All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 91 - Chapter 100

“เดินตามมาอย่าเสียงดัง” กองทัพหันมาข่มขู่คนตัวเล็กเพราะกลัวเธอกระโตกกระตากส่งเสียงดังจนคนในคอนโดฯ สังเกตความผิดปกติ“ค่ะ” ไลลายอมแต่โดยดีเพราะไม่ต้องการมีปัญหาอะไรอีกแล้ว อีกไม่นานเขาคงจะปล่อยเธอไป เธอจะได้เป็นอิสระจากผู้ชายคนนี้เสียทีเมื่อมาถึงเพนต์เฮาส์สุดหรูที่ไม่สามารถหนีออกไปไหนได้เพราะถ้าจะไปต้องมีคีย์การ์ดเท่านั้น ซึ่งชายหนุ่มคงคิดจะกักขังเธอเอาไว้ที่นี่จนกว่าเขาจะพึงพอใจ“อย่าคิดหนี เพราะต่อให้เธอหนีพี่ก็จะลากเธอกลับมาอยู่ดี ตอนนี้ขึ้นไปนอนรอพี่บนเตียงได้แล้ว” กองทัพบอกด้วยเสียงกระชากพร้อมมองไลลาที่อยู่ในชุดนอนหมีน่ารัก ยังดีที่เจ้าหล่อนไม่ใส่ชุดวาบหวิวมิเช่นนั้นไอ้ฝรั่งนั่นมันได้ตายคาตีนเขาของจริงแน่นอน“พะ...พี่ทัพวันอื่นได้ไหม วันนี้ไลลาเหนื่อยจริงๆ” ไลลาบอกอย่างอ่อนเพลีย เธอทั้งเหนื่อย ทั้งล้าจนไม่มีแรงจะเดินด้วยซ้ำ แค่ที่เดินตามเขามาเมื่อครู่ก็ต้องฝืนใจมากแล้ว“ไม่ได้! หลังจากนี้พี่ต้องการอะไรเธอก็ต้องเชื่อฟัง อย่าขัดคำสั่งพี่เด็ดขาด ขึ้นไปนอนรอพี่บนเตียง!!”ไลลาฟังแค่นั้นก็เดินเข้าไปในห้องนอนของกองทัพที่มีเตียงขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง เมื่อก่อนเธอชินกับอะไรแบบนี

“อื้อ...” ไลลาปัดป้องเมื่อเขาเล่นปลดกระดุมหน้าของเธอออกหมด“ไม่ใส่ชั้นในด้วยเหรอ อยู่ห้องกับผู้ชายคนอื่นทำไมไม่ใส่” ขณะที่พูดแต่มือหนาของกองทัพก็จับหมับที่หน้าอกสวยของไลลา จากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วบีบเคล้นไปมาอย่างรุนแรง จนไลลาสูดปากอย่างเสียวซ่าน “เควินเป็นเกย์นะพี่ก็รู้” ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเมื่อปลายนิ้วคลึงที่ยอดอกสีหวาน ลมหายใจของไลลาเริ่มถี่รัวมากขึ้นเมื่อความต้องการภายในมันกำลังพลุ่งพล่านจนยากจะดับลงได้ “รู้สิ และรู้ด้วยว่ามันคิดอะไรกับไลลา...พี่ไม่ได้โง่นะ” คนตัวโตบอกแล้วคุกเข่ากับพื้นเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกันกับหน้าอกอิ่มของไลลา จากนั้นเขาก็โน้มไปครอบครองความเต่งตึงด้วยปากของเขาเอง จนไลลาสั่นสะท้านไปทั่วทรวงอก จ๊วบ!! ปากหยักครอบครองอกสวยแล้วคลึงยอดทับทิมสีหวาน จนไลลาทนไม่ไหวเลื่อนมือมาจิกที่ไหล่กว้าง “พี่ทัพ...ไม่เอา” ทั้งสัมผัสทั้งเสียงทำเอาเธอทนไม่ไหวแม้จะเหนื่อยจนแทบขาดใจแต่เธอก็ต้องการเขาเช่นเดียวกัน กองทัพทำให้เธอกลายเป็นหญิงร่านรักเพียงแค่ปลายลิ้นของเขาสัมผัส “อยากปะ...” “ไม่รู้” ใบหน้าห

ไลลากัดปากของตัวเองแน่นเมื่อความวาบหวามมีอำนาจเหนือสติ เธอหลงใหลมัวเมาไปกับบทรักที่กองทัพมอบให้ มันดีและมีความสุขเกินกว่าจะอธิบายออกมาได้ “แน่นฉิบหาย!” พรึ่บ!! มือสากปล่อยข้อเท้าเล็กลงจากนั้นเขาก็ใช้มือหนาของตัวเองกดเข่ามนทั้งสองข้างของไลลาให้แนบกับที่นอนแทนแล้วกดย้ำตัวตนเข้าใส่รัวเร็วแบบไม่มียั้ง หน้าอกสวยก็กระเพื่อมทุกจังหวะที่ถูกส่งมา ยิ่งกองทัพส่งแรงมากเท่าไหร่เธอก็เสียวไปทั่วสรรพางค์เท่านั้น มือบางของไลลายกขึ้นบีบเคล้นหน้าอกของตัวเองเพื่อระบายความต้องการและความวาบหวามที่เกิดขึ้น และนั่นก็เป็นภาพที่กองทัพพึงพอใจที่ได้เห็นมัน “ไลลา...ฮึ่ม...” มาเฟียหนุ่มครางในลำคอเมื่อเจอร่างเย้ายวนของไลลาเข้าไป เธอทำแบบไร้เดียงสาเขารู้ แต่ทุกการกระทำของไลลากลับทำให้ไฟในกายหนุ่มลุกโชนอย่างไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน “พี่ทัพขา...ไลลาจะเสร็จอีกแล้ว” ปากบอกแบบนั้นแต่ดวงตาของไลลาหลับพริ้มเพราะความเสียวซ่าน ซึ่งกองทัพเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน “พี่จะเสร็จเหมือนกัน...โอ้ว”กองทัพนิ่วหน้าจากนั้นก็กระแทกจังหวะส

“คะ...ครับ” วิคเตอร์โทรศัพท์ต่อสายหาลูกน้องเพื่อตามหาตัวกองทัพ ซึ่งมันอยู่ไม่กี่ที่หรอก “คุณพ่อ...” ไอลดามองบิดาที่กำลังมีดวงตาแดงก่ำเพราะกำลังโกรธและเสียใจ วิคเตอร์ส่งลูกน้องไปสืบจนรู้ว่าตอนนี้กองทัพอยู่ที่เพนต์เฮาส์ ซึ่งเมื่อทั้งสามรู้แล้วว่ากองทัพอยู่ที่ไหนก็ไม่รอช้าที่จะตามไป ส่วนไอลดาก็หันไปคุยกับเควินก่อนออกมา “เควิน...ไว้เดี๋ยวเรากลับมาเยี่ยมใหม่นะ เราไปหาตัวไลลาก่อน” “อืม...ฝากไลลาด้วยนะ” เควินส่งยิ้มให้ไอลดาขณะที่ใจของเขากำลังรุ่มร้อนเพราะเป็นห่วงเพื่อนสาว ก่อนที่เธอจะถูกลากตัวไปเขาเห็นไลลาร้องไห้ แค่น้ำตาของเธอก็ทำให้เขาแทบขาดใจแล้ว “เดช...เอาคนมาสามสี่คน...เผื่อกองทัพมันเป็นหมาบ้าจะเอามันไม่อยู่” อัครพลหันไปบอกลูกน้องหลังจากขึ้นรถออกจากโรงพยาบาลเพื่อให้หาคนมาสมทบที่เพนต์เฮาส์ของกองทัพ “คุณพ่อคะ...หนูว่าเราใจเย็นๆ นะคะ” “พ่อเย็นไม่ไหวหรอกไอ...ไอ้ทัพมันทำเกินไป” กรามแกร่งของอัครพลขบเข้าหากันเมื่อรับรู้ความจริงที่เขากลัวมาตลอดแต่ไม่คิดว่ากองทัพจะทำแบบนี้ ลูกชายเพียงคนเดียวทำกับลูกสาวที่เขารักแบ

“อย่ามายุ่งกับน้องอีก นับตั้งแต่วันนี้ไป แกห้ามแตะต้องน้อง นี่เป็นคำสั่งของพ่อ ถ้าแกยังฝืนอย่าหาว่าพ่อไม่เตือน ถึงแกจะเป็นลูกชายพ่อก็ตัดได้เหมือนกัน!!” อัครพลบอกด้วยเสียงกังวานให้ลูกชายได้รู้ตัวสักทีว่าทำอะไรลงไป “ไลลามาหาพ่อลูก...” อัครพลบอกลูกสาวที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนของไอลดาให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาแทน “คุณพ่อ...” ร่างเล็กที่กำลังบอบช้ำเดินเข้าไปหาบิดาด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม “ไม่เป็นอะไรแล้วนะไลลา...ไม่ต้องกลัวแล้วนะ” มือเหี่ยวย่นลูบที่ศีรษะของไลลา ซึ่งเธอหันไปมองกองทัพที่พยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของลูกน้องของบิดา ดวงตาที่เขามองมาที่เธอมันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธและความแค้นจนเธอเจ็บปวดไปหมดแล้ว “หลังจากนี้พ่อสั่งห้ามไม่ให้แกมายุ่งกับไลลาอีก ถ้าพ่อรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่แกเคยมีพ่อจะยกให้ไลลาทั้งหมด” “พ่อ!! เอาไลลาคืนมาให้ผม กลับมาหาพี่ไลลา...” กองทัพบอกอย่างคลุ้มคลั่งเมื่อเห็นร่างน้อยของไลลาอยู่ในอ้อมแขนบิดาของเขา หัวใจแกร่งกระตุกไหว “ไลลาไปกับพ่อนะลูก หมดทุกข์หมดโศกแล้ว” ไลลานิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไร ร่างเล็กถูกบ