่เคยปริปากบ่น“เรียบร้อยแล้ว คราวนี้ก็ไปกันได้แล้ว” กริชไทจูงมือน้องน้อยทั้งสองขนาบข้างซ้ายขวา เขาตัวสูงกว่าน้องมากเพราะเป็นวัยรุ่นแล้ว ส่วนน้องๆ นั้นผอมเก้งก้างตามวัย“วันนี้พี่กระทิงต้องมาดูหญ้าหวานกับกันตารำนะคะ” ก่อนลงจากรถญารินดาก็หอมแก้มเด็กหนุ่มด้วยความเคยชิน ออดอ้อนให้เขามาดูเธอกับกันตารำ“อือ...” กริชไทรับคำเออออ ลูบแก้มตัวเองไปมา เพราะวัยของเขามีความสนใจต่อเพศตรงข้ามบ้างแล้ว การโดนน้องๆ หอมแก้มจ
続きを読む
4
“หึ!” แม้น้ำเสียงจะดูไม่พอใจอยู่มาก แต่ก็อ่อนลงกว่าเมื่อก่อนมากแล้วรัชวิทย์รู้ดีว่ามารดายอมใจอ่อน ไม่เช่นนั้นคงไม่ยอมลดตัวลงมาตามเขาที่บ้านไร่นี้แน่นอนรัชวิทย์จำได้ว่าเขามาเยี่ยมกฤษพลเพื่อนรุ่นพี่ที่ปักษ์ใต้ แล้วได้เจอกับญาดาจึงตกหลุมรัก เขาตามจีบเธออยู่หลายเดือน แสดงความจริงใจให้เธอได้เห็น แต่เมื่อมารดารู้เข้าท่านกลับขัดขวางเพราะญาดาเป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาไม่มีชาติตระกูลสูงศักดิ์ แม้จะเรียนจบถึงระดับปริญญาตรีแต่เป็นสถาบันบ้านนอก ไม่ได้จบเมืองนอกเมืองนาเหมือนหญิงสาวที่ท่านหมายตาไว้ รัชวิทย์นั้นรักญาดามาก อีกทั้งเธอยังตั้งท้อง เขาบอกเรื่องนี้แก่มารดา ท่านกลับไม่รับหาว่าญาดาจะจับเขาและไม่ยอมรับหลานอีกด้วย เขาจึงตัดสินใจย้ายตัวเองมาตั้งรกรากอยู่กับญาดาที่นี่แม้ญาดาจะเป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาแต่ก็มีเรือกสวนไร่นามากมายถือว่ามีทรัพย์สมบัติร่ำรวยไม่น้อยหน้าใครในจังหวัด รัชวิทย์อยู่กินกับญาดาแล้วได้สัมผัสธรรมชาติ ก็เกิดความรักบ้านป่าแห่งนี้ เขากลายมาเป็นชาวไร่ชาวสวนเต็มตัว ใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและให้กำเนิดบุตรสาวหนึ่งคนนามว่าญารินดา และลูกในท้องที่ตอนนี้ภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์อยู่อีกแ
続きを読む
5
กริชไทเสียอีกหาว่าสาวเจ้าชอบแกล้งและอยากเอาชนะ แต่เมื่อหลายปีก่อนตอนไปทาบทามสู่ขอและให้หมั้นไว้ก่อน กริชไทกลับไม่ปริปากปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย ถ้าคิดในทางที่ดี กริชไทอาจไม่อยากขัดบิดามารดาเพราะเป็นเด็กดี แต่ถ้าคิดในทางที่ดีกว่านั้นอีก กริชไทอาจมีใจให้น้องไม่มากก็น้อย และคำตอบที่ได้รับนั้นทำให้ทั้งครอบครัวถึงกับตกตะลึงกันเลยทีเดียว และคนที่เร่งเร้าให้ญาติผู้ใหญ่ไปขอหมั้นกลับเป็นเจ้าตัวเสียได้“หึหึ! เจ้ากระทิงรู้คงช็อก” กฤษพลหัวเราะร่วน“พ่ออย่าพูดแบบนั้นนะ พี่กระทิงต้องดีใจสิที่ว่าที่เมียจะมาหา” กันตาหน้างอใส่บิดาคนที่แอบฟังอยู่อีกด้านถึงกับสำลักในคำพูดของน้องสาว..ให้มันได้อย่างนี้สิยัยตัวแสบกริชไทยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะละออกจากประตูบ้าน“พ่อหมายถึงมันช็อกเพราะดีใจที่ว่าที่เมียมันจะมา แกนี่ฟังไม่จบ” กฤษพลหันไปพูดกับลูกสาว ก่อนจะสั่งความกับคนรับใช้ “นี่ให้คนไปตามเจ้ากระทิงมาบอกข่าวดีสิ ได้ยินคงรีบไปรับหนูหญ้าหวานแทบไม่ทัน”‘โธ่... พ่อ ให้ผมเผ่นไปตั้งหลักก่อนได้ไหม’ กริชไทโอดครวญในใจ รีบหลบไปก่อน เขามีเรื่องให้ต้องคิดอีกเยอะ และไม่คิดว่าญารินดาจะเดินทางมาเร็วขนาดนี้ดีใจที่เธอมา... แต่การคิด
続きを読む
6
แล้วของพี่ชายของกันตาล่ะ”“หึ! แล้วพี่ชายของกันตาหายไปไหนซะล่ะ ถึงปล่อยให้คนอื่นไปรับพี่ที่สนามบิน” ญารินดางอนนิดๆ ที่กริชไทไม่ได้ไปรับตนอย่างที่คาดหวังเอาไว้“พี่กระทิงคงติดงานค่ะ เลยให้พี่เปียกับพี่จอมไปรับ อย่างอนพี่กระทิงเลยนะคะ นี่ถ้าพี่กระทิงรู้ว่าพี่หญ้าหวานมาต้องรีบกลับมาเล็มหญ้า เอ๊ย! ไม่ใช่ รีบกลับมาหาด้วยความดีใจแน่ๆ เลยค่ะ แหะๆ”กันตาพูดทะลึ่งตามนิสัย ไม่ผิดเพี้ยนจากในจดหมายที่เขียนไปหาเธอเลยแม้แต่น้อย จริงๆ กันตาสามารถส่งอีเมลได้ แต่อีกฝ่ายกลับใช้จดหมายแทน ซึ่งเธอเองก็ชอบตอบจดหมายเด็กสาวเช่นกัน มันให้ความรู้สึกลึกซึ้งมากกว่าอีเมล“อย่ามาทำเป็นพูดดีไปกันตา รีบหนีละสิไม่ว่า ชิ!”“อย่างอนนะคะว่าที่พี่สะใภ้ มีกันตาเป็นกองหนุนเสียอย่างไม่ต้องห่วง อ้อ... ไม้อีกคน รับรองว่าเรียบร้อยโรงเรียนพี่หญ้าหวานแน่ๆ เลยค่ะ”“ไม่ต้องมาปากหวานเลยเรา” ญารินดาหยิกแก้มสาวน้อยตรงหน้า อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย“เอ๊... แต่พูดถึงไม้ ชักอยากเจอตัวเป็นๆ แล้วสิ เห็นแต่ในรูปที่กันตาส่งให้ แล้วไม้เรียนอะไรนะ ช่างซ่อมรถเหรอ” เธอนึกถึงเด็กชายพนาที่เป็นลูกไล่ของกันตา คอยทำตามคำสั่งแล้วอมยิ้ม“ใช่ค่ะ ไม้เรียนพวกช
続きを読む
7
“หญ้าหวานไปด้วยนะ นะๆๆๆ” เด็กหญิงเขย่าแขน ขอติดตามไปด้วย“ไม่ได้ อย่าดื้อสิหญ้าหวาน ไม่งั้นพี่ไม่รักนะครับ”พอโดนขัดใจเด็กหญิงตัวน้อยเริ่มเบะปาก ทำท่าจะร้องไห้เอาอีก แต่กริชไทใจแข็งเอาไว้ ไม่ยอมเหมือนครั้งก่อนๆ“ไม่ได้ พี่จะไปเตะบอล ไม่มีเวลามาดูแลเราหรอกนะหญ้าหวาน” เขากลัวเธอจะเป็นอันตรายหรือโดนใครแกล้งเอา เพราะไม่มีเวลาคอยดูแล จึงไม่อยากให้ตามติดไปด้วย“หญ้าหวานจะไปด้วย ฮึกๆๆ ฮือๆๆ พี่กระทิงใจร้ายทิ้งหญ้าหวาน” เด็กหญิงร้องไห้โฮเมื่อเห็นอีกฝ่ายวิ่งหนีไป เธอลงไปดิ้นพราดๆ ร้องเรียกตามอย่างเสียใจ“โอ๋ๆๆๆ อย่าร้องนะลูก พี่เขามีธุระน่ะจ้ะ”“พี่กระทิงทิ้งหญ้าหวาน”“ไม่หรอกจ้ะ ไม่หรอก” รุ้งรติมากอดปลอบโอ๋กันอยู่พักใหญ่กว่าจะสงบได้พอกันตากลับมาจากด้านนอกจากกฤษพลก็มาชวนญารินดาเล่น ทำให้เด็กสาวหายจากความเศร้าที่โดนกริชไททิ้งไปเตะบอลได้ในที่สุดก๊อก ก๊อก ก๊อก...เสียงเคาะประตูทำให้กริชไทชะงัก กำลังจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่มด้วยความกระหาย เดาได้ทันทีว่าใครตามเขามา รู้ชะตากรรมดีว่าชีวิตของเขาอีกหลายเดือนข้างหน้าจะต้องเปลี่ยนไป หรืออาจจะเปลี่ยนไปอย่างถาวรก็เป็นได้“พี่กระทิง นี่ไม้เองนะครับพี่”กริชไทผ่
続きを読む
8
คอยตามตื้อเอาใจเขาสารพัด แต่เขาให้เธอได้เพียงแค่น้องสาว เธอจึงพยายามทำดีเอาชนะใจเขาทุกอย่าง เนื่องจากเขายังไม่มีใคร พอเห็นเขากอดกับผู้หญิงคนอื่น กลับรู้สึกทนไม่ได้ เหมือนฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า“หญ้าหวานไง ม่านฟ้าคงจำได้”กริชไทลอบผ่อนลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงเมื่อเห็นคนทั้งสองไม่ได้มีท่าทีรุนแรงต่อกัน ตอนเด็กๆ ญารินดาและม่านฟ้าถือว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ทะเลาะกันเป็นประจำจนเขาต้องคอยห้ามทัพเอาไว้ ในฐานะที่อายุมากกว่า เพื่อไม่ให้มีอะไรรุนแรงไปกว่าเด็กๆ ขัดใจกันเล็กน้อยตามที่ผู้ใหญ่เข้าใจ“อ๋อ... หญ้าหวานนั่นเอง ม่านฟ้าจำได้แล้ว นี่กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดเหรอจ๊ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของหญ้าหวานล่ะ มาด้วยหรือเปล่า” ม่านฟ้ายิ้มให้คนตรงหน้าหวานหยดจนญารินดาขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อกี้ยังเห็นสายตาโกรธจัดของอีกฝ่ายอยู่เลย..ช่างเปลี่ยนอารมณ์ได้เหมือนนักแสดงรางวัลตุ๊กตาทองเสียจริง“ไม่ได้มาหรอกจ้ะม่านฟ้า หญ้าหวานอยากมาพักผ่อนที่นี่สักสองสามเดือนหรืออาจจะมากกว่านั้น ไม่อยากให้คุณพ่อกับคุณแม่มาลำบากน่ะจ้ะเพราะท่านต้องทำงาน”คำตอบของญารินดาทำให้กริชไทผ่อนลมหายใจออกมาอีกหน คิดว่ายัยตัวแสบจะออกฤทธิ์ออกเด
続きを読む
9
แถมยังลืมมันไปหมดแล้ว ที่ไม่อยากมาปักษ์ใต้ แค่อยากรอให้ถึงเวลาที่สมควรและเหมาะสมเท่านั้น ในเมื่อผู้เป็นย่าขอเอาไว้ให้เธอทำตามที่ท่านต้องการและตั้งใจเรียน เธอจึงต้องทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการและความพยายามของเธอก็เป็นผลจนได้มายืนอยู่ ณ จุดจุดนี้“แล้วม่านฟ้าล่ะคะ” ม่านฟ้าร้อนใจเมื่อเห็นคู่แข่งนำลิ่วล้ำหน้าเธอไปมาก แต่จะแสดงอาการมากไม่ได้ กว่าเธอจะได้เข้าใกล้กริชไทขนาดนี้ต้องเพียรพยายามมากแค่ไหน เธอไม่มีวันยอมเสียชายหนุ่มผู้แสนดีคนนี้ให้ผู้หญิงหน้าไหนเด็ดขาด“ฝากม่านฟ้าเก็บสำรับอาหารพวกนี้ด้วยนะจ๊ะ ม่านฟ้าเก่งงานบ้านงานเรือนและคอยดูแลบ้านให้พี่กระทิงจึงรู้ว่าอะไรควรวางตรงไหน หญ้าหวานรู้ดีว่าม่านฟ้าต้องจัดการทุกอย่างเรียบร้อยจริงไหมคะพี่กระทิง พี่กระทิงไว้ใจให้ม่านฟ้าจัดเก็บข้าวของอยู่คนเดียวใช่ไหมคะ คิดว่าม่านฟ้าคงไม่ใช่พวกลักเล็กขโมยน้อย หยิบจับอะไรในบ้านไปหรอกจ้ะ” แกล้งพูดออกนอกประเด็นและคนที่ญารินดาคิดว่าเป็นผู้ชายใสซื่อ (บื้อ) คนเดียวในที่นี่ก็ตอบรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม มีหลายอย่างในโลกนี้ที่เราเห็น แต่ไม่ใช่อย่างที่เราคิดเสมอไป“ใช่ครับ พี่ไว้ใจม่านฟ้า รับรองว่าไม่มี
続きを読む
10
“ฮะ แฮม... พี่ไปก่อนดีกว่านะ หญ้าหวานจะได้พัก” กริชไทกระไอกระแอมเมื่อกวาดสายตามองเลยขึ้นไปสบตาใสแจ๋วของคนบนเตียง แก้มหนุ่มขึ้นสีแดงจัดที่เผลอมองไม่ละสายตา จนต้องระงับใจตัวเองญารินดายิ้มเจ้าเล่ห์อย่างแสนน่ารัก เธอกลั้นหัวเราะจนเจ็บกรามไปหมด พอเขาหันหลังเดินไปที่ประตู เธอนับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง....“โอ๊ย...”“หญ้าหวานเป็นอะไร” กริชไทยังไม่ทันเปิดประตู กลับต้องผวามาที่เตียงเมื่อเห็นหญิงสาวตัวงอร้องครางไม่หยุดปาก“ปะ... ปวดท้องค่ะพี่กระทิง”“ปวดตรงไหน ไปโรงพยาบาลไหม” เขาเห็นสีหน้าบิดเบี้ยว คิ้วขมวดปากยังร้องครางไม่หยุดก็ใจเสีย“มะ... ไม่ต้องหรอกค่ะ นอนสักพักคงหาย พี่กระทิงจะไปธุระไม่ใช่เหรอคะ ไปเถอะค่ะไม่ต้องห่วงหญ้าหวาน”“พี่จะไปได้ยังไง หญ้าหวานปวดท้องขนาดนี้เดี๋ยวรอพี่แป๊บนึงนะ จะไปตามแม่มาช่วย” กริชไทเลี่ยงออกมาจากห้อง เขารีบโทรให้ลูกน้องช่วยไปดูม่านฟ้าเพราะลืมเธอไปเสียสนิท ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นอย่างไรบ้างกริชไทเดินเรียกหาคนอื่นทั่วบ้านแต่ไม่เจอ เขาเริ่มเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร ญารินดานอนโอดโอยตัวงอร้องด้วยความเจ็บปวดอยู่บนเตียงก็ยิ่งหน้าเสีย“หญ้าหวานเป็นยังไงบ้าง” เขาถามด้วยน้
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status