คลังเรื่องเสียวชวนซี๊ด のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

ลานดาวพยายามใช้ชีวิตในไร่ให้เหมือนเครื่องจักรที่เดินตามคำสั่ง เธอทำความสะอาดบ้านใหญ่ในเวลากลางวันอย่างเงียบๆ พยายามหลีกเลี่ยงการสบตานายหัวบุรินทร์ แต่ยิ่งหลบ เขากลับยิ่งหาทางเข้าใกล้ ความกลัวในใจเริ่มเปลี่ยนเป็นความสับสน และจากความสับสนก็เริ่มกลายเป็นความท้าทายในคืนนั้น ลานดาวได้รับคำสั่งให้ไปที่ห้องนอนใหญ่ คราวนี้เธอไม่รอให้เขาจัดหาชุดให้ แต่เลือกสวมเสื้อยืดสีดำตัวเก่าที่รัดรูปจนเห็นสัดส่วนชัดเจน และถอดผ้าถุงออกเหลือเพียงกางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวบางเฉียบ เธอปล่อยผมสยายและทาปากด้วยสีแดงอ่อนๆ นี่คือการตัดสินใจยั่วยวนกลับไปโดยไม่ใช้คำพูด เพื่อประกาศว่าเธอไม่ใช่เหยื่อที่ไร้ทางสู้ แต่เป็นผู้หญิงที่คุมเสน่ห์ตัวเองได้ลานดาวเดินเข้าห้องนอนใหญ่ด้วยท่าทางมั่นใจ นายหัวนั่งอยู่บนโซฟาหนังในชุดคลุมสีดำ เปิดเผยแผงอกกว้าง กลิ่นวิสกี้และกลิ่นตัวดุดันอบอวลไปทั่วห้อง เขามองสำรวจร่างกายเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มเหยียด“คืนนี้แต่งตัวน่าสนใจนะลานดาว... อยากยั่วฉันจนตัวสั่นเลยเหรอ! หึ! ดี! ฉันชอบผู้หญิงที่รู้หน้าที่!”ลานดาวไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด เธอเดินไปตรงหน้าแล้วคุกเข่าลงบนพรม ดวงตาจ้องประสานกับตาคมกร

ความพยายามหนีของลานดาวจบลงด้วยความโหดร้ายที่สุด นายหัวบุรินทร์ไม่ได้แค่ลงโทษเธอด้วยการเย็ดอย่างบ้าคลั่ง แต่เขายังเปลี่ยนห้องนอนใหญ่ให้กลายเป็นคุกของจริง หน้าต่างทุกบานถูกตอกปิดตาย ประตูล็อกสองชั้น คนงานไม่มีใครกล้ามายุ่งนอกจากเอาอาหารมาส่ง ลานดาวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ร่างกายปวดร้าวไปหมด รอยช้ำจากการถูกเย็ดรุนแรงเมื่อคืนยังเห็นชัดบนผิวขาวๆ ของเธอนายหัวไม่ยอมไปทำงานที่ไหนเลย เขาขลุกอยู่กับเธอในห้อง กินข้าวบนเตียง และจ้องเธอด้วยสายตาคลั่งรักที่น่ากลัว“เห็นไหมลานดาว! เธอไม่ต้องไปไหนอีกแล้ว! เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป เธอคือโลกทั้งใบของฉัน! ฉันสร้างสวรรค์นี้มาเพื่อเธอโดยเฉพาะ!” เขาพูดด้วยน้ำเสียงมีความสุขจนน่าขนลุกสำหรับลานดาว นี่คือนรกที่ไม่มีวันจบ เธอไม่ได้ต้องการเงินทอง แต่ต้องการอิสรภาพและศักดิ์ศรี“นายหัวคะ! หนูอยากไปเรียนต่อ! หนูไม่อยากอยู่แบบนี้ หนูเป็นแค่คนรับใช้ที่คุณซื้อมา ไม่ควรมาผูกมัดกันแบบนี้!”คำพูดนั้นทำให้นายหัวโกรธจนหน้ามืด เขากระชากแขนเธอแล้วบีบหน้าแน่น“หุบปาก! บอกแล้วไงว่าเธอเป็นของฉัน! ไม่ใช่แค่คนรับใช้ แต่เป็นเมียที่ฉันหวงที่สุด! การเรียนมันสำคัญกว่าฉันเหร

หกเดือนผ่านไป ลานดาวเริ่มชีวิตใหม่ในเมืองใหญ่ด้วยการเปิดร้านดอกไม้เล็กๆ ตามฝัน เธอสวยขึ้น สง่าขึ้นจนหนุ่มๆ หลายคนอยากเข้ามาจีบ แต่ลานดาวกลับรับใครไม่ได้เลย ทุกครั้งที่มีใครพยายามแตะต้องตัวด้วยความอ่อนโยน ร่างกายเธอจะปฏิเสธและขยะแขยงทันที เธอโหยหาแค่ความรุนแรงและดิบเถื่อนแบบที่นายหัวบุรินทร์เคยฝากฝังไว้เท่านั้นคืนหนึ่งเธอไปงานเลี้ยงกับที่ทำงาน ดื่มจนมึน ทิมเพื่อนร่วมงานที่แอบชอบเธอมานานเลยอาสามาส่งที่ห้อง ทิมพยายามจะจูบเธอเบาๆ หวังปลอบประโลม แต่ลานดาวผลักเขาออกแรงจนแทบกระเด็น“ไม่! อย่ามาแตะฉัน! นายทำให้ฉันรู้สึกไม่ได้หรอก!!”เธอตะโกนใส่จนทิมอึ้งแล้วรีบไป ทิ้งให้ลานดาวทรุดลงร้องไห้กับพื้น เธอเพิ่งเข้าใจว่ากรงขังที่แท้จริงไม่ใช่รั้วไร่ แต่มันคือรอยสักทางสวาทที่นายหัวฝังไว้ในตัวเธอจนแกะไม่ออกในเวลาเดียวกันที่ไร่ นายหัวบุรินทร์กลายเป็นคนละคน เย็นชา ไร้อารมณ์ ทำงานหนักจนบ้าคลั่ง ห้องนอนใหญ่ที่เคยขังลานดาวไว้ถูกสั่งปิดตาย ห้ามใครเข้า แต่ทุกคืนนายหัวจะเข้าไปนั่งสูดกลิ่นหอมจางๆ ของเธอที่ยังหลงเหลืออยู่บนเตียง แล้วสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอย่างดิบเถื่อน จินตนาการถึงหีที่เคยตอดรัดควยเขาแน่นๆ แ

ดินวางไอวี่ลงบนเบาะหนังอย่างเบามือ เขามองเธอด้วยสายตาที่บอกเลยว่าอยากจะกลืนกิน ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างไว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นๆ กับควยที่แข็งปั๋งชูชัน ร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเขาทำเอาไอวี่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ดินไม่รอช้า เขาถอดชุดชั้นในเธอออกอย่างแผ่วเบา แล้วเริ่มใช้ปากและลิ้นปรนนิบัติร่างของเธออย่างเชี่ยวชาญ เขาเริ่มจากดูดดึงเลียไล้ยอดอกของเธอจนมันแข็งสู้ลิ้น ไอวี่ถึงกับแอ่นอกรับสัมผัสนั้นแบบลืมอาย“อื้อออ... พี่ดิน...” ไอวี่ครางออกมาเป็นจังหวะ ความเก่งของเขาทำเอาเธอเสียวซ่านไปหมดจนแทบคลั่งดินเลื่อนตัวต่ำลงไปที่หีของเธอ เขาใช้ปากและลิ้นรัวเลียช่องทางรักที่เปียกแฉะอย่างเร่าร้อน เขาทั้งดูดทั้งตวัดลิ้นใส่เม็ดแตดเธอไม่ยั้ง เสียงดูดดัง ‘จ๊วบ! จ๊วบ!’ สะท้อนก้องไปทั่วห้องเก็บของลับๆ นั่นไอวี่กรีดร้องออกมาด้วยความฟิน ร่างกายเกร็งกระตุกไม่หยุด เธอถึงจุดสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบควบคุมตัวเองไม่ได้ มือจิกเบาะหนังแน่นจนแทบจะขาดดินเงยหน้าขึ้นมามองเธอด้วยรอยยิ้มพอใจ เขาสอดควยที่แข็งขืนเข้าไปในหีของเธออย่างช้าๆ แต่หนักแน่น ท่อนเนื้อใหญ่ยักษ์เติมเต็มช่องทางรักของเธอจนแน่นตึ้บดินเริ

ไอวี่สบตาเขาด้วยแววตาที่สั่นไหว หน้าเธอร้อนผ่าวไปหมด เธอรู้ตัวว่าปฏิเสธความต้องการที่มันพุ่งพล่านอยู่ในใจไม่ได้แล้ว เธออยากได้ผู้ชายคนนี้จนตัวสั่นเธอไม่ตอบอะไร แต่สายตาที่พร่ามัวไปด้วยความเงี่ยนนั้นเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดสำหรับยอร์ชยอร์ชยิ้มกริ่มด้วยความพอใจ เขารู้ทันทีว่าเขาได้สิทธิ์นั้นแล้ว เขาโน้มตัวลงมาประทับริมฝีปากลงบนปากของไอวี่อย่างนุ่มนวลก่อน แล้วค่อยกดจูบให้ลึกและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นเขาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธออย่างชำนาญและดุดัน เป็นการจูบที่แสดงอำนาจว่าเขากำลังจะเป็นเจ้าของเธอไอวี่จูบตอบอย่างบ้าคลั่ง มือเธอเลื่อนขึ้นไปขยำบ่าของเขาแน่น เธอรับรู้ได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นๆ ใต้เสื้อสูทสั่งตัดนั่นยอร์ชถอนจูบออกช้าๆ มองตาเธอด้วยแววตาที่หิวกระหาย “ผมรู้ว่าคุณก็ต้องการมันครูไอวี่ ไม่ต้องมาทำเป็นซ่อนหรอก”เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อสูทออกช้าๆ ก่อนจะเลื่อนมือมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตไอวี่ทีละเม็ด นิ้วมือใหญ่ๆ ของเขาแตะโดนผิวหนังเธอจนเธอเสียวซ่านไปหมด“ผมไม่ชอบเสียเวลา…” ยอร์ชกระซิบเสียงต่ำ ก่อนจะช้อนตัวไอวี่อุ้มขึ้นอย่างไวแล้วพาไปที่โซฟาหนังสีครีมมุมห้องเขาวางเธอลงเบาๆ แล้วฉีกกระชากชุ