جميع فصول : الفصل -الفصل 50

51 فصول

41

“อาบน้ำก่อนดีไหมครับ ที่นี่พอตกเย็นอากาศหนาว”“ก็ดีนะคะ แต่พี่วินอาบพร้อมๆ กันดีไหมคะ”“อาบพร้อมพี่เหรอครับ”“ใช่ค่ะ แต่อาบคนด้านกัน สามารถตะโกนหากันแล้วได้ยินได้” เธอหน้าแดงเล็กน้อย เพราะมีแค่เสื้อผ้าชุดเดียว ยังไงก็คงต้องแก้ผ้าอาบน้ำเป็นแน่ แต่จะให้อาบกับเขาอายแย่เลย“งั้นอาบกันเลยก็ได้ ไม่ได้ใส่ไฟเยอะ ปิ้งเอาไว้ก่อนค่อยมาพลิกก็ได้ อาบด้านนี้แล้วกันใกล้ๆ ที่พัก มีแผ่นหินกั้นเอาไว้” เขาชี้ไปอีกด้านหนึ่งไม่ไกลนัก เหมือนรู้ว่าเธอเองก็กลัว แต่ก็อายที่จะอาบน้ำกับเขา“ค่ะ” เธอรีบเดินไปที่โขดหินมุมหนึ่ง จัดการถอดเสื้อผ้าออกจากกาย แล้วเริ่มอาบน้ำ การได้ลงน้ำทำให้เธอสดชื่นและหายเพลียไปได้มาก อาจเพราะว่าเดินทางมาตลอดทั้งวัน ทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยล้าค่อนข้างมาก“ถ้ามีอะไรก็เรียกพี่นะ” มาวินเอ่ยบอกเด็กสาวข้ามไปอีกด้านของโขดหิน ในขณะที่เขากำลังชำระร่างกายอยู่ ความเหนียวตัวและสิ่งสกปรกทั้งหมดถูกชะล้างออกไปจากใบหน้าและเนื้อตัว รวมถึงศีรษะด้วยแม้จะไม่ได้มีสบู่หอมกรุ่นเหมือนตอนที่อยู่ในบ้านแต่แค่น้ำใสไหลเย็นสะอาดๆ ก็ทำให้คนทั้งสองสดชื่นและสะอาดสะอ้านได้ไม่ยากมาวินอาบน้ำเสร็จเขาก็สวมใส่เสื้อผ้าชุดเด
اقرأ المزيد

42

“หนูยิ้มไม่ต้องกังวลไปหรอกนะครับ พี่วินเป็นคนดี รับรองว่านิยาไม่เป็นอันตรายอะไรแน่นอน”“เมื่อกี้พี่ธีร์บอกว่ามีสามสิ่งเอาตัวรอดได้แน่นอน สามสิ่งนี้มีความหมายยังไงเหรอคะ” เธอหมายถึงผ้า ไฟ และมีด ธีรวัชรจึงอธิบายให้สาวน้อยได้ฟัง“อ้อ... แบบนี้นี่เอง”“ถ้าอยากไปใช้ชีวิตอยู่ในป่า พี่จะพาไปกางเต็นท์ครับ สมัยพี่เรียนมหาวิทยาลัย พี่ออกค่ายอาสาออกบ่อย จึงทำเป็นทั้งหมด ทั้งทำเพิงพัก ทั้งก่อไฟ ปรุงอาหาร”“ดีจังเลยค่ะ”“บางทีประสบการณ์ก็สอนเราครับ สิ่งที่อยู่ในห้องเรียนเป็นทฤษฎีล้วน ๆ ปฏิบัติจริงๆ คือการออกไปจากห้องเรียนและได้ลองใช้ชีวิตจริงๆ ครับ”ธีรวัชรดึงร่างของสาวน้อยมากอดแนบอก เขาจุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอเบาๆ อย่างแสนรัก“ค่ะ” เธอรับคำ เสียงเริ่มสั่นระริกเมื่อมือหนาของเขาสอดแทรกเข้าไปในเรือนร่างหอมกรุ่นของเธอ ก่อนที่จะลูบไล้ไปตามเรือนร่างขาวนวล“พี่ธีร์คะ”“ครับ”“ทำไมมาหื่นเอาเวลานี้ล่ะคะ” มันยังไม่ค่ำเลยด้วยซ้ำ เธอเลยเอ่ยถามเขาอย่างเขินอาย“ไม่ได้เหรอครับ” เขาจับเธอมานั่งตัก ให้แก้มก้นงอนงามของเธอบดเบียดไปกับตักแกร่งของเขา“ไม่ค่ะ”“ว้า... ใจร้ายจัง”“ไม่ปฏิเสธค่ะ” เธอหัวเราะคิกคักเม
اقرأ المزيد

43

“เอามันที่ไหนมาเผาคะ” เธอเอ่ยถามอย่างสนใจ“เดี๋ยวพี่พาไปขุดครับ” เขาจับมือเธอให้เดินไปเรื่อย ๆ เธอก็มองสำรวจป่าไปด้วย ระวังภัยไปด้วย เขาบอกเธอเสมอว่าอย่าเอาแต่เดิน แต่ให้ก้มมองรอบกายด้วย หากมีภัยจะได้ระวังตัวหรือหลบหลีกทัน“ต้นมันหน้าตาเป็นยังไงคะ”“หน้าตาแบบนั้นครับ อันนั้นเรียกมันเทศ อันนั้นเรียกมันสำปะหลังครับ”“เพิ่งเคยเห็นต้นจริงๆ ค่ะ ที่บ้านปลูกแค่ผักสวนครัวค่ะ ไม่ได้ปลูกพวกเผือกมันอะไรแบบนี้”“ส่วนนี้ต้นบอนครับ”“ต้นบอนกินเหรอคะ”“ต้นบอนบางชนิดกินได้ครับ แต่พี่จะขุดหัวบอนย่างไฟให้เรากินแทน”“หัวบอนกินได้เหรอคะ”“กินได้ครับ เดี๋ยวเราจะขุดกัน” เขาใช้มีดตัดไม้ไผ่ลำเล็กๆ เหล่าส่วนปลายให้แหลม ก่อนที่จะจัดการขุดพวก เผือก มัน หัวบอนมากองเอาไว้“เดี๋ยวเราจะนำไปล้างให้สะอาด ก่อนที่จะนำไปเผาครับ”“เผายังไงคะ”มาวินอมยิ้มกับประโยคคำถามของเธอ เขาพร้อมเสมอที่จะอธิบายทุกอย่างให้เธอได้ฟัง“เราก่อไฟให้ไม้ฟืนกลายเป็นถ่านแล้วใช่ไหมครับ เราก็ขุดมันพวกนี้ฝังดิน สุมไฟเข้าไปแล้วก็รอมันสุกครับ”“ไม่เคยกินมันเผาแบบนี้มาก่อนค่ะ แต่คุณยายเคยนำมันไปต้มแล้วก็นำมาเผาค่ะ”“แบบนั้นก็ได้ครับ แต่เราไม่มีอุปกรณ
اقرأ المزيد

44

“แต่พี่อยากบอกว่าชอบยาจริงๆ” ประโยคนั้นของเขาทำให้นิยาหันมามอง“ชอบยาก็บอกกันตรงๆ ก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องทำอะไรแบบนี้เลย”“ก็ถือว่าไปเดินป่าไงครับ”“ไม่พูดด้วยแล้ว” นิยาเดินหนีออกไปข้างนอก หัวใจเต้นโครมครามที่เขาสารภาพว่าชอบเธอ“ตามไปสิคะพี่วิน” ประโยคของยิ้มใสทำให้มาวินได้สติ“ความจริงไม่ต้องไปบอกหรอก คิดแผนการขนาดนี้”“หนูยิ้มบอกความจริงไปแล้วนะคะ ไม่อย่างนั้นยาโกรธไม่ให้อภัยแน่ ๆ คราวนี้พี่วินก็สารภาพไปเลยค่ะ” ได้ยินแบบนั้นมาวินก็รีบเดินตามไปในทันที“ยาครับ” เขาเรียกคนที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่“ค่ะ” เธอขานรับหันมามองสบตาเขา“พี่ขอโทษนะครับ”“พี่วินมีอะไรจะสารภาพอีกไหมคะ”“มีครับ”“ก็พูดมาสิคะ”“พี่เอ่อ... ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดีครับ”“สำหรับยาแล้วขอบคุณมากๆ นะคะ”“ครับ?” เขาทำหน้างง“ก็ที่พี่วินคอยสนับสนุนทุนการศึกษาให้ยาไงคะ”“เรื่องเล็กน้อยครับ”“เอาไว้ไปเที่ยวบ้านยากันนะคะ ไปหาน้องหายาย พี่วินจะรังเกียจที่จะไปกินข้าวบ้านยาไหมคะ”“ไม่ครับไม่รังเกียจ แล้วเอ่อ... ไม่โกรธพี่แล้วเหรอ”“ไม่โกรธหรอกค่ะ” เธออมยิ้ม“ทำไมล่ะครับ” เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ก็เพราะพี่วินช่วยยาเอาไว้ จะวางแผนใกล้ช
اقرأ المزيد

45

นิยาคิดว่าตัวเองโชคดีที่เธอมีมิตรที่ดี มีเพื่อนที่ดี ในตอนนั้นรตีเองก็คบเธอที่นิสัย ไม่ได้คบที่ฐานะ ยิ้มใสเองก็เช่นเดียวกัน แม้อีกฝ่ายจะมีฐานะแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะดูถูกอะไรกันเลย“ดูดาวกับพี่ก่อนไหม” เขาเอ่ยชวนเธอดูดาวด้วยกัน เพราะอยากรั้งเด็กสาวให้อยู่กับตัวเองนานๆ ส่วนคุณยายนั้นได้เข้านอนไปก่อนเรียบร้อยแล้ว ธรรมดาของคนแก่นอนเร็วและตื่นเช้ามากๆ หัวรุ่งคุณยายก็ตื่นมาเข้าครัวแล้ว“พี่วินชอบดูดาวจังเลยนะคะ” เธอเดินตามเขาออกมาที่ระเบียงบ้านไม้หลังเก่าของตัวเองมาวินยอมรับว่าสาวน้อยข้างกายของเขาเป็นคนสะอาดเรียบร้อย บ้านช่องของเธอแม้ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่รู้จักปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดเรียบร้อย ทำให้น่าอยู่ไปได้มาก สำหรับเขาแล้ว ไม่ว่าจะบ้านหลังเล็กหรือใหญ่ก็ต้องจัดเก็บทำความสะอาดให้เป็นระเบียบเรียบร้อย“ชอบครับ โดยเฉพาะได้ดูดาวกับคนที่รัก มันทำให้พี่มีความสุขขึ้นไปอีก แล้วยาล่ะครับ”“ยาก็เหมือนกันค่ะ” เธอตอบเขาออกไปด้วยความขัดเขิน มาวินขยับมือมากุมหลังมือของสาวน้อยข้างกายเอาไว้ เธอไม่ได้ดึงมือหนีเพราะรู้สึกว่ามือของมาวินช่างอบอุ่นเหลือเกิน มันทำให้หัวใจของเธออุ่นซ่านมาวินตื่นเช้ามาช่วยยายของเธอทำ
اقرأ المزيد

46

"พวกเธอรู้ละเอียดดีเนอะ” เลอลักษณ์เอ่ยขึ้น ดวงตาที่หลุบลงต่ำขณะหันไปหยิบแก้วเครื่องดื่มวาวโรจน์อย่างไม่ชอบใจที่มีคนมารู้ความลับของตัวเองอย่างละเอียดเช่นนี้ แถมยังเป็นความลับในเชิงที่ไม่ดีอีกด้วย“ลักษณ์พวกเราคิดว่าเธอควรที่จะมอบตัวนะ” ประภัสสรพูดขึ้น กมลเนตรก็พยักหน้าเห็นด้วย“พวกเราถือว่าเธอยังเป็นเพื่อนเลยมาเตือน มาบอก ถึงเธอจะศัลยกรรมเปลี่ยนไปสักแค่ไหน สักวันก็ต้องมีคนรู้ความลับของเธอ”“เธออยากให้ฉันมอบตัว แต่ก็ยังมาขอเงินฉัน”“เธอก็รู้ดีนี่นาลักษณ์ว่าเงินพวกนั้นไม่ใช่เงินของเธอ พวกเราเดือดร้อนเธอก็ควรที่จะช่วยไม่ใช่เหรอ” ประโยคของเพื่อนทั้งสองที่เหมือนจะเป็นเบ้หรือยอมเธอทุกอย่างกลับตอกย้ำให้เลอลักษณ์รู้ว่าพวกมันจ้องที่จะเล่นงานเธอ ขูดรีดเอาเงินทองของเธอ แล้วแบบนี้เธอสมควรที่จะปล่อยมันสองตัวเอาไว้เหรอ!!!“เอาละ ถือว่าเงินที่ฉันจะให้เธอสองคนน่ะเป็นเงินที่ฉันอยากช่วยจริงๆ ไม่ต้องคิดว่าเป็นการหยิบยืมหรอกนะ จะได้ไม่ต้องคืนกันภายหลัง ส่วนเรื่องมอบตัวฉันขอเวลาสักพักได้ไหม”“ได้สิ” สองสาวมองหน้ากัน ขอแค่ให้ได้เงิน พวกเธอจะแจ้งความจับเลอลักษณ์แน่นอน หลายปีที่ต้องตามดูแลรับใช้ โดนขู่ โดนโขก
اقرأ المزيد

47

ก่อนจะทิ้งลงไปในคูน้ำที่ไหลลงไปยังทุ่งนาทางด้านหลัง เลอลักษณ์คิดว่าทิชชูพอเปียกน้ำก็เปื่อยยุ่ย ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานมาเอาผิดอะไรเธอได้ ถึงจะเก็บได้ ก็มีแค่คราบเลือดของคนตาย ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอเสียหน่อย“ลาก่อนนะ ขอบใจเธอสองคนมากนะที่ทำเพื่อฉันมาตลอด แม้จะแอบทรยศไปบ้าง แต่ก็นะ คนทรยศก็ต้องเจอแบบนี้” เลอลักษณ์กอดอกเหยียดยิ้มก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถแบบไม่เหลียวหลังประภัสสรค่อยๆ ขยับกาย คลานเข้าไปหากมลเนตรและเขย่าร่างของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนที่จะสลบไปอีกครั้งเลอลักษณ์กลายเป็นสาวสวยน้อยไฮโซเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลศัลยกรรมใบหน้าเสียใหม่จนไม่มีใครรู้จักเธอใช้ชีวิตอย่างหรูหรามีความสุขมีเงินมีทองร่ำรวยจนเป็นสาวน้อยเนื้อหอมที่ใครๆ ก็อยากทำความรู้จักเลอลักษณ์ค่อยๆ นำคลิปที่แอบเก็บเอาไว้ออกมาแบล็กเมล์นักเรียนที่เคยเรียนโรงเรียนเดียวกันกับเธอเพื่อเรียกเงินทองมาใช้จ่ายบำรุงบำเรอตัวเองซึ่งส่วนใหญ่แล้ว เธอจะเลือกเหยื่อที่มีฐานะ พ่อแม่หน้าบางยอมจ่ายเงินเพราะไม่อยากเสียชื่อเสียงเลอลักษณ์มีความสุขอยู่บนกองเงินกองทองในชื่อใหม่ว่า แพรทอง เวชธานีรัชกร หญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็รู้จักเธอในนามไฮโซสาวชื่อดัง“
اقرأ المزيد

48

ประภัสสรกับกมลเนตรหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ ที่เห็นสภาพของเลอลักษณ์“ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย” เลอลักษณ์รีบวิ่งไปหาสาวใช้คนใหม่ทั้งสองคน แต่พอได้ยินเสียงหัวเราะอันน่ากลัวนั้น เธอก็ถอยหนี“พวกแกสองคนเป็นใครกัน” เลอลักษณ์ส่ายหน้าไปมา เอ่ยถามอย่างหวาดหวั่น เธอล้มลงไปเพราะเข่าอ่อนแรง รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจเต็มที“แกจำเราสองคนไม่ได้เหรอนังเลอลักษณ์” ประภัสสรกับกมลเนตรเปิดผ้าคลุมหน้าออกมา เมื่อได้เห็นใบหน้านั้นอย่างชัดเจน ทำให้เลอลักษณ์เบิกตากว้าง“แก พวกแกยังไม่ตายเหรอนี่! แล้วพวกแกเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง แล้วนังเมตตากับนังสุดสวาทไปไหน”“สาวใช้ของแกทั้งสามคนโดนวางยานอนหลับไปแล้ว กว่าจะตื่นแกก็ต้องตายก่อน” สองสาวไม่ปริปากพูดว่าส่งเมตตากับสุดสวาทเข้ามาเพราะไม่อยากให้คนทั้งสองมีมนทิน“อีสารเลว ทำไมแกยังไม่ตาย” เลอลักษณ์พูดออกมาอย่างเจ็บแค้น“ถ้าพวกเราไม่แกล้งตาย ก็คงไม่ได้กลับมาแก้แค้นคนสารเลวแบบแก” ประภัสสรพูดเสียงเหี้ยม บีบปลายคางของเลอลักษณ์ที่สำลักเลือดออกมาจากปากเป็นลิ่มๆ“ลิ้นจี่ ลิ้นจี่อยู่ไหน”“ลิ้นจี่น่ะนอนหลับไปพร้อมๆ กับคนอื่นๆ แล้วละ”“อีสารเลว”“มึงต่างหากสารเลว”“โอ๊ย!” เลอลักษณ์ร้
اقرأ المزيد

49

เขากุมใบหน้าของเธอเอาไว้บดจูบเธออย่างเร่าร้อน สอดแทรกลิ้นเข้ามาพัวพันในโพรงปากนุ่ม นานๆ จะได้เจอกันสักครั้งทำให้ความรู้สึกโหยหามีมากมายมหาศาลมือน้อยของเธอลูบไล้แผงอกกว้างของเขาเอาไว้เบาๆ จูบตอบเขาไปอย่างดูดดื่มและอ่อนหวาน ยินยอมพร้อมใจที่จะเป็นของเขาทุกครั้งที่เขาปรารถนา“พี่ธีร์”“ครับ”“พี่ธีร์หอบหายใจแรงจัง”“พี่คิดถึง” เขาลูบไล้แผ่นหลังของเธอเบาๆ เล้าโลมให้เธอตัวสั่นระริกด้วยความปรารถนาที่รุนแรงอยู่ในอก“หนูยิ้มก็คิดถึงพี่ธีร์คะ” เธอปลดกระดุมเสื้อนอนของเขาออกอย่างเบามือ สัมผัสมือน้อยกับผิวเนื้อเรียบตึงของเขาเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปจุมพิตอกกว้างของเขา กดปากร้อนซ้ำๆ จนเขาร้องครางออกมาเบาๆ“ให้หนูยิ้มช่วยนะคะ” เธอลูบไล้แก่นกายเบื้องล่างของเขาที่ตอนนี้กำลังแข็งคึกอยู่ภายใต้กางเกงนอนสีน้ำตาลเข้มเขาปล่อยให้เธอได้ดึงกางเกงนอนออกไปจากสะโพกสอบ ความแข็งชันกำลังผงาดกล้าอยู่ต่อหน้าต่อตาของเธอ เธอลูบไล้มันอย่างคิดถึงคะนึงหา กดจุมพิตเบาๆ ที่ส่วนปลายของความแข็งแกร่งยิ้มใสรู้สึกได้ถึงร่องกายสาวที่แสนหยาดเยิ้มของเธอ ท้องไส้ของเธอปั่นป่วนไม่แพ้หัวใจที่เต้นกระหน่ำคิดถึงเพียงคำเดียวมีอานุภาพรุนแรงจนเธอ
اقرأ المزيد

50

เธอก้มมองร่องอวบอูมของตัวเองที่อ้าอมดูดรัดความเป็นชายของเขาเอาไว้แล้วต้องซี้ดปากด้วยความเสียวกระสัน“ให้พี่โยกนะครับ” เขาเลื่อนมือไปจับทรวงอกอวบอิ่มของเธอ ใช้นิ้วชี้แกร่งขยี้เบาๆ ที่ยอดถันของเธอ ก่อนที่จะเริ่มโยกคลอนเข้าหากายสาวของเธอเป็นจังหวะต่อเนื่อง ร่างกายของเธอสั่นสะริกยามที่เขาทุ่มกายเข้ามาหาเป็นจังหวะครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่มือหนาอีกข้างเลื่อนจากปทุมถันอวบอิ่มลงไปลูบไล้เนินอวบอูมของเธอเบาๆเขาดึงเส้นไหมอ่อนนุ่มของเธอเล่น ก่อนจะแทรกนิ้วเข้าไปบดบี้กับปุ่มกระสันแดงฉ่ำกลางกายที่ตอนนี้กำลังสั่นระริกเป็นที่สุดเธอหลุดเสียงครวญครางออกมาไม่เป็นส่ำ ร่างกายกำลังสะท้านเพราะอารมณ์พิศวาสที่เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้งร่างสูงเพรียวแข็งแรงของเขากำลังพาความเป็นชายอันแข็งแกร่งเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า เธอซี้ดปากเหมือนกินพริกเผ็ดๆ เข้าไปกำมือใหญ่ ในตอนนี้อารมณ์หวามของเธอกำลังพุ่งขึ้นสูงจนน่าตกใจ“พี่ธีร์ขา... หนูยิ้มไม่ไหวแล้วค่ะ”“ไม่ไหวก็ปล่อยออกมาครับ” เขาบอกสาวน้อยโดยกระซิบที่ริมหูของเธอเบาๆ กระแทกกายเป็นจังหวะถี่ ๆ ไม่หยุดหย่อน เพียงไม่นานเขาก็ทำให้เธอพุ่งทะยานไปสู่ท้องฟ้าเบื้องบนได้อย่างรุน
اقرأ المزيد
السابق
123456
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status