All Chapters of แผนรักจอมเผด็จการ: Chapter 41 - Chapter 50

มือของเขารั้งมือเธอไปด้วย พละกำลังของเขามากกว่าเธอ อีกทั้งร่างกายที่ฝังเข้าหากันทำให้รู้สึกกระสันซ่านอย่างที่สุดร่างขาวโพลนที่อยู่บนกายแกร่งของเขาทำให้กริชไทต้องห่อปากเข้าหากันอย่างชื่นชม มือของเขาที่ประสานกับมือของเธออยู่เลื่อนมาสัมผัสกับทรวงอกอิ่มก่อนจะนวดเคล้นอย่างเต็มไม้เต็มมือ“อื้อ...” ญารินดาคราง แอ่นอกขึ้นรับมือของตัวเองที่มีมือของเขาประสานลงมานวดเฟ้นกริชไทเอนตัวนอนราบไปกับที่นอน เขาดึงเธอตามติดลงมาด้วย ร่างของญารินดาทาบทับลงไป แผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้าง มือหนาสอดประสานเข้ากับหลังมือบางก่อนจะกดลงไปบนเนินสาวอวบอูมแล้วเริ่มขยับ เสียงเนื้อกายชายที่สอดประสานรวมถึงเสียงครวญครางอย่างกระสันซ่านใจดังขึ้นเป็นระยะร่างสูงออกแรงกำลังทั้งหมดที่มีพลิกร่างภรรยาให้นอนคว่ำโดยที่เขาตามมาทาบทับ หญิงสาวแนบหน้ากับที่นอนนุ่ม ร้องครวญครางให้เขากดสะโพกสอบลงมาแนบชิดครั้งแล้วครั้งเล่า“ให้พี่จูบหน่อยหญ้าหวาน” กริชไทกระซิบที่ริมหูขณะที่สะโพกขยับอยู่ในกายสาว ชิ้นเนื้ออวบใหญ่อันแข็งกร้าวเสียดสีในซอกทางรักอันฉ่ำชื้น ก่อเกิดความเสียวซ่านจับจิตจับใจใบหน้าสวยหวานที่เงยขึ้นมาเพื่อจะรับจุมพิตของเขา ทำให้เขาเห

เอาไว้พักเวลาเดินทางไปที่สวน จะได้นั่งรับประทานอาหารดื่มน้ำแล้วก็นอนหลับในช่วงกลางวันพนาพยักหน้าให้เจ้าหญิงของเขา ชายหนุ่มคุ้นชินกับการรับคำสั่งของกันตาตั้งแต่เด็ก เขาไม่เคยขัดเพื่อนหญิงตัวเล็กๆ เสียงเจื้อยแจ้วแล้วก็แสนใจดีคนนี้เลยรถมอเตอร์ไซค์จึงมุ่งหน้าไปยังสวนผลไม้ที่ห่างจากตัวบ้านพอสมควร เขารู้จักที่นั่นเป็นอย่างดีเพราะเคยไปช่วยบิดาและพี่ชายของเธอเก็บทุเรียนส่งขายที่ตลาด“เดี๋ยวเราจัดใส่จานให้ กันตานั่งรอตรงนี้ก่อนนะ”ในกระท่อมมีอุปกรณ์พร้อมสรรพเพราะกฤษพลจัดวางเอาไว้สำหรับพักเหนื่อย ทั้งจาน ช้อน ส้อมและแก้วน้ำ หน้ากระท่อมมีตุ่มไว้รองน้ำฝนเย็นชื่นใจ ลูกน้องหรือใครๆ ผ่านไปผ่านมาจะได้ล้างหน้าล้างตาและดื่มกินกันตามองแฟนหนุ่มจัดส้มตำใส่จานอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยลาบ ยำทะเล ไก่ย่างและข้าวเหนียว เป็นอาหารรสจัดจ้านที่แสนอร่อย รับประทานกันได้ทุกภูมิภาค ยิ่งร้านของป้าแมวแล้วด้วยยิ่งทำให้เธอลอบกลืนน้ำลายเสียหลายครั้งเมื่อได้กลิ่นหอมๆ และรสมือคุ้นเคยแสนอร่อยนั้น“เรียบร้อยแล้ว กันตากินสิ” พนารินน้ำอ้อยสดๆ เย็นๆ ผสมน้ำแข็งให้แฟนสาวกันตาอมยิ้มก่อนจะตักลาบป้อนไปที่ปากของเขา“ไม้อ้าปากสิ เราอย

“ก็เคยเห็นบ้างแหละ หมายถึงเห็นทั่วไป ไม่ใช่เห็นจริง จับจริงแบบนี้หรอกนะ”“แล้วไป” คนขี้หวงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง เขาพอจะเข้าใจว่าสื่อสมัยนี้หาดูง่ายยิ่งกว่าอะไร แค่เธอไม่เคยไปจับของใครเหมือนของเขาก็เบาใจไปได้เยอะ ไม่อยากให้เธอไปอาจหาญแบบนี้กับใครนอกจากเขาคนเดียวเท่านั้น“หวงเราเหรอไม้”“หวงสิ เราเป็นแฟนกันแล้วไง” เขายิ้มอบอุ่น ก่อนใบหน้าจะกระตุกเมื่อโดนมือซนๆ รูดไล้ไปมาบนแก่นกาย จนตื่นตัวแข็งขืนขึ้นมาอยู่ในอุ้งมือบาง“ผู้หญิงกับผู้ชายเกิดมาคู่กัน พี่หญ้าหวานเป็นคนบอก ไม่อย่างนั้นคงไม่สร้างสิ่งที่แตกต่างกันแบบนี้” เธออาจหาญจับมือเขามาวางบนเนินสาวอวบอูม ทันทีที่มือสากร้อนผ่าวสัมผัสลงมาเธอถึงกับสะดุ้งมองสบตากับเขา“กันตา”เสียงแหบพร่าของเขาทำให้เธอหน้าร้อนเห่อ“หือ... ว่าไง” เธอถามกลับเสียงแหบพร่าไม่ต่างกัน“ขอจูบหน่อยสิ” เขากระซิบขอกันตาไม่ได้ตอบแต่เธอหลับตาเผยอริมฝีปากให้เขาครอบครองโดยง่าย พนาก้มลงบดริมฝีปากกับกลีบปากอิ่มสวยอย่างเสน่หา ลิ้นร้อนสอดรัดกันและกันอยู่พักใหญ่ก่อนจะถอนปากออกจากกัน หอบหายใจสะท้าน ในขณะที่มือของแต่ละฝ่ายต่างสัมผัสตัวตนของอีกคนไม่ยอมละห่าง“อื้อ...” กัน

“อะไรบ้างล่ะคะ บอกมาทีละข้อสิ” เธอทำเสียงเฉียบ สั่งเหมือนคุณครูแสนสวยสั่งลูกศิษย์ตัวโข่ง“สมุนไพรหญ้าหวาน ช่วยเพิ่มกำลังวังชา เห็นไหมพี่แรงเยอะขนาดไหน กินหญ้าหวานได้ทั้งคืนเลย”“อ๊า พี่กระทิง” ญารินดาจิกมือกับไหล่กว้างเมื่อเขาแหวกกางเกงในสีหวานไปด้านข้างแล้วจดจ่อแก่นกายมาตรงปากทางร่องรัก ก่อนจะดันเข้าไปช้าๆ ก่อเกิดความเสียวซ่านและแน่นกระชับระคนกันไป“แน่นจังครับหญ้าหวาน” เขาพึมพำสอดมือเข้าใต้ขา โย้ไปด้านข้างให้เธอแยกขาให้เขาสอดแทรกได้อย่างล้ำลึก“โอ้ว...”ทั้งสองร้องครางพร้อมกันเมื่อแนบชิดสอดประสานเป็นหนึ่งเดียว ความล้ำลึกชุ่มฉ่ำโอบรัดแก่นชายแข็งร้อนเอาไว้จนหมดสิ้น“หญ้าหวานมีประโยชน์อะไรกับกระทิงหนุ่มจอมหื่นอีกบ้างคะ อื้อ...” เธอถามเสียงหวานก่อนจะครางใบหน้าเหยเกเมื่อโดนเขากระแทกกายเข้าหา“ตอนนี้หน้าพี่แดงเหรอเปล่าครับ”“แดงคะ ทำไมคะ อ้อ... แดงเพราะพี่กระทิงหื่น อ๊า...” ต้องครางทุกครั้งที่จบประโยคเพราะโดนกระแทกเสียงจนโต๊ะกลมในครัวสั่นกึกๆ“ใครบอกกันล่ะครับ กินหญ้าหวานแล้วเลือดไปเลี้ยงสมองดีต่างหาก พี่เลยหน้าแดงอิ่มเอิบ ไม่ซีดเซียวไง”ประโยคของเขาทำให้ญารินดาหัวเราะร่วน ช่างเปรียบเทียบ

เธอคิดว่าแค่ห้าโมงเย็น เวลาเดี๋ยวนี้มืดช้า บางทีเกือบทุ่มในชนบทแบบนี้ยังไม่มืดด้วยซ้ำพนาลงมือรีดอย่างคล่องแคล่วเช่นเดิม กันตารู้ดีว่าแฟนหนุ่มเป็นคนรักศักดิ์ศรีเช่นไร เขาจะไม่ขอความช่วยเหลือจากใครพร่ำเพรื่อ จะใช้ความสามารถของตัวเองอย่างถึงที่สุดเพื่อพยุงครอบครัวไปตลอดรอดฝั่ง ข้าวของทุกอย่างในบ้านเขาเป็นคนซื้อหามาด้วยตัวเอง รู้จักเก็บหอมรอมริบและแบ่งแยกเงินเป็นสัดส่วนจากความสำคัญมากสุดที่ต้องใช้จ่ายจนกระทั่งเงินเก็บน้องๆ ทั้งสามของพนารู้หน้าที่ดี รีบมารับชุดนักเรียนไปแขวนเอาไว้อย่างเรียบร้อย หลังจากรีดผ้าเสร็จ พนาก็อุ้มมารดาไปนอนบนที่นอน เขาเตรียมอุปกรณ์สำหรับปัสสาวะเอาไว้ให้ท่าน เพียงแค่เห็นแฟนหนุ่มอุ้มมารดา กันตาก็เผยยิ้มออกมาจนกว้าง เธอเชื่อว่าคนกตัญญูจะต้องได้ดีและมีชีวิตที่เจริญก้าวหน้าระหว่างที่เขาต้อนน้องๆ ไปพับถุงขาย นำไปส่งแม่ค้าขายกล้วยแขกที่หน้าโรงเรียน กันตาก็ผละห่างออกมาเข้าห้องน้ำ พอเดินผ่านหน้าห้องของแฟนหนุ่ม เธอก็ถือวิสาสะเข้าไปในห้องของเขา พนาเป็นคนหวงห้องของตัวเองมาก เธอเติบโตมากับเขาตั้งแต่เด็ก แต่ยังไม่เคยเข้าห้องนอนของเขาเลยสักครั้ง อะไรไม่รู้ดลใจให้เธอแหวกม่านเ