“William!”Nagbanggaan ang pagkagulat at galit sa dibdib ni Jhonary. Bigla siyang sumugod, inagaw ang bote mula sa kamay ng kaibigan, at buong lakas itong ibinagsak sa coffee table, na umalingawngaw sa isang marahas na tunog.“Nababaliw ka na ba talaga?! Wala ka na bang matinong pag-iisip?!”Natumba at natapon ang natitirang alak, binasa ang pantalon ni William—ngunit ni hindi man lang siya kumurap. Inangat lamang niya ang mga hungkag na mata, tinignan si Jhonary nang walang anumang emosyon, saka muling ibinaba ang tingin sa kanyang mga walang laman na palad, na para bang nawala sa kanya ang nag-iisa niyang lifeline. Basag na basag ang kanyang anyo, tila wasak na wasak ang buong pagkatao.“Tingnan mo ang sarili mo!” Nagsalubong ang mga kilay ni Jhonary dahil sa labis na galit. Hinawakan niya ang mga balikat ng lalaki, pilit na itinatayo ito.“Tumayo ka! Tumayo ka nga!”Nanatiling nakadikit sa sahig si William, parang patay dahil sa bigat. Sa halip na gumalaw, nagpakawala siya ng maba
Última actualización : 2026-01-31 Leer más