All Chapters of ทาสรักเพลิงทมิฬ: Chapter 31 - Chapter 39

ยิ่งวิ่งยิ่งมืด มืดจนเธอเริ่มกลัว เพียงขวัญร้องไห้โฮออกมาเมื่อเธอประจันหน้ากับเสือตัวใหญ่ตรงหน้าเธอล้มลงก้นจ้ำเบ้า ที่สำคัญเธอเห็นงูตัวใหญ่กำลังเลื่อยมาทางที่เธอนั่งอยู่“กรี๊ดดดด!!!” เพียงขวัญกรีดร้องสุดเสียง ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบลงไปกรพักตร์ที่ตามหญิงสาวมาตลอดทาง เข้ามาอุ้มร่างของเธอขึ้น ก่อนที่เจ้าพยัคฆ์เสือที่เขาเลี้ยงเอาไว้มันจะวิ่งเข้ามาคลอเคลียกับเขา รวมถึงเจ้างูตัวใหญ่ที่เขาช่วยชีวิตมันเอาไว้และนำมันมาเลี้ยงเอาไว้นานหลายปีแล้ว มันเชื่องกับเขาทั้งสองตัวเพราะเขาเลี้ยงมันมาแต่เล็กแต่น้อย“ช่วยด้วย ช่วยด้วย เสือ! งู!” หญิงสาวร้องอย่างตกใจ ทะลึ่งพรวดขึ้นจากเตียงด้วยเหงื่อโซมกาย“ตื่นแล้วเหรอคุณ หิวหรือยัง” น้ำเสียงคุ้นเคยของเขาทำให้เธอดีใจ ลืมตัวโผเข้ากอดเขาแนบอก ก่อนจะร้องไห้ออกมา“ฉันเจอเสือ เจองู น่ากลัวมาก มันกำลังจะกินฉัน งูก็กำลังจะฉกฉัน นี่ฉันตายหรือยัง หรือยังมีชีวิตอยู่”“ตั้งสติก่อนคุณ คุณยังมีชีวิตอยู่” เขาลูบหลังปลอบโยนเธอ“จริงใช่ไหม จริงๆ ใช่ไหม คุณไม่ได้หลอกฉัน”“จริง ๆ ไม่เชื่อผมจะพิสูจน์ให้คุณดู” พูดจบเขาก็ประกบริมฝีปากบดจูบเธออย่างดูดดื่ม พอเพียงขวัญได้สติเธอ

“ไม่ใช่ขุนแผนทั้งสองคนนั้นแหละ” “แกจะบอกว่าสองหนุ่มของแกดีหมดว่างั้น เป็นแกนี่ดีจังเลยนะหนีจากพี่หมอไปหาเจ้าของไร่ ทั้งหล่อทั้งรวย พอกลับไปหาพี่หมอก็ทั้งหล่อทั้งรวย”“ฉันไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น”“งั้นแกก็เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้ตอนนี้ตั้งเตารอแกอยู่” ประโยคนั้นของมะลิลาทำให้เพียงขวัญต้องเปิดปากเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟัง“โอเค เมื่อคืนที่แกส่งข้อความมาหาฉัน ฉันก็ติดต่อพี่หมอไปแล้ว บอกว่าแกอยู่กับฉัน พี่หมอจะมารับแก ฉันก็บอกว่าเราไปต่างจังหวัดด้วยกัน พี่หมอก็ถามใหญ่เลยว่าแกมาต่างจังหวัดทำไมไม่บอก แล้วฉันก็ต้องโกหกพกลมแต่งเรื่องปกป้องแก คิดดูสิ”“ฉันขอโทษแกและขอบคุณแกด้วย”“แกเป็นไปได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอนี่ ไม่น่าเชื่อ”“เป็นไปได้ถึงขนาดนี้คือ”“ก็โกหกทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับคุณกรพักตร์ไง”“เหตุการณ์มันพาไป ฉันไม่ได้อยากจะโกหก และฉันไม่ได้อยากอยู่กับเขาด้วย เขาจับตัวฉันไป และตอนนี้ฉันอยากจะพิสูจน์ความจริง”“แล้วถ้าแกพิสูจน์ความจริง ปรากฏว่าพี่หมอไม่ได้เป็นอย่างที่คุณกรเขาบอก แกจะทำยังไง”“ฉันก็จะจัดการเขาไง”“จัดการยังไง” ประโยคของมะลิลาทำให้เพียงขวัญครุ่นคิด นั่นสิเธอจะจัดการคนโกหกแบบ

“แต่แกมีเวลามาดูแลผัวฉัน หรือแกคิดอะไร”“คิดอะไรเหรอคะ” เพียงขวัญเห็นพฤติกรรมร้าย ๆ ของผู้เป็นป้าแล้วทำให้เธอหมดศรัทธา กล้าลุกขึ้นมาเผชิญหน้าและท้าทายต่อท่าน“แกอยากจะเป็นเมียคุณกันต์อีกคนรึไง เพราะเห็นว่าเขากำลังจะตาย”“ขวัญไม่เคยมีความคิดชั่ว ๆ แบบนั้นอยู่ในหัวเลยค่ะ อย่าเอาความคิดของตัวเองมายัดเยียดให้คนอื่นแบบนั้นสิคะ”เพี้ยะ!!! ใบหน้าของเพียงขวัญหันไปตามแรงตบเมื่อคริสาตบหลานสาวนอกไส้เต็มแรง“อย่านึกนะคะว่าขวัญไม่รู้ว่าคุณป้าทำเลวอะไรเอาไว้บ้าง”“ฉันทำอะไรฮะนังขวัญ ฉันทำอะไร” คริสากระชากผมของเพียงขวัญจนหน้าหงาย เพราะปกติแล้วเพียงขวัญไม่เคยต่อต้านหรือขึ้นเสียงอะไรกับเธอเลย“คุณป้าคิดจะวางยาคุณลุงใช่ไหมล่ะคะ”“นังขวัญ”“ขวัญได้ยินทุกอย่างที่คุณป้าคุยกับพี่หมอ อย่าทำแบบนั้นเลยนะคะ ขวัญถือว่าคุณป้ามีบุญคุณที่เลี้ยงดูขวัญมา ขวัญเลยเตือนคุณป้าด้วยความหวังดี แล้วขวัญจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร”“นังขวัญ เดี๋ยวนี้แกกล้ามาสั่งฉันอย่างนั้นเหรอ คนอย่างแกมันเป็นแค่กาฝากที่ฉันเลี้ยงดูมาเท่านั้น อย่าสะเออะมาสั่งสอนอะไรฉันอีก”“คุณป้าจะทำเลวกับคุณลุงเหมือนที่ทำกับพ่อแม่ขวัญอีกเหรอคะ หยุดเถอะค่ะ” ประ

“คุณจะโลภเอาทุกอย่างไปไม่ได้หรอกนะคุณคริส ไม่มีใครในโลกนี้ได้ทุกอย่างไปเสียหมดหรอกนะคุณคริส” “คุณก็พูดได้สิ คุณชนะแล้วนี่ แกล้งตาย แกล้งจัดงานศพขึ้นมาหลอกฉัน คุณไม่เคยรักฉันเลย”“แล้วคุณล่ะคุณคริสเคยรักผมหรือเปล่า ถึงได้วางยาผม”“คุณมีหลักฐานอะไรมากล่าวหาฉัน” คริสาเอ่ยถาม“ขวัญไงคะเป็นพยานและชมพูก็เป็นพยานอีกคนเห็นคุณป้าใส่ยาลงไปในอาหารของคุณลุง หลักฐานคือซองยาที่คุณป้าทิ้งไงคะ หนูกับชมพูถ่ายคลิปเอาไว้หมดแล้ว”“นังเนรคุณ ฉันเลี้ยงแกมา แต่แกกลับมาทำแบบนี้กับฉันอย่างนั้นเหรอ” คริสาไม่คิดว่าสาวใช้ในบ้านจะเป็นคนของกรพักตร์ที่คอยช่วยเหลือเพียงขวัญอยู่“แล้วคุณป้าทำแบบนี้กับเด็กที่เลี้ยงมาเหรอคะ คุณป้าสั่งฆ่าหนูจับหนูไปโยนลงในบ่อจระเข้ ถ้าไม่เพราะชมพูเป็นคนของคุณกร ป่านนี้หนูคงตายไปแล้ว” เพียงขวัญก็เพิ่งรู้ว่าพนักงานที่ร้านก็เป็นคนของกรพักตร์บางส่วน เพราะตอนที่เขาจับตัวเธอไปที่ไร่ ก็มีพนักงานมาหลอกเธอออกไปที่ลานจอดรถ“นังชมพูเป็นคนของแกอย่างนั้นเหรอ” คริสากัดฟันกรอด ไม่คิดว่าสาวใช้ที่รับเข้ามาใหม่จะเป็นคนของกรพักตร์แบบนี้“ก่อนที่ผมจะเข้ามาในบ้านหลังนี้ ผมก็ต้องสืบก่อนสิครับว่าสถานการณ์เป็

วรจักรรายงานให้เขารู้อยู่ตลอดว่ากรพักตร์ไม่ได้กินไม่ได้นอน เอาแต่เมาเหล้า ข้าวปลาไม่กิน ออกตามหาเพียงขวัญเหมือนคนบ้า สภาพของมันดูไม่ได้ แค่นี้ก็ทำให้เขาสะใจมากแล้วนั่นเอง จริง ๆ เขาซื้อตัววรจักรเอาไว้แล้ว วรจักรจึงรายงานทุกอย่างให้เขาได้รับรู้“ผมจัดการรายงานเรื่องเจ้านายให้คุณคชากรได้รับรู้ทุกอย่างแล้วครับ” วรจักรรายงานเจ้านายหนุ่ม กรพักตร์ยกยิ้มมุมปาก“มันคงคิดว่ามันฉลาด แต่เอาเถอะฉันจะยอมปล่อยไปตามน้ำให้มันคิดว่ามันชนะ” เรื่องที่คชากรมาซื้อตัววรจักรเขารู้ทุกอย่าง เขาก็เลยยอมให้วรจักรแกล้งถูกซื้อตัวได้ตามที่คชากรต้องการ คชากรอยากรู้ความเคลื่อนไหวของเขา เขาก็ให้วรจักรบอกสิ่งที่คชากรต้องการกลับไป เพื่อให้มันหลงคิดว่ามันฉลาด เอาเป็นว่าเรื่องที่มันรอดคดีเพราะไม่ได้วางยาบิดาเขาจริง ๆ เขาก็จะไม่ตามเอาความอีก เพราะเรื่องของธิชาทำให้เขาคาดไม่ถึง เขากับคชากรจึงไม่มีเรื่องบาดหมางอะไรกันอีก ยกเว้นคริสาที่เคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้ นางก็ได้รับกรรมอยู่ในคุกแล้วนั่นเอง“แกบอกว่าจะไปจัดการเรื่องที่ดินของพ่อแม่แก แกจะไปวันไหนเหรอ อยากได้ทำเลสร้างบ้านเปิดร้านอาหารนี่นา แถวนั้นเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ถ้าแ