Alle Kapitel von คลังเรื่องเสียวชวนซี๊ด: Kapitel 91 – Kapitel 100

รถหรูเคลื่อนตัวออกจากเมืองมุ่งหน้าสู่ถนนสายหลัก ยอร์ชขับรถด้วยท่าทางชิลๆ แต่ดูมั่นใจและคล่องแคล่วสุดๆเขานั่นแหละที่มีเสน่ห์เหลือร้าย มือสวยๆ ของเขาจับพวงมาลัยแน่น สายตาคมกริบมองสลับถนนกับหันมามองไอวี่เป็นระยะ เสื้อเชิ้ตขาวที่เขาใส่มันยิ่งส่งให้ดูเป็นคนมีอำนาจและสมบูรณ์แบบไปหมดวิวข้างทางเริ่มเปลี่ยนจากตึกรามบ้านช่องเป็นต้นไม้เขียวขจี พอเข้าเขตเขาใหญ่ บรรยากาศก็เริ่มเงียบสงบ ไอวี่นั่งเงียบมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ใจเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย เธอรู้สึกเหมือนกำลังตกลงไปในวังวนอะไรบางอย่างที่คุมไม่ได้อยู่ดีๆ ยอร์ชก็เอื้อมมือมา เขาไม่ได้ละสายตาจากถนนเลยแต่มือเขากลับวางลงบนขาอ่อนไอวี่อย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ไม่ทันตั้งตัวทำเอาไอวี่สะดุ้งเล็กน้อยยอร์ชลูบขาเธอช้าๆ เป็นการยั่วยวนที่เงียบแต่โคตรเร้าอารมณ์ ก่อนที่มือเขาจะเลื่อนขึ้นไปสูงขึ้น เรื่อยไปจนถึงโคนขาด้านในที่ใกล้กับจุดซ่อนเร้นเธอ เป็นการส่งสัญญาณชัดเจนว่าเขากำลังอยากได้อะไรไอวี่หน้าแดงก่ำ ความเสียวซ่านพุ่งพล่านกลางวันแสกๆ จนเธอต้องรีบคว้ามือเขาไว้ ห้ามไว้ด้วยความประหม่า“ท่านรอง... อย่าค่ะ” ไอวี่กระซิบเสียงแผ่วยอร์ชหันมายิ้มมุมปากอย่าง

ยอร์ชโอบอุ้มร่างไอวี่ที่อ่อนเปลี้ยกลับเข้ามาในห้อง แสงไฟสลัวสะท้อนให้เห็นเหงื่อที่เกาะพราวตามแผ่นหลังแกร่งและผิวเนียนๆ ของครูสาวที่เต็มไปด้วยรอยแดงจ้ำๆ เต็มตัวเขาวางเธอลงบนเตียงอย่างทะนุถนอมกว่าทุกครั้ง ไอวี่ที่ไม่มีแรงเหลือแล้วซุกหน้าลงกับหมอน หลับพริ้มด้วยความเหนื่อยล้าจากศึกหนักตลอดทั้งคืน ยอร์ชล้มตัวลงนอนข้างๆ ดึงผ้าห่มมาคลุมให้ก่อนจะรั้งร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดไว้แนบอก“ฝันดีนะครับ... ไอวี่ของผม” เขากระซิบพลางจูบซับที่ขมับเธอเบาๆเช้าวันรุ่งขึ้นแดดอ่อนๆ ส่องผ่านม่านเข้ามาปลุกไอวี่ให้ตื่น เธอรู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่ยังกอดเอวเธอไว้แน่น และความรู้สึกอุ่นๆ ตรงกลางกายที่เป็นเครื่องยืนยันว่าเรื่องเมื่อคืนไม่ใช่แค่ฝันยอร์ชที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วกระชับกอดแน่นขึ้น เขาเกยคางไว้บนไหล่เธอ มองดูใบหน้าหวานที่กำลังเขินผ่านกระจกในห้อง“ตื่นมาก็หน้าแดงเลยนะครู... เมื่อคืนยังเรียกชื่อผมเสียงดังอยู่เลย” เขาแกล้งแหย่เสียงทุ้มต่ำแบบคนอารมณ์ดี“ท่านรองคะ... หยุดพูดเลยค่ะ” ไอวี่มุดหน้าหนีลงกับผ้าห่ม ความเขินแล่นริ้วขึ้นมาเมื่อนึกถึงภาพตัวเองตอนอยู่ระเบียง“หึ หึ... ไม่พูดก็ได้ครับ แต่กลับไปโรงเรียนคราวนี้

ไต้ฝุ่นจ้องร่างที่ยังยืนกอดอกดื้อรั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช ความนิ่งของธัญญ่าไม่ได้ทำให้เขาใจอ่อน แต่มันยิ่งสุมไฟหงุดหงิดให้หนักกว่าเดิม เขาเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนกับขวดวิสกี้ราคาแพงเขารินของเหลวสีอำพันใส่แก้วแล้วกระดกหมดรวดเดียว รสบาดคอของเหล้าไม่ช่วยให้เขาเย็นลงเลยสักนิดปัง!!ไต้ฝุ่นวางแก้วกระแทกโต๊ะไม้ดังสนั่นจนธัญญ่าสะดุ้งสุดตัว ไหล่ที่เคยเชิดตั้งอยู่ไหวระริก แต่เธอก็ยังแข็งใจไม่ยอมขยับไปไหนเขาคว้าขวดมารินใส่แก้วอีกครั้ง คราวนี้รินจนเกือบจะล้น มือที่ถือขวดสั่นเทาด้วยโทสะที่พยายามสะกดไว้“ไม่ยอมไปใช่ไหม...” เขาถามเสียงต่ำที่ฟังดูเยือกเย็นกว่าเดิม แววตาคมกริบตวัดมองหญิงสาวที่ยังยืนขวาง “คุณคิดว่าความอดทนของผมมันมีมากขนาดไหนกัน ธัญญ่า?”เขาถือแก้วเดินเข้าไปหาเธอช้าๆ แต่ละก้าวดูคุกคามจนบรรยากาศในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก“อยากอยู่ในห้องนี้นักใช่ไหม... ได้! งั้นก็นั่งดูผมดื่มไปทั้งคืน และฟังผมพูดให้ชัดๆ อีกครั้งว่า ต่อให้คุณจะทำตัวดื้อรั้นแค่ไหน หรือจะลากผู้ใหญ่มาบีบผมยังไง... ‘หัวใจ’ และ ‘ร่างกาย’ ของผม มันก็ไม่มีที่ว่างให้ผู้หญิงอย่างคุณแม้แต่นิดเดียว

บรรยากาศในบ้านพักครูเงียบกริบ มีแค่เสียงพัดลมหมุนวนช้าๆ ไอวี่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาเก่า ในมือถือแก้วนมที่เริ่มเย็นชืด เธอถอนหายใจออกมาแรงๆ ดวงตาที่เคยสดใสตอนนี้ดูเหนื่อยล้าจนเห็นได้ชัดร่างกายเธอตอนนี้เหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ทุกครั้งที่ขยับตัว ความเจ็บแปลบที่ร่องหีเตือนให้รู้ถึงศึกสวาทอันดุดันที่เพิ่งผ่านพ้นมา “อึก...” ไอวี่ซี้ดปากเบาๆ เมื่อความรู้สึกบวมช้ำที่หีเสียดสีกับกางเกงผ้า สะโพกเธอปวดร้าวไปหมดจากการโดนยอร์ชกระแทกอย่างหนักตลอดทั้งทริปพูลวิลล่าและบนเรือ ยอร์ชไม่เคยออมแรง เขาเย็ดเธออย่างกับคนอดอยาก กระแทกซ้ำๆ จนเธอแทบขาดใจตายคาอก แต่ในขณะที่ร่างกายปรนเปรออยู่กับยอร์ช หัวใจเธอกลับพะวงถึงใครอีกคนเธอนึกถึงหน้าคมเข้มของ ‘ดิน’ ภารโรงหนุ่มที่เคยทำหน้าที่ ‘เจ้าของ’ ร่างกายเธอมาก่อน ตลอด 3 วันที่อยู่กับยอร์ช เธอไม่กล้าแม้แต่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์หาเขา ความรู้สึกผิดมันตีกันนัวเนียในหัวเธอกลายเป็นผู้หญิงที่ใช้ร่างกายร่วมกับผู้ชายสองคน คนหนึ่งคือรอง ผอ. ผู้สูงส่ง อีกคนคือภารโรงหนุ่มผู้ต่ำต้อย แต่ทั้งคู่กลับมอบรสสัมผัสที่ดิบเถื่อนไม่ต่างกันเลย“เราจะกล้าสู้หน้าพี่ดินได้ยังไง...” ไอวี่วางแก้

ไอวี่ก้าวเข้าห้องทำงานหรูด้วยหัวใจที่เต้นรัว ทันทีที่ประตูไม้บานหนาปิดลง เสียงล็อคกุญแจดังกริ๊กเบาๆ ก็ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัวยอร์ชที่รออยู่หลังโต๊ะทำงานเดินตรงรี่เข้ามาหาทันที แววตาของเขาไม่มีความอ่อนโยนเหลืออยู่ มีเพียงความหิวกระหายที่จะเอาชนะ“ช้าจังนะไอวี่...”ยอร์ชไม่รอให้เธออธิบาย เขากอดรัดร่างบางเข้าหาตัวแรงๆ มือข้างหนึ่งกดสะโพกมนรั้งให้ร่างกายเธอแนบชิดกับกางเกงสแล็คของเขาจนไร้ช่องว่าง อีกมือเริ่มลูบไล้จากแผ่นหลังเนียนขึ้นมาถึงต้นคอ สัมผัสของเขาหนักหน่วงและเต็มไปด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านไอวี่รู้สึกถึงฝ่ามือร้อนจัดที่ซุกซนลูบคลำไปตามส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดครู ยอร์ชใช้ปลายนิ้วเกลี่ยไปตามแนวสันหลังอย่างจงใจกระตุ้นอารมณ์ ก่อนจะเปลี่ยนมาบีบเค้นบั้นท้ายกลมกลึงผ่านเนื้อผ้ากระโปรงจนไอวี่หลุดเสียงครางเบาๆ“ท่านรองคะ... อย่าค่ะ นี่ในห้องทำงาน...”ยอร์ชไม่ฟังเสียงทัดทาน เขาซุกหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่นแล้วขบเม้มรอยแดงที่ดินเพิ่งฝากไว้เมื่อกี้อย่างจงใจลบรอยเก่า มือสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อเชิ้ต ลูบคลำผิวเนื้อนุ่มที่เอวคอดก่อนจะวนขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกอวบอัดผ่านบราเซียตัวบาง“ผมไม่สน... ผมแค่อยากรู้ว่าครูไปทำ