บททั้งหมดของ บ่วงรักหวาม+วิวาห์เถื่อนเจ้าบ่าวทมิฬ: บทที่ 31 - บทที่ 40

หญิงสาวมองตามท้ายรถที่ขับไปไม่คิดหยุดด้วยหัวใจที่แตกร้าว เขาทิ้งเธออย่างไม่ไยดี ไร้สิ้นความห่วงหาอาทรแต่อย่างใด ฟ้าลดายืนอึ้ง น้ำตารินไหลอาบแก้มนวลทั้งสองข้าง หยาดน้ำตาบดบังทัศนียภาพเบื้องหน้าจนหมดสิ้น ก่อนที่เธอจะเริ่มตั้งสติ และออกเดินไปเรื่อย ๆ ตามเส้นทางกลับไร่ มือน้อยค่อย ๆ ปาดน้ำตาทิ้ง แต่ยิ่งทำเช่นนั้น หยาดน้ำตาก็ยิ่งไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย จนเธอรู้สึกเจ็บร้าวไปหมดทั้งกระบอกตาเหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง ฟ้าลดาอุทานเบา ๆ เมื่อสายฝนตกลงมากระทบผิวกาย ก่อนที่หยดฝนนั้นจะแรงขึ้นกระทบผิวกายจนเธอรู้สึกเจ็บไปหมดทั้งร่างสายฝนยังทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ร่างน้อยเดินลากขาไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนเด็กน้อยหลงทาง คิดว่าดีเหมือนกันที่ฝนตก เธอร้องไห้แบบนี้ จะได้ไม่มีใครได้เห็นน้ำตาอันแสนพ่ายแพ้จากคนไร้ค่าเช่นเธอความอ่อนล้าทำให้ฟ้าลดาแทบมองเส้นทางไม่เห็น อ่อนล้าทั้งกายทั้งใจจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไป เธอเห็นว่าร่างสูงของใครคนหนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้า เธอเห็นแค่รองเท้าของเขา เท่านั้นอาจจะเป็นเกริกก็ได้ เขาอาจจะกลับมารับเธอแล

“ฉันกับเกริกไม่ได้คบกันหรอกค่ะ”“จริงเหรอคะ”“ฉันจะคบกับเขาได้อย่างไรกันล่ะคะ เขายังมีภรรยาอยู่ แต่ถ้าเลิกกันไปแล้ว ก็ไม่แน่นะคะ” รสายิ้ม รอยยิ้มของหล่อนดูจะเชือดเฉือนอารมณ์ของฟ้าลดายิ่งนัก“คุณหมายความว่ายังไงคะ”“ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละค่ะ เกริกเลิกกับคุณเมื่อไหร่ฉันถึงจะตัดสินใจคบกับเขาในทันทีที่เขาขอฉันเป็นแฟนอีกครั้งน่ะค่ะ”“เขาบอกว่าจะเลิกกับฉันเหรอคะ” ฟ้าลดาถามเสียงสั่น เธอเสียความมั่นใจทั้งหมดไปแล้วในตอนนี้“ใช่ค่ะ เขาบอกว่าต้องแต่งงานกับคุณเพราะถูกกดดันบีบบังคับหลายอย่าง แต่ตอนนี้เขามีงานมีเงินของตัวเองแล้ว ไม่จำเป็นต้องทนอยู่กับผู้หญิงที่เอาแต่วิ่งไล่จับเขาอย่างคุณอีก”“เขาบอกคุณแบบนั้นเหรอคะ” ฟ้าลดาถามเสียงสั่นคล้ายจะเป็นลม“ใช่ค่ะ” รสายิ้มเยือกเย็น เห็นสีหน้าซีดเผือดของอีกฝ่ายก็รู้สึกสะใจไม่น้อย“เขาก็บอกทุกอย่างแหละค่ะ”“เลิกยุ่งกับเขาได้ไหมคะ เลิกยุ่งกับเขาได้ไหม ถือว่าฉันขอร้อง” ฟ้าลดาพูดซ้ำ ๆ สติเหมือนจะหลุดลอย“คุณต้องการแบบนั้นเหรอคะ”“ใช่ค่ะ ฉันรักเขามาก ไม่อยากเสียเขาไป คุณเองก็เป็นผู้หญิงด้วยกัน น่าจะเห็นอกเห็นใจกัน คงไม่คิดแย่งสามีคนอื่นหรอกใช่ไหมคะ”“อันนี้ก

ฟ้าลดาส่งข้อความไปถามว่าต้องการอะไร อีกฝ่ายอ่านแล้วไม่ตอบ ทำให้เธอร้อนรุ่มใจเป็นที่สุด“พี่ไฟคะ ฟ้าอยากแวะร้านกาแฟน่ะค่ะ” ฟ้าลดาเอ่ยบอกพี่ชาย และบอกร้านกาแฟให้พี่ได้รับรู้ เธออ้างว่าต้องการไปเจอเพื่อน แต่เธออยากไปถามรสาให้รู้เรื่องว่าทำแบบนี้ทำไม ยั่วโมโหเธอทำไม อีกฝ่ายจะเอายังไงก็พูดคุยกันมาเลยให้เข้าใจ“เพื่อนเรามีร้านกาแฟด้วยเหรอ พี่เพิ่งรู้”“ค่ะ พี่ไฟกับคุณเมกลับไปก่อนได้ไหมคะ คือฟ้าคุยกับเพื่อนเสร็จจะให้เพื่อนไปส่งน่ะค่ะ พอดีเพื่อนบอกว่ามีธุระสำคัญจะคุยด้วย” ฟ้าลดาพูดด้วยน้ำเสียงให้เป็นปกติมากที่สุด“เอาแบบนั้นเหรอ” อัคคีถามคล้ายไม่แน่ใจ“ค่ะ ฟ้าขอลงร้านกาแฟของเพื่อนนะคะ”“ไม่อยากให้พี่อยู่เป็นเพื่อนจริงๆ เหรอ”“ฟ้าอยากคุยธุระกับเพื่อนค่ะ ฟ้าโตแล้ว พี่ไฟกลับไปก่อนนะคะ” น้ำเสียงเหมือนหงุดหงิดของน้องสาวทำให้อัคคีต้องทำตามเพราะไม่อยากขัดใจ“โอเค แต่ถ้าเพื่อนไม่ไปส่งก็โทร. หาพี่นะ พี่จะมารับ หรือให้คนรถมารับ”“ค่ะพี่ไฟ ขอโทษนะคะ พอดีฟ้ามีธุระสำคัญเลยหงุดหงิดไปหน่อย พี่ไฟอย่าถือโทษโกรธฟ้าเลยนะคะ”“พี่ไม่โกรธฟ้าหรอกครับ” อัคคีส่งน้องสาวหน้าร้านกาแฟ ก่อนจะหันไปมองหน้าภรรยาสาว“คุณฟ้าดู

“ในเมื่อเขาอยากเจอฟ้า ฟ้าก็จะไปค่ะ” ฟ้าลดาบอกพี่ชายอย่างเด็ดเดี่ยว เธอเข้มแข็งขึ้นมากเพราะค้นพบว่าตัวเองจะอ่อนแอทำตัวไร้สาระหรือเอาแต่ใจอีกต่อไปไม่ได้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเธออยากเอาชนะล้วน ๆ การสูญเสียลูกในครั้งนี้ทำให้เธอหัวใจแตกสลาย อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เธอไม่กลัวอะไรอีกแล้ว การเผชิญหน้ากับความเป็นจริง คือสิ่งที่เธอควรจะต้องทำ “ฟ้าพร้อมเหรอที่จะไปเจอกับมัน”“พร้อมสิคะ ฟ้าจะเข้มแข็ง จะเป็นคนใหม่ ฟ้าเคยบอกพี่ไฟกับคุณเมแล้วไง” เพราะพี่ชายกับพี่สะใภ้รักเธอด้วยความบริสุทธิ์ใจ อยู่เคียงข้างเธอเสมอ แล้วทำไมเธอถึงจะยืนหยัดอีกครั้งไม่ได้ ความเสียใจเรื่องลูกยังอยู่ แต่เธอจะอ่อนแอให้ใครมากระทืบซ้ำ ๆ จนจมดินอีกไม่ได้“ถ้าอยากทำแบบนั้นก็แล้วแต่ พี่จะไปด้วย”“ฟ้าขอคุยกับเกริกตามลำพังนะคะ ฟ้าอยากตัดเขาออกไปจากใจ อยากตัดเขาให้เด็ดขาด แล้วฟ้าก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก” เธอตั้งใจแบบนั้นจริง ๆอัคคีตามใจน้องสาว ให้ลูกน้องไปนัดเกริกออกมาเจอกับน้องสาว ฟ้าลดาสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ ลึก ๆ บอกตัวเองให้เข้มแข็งให้มากที่สุดเธอเคยรักเขามาก ตอนนี้เสียใจมาก น้อยใจมาก ประดังประเดกันเข้ามา ถามว่าแค้นเ

“ช่วยงานพี่อย่างนั้นเหรอ”“ฟ้าไปเรียนออกแบบมานี่คะ เสื้อผ้าของกองถ่ายฟ้าจะจัดการให้เองทุกชุดเลยค่ะ ฟ้ามีชุดสวย ๆ มากมายเลยค่ะ แล้วฟ้าก็อยากเปิดแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเองด้วย คงต้องจัดแฟชั่นโชว์ แล้วก็หานางแบบมาสวมใส่เสื้อผ้าเดินแบบให้น่ะค่ะ” น้องสาวบอกถึงความฝันของตัวเอง ด้วยกำลังทรัพย์ของครอบครัว เธอสามารถทำอะไรก็เหมือนเนรมิต แต่เธอก็อยากค่อยเป็นค่อยไปก่อน“ไม่มีปัญหา เอาสิ ดีเหมือนกันเราจะได้ทำในสิ่งที่เราชอบสักที” พี่ชายดีใจที่น้องสาวค้นพบความชอบของตัวเองฟ้าลดากลับมาก็มีไฟอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเองไม่แพ้พี่ชาย เธอออกแบบเสื้อผ้า ตัดเย็บด้วยตัวเอง และหานางแบบด้วยตัวเองเสื้อผ้าของฟ้าลดาเน้นสวยเก๋ ทันสมัย ใส่ได้ทุกเพศทุกวัย ที่สำคัญไม่จำเป็นต้องให้นางแบบหุ่นดีมาสวมใส่ แต่เธอออกแบบเสื้อผ้าให้คนที่มีหุ่นแตกต่างกันได้สวมใส่แล้วสวย เพราะคนส่วนใหญ่ใช่จะหุ่นผอมเพรียวบางเหมือนนางแบบกันหมด“คุณฟ้าเก่งจังเลยนะคะ คิดคอนเซปต์แบบนี้ออกมาได้” เมนิลาเอ่ยชมน้องสามี อัคคีเองก็นึกทึ่งความสามารถของน้องสาวเช่นกัน จากเด็กสาวที่ถูกเลี้ยงมาเป็นอย่างดี ไม่เคยต้องทำงานอะไรเลย ไม่เคยต้องลำบากอะไรเลย ก็กลับรู