All Chapters of Bad Friend เพื่อน (ล่อ) ลวง: Chapter 1 - Chapter 5

น่าเบื่อ! ชีวิตนักศึกษาปี 4 ที่ใกล้จะเรียนจบเต็มทีแต่ก็ยังไม่ชินกับการถูกสั่งงานเยอะๆ จากอาจารย์ในสาขา ทั้งที่ควรจะปล่อยให้นักศึกษาสมองโล่งเตรียมสอบปลายภาคที่ใกล้จะถึงไม่กี่สัปดาห์ กลายเป็นว่าตอนนี้ต้องมานั่งทำงานที่ทั้งน่าเบื่อแล้วก็ยุ่งยากเพราะต้องทำงานเป็นกลุ่ม “มึง คืนนี้ไปเที่ยวกัน” “เที่ยวอะไรก่อน มึงไม่ได้ยินที่อาจารย์สั่งงานกลุ่มหรือไง” แอลลี่หันไปบอกเมเปิ้ลที่ยังคงยิ้มแย้มร่าเริงราวกับไม่ได้ยินเสียงอาจารย์จอมเนี้ยบสั่งงานเมื่อครู่นี้ “ได้ยิน แต่ส่งอีกทีก็ตั้งอาทิตย์หน้าไม่ใช่เหรอวะ แล้วก็เป็นงานกลุ่มด้วย เอ… 6 คนใช่ปะ” เมเปิ้ลทำท่านับนิ้ว ก่อนจะยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อรายชื่อที่เธอเล็งเอาไว้ตรงตามจำนวนคนที่อาจารย์กำหนดพอดี “เออ เดี๋ยวกูไปถามเพื่อนคนอื่นก่อนว่ามีกลุ่มไหนขาดสองคนไหม…” “ไม่ต้องหา มานู่นแล้ว” แอลลี่หันไปตามต้นเสียงบอก แล้วก็ต้องชะงักค้างกับภาพกลุ่มนักศึกษาชายที่เดินเข้ามาหาเธอกับเพื่อน มันคงไม่มีปัญหาอะไรเพราะพวกเขาก็คือเพื่อนร่วมสาขา และทุกคนก็เห็นหน้าค่าตากันอยู่ทุกวี่วัน หนึ่งในนั้นคือ วิกเตอร์ แฟนหนุ่มของเมเปิ้ล ส่วนอีกสามคนที่เหลือก็คือ

เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ รู้แต่ไอ้เพื่อนบ้าตัวนั้นก็ยังไม่กลับมาใครว่าแอลลี่รอ! เธอไม่ได้รอแต่เธอแค่ยังอยากดื่มต่อให้เบียร์หมดต่างหาก แล้วที่เห็นอยู่ตรงหน้าตอนนี้ก็เหลือแค่ขวดเดียวเท่านั้น หลังจากที่เธอฟาดคนเดียวไป 5 ขวดส่วนไทเลอร์กับลีออนก็สลบไสลไม่มีทีท่าจะฟื้นขึ้นมา ทำเอาเธอได้แต่มองแล้วขำ คิดในใจว่าหากสาวๆ ได้มาเห็นหนุ่มวิศวะอย่างพวกมันเมาหมดสภาพแบบนี้จะเป็นอย่างไร“เฮ้ย ไปนอนกันนนนน ดี...ดี” สุ้มเสี้ยงเริ่มยืดยานตามฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เข้าสู้กระแสเลือด แอลลี่เริ่มมึน ไม่สิ เธอน่าจะเมา หนังตาเริ่มหนัก สมองเริ่มสั่งการช้าทั้งที่บังคับให้มือยกขวดเบียร์ขึ้นมากระดกเข้าปาก ทว่าสุดท้ายกลับทำมันหลุดมือจนได้“เอ้า...” เธอกำลังจะเอื้อมมือไปคว้าขวดเบียร์ แต่ไหงมันเวียนหัวขนาดนี้ แล้วทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือน...ง่วงนอน ฟุ่บ!คนที่บอกว่าจะออกไปซื้อเบียร์เพิ่มจนถึงตอนนี้เบียร์ในถุงเริ่มอุ่นเพราะดีแลนไม่อยากกลับห้อง เขายืนอยู่หน้าคอนโดตัวเองนานนับ 2 ชั่วโมงได้แล้ว ทั้งดื่ม ทั้งสูบ วนไปแบบนั้น ได้แต่คิดว่าป่านนี้พวกเพื่อนๆ จะพากันกลับห้องไปหรือยัง โดยเฉพาะแอลลี่ บอกตามตรงว่

วันต่อมาตั้งแต่เกิดมาดีแลนไม่เคยเจอใครที่ทำหน้าซื่อได้เก่งเท่ากับแอลลี่อีกแล้ว!มาถึงมอไอ้พวกเพื่อนเวรแทนที่จะเข็ดกับแผนการเชื่อมสัมพันธ์บ้าบออะไรนั่นแต่สุดท้ายก็ไม่เข็ด จับเขากับแอลลี่มานั่งที่โรงอาหารโต๊ะเดียวกัน ถ้าพวกมันรู้ว่าแผนการเชื่อมสัมพันธ์เพื่อนรักแม่งกลายเป็นมี ‘เพศสัมพันธ์’ แทน ไม่รู้ว่าจะอึ้งหรือทำหน้าอย่างไรดีแลนแค่นยิ้มออกมา เมื่อนึกถึงคืนนั้น...เขาไม่น่าเลย! ไม่น่าไปหลงแอลลี่ถึงขั้นลงลิ้นให้ จัดเต็มทุกกระบวนท่าเพราะชอบร่างกายและเสียงหวานๆ ของมันไม่สิ! ก็แค่เซ็กซ์ ไม่เห็นต้องเสียดายอะไรในเมื่อเขาก็มีแต่ได้ ส่วนแอลลี่ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเหมือนกัน สุดท้ายแล้วเรื่องคืนนั้นเราทั้งคู่ต่างก็แค่สนุกด้วยกัน“เออ เมื่อคืนสรุปแอลมึงกลับไปตอนไหนวะ กูกับไอ้ลีออนตื่นมาก็ไม่เจอมึงละ” จู่ๆ ไทเลอร์ก็พูดขึ้นเหมือนเพิ่งนึกได้ เรียกสายตาแอลลี่ที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือให้มองมา“กูก็กลับหลังวิกเตอร์กับเมเปิ้ลแป๊บนึง” เธอยังคงเก็บอาการได้ดีเสมอ ไม่แม้แต่จะมองไอ้เพื่อนชั่วที่จ้องหน้าเธอไม่เลิก ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวคนอื่นสงสัยแอลลี่สาบานว่าไม่มีทางที่เธอจะมานั่งโต๊ะเดียวกับ