เข้าสู่ระบบ“ว่างๆ ก็ไปเที่ยวทางใต้บ้างสิจ๊ะ พวกเรายินดีต้อนรับดาวกับครอบครัวเสมอจ้ะ” นาตยาเอ่ยชวน“ขอบคุณอาหมอกับอานาตมากนะคะ ถ้าได้มีโอกาสลงใต้จะไปเยี่ยมอานาตกับอาหมอแน่นอนค่ะ”“ผมเองก็ต้องขอบคุณมากๆ นะครับ” ติณห์เอ่ยขอบคุณสองสามีภรรยาด้วยเช่นกันที่ได้ช่วยเหลือภรรยาของเขาเอาไว้ จนคลอดลูกอย่างปลอดภัยดาวเหนือออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับลูกน้อยที่เกิดมาสุขภาพแข็งแรง ทั้งคลอดง่ายเลี้ยงง่าย“พี่สัญญาว่าจะดูแลเธอกับลูกให้ดี” เขาคิดถึงชีวิตวัยเด็กของตัวเองที่มีแค่บิดาเพียงคนเดียว ก็ไม่อยากที่จะให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ปล่อยให้ลูกขาดพ่อหรือขาดแม่ แต่อยากให้ลูกมีพ่อแม่ครบสมบูรณ์ อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา มีครอบครัวที่อบอุ่น“ขอบคุณนะคะ ดาวมีพ่อก็เหมือนไม่มีพ่อ ดาวอยากจะเลี้ยงลูกให้ดีที่สุดเท่ากับแม่คนหนึ่งจะทำได้ ไม่ทำให้ลูกต้องรู้สึกขาดอะไรในชีวิตไป”ดาวเหนือคิดถึงมารดา หากท่านยังมีชีวิตอยู่ คงได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา คนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน แต่ใครมีโอกาสก็ควรเลือกทำแต่สิ่งที่ดีๆ ให้กับตัวเองและคนรอบข้างก่อนจะไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้วดาวเหนือมองลูกน้อยที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเบาะสีหวานที่คนเป็นพ่อซื้
ข่าวดีของครอบครัวทำให้ติณห์และบิดาดีใจเป็นอันมากเมื่อดาวเหนือตั้งท้องลูกคนแรก ดาวเหนือตัดสินใจเรียนมหาวิทยาลัยเปิด ในขณะที่เธอได้รับทุนทรัพย์จากสามีเปิดร้านเสริมสวยเป็นของตัวเอง และมีร้านอาหารและร้านขนมอยู่ใกล้ๆ กิจการไปได้สวยเพราะความใส่ใจของผู้บริหาร แม้ดาวเหนือจะอายุยังน้อยแต่ก็มีความรับผิดชอบสูงเธอรับช่างเสริมสวยเข้ามาช่วยงานในร้าน ทั้งช่างทำผม ช่างทำเล็บ ขัดผิวอบผิว แยกเป็นสัดส่วน มีสปาหน้าและสปาตัวด้วยส่วนร้านขนมก็มีพนักงานช่วยขายเพราะมีสูตรขนมตายตัว สามารถผลิตออกมาขายได้ทุกวันร้านอาหารนั้นดาวเหนือลงครัวทำบ้าง ให้พ่อครัวทำบ้าง เธอแวะเวียนไปดูแลกิจการต่างๆ สลับกันไปมา เพราะร้านอยู่ติดกัน ที่นี่ทำเลดีเป็นที่ดินที่ติณห์ซื้อเก็บเอาไว้เพราะเห็นว่าที่สวยเหมาะแก่การเปิดกิจการ เนื่องจากมีผู้คนสัญจรไปมาเป็นจำนวนมาก และยังอยู่ใกล้หน่วยงานราชการและย่านชุมชน“ทำงานหนักไปหรือเปล่า” ติณห์เอ่ยถามภรรยาสาว ก่อนที่ตัดสินใจจะรับเธอเข้ามาเป็นภรรยาอย่างเปิดเผย เขาก็เคยกังวล แต่ตอนนี้เขาไร้ซึ่งความกังวลแล้ว อาจเพราะดาวเหนือไม่เหมือนผู้หญิงคนไหนที่เขาได้เคยเจอมาก่อนในชีวิต เธอดีงามและน่ารักเสมอ แถม
สองแม่ลูกมองหน้ากัน ก่อนจะหน้าแตกยับเยิน และไม่มีใครสนใจพวกหล่อนอีก ทำให้พิมพ์จันทร์ต้องดึงมือบุตรสาวออกมาจากงานเลี้ยง“เจ็บใจจังเลยค่ะคุณแม่” ธนิดาบ่นไปตลอดทาง เสียดายติณห์จับใจ ถ้ารู้ว่าเขารวยขนาดนี้ เธอจับเขาทำผัวไปแล้ว“ทำไมไฟในบ้านมืดขนาดนี้คะคุณแม่ ไฟดับหรือไง” ธนิดาเอ่ยกับมารดา“แม่ก็ไม่รู้ค่ะ” พอเข้าไปในบ้านสองแม่ลูกก็ต้องตกใจเมื่อเจอเข้ากับจดหมายเรียกค่าไถ่ ซึ่งตอนนี้มารดาโดนจับตัวไปแล้วความวุ่นวายเกิดขึ้นจนเป็นข่าวใหญ่ครึกโครมเมื่อคนที่จับตัวคุณหญิงพิมพ์พรรณมารดาของพิมพ์จันทร์ถูกจับไปเรียกค่าไถ่ ส่วนธนิดาหลานสาวเพียงคนเดียวของท่าน กลับถูกเจ้าหนี้ของบ่อนจับไปกระทำย่ำยีธนิดาถูกช่วยออกมาได้ แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเสียเลือดมาก ยอดชายที่จะบริจาคเลือดช่วยบุตรสาวก็ถึงกับช็อกเมื่อรู้ว่าธนิดาไม่ใช่ลูก เขาคาดคั้นเอากับภรรยาจนรู้ว่าธนิดาเป็นลูกติดท้องของผู้ชายคนอื่น ที่ไม่ยอมรับเป็นลูก เพราะตอนที่พิมพ์จันทร์คบกับยอดชายอยู่ ก็แอบได้เสียกับผู้ชายคนอื่นด้วย เธอจึงมาจับเขาทำผัว เพื่อจะให้รับเป็นพ่อของลูกยอดชายถึงกับเข่าทรุดที่รู้ว่าหลงเลี้ยงลูกคนอื่นมานานหลายปี“คุณยอดชายใช่ไหมครับ ผมขอ
“ก็ภรรยาของท่านประธานมาถึงแล้วน่ะค่ะ กำลังตามหาท่านประธานอยู่” ได้ยินดังนั้นติณห์ก็เดินไปดูในทันที เขาเห็นว่าดาวเหนือกำลังถูกหนุ่มๆ ซึ่งเป็นพนักงานในบริษัทยืนล้อมหน้าล้อมหลังกันอยู่ ต่างยิ้มแย้มหัวร่อต่อกระซิก เหมือนกับว่าเธอสนิทสนมกับพนักงานของเขาเป็นอย่างดี“ดาวเหนือ!” ประโยคเรียกขานของติณห์ทำให้ดาวเหนือสะดุ้งหันไปมอง เธอยิ้มให้คนเรียก แต่ต้องยิ้มค้างเมื่อเห็นใบหน้าไม่พอใจของเขา“มาทำอะไรที่นี่”“คะ?” ดาวเหนือทำหน้างงเมื่อได้ยินประโยคคำถามนั้น พร้อมด้วยมือหนาที่กระชากมือของเธอออกมาจากหนุ่มๆ ที่เธอกำลังหว่านเสน่ห์อยู่“ใครใช้ให้เธอมาที่นี่” ติณห์เอ่ยถาม“ก็พี่ติณห์เป็นคนบอกให้ดาวมาที่นี่เอง”“ดาวมาที่นี่เพราะพี่บอกอย่างนั้นเหรอ พี่ไปบอกเธอตอนไหน” ติณห์งงเป็นไก่ตาแตก“ก็พี่ติณห์ส่งชุดไปให้ดาว บอกให้มางานเลี้ยงของบริษัทที่โรงแรมนี้ บอกว่าจะเปิดตัวดาวในฐานะภรรยา”“พี่ไม่เคยทำอะไรแบบนั้น ทำไมเธอต้องโกหกแบบนี้ด้วย แล้วเธอรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร” ติณห์เอ่ยถามคนตรงหน้า กวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า“ดาวเองก็เพิ่งรู้ค่ะ”“เธอรู้แต่ไม่เคยปริปากเอ่ยถาม ต้องการอะไร”“ดาวไม่ได้ต้องการอะไรเลยนะคะ
การได้รู้ความจริงว่าแท้ที่จริงแล้วสามีมีฐานะเช่นไรทำให้เธอเริ่มคิดมาก คนรวยก็ยังเป็นคนรวยอยู่วันยังค่ำ เขาคงกลัวว่าเธอจะไปเกาะความรวยของเขา กลัวว่าเธอจะไปเสวยสุขบนกองเงินกองทองของเขา จึงไม่อยากให้เธอรับรู้ติณห์นอนหลับไปแล้ว ในขณะที่ดาวเหนือค่อยๆ ขยับขึ้นไปบนเตียง มือน้อยโอบกอดเขาเหมือนทุกครั้ง แต่ไม่มีอ้อมแขนที่กอดรัดกลับมาเหมือนเคย ทำให้เธอต้องค่อยๆ ดึงมือหนี จู่ ๆ ก็รู้สึกไม่คู่ควรกับเขาเสียเหลือเกินที่เขาไม่พูดความจริงคงเพราะไม่ได้ต้องการเธอจริงๆ จู่ ๆ ความเสียใจก็ถาโถมเข้ามา ครั้งนี้สองแม่ลูกพูดจริงไม่ได้หลอกลวงเธอเหมือนก่อน“วันนี้พี่มีงานกะดึกที่บริษัท ดาวไม่ต้องรอกินข้าวนะ” เขาบอกเธอเมื่อกำลังจะออกจากบ้านไปทำงาน“ค่ะ” ดาวเหนือนอนคิดเรื่องของติณห์ทั้งคืน แล้วก็ได้คำตอบว่าเธอควรจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เขาจะทิ้งเธอไป ไม่อยากบอกความจริง เพราะเหตุผลอะไรก็ช่าง แต่เธอก็ควรยืนหยัดอยู่ให้ได้ หากวันใดจะไม่มีเขาดาวเหนือปรับอารมณ์ตัวเองได้แล้ว เธอก็เร่งทำงานของเธอให้ดี เวลาว่างเธอก็อ่านหนังสือทบทวนความรู้ของตัวเอง ปีหน้าจะได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยกับคนอื่นเขาสักที ถ้าในสักวันเธอจะ
“เปล่าค่ะ ดาวก็แค่อยากรู้น่ะค่ะ”“เรื่องไหนที่พี่อยากให้รู้ พี่จะบอกเอง” ประโยคนั้นทำให้เธอนิ่งอึ้งไป นั่นสิเธอจะอยากรู้ไปทำไม แต่ใจหนึ่งก็คิดว่าเธอเป็นภรรยาก็สมควรจะรู้ไม่ใช่เหรอ“อย่าถามเซ้าซี้อีก พี่ไม่ชอบ” ความสัมพันธ์อันแสนเปราะบางของเธอกับเขาทำให้เธอต้องปิดปากเงียบ และเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้การเจอสองแม่ลูกทำให้ดาวเหนือเริ่มที่จะรำคาญ ประโยคเดิม ๆ ซ้ำ ๆ นั้นทำให้เธออดไม่ไหว วันหนึ่งจึงสะกดรอยตามติณห์ไป เธอเห็นเขาเดินเข้าไปในบริษัทใหญ่โต ก็คิดว่าเขาคงเป็นพนักงานเดินเอกสารของที่นี่“นี่เราจะเชื่อสองคนแม่ลูกนั่นทำไมกันนะ” ถึงจะเป็นบริษัทใหญ่โต ติณห์ก็เป็นแค่พนักงานเดินเอกสาร เขาจะกลายเป็นผู้บริหารได้ยังไงกันดาวเหนือกำลังจะนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์กลับ คิดว่าเสียเวลาที่ตามติณห์มาถึงที่นี่ หากตอนนี้อยู่บ้านเธอคงทำงานได้เยอะแล้ว“สวัสดีครับท่านประธาน” คำเอ่ยทักทายของพนักงานรักษาความปลอดภัยทำให้ดาวเหนือหันขวับไปมอง เธอตกตะลึงเมื่อเห็นว่าติณห์กำลังยืนคุยอยู่กับพนักงานรักษาความปลอดภัย ในขณะที่อีกฝ่ายมีท่าทีนอบน้อมต่อติณห์ยิ่งนักเธอจึงรีบหลบ เขาอยู่ในชุดสูทดูดี เนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อ
"พี่ติณห์ทำงานเหนื่อยไหมคะ" หลังจากผ่านพ้นบทรักอันแสนหวาน และอาบน้ำอาบท่ากันเรียบร้อยแล้ว ดาวเหนือก็เอ่ยถามติณห์ ในขณะที่เธอกำลังทำข้าวต้มปลาร้อนๆ ให้เขา“ก่อนที่จะถามพี่ว่าเหนื่อยไหม ถามตัวเองก่อนไหมว่าเหนื่อยไหม พี่เห็นว่าเราทำงานตั้งแต่หัวรุ่งยันดึกเหนื่อยมากไหม”“ไม่นะคะ เหนื่อยกายพักแป๊บเดียวก
การเห็นธนิดาได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยดีๆ ทำให้ดาวเหนือนึกอนาถใจกับตัวเองยิ่งนัก เพราะตัวเองยังไม่รู้จะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยไหนเลย เงินเก็บที่ได้จะพอค่าเทอมไหมสองแม่ลูกซื้อของเสร็จก็ขับรถกลับบ้านอย่างมีความสุข เพราะคืนนี้มีงานเลี้ยง ทั้งสองเป็นสาวสังคมที่ออกงานบ่อย คบหาแต่ไฮโซ เศรษฐีร่ำรวยและสังคมชั้น
เขาบอกเธอว่าต้องออกไปทำงาน แต่แท้ที่จริงเขาคอยเฝ้าจับตามองเธออยู่ การได้เฝ้ามองกิจวัตรประจำวันของเธอทำให้เขาเพลิดเพลินไม่น้อยดาวเหนือจัดโต๊ะอาหารเสร็จ เธอก็รีดผ้ารอเขาไปพลางๆ ในหัวของเด็กสาว ติณห์คือสามีที่เธอต้องดูแลให้ดีเธอรีดผ้าเสร็จพอดีกับที่เขาอาบน้ำเสร็จและลงมารับประทานอาหารด้วยกัน มันน่าแป
ที่แรกที่เธอไปก็คือร้านเสริมสวยซึ่งมีร้านเดียวในชุมชนแห่งนี้ ดาวเหนือเอ่ยถามคนแถวนี้ว่าอยู่ตรงไหน บริการดีไหม หลายคนก็บอกว่าเจ้าของปากร้าย คนไหนดีด้วยก็ทำให้อย่างดี คนไหนไม่ดีก็ไม่ทำให้ ถือว่ามีร้านเดียวใครๆ ก็ต้องไปทำกับเธอเจ้าของร้านเสริมสวยเป็นผู้หญิงวัยกลางคน แต่งตัวจัด ใบหน้าบอกบุญไม่รับ ดาวเ







