เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

“ขอบใจข้อมูลจากนายมากสอง พวกหมาจรจัดที่นายช่วยเหลือล่ะมีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมไหม”“หลายตัวถูกเทศบาลจับไป หลายตัวฉันช่วยเอาไว้ แต่อีกหลายตัวมีคนรับไปเลี้ยง คนที่รับไปเลี้ยงนี่แหละน่ากลัว ฉันส่งข้อมูลคลิปที่มันทรมานสัตว์แล้วให้คนเข้ามาดูแล้วเก็บเงินให้นายแล้วนะ เว็บนี้ต้องสมัครสมาชิกเสียเงินหลายตังค์อยู่ ฉันแฮ็กเข้าไปได้ข้อมูลมาเพียบเลย ส่วนโรงชำแหละสัตว์ที่ตายแล้ว ฉันจะส่งพิกัดไปให้นายอีกที สภาพเหมือนโรงฆ่าสัตว์อะไรสักอย่าง”“ข้อมูลของนายยอดเยี่ยมมาก นายนี่น่ามาเป็นตำรวจเหมือนฉัน แฮ็กข้อมูลโคตรเก่ง”“มันมีอีเมลอยู่ไง เพราะทุกอย่างสมัครต้องใช้อีเมลรับโอนเงินกันฉันเลยสืบไม่ยาก”“ถ้าไม่เก่งคอมพิวเตอร์เหมือนนายคงทำไม่ได้” มนัสเอ่ยชมเพื่อนไม่ขาดปาก “แต่ให้ใครรู้ไม่ได้ว่านายแฮ็ก เพราะมันผิดกฎหมาย”“ก็ไม่ต้องบอกไง” ตฤณบอกเพื่อน มนัสหัวเราะมาตามสาย ถ้าทำความดี ถึงแม้จะผิดไปบ้างก็หยวนๆ ให้ เพราะว่าสิ่งที่ผิดคือสิ่งที่ดีและช่วยเหลือชีวิตสัตว์อีกจำนวนมาก“ฉันขอตัวก่อนนะ จะแวะไปดูเจ้าสุนัขที่สวนสาธารณะด้วย” ตฤณคุยกับเพื่อนครู่ใหญ่ก่อนจะพยักหน้าให้แฟนสาวตฤณขับรถพาปิ่นแก้วไปที่สวนสาธารณะเพราะนึกห่วงส

“ศักดิ์คะ ศักดิ์” รัชนกเรียกสามีแต่เงียบกริบ ตอนเธอไปต่างจังหวัดเผอิญโทรศัพท์หายระหว่างเดินทาง เลยไม่ได้โทร. คุยกับสามีหลายวัน แต่เธอใช้โทรศัพท์เพื่อนโทร. มาแจ้งเขาแล้วว่าโทรศัพท์หาย อีกทั้งงานค่อนข้างยุ่ง ในจังหวัดนั้นมีงานเทศกาลประจำปี รถจึงค่อนข้างติด กว่าจะถึงที่พักก็ดึกดื่น หัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย เวลาเธอไปทำงานหลายวันแบบนี้จะโทร. คุยกันบ้างก็ช่วงที่ว่างจริงๆ เท่านั้น แต่รอบนี้แทบไม่ว่าง ต้องออกบูธแนะนำสินค้าและสินค้าก็ขายดีมาก เพราะเป็นสินค้าตัวใหม่เลยลดพิเศษให้ลูกค้า ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เพื่อให้ไปทดลองใช้ก่อน“ศักดิ์” รัชนกเดินหาสามีจนทั่วบ้าน ก่อนจะเดินมาทางด้านหลังบ้านเพราะคิดว่าเขาอาจจะให้อาหารสุนัขและแมวที่เลี้ยงอยู่ก็ได้ “กรี๊ด!!!” รัชนกกรีดร้องกับภาพที่เห็น สามีของเธอได้เป็นศพไปเรียบร้อยแล้ว กำลังโดนสุนัขและแมวที่เลี้ยงเอาไว้แทะกินเนื้อที่เริ่มเน่าส่งกลิ่นเหม็นจนร่างกายบางส่วนเหลือแต่กระดูก ใบหน้าเลอะไปด้วยเลือด เธอกรีดร้องจนเป็นลมสลบไป เพื่อนบ้านที่ได้ยินเสียงรีบวิ่งมาดูเพราะเพิ่งกลับจากเที่ยวต่างประเทศ ดังนั้นอาทิตย์ที่ผ่านมาจึงไม่มีใครอยู่บ้านเลยเพื่อนบ้านมาเห็นก็ร้องก

“พี่สองคะ”“คะ... ครับ” เสียงของเขาตะกุกตะกัก“เลือดกำเดาไหลแล้วค่ะ น้ำลายหกด้วยค่ะ”“จริงเหรอครับ” เขารีบเช็ด แต่ปรากฏว่าไม่มีอะไรอย่างที่เธอพูด“คิกๆ”“แกล้งพี่เหรอ”“ปิ่นล้อเล่น ก็เห็นพี่สองเอาแต่สั่น”“พี่สั่นสู้ครับ”รอยยิ้มหวานหยดเชิญชวนของเธอทำให้เขาเดินเข้าประชิดตัว“เดี๋ยวปิ่นปลดกระดุมเสื้อให้นะคะ” คนขี้เล่นเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมองก่อนจะค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อให้เขาทีละเม็ดๆ อย่างอ้อยอิ่งลมหายใจของเขาหอบแรงขึ้นเมื่อเธอสัมผัสกับแผงอกกว้าง ปลายเล็บแหลมๆ เกลี่ยไปตามอกแกร่งจนเขาต้องตะครุบมือของเธอเอาไว้“ถ้าขืนยังยั่วพี่แบบนี้อีก คงต้องโดนปล้ำก่อนอาบน้ำ”“พี่สองน่ะ อดทนมาได้ตั้งนานนะคะ” เธอว่า เขาเป็นสุภาพบุรุษมากๆ เชียวนะ ไม่เคยล่วงเกินให้เธอเสียหายก่อนแต่งงาน มีเธอเองนี่แหละที่หาเรื่องยั่วเขาอยู่เรื่อย“อยากให้ตัดสินใจดีๆ ไม่อยากทำให้เสียใจ หากวันหนึ่งเกิดไม่เลือกพี่ขึ้นมา”“แต่ตอนนี้เลือกแล้วนะคะ” เธอพูดเสียงหวาน ปลดกระดุมให้เขาจนหมดรัง“ตัดสินใจแบบนี้แล้วก็หมดโอกาสเลือกใครแล้วครับ เพราะพี่หวงเมียพี่มาก ไม่ยอมให้เมียปันใจไปให้คนอื่นแน่ๆ”“ไม่ปันใจให้ใครแล้วค่ะ เพราะว่าหัวใจดวงนี้

ทั้งสองครางประสานกันระงม ความอ่อนโยนอ่อนหวานของเขาทำให้เธอรู้สึกวาบหวามสั่นสะท้านทุกครั้งที่เสียดสีร่างกายเข้าหากันความรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองลอยได้กระชากให้เธอพุ่งทะยานขึ้นไปสู่ความสุขอย่างรุนแรง เธอหวีดร้องเบาๆ กอดรัดเขาทั้งเนื้อทั้งตัวด้วยความรัญจวนใจสุดแสนตฤณจุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอเบาๆ ด้วยความเสน่หา เขาโอบกอดกระซิบคำรักที่ใบหูหอมกรุ่นและหลับไปพร้อมกับเธอจุมพิตหวานๆ ในตอนเช้าตรู่ปลุกให้ปิ่นแก้วปรือตาขึ้นมอง เธอยิ้มให้กับสามีที่กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าสวยแดงซ่านอย่างปัจจุบันทันด่วน เมื่อได้สบในตาของเขาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่และวาบหวามปนเปกันไป“อรุณสวัสดิ์ครับที่รัก”“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” เธอจุ๊บปากของเขาแล้วยิ้มหวาน ตฤณเลื่อนกายลงจากเตียงหยิบน้ำมาให้เธอดื่มหลังจากตื่นนอน“อาบน้ำไหมครับ”“อาบค่ะ ตอนนี้หิวมากเลยค่ะ แทบจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว” เธอบอกเขาหลังจากดื่มน้ำจนหมดขวด“กินพี่แทนไหม” เขาขยับใบหน้าเข้ามาหา เธอยิ้มหวานลูบไล้แก้มของเขาเบาๆ“ไม่กินค่ะ ก็เพราะใครกันล่ะคะทำให้หมดแรง หิวได้ถึงขนาดนี้”“งั้นพี่ควรตอบแทนเมียที่ให้พี่กินทั้งคืนด้วยการอุ้มไปอาบน้ำ”“ว้าย!” เ

ตฤณเข้าใจพี่สาวว่าอยากช่วยจริงๆ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตสำหรับครอบครัว ก็เหมือนกับหลายคนที่ช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่ได้หวังผลตอบแทน แม้เขาจะไม่ได้มีเงินเยอะแยะอะไรเมื่อเทียบกับมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยกว่านี้ แต่เขาแค่เป็นคนดีและมีน้ำใจเท่านั้น“ปิ่นเข้าใจค่ะ ปิ่นสงสัยตั้งแต่เรื่องค่ารักษาแล้วค่ะ เอาตรงๆ นะคะประเทศของเขามีระบบสาธารณสุขที่ดีนะคะ ประชาชนในประเทศมีบัตรทองบัตรสามสิบบาท หรือบัตรประกันสังคมใช้กัน อุบัติเหตุแบบนั้นเข้าโรงพยาบาลก็รักษาฟรีค่ะ เพราะแม่ของพลอยอายุเกินหกสิบปีเข้าไปแล้ว ที่สำคัญคือแม้จะเป็นโรคอื่นๆ เข้าไปรักษาที่โรงพยาบาลก็ฟรีเหมือนกัน ยกเว้นเราไปโรงพยาบาลเอกชนหรือคลินิกที่ต้องจ่ายเงิน”“ก็จริงนะครับ”“เมื่อก่อนปิ่นก็เคยโอนเงินไวค่ะ หมายถึงใครเดือดร้อนก็รีบโอนไปช่วย ตอนหลังถึงมาฉุกใจคิดและหาข้อมูล ใครจะโพสต์ว่าญาติพี่น้องตัวเองป่วยหนักแค่ไหนเพื่อขอเงินบริจาคอันนั้นไม่ใช่แล้วค่ะ เพราะจะมีหน่วยงาน ให้ความช่วยเหลืออยู่ค่ะพี่สอง เอาโรคน่ากลัวๆ มาขอรับบริจาคเงินแล้วทำตัวน่าสงสารเพื่อจะหลอกคนอื่นแบบนี้ไม่ไหวค่ะ เพราะบางคนเขาไม่ได้เป็นอะไรเลยแต่สร้างเรื่องดราม่าให้คนอ่านสงสา