กำนันยศทิ้งตัวนั่งลงอย่างหงอยเหงา หมดอารมณ์รับประทานอาหารต่ออีก พอได้สติก็เดินไปเคาะประตูเรียกดาวเหนืออย่างเป็นห่วง เคาะอยู่นานกว่าเด็กน้อยจะโผล่หน้าออกมา“ไม่ต้องกลัวนะ” กำนันยศพูดกับดาวเหนือ ในขณะที่เด็กน้อยยังมีท่าทีหวาดๆ“ปู่จะไม่ยอมให้ใครมาทำอันตรายหลานได้เด็ดขาด” หลังจากนั้นเป็นต้นมา กำนันยศก็ดูแลดาวเหนือเป็นอย่างดี ทั้งรักทั้งเอ็นดู อาจเพราะดาวเหนือเป็นเด็กขยัน ช่วยทำโน่นทำนี่ให้ท่านตลอด คนแก่หูตาไม่ดี เด็กสาวก็ช่วยดูช่วยจดให้ เรียกใช้ได้ทุกเวลาอย่างไม่เกี่ยงงอน แถมยังเรียนเก่งสอบชิงทุนได้ทุกปี เกรดเฉลี่ยไม่ต้องพูดถึงได้เกรดสี่ทุกวิชายิ่งโตก็ยิ่งสวย กำนันยศก็ยิ่งหวงดาวเหนือเป็นอันมาก แต่หวงในฐานะหลานสาวคนหนึ่ง ไปไหนมาไหนก็พาไปด้วย บอกทุกคนว่าเป็นหลานสาว สร้างความไม่พอใจให้แก่พิมพ์จันทร์และธนิดาเป็นอันมาก ที่ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมานี้ กำนันยศทั้งรักทั้งหลงดาวเหนือเสียยิ่งกว่าอะไรกำนันยศไม่เคยอยากนึกเปรียบเทียบเด็กสองคนที่เติบโตอยู่ในรั้วบ้านเดียวกัน แต่ก็อดเสียไม่ได้หลานในไส้ของท่านอีกคน เรียนไม่เอาไหนเอาเสียเลย ไม่เคยเห็นหยิบจับหนังสือหนังหาขึ้นมาอ่านน มีแต่ออกไปชอปปิงแต
Read More
Se connecter
