All Chapters of ทาสรักเพลิงทมิฬ: Chapter 1 - Chapter 10

ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีทำให้เพียงขวัญผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ทั้งร้านที่วันนี้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ทั้งขนมที่ออร์เดอร์เข้ามารัว ๆ แถมยังเป็นออร์เดอร์ที่ทำให้เธอกับพนักงานแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนอีกด้วยกลับถึงบ้านเธอคงต้องคุยเรื่องนี้กับผู้เป็นป้าจริง ๆ จัง ๆ เสียแล้ว การรับพนักงานเพิ่มคือสิ่งที่ควรทำ จะมัวขี้เหนียวอยู่จะทำให้เสียลูกค้าไปได้ง่าย ๆ“สวัสดีค่ะคุณป้า” เพียงขวัญยกมือไหว้คริสาที่นั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ของตัวบ้าน ท่านพยักหน้าก่อนจะเอ่ยให้เธอนั่งคุยกันก่อน“นั่งก่อนสิ ป้ามีเรื่องจะคุยกับเราหน่อย”“ค่ะคุณป้า หนูเองก็มีเรื่องจะคุยกับคุณป้าเหมือนกันค่ะ”“งั้นก็พูดเรื่องของเรามาก่อนสิ” คริสายกถ้วยชาขึ้นดื่ม ก่อนจะพิศมองหลานสาวซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ที่นางอุปการะเลี้ยงดูมาเอาไว้ตั้งแต่แบเบาะด้วยสายตาพินิจพิจารณาคริสาเป็นหญิงสูงวัยอายุอานามราวห้าสิบเศษ เครื่องหน้าของนางจัดว่ายังคงความสวยสง่าอยู่มาก การวางตัวดีและการพูดจาที่ดีทำให้ใคร ๆ ต่างเกรงอกเกรงใจ ผมซอยสั้นเข้ารูปของนางทำให้นางดูดีน่าเกรงขาม รูปร่างของนางยังดูดีไม่มีที่ติ อาจเพราะลูกชายเพียงคนเดียวเป็นถึงคุณหมอเจ้าของคลินิกเสร

“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ว้าย! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อโดนกระชากกระเป๋า แถมเกือบโดนคมมีดกรีดเข้าให้ที่แขน“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงเข้มดังขึ้น ก่อนที่ร่างของกรพักตร์จะปรากฏกาย เขาเข้าไปช่วยเพียงขวัญโดยการเตะต่อยจัดการกับคนร้าย จนมันหนีหายไป“คุณเป็นยังไงบ้างครับ” เขาเอ่ยถามด้วยความห่วงใย“ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ คุณล่ะคะ เลือดไหลเต็มเลย” เธอรีบเข้าประคองเขาเอาไว้เพราะเขาโดนคมมีดปาดเข้าที่แขน“ขอบคุณคุณกรพักตร์มากนะคะ รีบไปทำแผลก่อนเถอะค่ะ” เธอรีบบอก รถเธอเสีย เธอเลยเดินออกมาเรียกรถด้านนอกร้าน และแถวนี้ก็ไม่มีกล้องวงจรปิดด้วย นั่นทำให้ไม่สามารถเห็นหน้าคนร้ายได้ และคนร้ายก็สวมหมวกไอ้โม่ง แถมยังปลอดคน มีเพียงเธอกับกรพักตร์เพียงสองคนเท่านั้น“ไม่ไกลกันนี้มีคลินิกค่ะ คุณกรพักตร์รีบไปทำแผลดีกว่าค่ะ เลือดไหลเต็มเลย” เขาประคองเธอพาไปยังคลินิกที่ใกล้ที่สุดที่คลินิกแห่งนี้มีแผนกฉุกเฉินด้วย ถ้าไม่ได้บาดเจ็บมากมายจนต้องประสานกับโรงพยาบาลเพื่อส่งตัวไปรักษา ทางคลินิกก็สามารถทำการรักษาเองได้“คุณกรพักตร์เป็นยังไงบ้างคะ” เพียงขวัญเอ่ยถามด้วยท่าทีเป็นกังวล“ไกลหัวใจครับ ผมไม่เป็นอะไรหรอก”“ฉ

คริสานึกถึงอดีตที่เกิดขึ้น ตอนนั้นเธอพาลูกชายเข้ามาอยู่ในบ้านของกลกันต์ ทำให้กรพักตร์ต่อต้านเป็นอันมาก เธอมารู้จากคชากรอีกว่ากรพักตร์เป็นคู่แข่งทุกอย่างของลูกชาย ทั้งเรียนดี กีฬาเด่น แถมเรื่องการสอบชิงทุนและอะไรอีกหลายอย่าง เธอจึงคิดที่จะกำจัดกรพักตร์ออกไปจากชีวิตของเธอกับลูกกรพักตร์มีข้อเสียตรงที่อารมณ์ร้อน เธอจึงใช้ข้อเสียตรงนี้จัดการอีกฝ่ายเธอพูดยั่วยุกรพักตร์ทำให้กรพักตร์เข้าตบตีเธอ แล้วกลกันต์มาเห็นเข้าพอดี นั่นทำให้เขาโกรธมาก บังคับให้ลูกชายคนเดียวขอโทษเธอ แต่กรพักตร์ไม่ยอม ด่าว่าพ่อตัวเองหลงเมียใหม่จนโงหัวไม่ขึ้น เมื่อวัยหนุ่มกลกันต์เป็นคนอารมณ์ร้อนไม่ต่างกัน จึงรู้สึกไม่ชอบใจที่โดนลูกชายพูดใส่หน้าแบบนั้น ทำให้ทะเลาะกันใหญ่โต ถึงขั้นลงไม้ลงมือ ตัดพ่อตัดลูก จนกรพักตร์หนีเตลิดออกจากบ้านไป และวสุธาได้รับไปเลี้ยงดู โดยวสุธาแจ้งข่าวมาให้กลกันต์ได้รับรู้ว่ากรพักตร์อยู่กับตนไม่ต้องเป็นห่วง สามีมีผู้มีทิฐิของเธอก็คิดว่าลูกชายควรมาขอโทษ พ่อลูกต่างมีทิฐิจึงแตกหักไม่มีใครยอมอ่อนลงหรือเป็นฝ่ายง้อก่อน เพราะกลัวเสียฟอร์ม ทำให้หมางใจกันมาจนถึงทุกวันนี้“คุณแม่เป็นอะไรเหรอครับ หน้าตาดูซีเรีย

เพียงขวัญบ่นไปตลอดทางเรื่องฝนตก หลังจากออกมาจากคลินิกเสริมความงามของคชากร เธอมาเข้าคอร์ดเจ้าสาว ฉีดโน่นฉีดนี่ตามที่คชากรบอก ส่วนมากเป็นพวกวิตามินบำรุงผิวแล้วก็ดูแลพวกเส้นผมและเล็บมือเล็บเท้า ช่วงนี้เธอจึงดูผุดผ่องเป็นพิเศษ อาจเพราะอาหารการกินที่คชากรรับประทานเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ เธอจึงได้อานิสงฆ์รับประทานอาหารเช่นเดียวกันกับเขา ที่สำคัญก็คือในทุก ๆ เช้าเธอต้องตั้งนาฬิกาปลุกตื่นไปวิ่งกับคชากรเพื่อให้สุขภาพแข็งแรงเพียงขวัญมัวแต่คิดอะไรเพลิน แต่ต้องเบรกรถกะทันหันเมื่อจู่ ๆ ก็มีคนมาขวางหน้ารถเอาไว้ หญิงสาวกรีดร้องอย่างตกใจ ดีที่ฝนตำหนักเธอเลยขับรถช้า“นี่คุณกระโดดเข้ามาขวางหน้ารถฉันทำไมคะ” เพียงขวัญรีบเปิดประตูรถลงไปดูคนที่มาขวางหน้ารถของเธอ“คุณขวัญ”“คุณจักร คุณเองเหรอคะ” เธอจำวรจักรลูกน้องคนสนิทของคชากรได้ ไม่คิดว่าเขาจะกระโดดมาขวางรถเธอแบบนี้“ช่วยด้วยครับคุณขวัญ”“ทำไมคะ”“หลังจากที่คุณไม่ตอบข้อความของเจ้านายผม คุณกรก็เอาแต่เก็บเนื้อเก็บตัว ข้าวปลาไม่แตะ ตอนนี้ป่วยหนักมากครับ” ประโยคนั้นทำให้เพียงขวัญตกใจเป็นอันมาก“เขาเป็นถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ” เพียงขวัญเอ่ยถามอย่างตกใจ หัวใจของเธอเต

“ผมรักคุณ จะไม่ยอมให้คุณตกไปเป็นของใครอย่างเด็ดขาด” ประโยคของเขาทำให้เธอรู้สึกอุ่นซ่านเหลือล้น แต่เมื่อคิดถึงความเป็นจริงที่ต้องพบเจอ เธอก็รู้สึกผิดขึ้นมาอีกครั้ง เธอต้องแต่งงานกับคชากร เธอไม่น่าปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกรพักตร์เช่นนี้เลย“ผมอยากชิมอาหารของคุณจัง แต่ไม่รู้ว่าคุณจะเหนื่อยเกินไปไหม ที่จะทำอาหารให้ผมกิน” เขากระซิบตรงริมหูเมื่อนอนพักผ่อนไปอีกครู่ใหญ่“ได้สิคะ” เธอกระตือรือร้นเพื่อจะทำทุกอย่างให้เขาได้รับประทาน มันเป็นความรู้สึกที่ผู้หญิงคนหนึ่งอยากทำอะไรให้ผู้ชายที่รักได้กิน“ฉันจะทำอาหารให้คุณกินนะคะ แล้วคุณก็ห้ามทรมานตัวเองแบบนี้อีก ฉันทนไม่ได้จริง ๆ ที่จะเห็นคุณเจ็บป่วยไม่สบาย ฉันอยากให้คุณแข็งแรงสุขภาพดีค่ะ ถึงจะมีฉันหรือไม่มีฉัน คุณก็ต้องเข้มแข็งและรักตัวเองให้มากๆ นะคะ” ประโยคที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของเธอทำให้เขาอึ้งไป วูบหนึ่งในหัวใจของกรพักตร์เขาอยากแย่งชิงเธอมาเป็นของเขาโดยแท้จริง ทำให้คชากรเจ็บปวดเจียนตาย เหมือนที่มันเคยทำกับเขาเอาไว้ในอดีต“หอมจัง” กรพักตร์สวมกอดหญิงสาวจากทางด้านหลังก่อนจะหอมแก้มเธอฟอดใหญ่"หิวแล้วเหรอคะ"“หิวแล้วครับ คุณทำกับข้าวหอมจัง ผมอยากกินฝีม