เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 36

“เดี๋ยวพี่จัดของอร่อยๆ ให้นะ ที่นี่มีสลัดเยอะแยะเลย น้ำสลัดพี่ทำเอง กินแล้วไม่อ้วนไม่เลี่ยน รับรองว่าไม่ทำให้คนท้องคลื่นไส้แน่ๆ”“ตุ๊กตาอยากกินสเต๊กปลา” ตุ๊กตาพูดจาทะลุกลางปล้องขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจ“รู้แล้ว เดี๋ยวจะให้คนทำให้” ณฤทัยหุบยิ้มรับคำอืออา ใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหันมายิ้มให้เพื่อนรัก“สองอยากกินอะไรสั่งเต็มที่เลยนะ เดี๋ยวจะฝากสลัดไข่กุ้งไปให้พี่หนึ่งด้วย พี่หนึ่งชอบกิน เราจำได้”“ดีจังนะคะ ทำตัวเป็นโรงทานเที่ยวแจกอาหารไปทั่ว ขายแบบนี้ได้กำไรบ้างไหมคะ สงสัยจะขาดทุนย่อยยับ”“เขาเรียกน้ำใจ ไม่ใช่เรียกทำทาน”“งั้นตุ๊กตาขอไปให้คนรับใช้ที่บ้านบ้างสิคะ” ตุ๊กตาประชดกลับ“คงไม่ได้หรอกจ้ะ ของกินอร่อยๆ ฉันให้สำหรับเพื่อนฉันเท่านั้น คนอื่นฉันไม่ให้จ้ะ ถ้าอยากได้ก็ซื้อสิจ๊ะ บ้านรวยมีเงินไม่ใช่เหรอ” ณฤทัยพูดตอกกลับก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนีไป“นี่ กลับมาก่อนนะ!” ตุ๊กตากระชากเสียงทำท่าจะเดินตามไป ปิ่นแก้วได้แต่มองตาปริบๆ ก่อนหน้านี้ก็ว่าตุ๊กตาดูแปลกๆ ตอนนี้รู้แล้วว่านิสัยทั้งแปลกทั้งไม่มีมารยาทและหยาบคายที่สุด“คนมองกันใหญ่แล้วตุ๊กตา นั่งลงเถอะ” ตฤณรีบปรามเอาไว้“พี่สองดูเพื่อนพี่สิคะ มา

“ค่ะ พี่หนึ่งได้ช่วยเลี้ยงแน่ๆ เลยค่ะ เพราะว่าปิ่นไม่มีพ่อแม่ มีแต่พี่ชาย ให้พวกพี่ชายเลี้ยง ถ้าลูกเป็นหญิงสงสัยได้กลายเป็นทอมแน่ๆ เลยค่ะ”ติยากรหัวเราะเบาๆ กับประโยคของน้องสะใภ้“เป็นเพศอะไรก็ช่าง แต่ให้ดูแลตัวเองได้ รับผิดชอบตัวเอง ไม่เป็นภาระสังคมพี่ก็ว่าดีแล้วนะ ถ้าเลี้ยงลูกแล้วนิสัยเหมือนตุ๊กตาก็ไม่ไหว พ่อแม่เขาตามใจลูกแต่ไม่มีเวลาให้ ให้แต่เงินทอง ตุ๊กตาเลยเป็นเด็กมีปัญหาเพราะถูกตามใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ทำร้ายคนอื่นยังไม่ผิด พ่อแม่คอยปกป้องออกรับแทนเสียทุกอย่าง”“เราก็ต้องทำให้เขารู้สิคะว่าการจะให้คนอื่นยอมเขาทุกอย่างมันเป็นไปไม่ได้ เหมือนที่เขาเองก็ไม่มีทางยอมทำตามความต้องการของคนอื่นไปเสียทั้งหมดหรอกค่ะ”“เราสองคนน่ะ กลับมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ เราเองก็กำลังท้องกำลังไส้ ไม่ต้องคิดมากหรอก พี่จะคอยรับมือตุ๊กตาให้เอง”“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ตฤณดึงมือภรรยาขึ้นจากโซฟาที่นั่งคุยกันอยู่“จ้ะ ตามสบายเถอะ”“ฤทัยฝากของกินมาให้พี่เยอะแยะเลยนะครับ ฝากความคิดถึงมาให้ พี่หนึ่งด้วย”“ขอบใจมากจ้ะ เดี๋ยวพี่จะฝากขนมไปให้ฤทัยด้วย เขามีน้ำใจกับพี่เสมอ วันนี้พี่อยากนั่งดูซีรีส์น่ะจ้

“พี่หนึ่ง ฮือๆๆ” ตุ๊กตาร้องไห้ออกมาร่างสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมแขนของติยากร เธอรู้สึกว่าอ้อมแขนนี้อบอุ่นที่สุดเหมือนทุกครั้งที่เธอต้องการมัน แต่ถ้าเธอรู้จักรักตัวเองและกอดตัวเองได้ ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเธอก็น่าจะมีความรู้สึกอบอุ่นมากกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่าไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ด้วยซ้ำที่ตุ๊กตายอมล่าถอยไปเอง แต่เธอกลับได้พี่สาวเพิ่มมาอีกคน ปิ่นแก้วเป็นพี่สาวอีกคนที่น่ารัก อีกฝ่ายไม่ได้มาแย่งตฤณหรือติยากรไปจากเธอ แต่กลับมาเติมเต็มในสิ่งที่เธอขาดหาย นั่นก็คือมิตรภาพดีๆ ที่หายากยิ่งในสังคมปัจจุบันปิ่นแก้วสอนให้เธอได้เรียนรู้คุณค่าของชีวิต สอนให้เธอได้รู้จักตัวเองว่าชอบอะไร สอนการบ้านให้อย่างไม่เกี่ยงงอน เธอกลับไปเรียนอีกครั้ง คิดว่าจะพยายามตั้งใจเรียนให้สำเร็จในครั้งนี้ แม้บิดามารดาจะยังคงบ้างาน แต่เธอก็คิดไปว่าพวกท่านมีความสุขกับการทำงาน เธอนึกย้อนไปถึงอดีต ถึงแม้เธอปรารถนาเวลาและอ้อมแขนของพวกท่านเพียงใด แต่สิ่งหนึ่งที่พวกท่านทำคือไม่เคยให้เธอลำบากเลย ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน บ้านช่องห้องหอที่อยู่อาศัยที่ไม่ให้น้อยหน้าใคร และเงินฝากในบัญชีที่พวกท่านฝากเอาไว้ให้ทุกเดือนเพราะไม่อยากให้เธอขัดส