แหกกฎรักเพื่อนสนิท

แหกกฎรักเพื่อนสนิท

last update최신 업데이트 : 2026-01-10
에:  คิมฮานึล연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
23챕터
1.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

กฏของเพื่อนสนิทคือห้ามคิดเกินเลยเด็ดขาด แต่ทำไงได้เพราะเขาดันคิดเกินเลยกับเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันเสียแล้ว..

더 보기

1화

หรือว่านายชอบผู้ชาย

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
23 챕터
หรือว่านายชอบผู้ชาย
“ฮึกฮื่อออออ” “แผ่นสุดท้ายแล้วครับคุณหอมอ่ะเอาไป”ฉันรับกระดาษทิซซู่มาจากมือของวินเพื่อนในกลุ่มของฉันก่อนจะเอามันมาเช็ดน้ำหูน้ำตาตัวเองที่กำลังไหลอย่างกับเขื่อนแตกทำไมฉันถึงร้องไห้น่ะหรอก็พี่ทอยผู้ชายที่ฉันแอบชอบมานานแสนนานประกาศมีแฟนน่ะสิแต่เรื่องนั้นไม่ได้ทำฉันเสียใจจนร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้หรอกเพราะก่อนหน้านั้นพี่ทอยบอกว่าเขาจะคบกันฉันแต่ผ่านไปแค่2วันเขาดันคบกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันซะได้ “ฮื่อออออ”ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนักและไม่สนเลยด้วยว่าเพื่อนๆในกลุ่มจะรำคาญไหมเพราะฉันเสียใจมากจริงๆฉันทุ่มเทให้กับพี่ทอยมาตั้งเท่าไหร่แต่สุดท้ายสิ่งที่ฉันได้รับกลับมาคือการโกหกหลอกลวง “เอาฮึกเอามาอีก”ฉันตบโต๊ะบอกให้เพื่อนเอากระดาษทิซซู่มาอีกเพราะแค่แผ่นเดียวมันไม่พอซับน้ำตาของฉันหรอก “ไอหอมมึงใช้กระดาษหมดไป3ห่อแล้วไอเวร!”หัวของฉันโดนผลักอย่างแรงจากพลังชายแท้ของมันเล่นทำฉันหัวโยกจนเกือบตกเก้าอี้ไอห่านี่กูเป็นผู้หญิงนะเว้ยเผื่อพวกมึงลืม “ไอสัสวินหอมเป็นผู้หญิงไอเวรนี่..”น้ำเสียงนุ่มเอ่ยขึ้นแม้ว่าคำพูดจะมีคำหยาบคายแต่เพราะเสียงของเจ้าตัวนั้นนุ่มนิ่มมากจนคำหยาบคายเหล่านั้นแทบจะเหมือนประโยคพูดปกต
더 보기
ตาเธอบวมมากแล้ว
“ไอเวรนั่นก็นะไม่ได้ชอบแกแต่ก็ไม่ปล่อยแกไปโคตรกั๊กชิบหาย” ฉันมองวินเพื่อนสนิทวัยเด็กของฉันบ่นออกมาและมันใช่เลยตามที่ไอวินพูดนั่นแหละพี่ทอยไม่ได้ชอบฉันแต่ก็ไม่เคยพลักไสฉันบ้างครั้งก็ทำดีกับฉันด้วยแถมยังบอกว่าจะคบกับฉันอีกแต่สุดท้ายฉันก็โดนหลอกจ้าคิดแล้วก็ยิ่งแค้นจริงๆ“แล้วจะทำไงต่อ” ฉันหันไปมองเซย์จิแต่ฉันสบตากับเขาเพียงแค่ไม่กี่วิเท่านั้นก็หนีไปทางอื่นทันทีเมื่อกี้หัวใจฉันก็สงบขึ้นมาบ้างแล้วนะแต่พอมาเจอใบหน้าหล่อๆ นั่นอีกหัวใจฉันก็กลับมาเต้นถี่รัวอีกครั้ง“มะไม่รู้สิตอนนี้ฉันก็แค่อยากร้องไห้ออกมาดังๆให้กับความโง่ของตัวเองที่ดันไปรักคนที่ไม่เคยรักฉันตอบแต่เพราะคำพูดนั้นคำพูดว่าจะคบกันทำให้ฉันมีหวังและรักเขามากยิ่งขึ้นไปอีกแต่…” ฉันหยุดชะงักไปเพราะจู่ๆ น้ำตามันก็จะไหลออกมาอีกแล้วนี่ฉันก็เปลี่ยนอารมณ์ไวเหมือนกันแหะ“ไม่ต้องร้องแล้วตาเธอบวมมากแล้วตอนนี้”ตัวของฉันแข็งทื่อทันทีเมื่อจู่ๆเซย์จิก็ใช้มือของเขามาสัมผัสเข้าที่ดวงตาของฉันเงียบๆแต่แปลกดีที่ฉันไม่ได้ปัดมือเขาออกหรือรังเกียจที่เขามาแตะต้องตัวฉันง่ายๆ แบบนี้“อือไม่ร้องแล้ว”ฉันบอกกับอีกฝ่ายก่อนจะฉีกยิ้มออกมาแม้ว่าภายในจะรู้สึกแย่มากๆ
더 보기
ฉันจะฆ่าพวกมันทั้งคู่เลย!
“กรี๊ดดด!!”“ต้นหอมหยุด!ต้นหอม!”“กรี๊ดพี่ทอยช่วยด้วย!”ฉันมองมิ้นท์เพื่อนสนิทของฉันที่ร้องเรียกให้พี่ทอยช่วยในขณะที่ฉันกำลังหยุมหัวใช่ค่ะตอนนี้ฉันกำลังหยุมหัวนังเพื่อนตัวดีที่บังอาจมาหักหลังฉันแต่ว่าไงนะพี่ทอยช่วยด้วยงั้นหรอได้เลยหมับ!“อ๊ากกปล่อย!”ฉันใช้มืออีกข้างหยุมหัวไอพี่ทอยเช่นกันแม้ว่าจะหยุมยากหน่อยเพราะผมสั้นก็ตามทีแต่มันไม่มีอะไรมาหยุดแรงแค้นของฉันได้หรอก“ต้นหอมหยุด!”ตัวของฉันลอยขึ้นทันทีด้วยความตกใจฉันก็เลยปล่อยมือที่กำลังหยุมหัวทั้งคู่ก่อนจะหันหลังมามองว่าใครอุ้มฉันซึ่งคนนั้นคือเซย์จินั่นเอง“ปล่อยฉันนะเซย์ฉันจะฆ่าพวกมันทั้งคู่เลย!”ฉันดิ้นอยู่กลางอากาศแต่สุดท้ายก็สู้แรงเซย์จิไม่ได้เลยสักนิดเซยจิอุ้มฉันก่อนจะเดินถอยออกมาและวางฉันลงฉันมองทั้งคู่ที่กำลังดูแลหนังหัวให้แก่กันและกันอยู่ด้วยความโกรธ“นี่มันอะไรกันวะ”พี่ทอยเอ่ยขึ้นอย่างโมโหก่อนจะหันมาทางฉัน“เป็นบ้าอะไรของเธอต้นหอมมาทำร้ายคนอื่นเพื่อ?”พี่ทอยเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้สึกผิดทั้งๆ ที่เป็นฝ่ายบอกว่าจะขอฉันคบแต่ดันมาคบกับเพื่อนสนิทฉันเนี่ยนะส่วนยัยมิ้นท์ก็ได้แต่ยืนตัวสั่นๆ อย่างน่าสงสารอยู่ข้างหลังพี่ทอย“พี่นั่นแหละเป็นบ้
더 보기
จูบแรกหรอ
“เราไปกันเถอะ”“ซะ..เซย์”ฉันเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงเบาเมื่อจู่ๆเซย์จิก็เดินมาคว้ามือฉันก่อนจะพาฉันเดินหนีจากคนกลุ่มก้อนตรงนั้นทันทีฉันได้แต่เดินก้มหน้าก้มตามาเรื่อยๆ จนกระทั่งปัก“โอ้ย..”หัวของฉันชนเข้ากับแผ่นหลังของเซย์จิอย่างจังจะหยุดทำไมไม่บอกเนี้ย“เป็นไรไหมโทษที”เซย์จิหันกลับมาเจ้าตัวจับใบหน้าฉันให้เงยขึ้นมองเขาก่อนที่มือหนาจะปัดผมฉันออกและใช้สายตาของเขาสำรวจหน้าผากของฉันหล่อจัง“อะเอ่อไม่เป็นไรแค่นี้เอง”ฉันรีบตั้งสติทันทีก่อนจะปัดๆผมตัวเองกลับมาที่เดิมอย่างลวกๆ แล้วเดินไปนั่งที่เดิมที่มีไอวินกำลังนั่งกินไอติมอยู่ไอห่านี่นี่มันเป็นเพื่อนฉันจริงไหมไม่เห็นจะตามไปห้ามฉันเหมือนเซย์จิเลย“ซ่าส์จนได้เรื่อง”ไอวินพูดพร้อมกับยื่นมือถือมาให้ฉันดูซึ่งมันเป็นเพจของมหลัยที่กำลังลงข่าวเกี่ยวกับฉันโดยใช้หัวข้อว่าสาวโรคจิตคลั่งรักตามตบแฟนสาวของคนที่ตัวเองชอบอย่างขาดสติเคเลยฉันกลายเป็นสาวโรคจิตไปแล้วสินะเห้อออ“จิ๊” ฉันจิ๊ปากอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะหยิบมือถือกดเข้าอัลบั้มรูปที่ฉันเคยถ่ายพี่ทอยเอาไว้มันมีทั้งภาพที่เจ้าตัวเต็มใจถ่ายกับภาพที่ฉันแอบถ่ายเอิ่มฉันก็เหมือนโรคจิตอยู่นะมีภาพแอบถ่ายเขาเยอะม
더 보기
ฉันจะรับเธอเอง
ซะ..เซย์จิฮึก..ช่วยฉันด้วยT^T”“เฮ้!นี่เธอขึ้นไปทำอะไรบนนั่นน่ะ”ฉันมองหน้าเซย์จิอย่างขอร้องทั้งมือและขาของฉันสั่นเพราะความกลัวที่ดันใจกล้าปีนขึ้นต้นมะม่วงเพราะฉันหิวและทนรอไอวินที่ไปซื้อหาที่ดาวไหนก็ไม่รู้ฉันชูมะม่วงในมือให้เซย์จิดูก่อนที่เจ้าตัวจะกุมขมับอย่างปลงๆ“เซย์จิฉันลงไม่ได้T^T”ฉันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ไอตอนขึ้นมาก็ไม่กลัวหรอกแต่พอจะลงเท่านั้นแหละทำไมฉันปีนขึ้นมาสูงแบบนี้ล้าและนั่นก็ทำให้ฉันไม่กล้าที่จะปีนกลับลงไปเคยคิดจะกระโดดลงแต่ก็กลัวตายใต้ต้นมะม่วงมันน่าอายจะตายที่มีข่าวเด็กนักศึกษาสาวหิวมากเลยปีนต้นมะม่วงหวังจะเอามากินแต่สุดท้ายพลาดตกลงมาตายใต้ต้นมะม่วงแค่คิดพ่อแม่ฉันก็คงจะอายจนไม่กล้าจัดงานศพเลยด้วยซ้ำมั้ง“ใจเย็นๆตั้งสติแล้วค่อยๆก้าวลงมา”เซย์จิเอ่ยบอกอย่างใจเย็นแต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยเพราะขาฉันมันสั่นเกินกว่าจะก้าวลงไปได้“ฉันทำไม่ได้เซย์จิช่วยฉันด้วยT^T”ฉันบอกอีกฝ่ายแล้วคือต้องทำยังไงอ่ะให้เซย์จิปีนมารับหรอมันก็ไม่ได้อยู่ดีบันได ใช่ บันไดไง“เซย์จินายช่วยไปเอา..”“กระโดดลงมา”คำพูดของเซย์จิทำฉันชะงักไปทันทีนี่เขาพูดว่าอะไรนะ“กระโดดลงมาเลยฉันจะรับเธอเอง”เขาพูดอย่างมั่
더 보기
หัวเธอแข็งใช้ได้นี่
“อ๊ากกก!”“อ๊ากกก!”ทั้งฉันและเซย์จิต่างฝ่ายต่างกลิ้งกันไปคนละที่ฉันใช้มือแตะไปที่ริมฝีปากที่รู้สึกเจ็บทันที“ละเลือด..”ฉันมองเลือดในมืออย่างอึ้งๆก่อนจะมองปากเซย์จิที่มีเลือดเหมือนกัน“ซะเซย์จิฉันขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ”ฉันเอาแต่พร่ำขอโทษอีกฝ่ายอย่างรู้สึกผิดแต่เซย์จิกลับหัวเราะออกมาเหมือนมันเป็นเรื่องตลกซะงั้นนี่ฉันทำปากเขาแตกเลยนะ“ไหนมาดูหัวหน่อย”เจ้าตัวเอ่ยขึ้นก่อนจะจับหัวฉันก้มลงและแหวกๆผมดู“หัวเธอแข็งใช้ได้นี่นึกว่าหัวจะแตกซะแล้ว”“เซย์จิ-.-”ฉันทำหน้าตึงทันทีนี่มันคำชมหรือคำด่ากันละนี่“ฮ่าๆๆๆ”หลังจากนั้นเราสองคนก็ระเบิดหัวเราะใส่กันก่อนจะพากันมาทำแผลให้แก่กันและกันส่วนไอวินก็มาพอดีมันก็ถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นแต่เซย์จิแค่บอกว่าเราสองคนเกิดอุบัติเหตุกันเล็กน้อยแม่ว่าไอวินจะอยากรู้มากกว่านี้แต่ฉันก็ทำเป็นบ่นเรื่องที่มันหายไปซื้อข้าวซะนานแทนจนมันถอดใจไม่ถามต่อและเหตุการณ์นั้นทำให้ฉันกับเซย์จิสนิทกันมากขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะบอกให้ฉันเรียกเขาว่าเซย์เฉยๆเรียกเซย์จิแล้วมันรู้สึกแปลกๆฉันก็ตกใจเพราะมันไม่ได้อะไรอยู่แล้วแต่ที่่าแปลกก็คือเขาไม่ยอมให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าเซย์เลยให้เรียกว่าเซย์จิอย่
더 보기
เซย์ฉันไม่สวยหรอ?
“ไฮเพื่อนๆ”ฉันทักทายไอวินกับเซย์จิที่แต่ละคนก็มีสาวข้างกายที่จริงฉันแอบหัวเราะนิดหน่อยแหละไม่คิดว่าเซย์จิจะมีสาวข้างกายแบบนี้“ไรครับเนี่ยช้าชิบหายอ๋อมัวแต่แต่งตัวอยู่สินะ”ไอวินเอ่ยบ่นฉันทันทีก่อนจะมองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า“เป็นไงพอไปวัดไปวาได้ป่ะ?”ฉันเอ่ยบอกก่อนจะแอคท่ายั่วๆโชว์วันนี้ไหนๆก็อยากปล่อยสุดๆแล้วฉันเลยจัดเต็มมาเลยเสื้อเกาะอกสีดำตัวจิ๋วกับกระโปรงหนังสั้นจู๋กลายร่างเป็นต้นหอมที่ไม่ได้มีดีแค่เหม็นเขียวแต่ยังเผ็ดช่าส์อีกด้วย“เริ่ศๆ”ไอวินชูนิ้วโป้งให้ฉันทันทีไอฉันก็พอมีกำลังใจขึ้นมาเลยน่ะสิก่อนที่ฉันจะหันไปมองเซย์จิที่เงียบไม่เห็นตอบกลับอะไรมาเลย“เซย์ฉันไม่สวยหรอ?”ฉันเอ่ยถามเซย์จิก่อนจะแอคท่ายั่วอีกครั้งแต่สิ่งที่ฉันได้กลับมาคือสายตาเรียบนิ่งโอเคฉันไม่สวยสำหรับเซย์จิสินะ-.-“ต้นหอม”ฉันมองเซย์จิที่เอ่ยเรียกฉันจะว่าไปวันนี้เขาดูดีนะเนี่ยจากที่ไม่เคยเปิดผมขึ้นวันนี้ก็เซ็ตมาซะหล่อเลยแถมการแต่งตัวที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ก็ไม่ธรรมดานี่อีกเรียกได้ว่าแบรนด์เนมทั้งตัวหล่อและรวยมีอยู่จริงค่ะต้นหอมคอนเฟิร์ม!“มีอะไรหรอ”ฉันเอ่ยถามก่อนจะเดินเข้าไปนั่งซึ่งรูปทรงมันเป็นตัวยูไอวินนั่งฝั่ง
더 보기
ถุงยางอยู่ตรงหัวเตียง
เซย์จิ PART“อื้ออร้อน”ผมหันมองผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังถอดเสื้อคลุมของผมออกใบหน้าสวยยังคงไม่ลืมตาก่อนจะเขวี้ยงเสื้อคลุมราคาหลักครึ่งแสนทิ้งอย่างไม่ใยดีพอสิ่งที่กวนใจออกไปแล้วใบหน้าสวยของเธอก็ยิ้มขึ้นก่อนจะหลับไปอีกครั้ง“เห้ออ..”ผมถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะตั้งใจขับรถอีกครั้งและพยายามไม่หันไปมองเธอบ่อยๆจะเพราะอะไรซะอีกละผู้หญิงตัวเล็กหน้าตาน่ารักผิวขาวราวกับหิมะเมืองเหนือไหนจะทรวดทรงองค์เอวที่ดูเข้าส่วนนั่นอีกแค่นี่ผมก็ข่มใจตัวเองแทบไม่ไหวแล้ว“ต้นหอมถึงบ้านแล้ว”ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะเขย่าตัวเธอเบาๆแต่เจ้าตัวดันตีมือผมแทนเพราะดันไปกวนกับการนอนของเธอผมมองเข้าไปในบ้านที่มืดสนิทนี่ก็ยังไม่ดึกมากหรือว่าแม่ของต้นหอมจะนอนแล้วคิดได้อย่างนั้นก็ลองโทรถามก่อนดีกว่าความจริงแล้วผมเคยมาบ้านต้นหอมหลายครั้งอยู่ส่วนใหญ่ก็มานั่งทำงานเพราะบ้านไอวินพื้นที่น้อยส่วนบ้านต้นหอมจะมีสนามหญ้าหน้าบ้านและมีม้าหินตั้งอยู่เลยพากันมาทำที่นี้แม้ว่างานเหล่านั้นจะไม่เกี่ยวข้องกับตัวเธอเลยแม้แต่นิดแต่ทั้งเธอและแม่ก็พากันหาขนมนมเนยมาประเคนไม่หยุดไอวินมันก็ชอบใจใหญ่เวลามีงานก็จะมาทำที่บ้านต้นหอมตลอดRrrr“สวัสดีครับผมเซย
더 보기
กูไม่นิยมทำกับคนเมา
“แปะอะไรอยู่บนหน้าอ่ะ”ไอวินเอ่ยถามฉันแต่ฉันไม่ตอบและหันไปมองเซย์จิที่นั่งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพราะนาย!เพราะนายเลยทำไมไม่ยอมลบหน้าฉันห๊าปล่อยให้ฉันนอนกับเครื่องสำอางค์แบบนั้นได้ยังไงกันดูสิตื่นมาฉันเลยเจอเพื่อนๆบุกมาเยี่ยมอยู่หลายเม็ดเลย“มองทำไมหรอ?”เซย์จิเอ่ยถามหน้าตายแต่ฉันเห็นนะว่าเขาแอบยิ้มอยู่น่ะแต่ก็ช่างมันเถอะเขาจะมารู้เรื่องของผู้หญิงได้ยังไงฉันไม่ไม่มีสิทธิ์ไปโกรธคนที่พาฉันมาส่งบ้านแถมยังห่มผ้าให้อย่างเรียบร้อยหรอก“เออนี่ไอหอมกูว่าช่วงนี้มึงมาอยู่กับพวกกูก่อนดีป่ะ”“ทำไมอ่ะ?”ฉันถามไปอย่างงงๆ“ก็กระแสเรื่องมึงที่เป็นโรคจิตมันดังมากไงมึงไปสังเกตหรอว่าตอนนี้คนอื่นมองมึงยังไงบ้าง”จบประโยคของไอวินฉันก็เอามาคิดทันทีตอนแรกฉันคิดว่าที่คนอื่นมองฉันแปลกๆเพราะฉันติดแผ่นแปะสิวมาแต่ไม่ใช่แหะเป็นเพราะเรื่องข่าวนี่เอง“ไม่ต้องห่วงกูยังมีพะ..”พอถึงตรงนี้ฉันก็พูดไม่ออกทันทีเมื่อวานเพื่อนๆของฉันไม่มีใครเข้าข้างฉันสักคนมีแต่คนไปโอ๋ยัยมิ้นท์กันหมด“ไม่ต้องกังวลนะเว้ยกูกับเซย์จิจะปกป้องมึงเอง”ไอวินพูดอย่างเป็นห่วงฉันเออมันดูจริงใจสุดๆก็ตอนนี้แหละ
더 보기
อาจจะเป็น…ฉัน
“ฮึกฮื่ออออ”“ต้นหอม?”มันน่าแปลกที่เพียงเห็นแค่ด้านหลังผมก็รับรู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงที่กำลังนั่งร้องไห้ใต้ต้นไม้คือต้นหอม“ซะ..เซย์ฮึกนายมา..”“เป็นอะไรมีใครทำอะไรเธอรึเปล่า!”ผมรีบพุ่งไปหาเธอทันทีใบหน้าสวยเต็มไปด้วยน้ำตาดวงตาของเธอแดงก่ำแถมริมฝีปากเล็กๆนั่นยังสั่นหงึกๆจนผมรู้สึกเจ็บปวดแทน“เซย์ฮึก..”ผมนิ่งไปชั่วครู่เมื่อจู่ๆต้นหอมก็เข้ามากอดผมแน่นก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างหนักมือของผมที่ค้างอยู่กลางอากาศกำลังลังเลอยู่ว่าจะกอดเธอดีไหมแต่ในฐานะเพื่อนการกอดปลอบกันมันคือเรื่องปกติแต่ผมไม่มีทางปกติแน่เพราะผมไม่เคยคิดว่าต้นหอมเป็นแค่เพื่อนเลยสักครั้ง“ไม่เป็นไรนะไม่ต้องร้อง”สองมือของผมกอดปลอบเธอก่อนจะลูบที่กลางหลังของเธอเบาๆไม่นานคนในอ้อมกอดก็ค่อยๆหยุดร้องผมเลยผละตัวออกมาก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าราคาหลักพันขึ้นมาเช็ดให้กับเธอ“หน้าแดงหมดแล้ว”ผมเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกเจ็บปวดใครกันมันกล้าทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ร้องไห้ได้“ขอบใจนะเซย์ฉันทำผ้าเช็ดหน้าเซย์เปื้อนอีกแล
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status