All Chapters of Shadows of a Vow: The Professor's Hidden Bride : Chapter 71 - Chapter 80

"Hindi ba't kanina lang sabi mo ayaw mong paghaluin ang trabaho at personal na buhay mo? Ano 'yon? Biglang nagbago ang isip mo?" reklamo niya nang may halong pagkalito.Napangiti lang nang nakakaloko si Theodore, tila nasisiyahan pa siya sa reaksyon ng asawa."That's a different matter entirely. Let's just consider this a special privilege reserved only for my wife," sagot niya nang may halong pang-aasar pero malumanay pa rin ang tono.‘Pribilehiyo daw?! Susmaryosep! Anong klaseng pribilehiyo 'yan na lalo lang pinapahirap ang buhay ko?!’ inis na isip ni Mallory sa sarili. ‘Kung alam ko lang na ganito ang kapalit, hindi ko na sana hiniling 'yon! Sayang naman ang excitement ko kanina!”Kitang-kita ni Theodore ang inis sa mukha ni Mallory, pero sa halip na tumigil ay lalo lang siyang napangiti nang nakakaloko. Alam niyang ligtas ito at hindi naman lubos na galit ang asawa."Alright, go get some rest now. I'll handle the rest of the work here," malambing na wika nito habang tinuturo ang d

Nakaupo ito nang maayos habang ang isang kamay ay nagsisilbing unan nito, at mariing nakapikit ang mga mata. Payapa ang kanyang mukha, tila ba malayo sa mga gulo ng mundo.Ang ilang bahagi ng mukha niya ay natatakpan ng dilim habang ang ibang bahagi ay tinatamaan ng liwanag, na tila nagbibigay ng misteryosong ganda sa kanya.His glasses were still perched on his sharp nose, giving him an air of intelligence and charm even while he was fast asleep.Napakalalim na ng gabi. Ang buong paligid ay madilim, at tila ang mundo ay huminto para sa sandaling iyon. At doon, nakaupo at payapang natutulog si Theodore. Para kay Mallory, ang itsura nito ay tila isang obra maestra, isang maganda at perpektong rebulto mula pa noong sinaunang panahon.Sa sandaling makita ito ni Mallory, parang may mahikong nangyari. Ang puso niya na kanina pa magulo at puno ng sakit ay biglang kumalma at payapa. Pakiramdam niya ay nahanap na niya ang kanyang kanlungan. Aminado siya sa sarili na matagal na niyang gusto a

Ang namumuno rito ay si Shen Cruz. Isang babae na nasa edad singkuwenta na, maikli ang buhok, at kapag tiningnan mo ay mukhang matalino, magaling, at kagalang-galang ang dating. Kitang-kita sa kilos at itsura nito na kaya niyang pamunuan ang tanggapan. "Professor Leviste." Nang makita ni Director Shen na papasok na si Theodore, biglang nagbago ang kanyang dating. Ang karaniwang istrikto at seryoso niyang itsura ay napalitan ng malambot at palakaibigang ekspresyon. Parang naging masigla at mainit ang pagtanggap niya rito. Sa katunayan, maituturing na napakahalagang tao si Theodore sa kanilang unibersidad. Hindi lang dahil perpekto ang kanyang mga naging karanasan at kwalipikasyon, kundi dahil din sa kanyang kahanga-hangang itsura. Napakaguwapo nito kaya naman halos imposible para sa kahit sino ang tratuhin siya nang masama o walang galang. Sabi nga nila, natural na talaga sa mga babae, anuman ang edad, ang humanga at mawili sa mga lalaking may angking kagwapuhan. "Director Cruz."

Ilang sandali pa ay nagpasya na siyang magsalita. Gusto niyang malinawan at ayaw niyang may itinatago ang isa't isa. "If something is on your mind, please feel free to tell me honestly. You can say whatever you're thinking, I promise I won't get upset," malumanay niyang sabi. Tumingin nang diretso si Mallory sa mga mata ni Theodore. Sa sandaling iyon, naalala niya ang sinabi nito noon. Ang sabi kasi ni Theodore, ang pinakamahalaga sa dalawang taong namumuhay nang magkasama ay ang maayos na pakikipag-usap at pagpapalitan ng saloobin. Kahit medyo kinakabahan at nag-aalinlangan, nagdesisyon na rin siyang magsabi ng totoo. Ayaw niyang maglihim. Matapos ang ilang sandaling pagpipigil ng hininga, nakahanap na siya ng lakas ng loob para sabihin ang nasa isip. "Sa tingin ko po kasi, hindi niyo naman kailangang ayusin at asikasuhin ang lahat para sa akin. Hindi naman po ako bata at alam kong kaya kong alagaan ang sarili ko. Kaya ko pong gawin ang mga simpleng bagay na ito nang mag-is

Dahil sa sobrang tuwa, kinuha niya ang kanyang cellphone at kinunan ng litrato ang nakasulat sa whiteboard. Agad niya itong in-upload sa kanyang social media account, at sinigurado niyang si Theodore lang ang makakakita nito. "Received!" ang caption niya. Makalipas ang halos kalahating oras, may dumating na mensahe galing kay Theodore. "I've arrived." Ilang minuto pa ang lumipas, nakita niyang ni-like na nito yung post niya! Hindi niya mapigilan ang mapangiti nang sobra habang nakatingin sa screen ng cellphone niya. Ang sarap sa pakiramdam na kahit malayo ito, ramdam na ramdam niya ang presensya nito. Bago siya matulog, sinunod niya ang bilin nito, uminom siya ng gatas. Kinuhanan niya ito ng litrato at muling nag-post. "Goodnight." ang nakalagay. Hindi rin nagtagal at may sumagot agad sa comment section. "Good night." Yung simpleng pakiramdam na 'yon, yung ganitong konektado sila kahit magkalayo, ay sapat na para mapangiti siya nang malawak. Hawak ang cellphone,