All Chapters of แหกกฎรักเพื่อนสนิท: Chapter 11 - Chapter 20

ไม่จริง..ไม่จริงหยุดเต้นนะไอหัวใจบ้า!..ไม่สิถ้าหยุดเต้นฉันก็ตายสิย่ะเต้นเบาๆก็พอเพราะตอนนี้มันเหมือนกับหัวใจฉันจะหลุดออกมาจากตัวเลย“อาจจะเป็นฉัน”งั้นหรอบ้าจริงนายที่บอกว่าเกลียดฉันเนี่ยนะจะมาชอบคนอย่างฉันไม่มีทางหรอกเพราะฉันยังจำได้ดีในวันนั้นวันที่นายพูดขึ้นมากับปากตัวเองว่านายเกลียดฉันน่ะ-ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน-“ไอหอมมายังเพื่อนกูมาแล้ว”“ใกล้ถึงแล้วรถติดอ่ะโทษทีนะ”“เคๆรออยู่ในร้านนะ”“อืมๆ”ฉันรีบเก็บมือถือใส่กระเป๋าก่อนจะวิ่งไปยังร้านอาหารที่นัดกันไว้ทันทีวันนี้เป็นวันที่ไอวินเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฉันจะแนะนำเพื่อนคนใหม่ให้รู้จักที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตฉันหรอกว่าไอวินจะมีเพื่อนเป็นใครบ้างแต่ครั้งนี้เราเลือกที่จะเรียนมหาลัยเดียวกันแม้จะต่างคณะไอวินเลยอยากให้ฉันรู้จักเพื่อนของมันไว้เพื่อมีเรื่องอะไรจะได้ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนมันได้ในตอนที่มันไม่อยู่“ไอวินกูมะ..”“ผู้หญิง?ไม่เห็นบอกเลยว่าเพื่อนที่มาจะเป็นผู้หญิง”ฉันนิ่งไปท

“ไอหอมทางนี้!”ฉันมองไปวินที่ลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับโบกไม้โบกมือมาทางฉันส่วนฉันก็ได้แต่เอามือบังหน้าด้วยความอายนี่มันลืมไปแล้วหรือไงกันว่ากำลังอยู่ในร้านอาหารน่ะ“มึงจะตะโกนทำไมเนี่ย!”เมื่อมาถึงฉันก็บ่นมันทันทีไอวินทำตาหน้าบ่งบอกว่ามันไม่ได้รู้สึกผิดแต่อย่างใดเลยสักนิด“มึงติดกิ๊บนั่นทุกวันจริงดิ”ไอวินชี้มาที่ผมของฉันที่มีกิ๊บต้นหอมติดอยู่“อืม”ฉันตอบเบาๆก่อนจะเริ่มทานอาหารทันทีตลอด2ปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยลืมเซย์จิได้เลยสักวันเดียวและฉันก็ยังภาวนาขอแค่สักครั้งไม่สิสักเสี้ยววิก็ได้ที่ฉันจะได้เห็นหน้าเขาได้บอกเขาไปว่าฉันเองก็ชอบเขาเหมือนกันทุกวันนี้เหมือนมันเป็นปมนึงปมสำหรับชีวิตฉันที่ไม่ยอมพูดออกไปตั้งแต่วันนั้นเพราะเห็นว่าเซย์จิดูรีบๆแล้วก็สีหน้าเขาก็ไม่ดีแต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จริงๆแน่นอนว่าฉันจะบอกเขาแม้ว่าเขาจะไม่อยู่ในอารมณ์ของความดีใจก็ตามบางทีเขาอาจจะยอมทิ้งตั๋วเพื่อฉันอย่างที่ไอวินบอกก็ได้“ลืมๆมันไปเถอะมันคงไม่กลับมาแล้วแหละเล่นไม่ติดต่อหากันเลยแบบนี้”ไอวินเอ่ยขึ้นอย่างเคืองๆมันเองก็คงโกรธที่จู่ๆเซย์จิก็ขาดการติดต่อไปสินะ“มาบอกให้กูลืมมึงเองก็ยังลืมไม่ได้เลย”ฉันแซะมันกลับก่อนจะชี้

สวบบบบ“อื้ออออฮึก”“ชู่วววว”ฉันร้องไห้ออกมาโดยมีเซย์จิกอดปลอบไม่ห่างเจ้าตัวจูบเข้าที่ขมับของฉันก่อนไล้ไปตามใบหน้าอย่างอ่อนโยน“ยะอย่าขยับ”ฉันเอ่ยบอกเสียงเสียงสั่นเซย์จิเริ่มจะขยับตัว“ของเธอมันรัดจนฉันจะไม่ไหวแล้วนะ”เซย์จิเอ่ยขึ้นใบหน้าหล่อทำสีหน้าแปลกๆใส่ฉันก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นและจับเอวฉันลอยขึ้นจากเตียงมันยิ่งทำให้ตัวตนของเขาเข้ามาลึกจนฉันจุกไปหมดพั่บ พั่บ พั่บ“อ๊าาาาาอื้อออซะ..เซย์อื้อออ!”ฉันร้องครางออกมาเมื่อเซย์จิเริ่มขยับเข้าออกจากที่เคยเจ็บก็หายเจ็บแล้วแต่ความรู้สึกอย่างอ่ืนมันดันเข้ามาแทนที่ฉันมองหน้าเซย์จิที่กัดริมฝีปากอย่างยั่วๆก่อนจะโน้มคอเจ้าตัวมาจูบทันที“อื้ออออ~”“อ๊าาาหอมอึกอ

2วันต่อมาตอนนี้ฉันได้แต่นอนเปื่อยอยู่ในห้องและเฝ้ารองานใหม่กำลังติดต่อกลับมาแต่ก็ยังไร้วี่แววก็นะฉันพึ่งเรียนจบและเริ่มทำงานได้ไม่นานก็ต้องมาลาออกเพราะเจอหัวหน้างานลามกต้องขอบคุณเซย์จิอีกแล้วที่จัดการเรื่องของฉันให้หมดทั้งไปขนของที่บริษัทมาให้เรื่องคดีก็ตามไม่ห่างแม้ว่าเขาจะให้ลูกน้องทำให้ก็ตามทีเพราะตัวเองยุ่งแต่กับเรื่องบริษัทที่พึ่งเปิดได้ไม่นานส่วนไอวินก็แน่แหละรีบลาออกจากที่เดิมมาทำกับเซย์จิทันทีดีดตัวเองจากพนักงานธรรมดาขึ้นมาเป็นรองผู้จัดการเฉยวาสนามันดีจริงๆเล้ยไอเพื่อนคนนี้“ต้นหอมออกไปซื้อของให้แม่หน่อยสิลูก”“โอเคเดี๋ยวลงไป”ฉันตะโกนบอกแม่ก่อนะลุกจากเตียงแล้วแต่งตัวทันทีก่อนจะลงมารับรายการสิ่งของที่ต้องซื้อโดยที่แม่จดไว้ให้ทุกอย่างแล้ว“เยอะจัง..”ฉันบ่นเบาๆสงสัยคงต้องขับรถออกไปแล้วสินะ“กลับ

-สนามบิน-ตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบินเพื่อเตรียมตัวบินไปญี่ปุ่นในคืนนี้ซึ่งฉันก็พยายามติดต่อหาเซย์จิอยู่ตลอดแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลยจนปลงแล้วแหละคือฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องขาดการติดต่อไปเหมือนครั้งนั้นด้วยฉันเลยจะถามให้รู้ความไปเลยไงเผื่อเขาซุกลูกซุกเมียไว้ที่ญี่ปุ่นทำไงล่ะแม้ว่าเซย์จิจะไม่ใช่คนที่จะหลอกฉันแบบนี้ก็ตามที[ขออภัยผู้โดยสารทุกท่านทางสายการบินแจแปนแอร์ไลน์กำลังประสบปัญหาทำให้ไม่สามารถนำเครื่องบินออกได้..]ฉันนิ่งไปทันทีกับคำประกาศที่กำลังพูดอยู่ในตอนนี้และไม่ใช่แค่ฉันผู้โดยสารคนอื่นๆก็เช่นกันทุกคนต่างทำหน้าตาตกใจปนแตกตื่นไปหมดแล้วทำไมต้องมามีปัญหาเฉพาะสายการบินที่ฉันจะไปด้วยเนี่ย!2ชั่วโมงต่อมาโอเคตอนนี้ฉันกลับมาบ้านแล้วเพราะไม่สามารถบินได้ส่วนสายการบินอื่นที่พอจะบินไปต่อเครื่องไปญี่ปุ่นได้ก็โดนผู้โดยสารคนอื่นแย่งกันไปหมดฉันเลยจำใจลากกระเป๋ากลับบ้านแทนRrrrrดวงตาของฉันเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นชื่อของใครบางคนอยู่ที่มือถือของฉันและมันดันเป็นชื่อที่ฉันเฝ้ารอเขามาทั้งอาทิตย์“เซย์…นาย…ไอบ้าเอ้ย!หายไปไหนมาทำไมติดต่อไม่ได้!เซย์นายมันบ้าที่สุดเลยฮึก!”ฉันกดรับพร้อมกับระเบิดอารมณ์ออก