Todos os capítulos de พี่ชายขาอย่าหื่นกับหนูนักเลย: Capítulo 1 - Capítulo 10

“พ่อมีคนที่อยากจะแนะนำให้ลูกได้รู้จักอย่างเป็นทางการด้วยนะ” ประโยคของธีรกรผู้เป็นบิดา ทำให้ธีรวัชรต้องเงยหน้าจากจอโทรศัพท์ขึ้นมองบิดาด้วยความสงสัย"ใครกันเหรอครับ” ธีรวัชรเอ่ยถาม ชะเง้อคอมองคนที่บิดาบอกว่าจะแนะนำให้เขาได้รู้จัก แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา“นั่นไงมาแล้ว” ประโยคนั้นของบิดาทำให้ธีรวัชรหันไปมองตาม เขาเห็นหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในบ้าน ตามด้วยสาวน้อยนางหนึ่งที่ทำให้เขาถึงกับอึ้ง“พี่ธีร์/หนูยิ้ม” ทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกันเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง“เราสองคนรู้จักกันด้วยเหรอ” ธีรกรเอ่ยถามด้วยความสงสัย“เอ่อ... คือว่าหนู” ยิ้มใสมีท่าทีอึกอัก แต่ธีรวัชรตอบออกมาเสียงดังฟังชัดว่าเขารู้จักเธอเป็นอย่างดี“รู้จักกันครับคุณพ่อ รู้จักกันดีเสียด้วย” ประโยคนั้นของธีรวัชรทำให้ยิ้มใสหน้าแดงซ่านเธอไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่ ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะเจอเขาในสถานการณ์เช่นนี้“รู้จักกันก็ดีแล้ว น้ายุกับหนูยิ้มจะมาอยู่กับเราที่นี่นะธี” คุณธีร์รกรเอ่ยขึ้น ซึ่งท่านเองก็ได้พูดกับลูกชายคนเดียวไปบ้างแล้ว เพราะมีกันอยู่แค่สองคนพ่อลูก เขาจะทำอะไรต้องบอกลูกชายก่อนเสมอ ลูกชายเองก็เหมือนกัน จะทำอะไรก็จะปรึกษ

“ไม่เอา ยังเด็กอยู่เลย สิบแปดหรือยังล่ะนั่น”“สิบเจ็ดย่างสิบแปดแล้ว น้องจะจบมอหกแล้ว”ทศพลเชียร์เต็มที่ เพราะว่าเพื่อนของเขาก็เป็นคนดี ยิ้มใสก็น่ารัก เขาเอ็นดูยิ้มใสเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง ร้านกาแฟของเขาก็สั่งขนมจากแม่ของเธอ เพราะว่าแม่ของเธอทำขนมอร่อยมากๆ แถมราคายังไม่แพงอีกด้วย เอากำไรแค่นิดเดียว ทำให้ลูกค้าติดมาก มาดื่มกาแฟที่ร้านทีไร จะต้องถามหาขนมของสองแม่ลูกทีคราไป“น้องยังเด็ก ปล่อยให้ตั้งใจเรียนไปดีกว่า อย่าให้มาสนใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เลย”“แล้วนายเป็นยังไงบ้าง”“ไม่เป็นอะไรมาก”“บอกลุงกรหรือยัง” ลุงกรที่ทศพลถามถึงคือธีรกร บิดาของธีรวัชร สองพ่อลูกอยู่กันคนละที่ ธีรวัชรมาเรียนที่นี่ เรียนจบก็ทำงานที่นี่ ส่วนธีรกรนั้นอยู่กรุงเทพฯ จึงไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพฯ กับเชียงใหม่“ไม่ต้องบอกหรอก เดี๋ยวพ่อจะเป็นห่วงเปล่าๆ”“ไม่เป็นไร ที่นี่มีพยาบาลสาวๆ สวยๆ มากเลยว่ะเพื่อน รับรองว่านายอยากนอนป่วยที่นี่อีกหลายวัน”“ใครจะลามกชีกอเหมือนนาย”“หิวหรือเปล่า”“ไม่ค่อยหิว”“หรือว่าหิวหนูยิ้ม”“นายนี่ยังไง วกกลับไปเรื่องหนูยิ้มอยู่ได้”“ก็ตานายมันฟ้อง มีสาวๆ มาหว่านเสน่ห์หัวกะไดบ้านไม่แห้ง ไม่เห็นสนใจใคร

ธีรวัชรไม่ได้เอื้อนเอ่ยอะไรอีก เขามีแค่ความปรารถนาคุกรุ่นอยู่ในกระแสเลือดเท่านั้นชายหนุ่มรวบร่างน้อยของเธอมากอดเกยอยู่บนตักประคองใบหน้าของเธอเอาไว้ด้วยมือใหญ่ทั้งสองข้าง สอดแทรกลิ้นหนาเขาไปคลุกเคล้าในโพรงปากหอมกรุ่นแสนหวานของเธออย่างเร่าร้อนเธอโอบกอดเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ ไม่ปฏิเสธอันใด ลิ้นหนาคลุกเคล้าเล้าโลมอย่างเร่าร้อน เต็มไปด้วยความต้องการที่รุกเร้ารุนแรงธีรวัชรดันร่างของสาวน้อยไปกับพื้นพรมที่เขากับเธอนั่งรับประทานอาหารกันอยู่เขานั่งรับประทานอาหารกับเธอบนพื้นพรม มีโต๊ะญี่ปุ่นตัวขนาดใหญ่สำหรับวางอาหารและเขามักใช้โต๊ะตัวนี้นั่งทำงานเล็กๆ น้อยๆ ทั้งเขียนหนังสือและวาง โน๊ตบุ๊คด้วยธีรวัชรใช้มือหนาถลกเสื้อของเธอออก ก่อนจะกดปากร้อนเข้าสัมผัสกับผิวผุดผ่องเป็นยองใยของเธอสัมผัสของเขาทำให้เธอหลับตาพริ้มด้วยความเสียวซ่านสุดจิตสุดใจ ร่างกายของเธอสั่นระริก มันสะท้านทุกครั้งที่มือและปากของเขาคลุกเคล้าเข้าแนบชิดสนิทเนื้อเขาปลดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอออกอย่างง่ายดาย ด้วยความยินยอมพร้อมใจของเธอเอง ที่จัดการสลัดเสื้อผ้าออกไปให้พ้นทาง ก่อนที่เขาจะจัดการกับเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองออกจากกาย

“ก็ดีเหมือนกันนะจ๊ะ แม่จะได้มีลูกมือ ทำอาหารเสร็จเร็วๆ” ยิ้มใสลอบผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจ เธอรีบงับประตูปิดและตามมารดาลงไปที่ห้องครัวชั้นล่างประโยคของสองแม่ลูกทำให้คนที่หลบอยู่ในห้องน้ำรีบแต่งเนื้อแต่งตัว ออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็วอาหารเย็นในค่ำคืนนั้นเป็นไปอย่างอบอุ่น อบอวลไปด้วยความสุข อาจเพราะว่าทุกคนต่างยอมรับซึ่งกันและกันอย่างเงียบๆ“เรายังไม่เล่าให้ฟังเลยว่ารู้จักกับหนูยิ้มได้ยังไงกัน” ธีรกรเอ่ยถามบุตรชาย“ผมเคยช่วยหนูยิ้มเอาไว้จากพวกจิ๊กโก๋ติดยาน่ะครับ”“ไม่เห็นธีร์เคยเล่าให้พ่อฟังเลย” นี่ถือเป็นความรู้ใหม่ที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน“คุณธีร์คือคนที่ช่วยหนูยิ้มเอาไว้เหรอคะ” ยุวดีเอ่ยถาม“ใช่ค่ะคุณแม่” ยิ้มใสเอ่ยตอบมารดาแทนธีรวัชร“โลกกลมจังเลยนะคะ วันนั้นหนูยิ้มเล่าเรื่องของคุณธีร์ให้น้าฟังทุกวันเลย” ยุวดีไม่คิดว่าจะได้เจอผู้มีพระคุณของบุตรสาว เพราะในครั้งนั้นถ้าไม่ได้ธีรวัชรช่วยเหลือเอาไว้ เธอยังไม่รู้เลยว่าบุตรสาวจะเป็นเช่นไร“เล่าว่ายังไงเหรอครับ”“ชื่นชมค่ะ หนูยิ้มเข้าครัวทำอาหารไปฝากคุณธีร์ทุกวันเลย”“ใช่ครับ หนูยิ้มทำอาหารอร่อยมากครับ”“น้าขอโทษนะคะ วันนั้นขาแพลง รีบไปส่

ชายหนุ่มดึงมือของเด็กสาวให้รีบวิ่งออกมาจากห้องพัก ทั้งสองหอบหายใจพร้อมกันเมื่อมาถึงห้องนอนของตัวเอง“จะไปไหน”“ปล่อยเลยนะคะ เกือบโดนคุณลุงกับคุณแม่จับได้แล้วเห็นไหมคะ”“แต่ก็ยังไม่โดนจับไง” เขาดึงเธอมาสวมกอดเอาไว้“พี่ธีร์ปล่อยได้แล้วค่ะ”“จะปล่อยได้ไง เยิ้มขนาดนั้น”“อะไรคะ” คนถามหน้าแดงก่ำ ลามไปถึงใบหู“นั่นสิอะไร ที่พี่ได้สัมผัสเมื่อครู่” เขายกนิ้วขึ้นดูดเบาๆ ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เธอหน้าร้อนซู่“รสชาติหอมหวานมาก มาให้พี่เลียให้ไหมจะได้หายเยิ้ม”“พี่ธีร์บ้า”“ไม่บ้าหรอก ทำอะไรกับพี่เอาไว้ ต้องรับผิดชอบ ถ้าอยากฟันพี่แล้วทิ้งทีหลังไม่ต้องใช้ยาปลุกเซ็กซ์นะ พี่พร้อมเสมอสำหรับหนูยิ้ม” เขาดึงเธอมากอด กระซิบบอกแล้วหอมแก้มเธอฟอดใหญ่“พี่ธีร์ไม่มีถุงยางอนามัย ก็อดนะคะ” เธอใช้เหตุผลนี้มาอ้างกับเขา“ปล่อยนอกก็ได้” เขาดันร่างของเธอไปที่เตียงนอนกว้าง“ไม่เอาค่ะ”“เอากันหน่อยนะ รับรองว่าครางลั่นเตียงแน่ ๆ”“พี่ธีร์ อื้ม...” เธอครางเสียงหลงเมื่อเขาปลดกางเกงนอนของเธอลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า แล้วซุกใบหน้าเข้าหาอย่างแนบชิด“พี่ธีร์ อย่าเลียค่ะ ไม่เอานะคะ ตรงนั้นไม่ได้ค่ะ” เธอบิดกายด้วยความเสียวซ่าน เ