Semua Bab บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Bab 151 - Bab 160

บทที่ 29อยากได้ยินคำว่ารัก ดวงตากลมโตทอดมองไปข้างนอกผ่านกระจกบานใหญ่ซึ่งภายนอกตอนนี้มีหิมะร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าบ่งบอกว่าตอนนี้กำลังเข้าสู่หน้าหนาวอย่างเต็มตัวแล้ว มือน้อยทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอกของตัวเองอย่างหนาวเหน็บ แม้จะมีเครื่องช่วยทำให้บ้านหลังนี้อบอุ่น แต่อุณหภูมิภายนอกที่เย็นจัดยังส่งผลเข้ามาถึงภายใน วันนี้ไลลาเลือกทำอาหารง่ายๆ ยังดีที่ในตู้เย็นมีของสดติดไว้บ้าง และด้วยความหิวไลลาจึงเลือกทำอาหารเองมากกว่าจะโทร.สั่ง เนื่องจากเห็นว่าการจราจรช่วงเวลานี้เริ่มหนาแน่นถ้าต้องรออาหารจากไรเดอร์เธอคงหิวตายก่อนแน่นอน ขณะที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่นั้นเธอก็หวนคิดถึงผู้ชายตัวโตที่เมื่อเช้าใส่ผ้ากันเปื้อนกำลังยืนทำอาหารให้เธอกิน จนหัวใจสาวสั่นไหวด้วยความกลัว กลัวหัวใจตัวเองจะใจอ่อนกับเขา แค่คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาเธอก็แทบเจ็บเจียนตายแล้ว “พี่ทัพ...พี่จะกลับมาทำไม กลับมาทำให้หัวใจของไลลาเต้นแรงอีกทำไม”ขณะที่กำลังกินข้าวนั้นน้ำตาสาวก็ไหลออกมา เพราะความเจ็บที่มันฝังลึกอยู่ในหัวใจ บวกกับความรู้สึกผิดกับเรื่องที่มารดาของเธอได้ทำกับมารดาของเขา เธอแทบไม่มีห

“อยากให้หลงจังครับต้องทำยังไงเหรอ กอดแบบนี้ได้ไหม” ว่าจบกองทัพก็เดินเข้ามากอดร่างเล็กของไลลาเอาไว้ ร่างกายอันอบอุ่นของเธอทำให้เขารับรู้ดีและรู้สึกชอบที่ได้กอดร่างเล็กแบบนี้ “นี่!” “ครับคุณแม่...ห่วงพี่ใช่ไหมถึงได้โกรธแบบนี้” มุมปากของกองทัพยกขึ้นเพราะรู้ว่าไลลาเป็นห่วง เขาเองก็เป็นห่วงเธอเหลือเกิน อากาศเย็นแบบนี้ถ้าไลลาเกิดเป็นตะคริวขึ้นมาจะทำยังไง เขาอยากอยู่ดูแลเธออย่างนี้ตลอด “ใครห่วง...” ไลลาหมุนตัวหันหลังทำให้กองทัพกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง จากนั้นเขาก็เอาคางบึกบึนของตัวเองเกยที่ไหล่บางของไลลา “ไลลาไงครับ กลัวพี่ตายใช่ไหม รักพี่ ห่วงพี่ใช่ไหมครับ” กองทัพบอกด้วยเสียงสุภาพพร้อมกับหัวใจที่กำลังเต้นแรงจนไลลารับรู้ได้ “พี่ทัพ...” “ไม่ต้องให้อภัยพี่ตอนนี้ก็ได้ แต่ได้โปรดให้โอกาสพี่ได้อยู่ดูแลไลลากับลูกได้ไหมครับ พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีไลลา พี่เจ็บทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราวในอดีต พี่เองก็เจ็บไม่ต่างกันที่ทำร้ายไลลาสารพัด ขอโทษนะครับ เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม พี่อยากทำหน้าที่อยู่เคียงข้างไลลาในฐานะผู้ชายคนหนึ่งไม่ใช่

บทที่ 30ขอรักเธออย่างนี้ไปตลอดชีวิต กองทัพฉีกยิ้มออกมาอย่างดีใจแล้วหันไปมองหน้าไลลา หัวใจแกร่งเต้นแรง เขาไม่รู้หรอกว่าไลลาให้อภัยหรือยังแต่การที่หญิงสาวยอมจดทะเบียนกับเขามันถือเป็นเป้าหมายอย่างหนึ่งที่เขาทำสำเร็จลุล่วงไปแล้ว “ไม่เซ็นอีกใบล่ะครับ” กองทัพหันมาถามเมื่อไม่เห็นเธอเซ็นเอกสารอีกฉบับเลยจนกระทั่งไลลาเลื่อนมันมาไว้ตรงหน้าของกองทัพ “ไม่ล่ะค่ะ ไลลาขี้เกียจดูแลสมบัติของพี่ เอาคืนไปเถอะ เยอะขนาดนี้ดูแลไม่ไหว” “ทำไม...” กองทัพถามด้วยเสียงแผ่วเบา มันหมายความว่ายังไง “หรือไลลาไม่พอใจอะไรหรือเปล่า อยากได้อะไรเพิ่มไหม แต่พี่ว่าพี่เขียนทุกอย่างลงไปแล้วนะ” “ไม่เอาค่ะ...” “ฮะ...” กองทัพอ้าปากค้างอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวบอก “ไลลาบอกว่าไลลาไม่เอา ไม่ได้อยากได้” “ละ...แล้วไลลาอยากได้อะไรครับ บอกพี่มาเลย พี่จะหามาให้คนดีของพี่” กองทัพถามด้วยเสียงตะกุกตะกักเหมือนจะร้องไห้ออกมาเพราะเขากลัวว่าตัวเองจะทำอะไรให้ไลลาไม่พอใจอีก จนกลัวว่าเธอจะตีจากแม้จะมีทะเบียนแล้วก็ตาม “ตรงนี้ค่ะ ตรงนี้

“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ ไลลาไม่มั่นใจนี่ กลัวว่าพี่ทัพมาทำดีด้วยแล้วจะแก้แค้นไลลาอีก” ไลลาตอบตามความจริง ตอนนั้นเธอได้ยินคำว่ารักออกมาจากปากของเขาบ่อยก็จริง แต่ไม่มั่นใจอะไรเลยว่าเขาจะรักอย่างที่ปากพูดหรือเสแสร้งอย่างที่ผ่านมา “โธ่...ไลลา วันนั้นร้องไห้เรียกไลลาขนาดนั้น ไลลาคิดว่าพี่แกล้งเหรอ งั้นวันนี้เด็กดื้อต้องโดนลงโทษรู้ไหม” กองทัพมองใบหน้าหวานของภรรยาหมาดๆ ของตัวเอง แม้ยังไม่เป็นทางการเพราะเอกสารยังไม่เรียบร้อยแต่เขาถือว่าไลลาเซ็นยินยอมแล้ว เขาจะไม่มีทางปล่อยให้คนตัวเล็กไปไหนอีก “จะทำอะไรคะ” ไลลาทำตาตื่นเมื่อมือหนาของกองทัพเลื่อนมาจับหมับที่ต้นขาสวยแล้วลูบไล้ไปมา “ทำอะไรดีครับ...ต่อแขนต่อขาให้ลูกอีกไหม ลูกตั้งสองคนเลยนะ ถ้าครั้งเดียวมันจะน้อยไป งั้นวันนี้ขอเบิ้ลหลายๆ ครั้งเลยนะครับ” “พี่ทัพเจ้าเล่ห์” ไลลามองหน้าสามีหมาดๆ ของตัวเองที่ทำหน้าตากรุ้มกริ่มซึ่งเข้าใจดีว่าเขาหมายความว่ายังไง “ก็คนมันคิดถึง ห่างหายจากกันตั้งเดือนกว่าเลยนะ” “ไม่ใช่แอบไปมีอะไรกับคนอื่นนะ” ไลลาถามอีกครั้ง “ใครจะกล้า มีไลลาคนเดียวม

“พี่ทัพ...ยะ...แกล้งไลลา” คนตัวเล็กบอกด้วยน้ำเสียงติดๆ ขัดๆ เมื่อนิ้วหนายังคงรัวปลายนิ้วของตัวเองอยู่ที่จุดอ่อนไหวของร่างกายจนเธอบิดไปมาอย่างเสียวซ่าน “ไม่แกล้งครับ แค่อยากให้ไลลาเสียวเฉยๆ” กองทัพผละมือออก จากนั้นก็เลื่อนมือไปลูบไล้ที่เนินสาวซึ่งมีน้ำหวานไหลออกมา จนอดไม่ได้ที่จะแทรกนิ้วเพื่อเบิกทางรักก่อนที่เธอจะเจอของจริง “อื้อ...ยะ...” เจ้าของร่างบางร้องเสียงหลงเมื่อนิ้วหนาแทรกเข้าไปในโพรงสาวทีเดียวสุดทาง แถมเขายังขยับนิ้วเข้าออกในกายสาวมากขึ้น “อื้อ...พี่ทัพขา...ไลลาไม่ไหว” “อะไรกันครับไลลาพี่เพิ่งเข้าไปนิ้วเดียวเองนะครับทำไมไม่ไหวเร็วจัง” ยิ่งเห็นคนตัวเล็กกำลังเสียวซ่านกับสัมผัสรักที่เขามอบให้ กองทัพไม่รอช้าที่จะรัวปลายนิ้วหนาของตัวเองเข้าใส่กลีบบางของไลลามากยิ่งขึ้น “อื้อ...เอาอย่างอื่นเข้ามาได้ไหมคะ” เสียงหวานร้องอย่างวิงวอนจนเขากระตุกยิ้มอย่างเข้าใจแต่แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ “ไลลาหมายถึงอะไรครับ” “พี่ทัพอย่าแกล้งไม่รู้ค่ะ ไลลารู้ว่าพี่รู้” เธอร้องเอ็ดเมื่อกองทัพทำท่าทีเล่นทีจริงราวกับไม